5-р бүлэг : Ёслол

'Үнэгүй гэж үү? Үнэгүй зүйл хамгийн үнэтэй байдаг!'

Жоу Минруй дотроо бувтнан, ямар ч нэмэлт үйлчилгээ санал болгосон бүгдийг хатуу татгалзахаар шийдэв.

'Хэрэв үнэхээр тийм чадвартай юм бол намайг энд шилжин ирснийг мэргэлээд үз л дээ!'

Ингэж бодоод Жоу Минруй нүүрээ улаан, шар будсан эмэгтэйн араас даган, бөхийж намхан майхан руу орлоо.

Майхны дотор тал маш харанхуй, зөвхөн цоорхойгоор нэвтэрсэн хэдэн гэрлийн туяа л бүдэгхэн тусна. Багахан гэрэлд цаасан хөзрөөр бүрхсэн ширээ арайхийн ялгарна.

Шовх малгайтай эмэгтэйд энэ огт нөлөөлсөнгүй. Түүний урт хар даашинз усан дээгүүр хөвөх мэт намирч, ширээний ард очин сууж, лаа асаав.

Бүдгэрсэн шар гэрэл анивчин, майхны дотор нэгэн зэрэг гэрэлтэй, бас сүүдэртэй мэт харагдуулна. Агаар болон орчинд тэр дороо нууцлаг уур амьсгал нэмэгдэв.

Жоу Минруй чимээгүйхэн сууж, ширээн дээрх таро хөзрүүдийг ажиглав. Тэнд “Ид шидтэн”, “Эзэн хаан”, “Дүүжлэгдсэн хүн”, “Тэнцвэр” зэрэг танил картууд байлаа.

Роселле үнэхээр ‘ахмад’ байсан юм болов уу… Нутаг нэгтэн байсан болов уу… гэж Жоу Минруй өөрийн эрхгүй бодлоо.

Тэр хөзрүүдийг гүйцэд харж амжаагүй байтал, өөрийгөө мэргэ төлөг үнэн гаргадаг гэж хэлсэн эмэгтэй аль хэдийн гараа сунган бүх хөзрийг хурааж, нэг багц болгон эмхлэн түүний өмнө түлхэв.

“Эхлээд хутгаад, дараа нь тасал,” гэж циркийн мэргэч нам гүм дуугаар хэлэв.

“Би юу? Би хутгах юм уу?” хэмээн Жоу Минруй рефлексээр асуулаа.

Мэргэчийн нүүрэн дээрх улаан, шар будаг хөдөлсөн мэт болж, үл ялиг инээмсэглэн, “Мэдээж. Хүн бүрийн хувь тавиланг зөвхөн өөрөө л задлан илрүүлж чадна. Би бол зүгээр л уншигч нь” гэв.

Жоу Минруй тэр даруй болгоомжлон асуув, “Энэ тайлалд нэмэлт төлбөр авахгүй биз дээ?”

'Домог, ид шид судалдаг хүний хувьд ийм заль мэх дэндүү олон харсан!'

Мэргэч илт цочирдсон мэт болж, эцэст нь намууханаар, “Үнэгүй” гэж хэлэв.

Сэтгэл нь амарсан Жоу Минруй револьверээ халаасныхаа гүнд шахаад, дараа нь хоёр гараараа хөзрийг авч, чадварлаг хутган тасаллаа.

“Боллоо.” Тэр хутгасан хөзрөө ширээний голд тавив.

Мэргэч хоёр гараараа хөзрийг атган, хэсэг ажигласнаа гэнэт ам нээв. “Уучлаарай, асуухаа мартчихаж. Та юуг мэдэхийг хүсэж байна вэ?”

Анхны хайртайгаа үерхэж байхдаа Жоу Минруй таро хөзрийн талаар судалж байсан тул эргэлзэлгүй, “Өнгөрсөн, одоо, ирээдүй” гэж хариулав.

Энэ нь таро тайллын нэг хэлбэр, гурван хөзөр дарааллаар нээгдэхэд өнгөрсөн, одоо, ирээдүйг илэрхийлдэг.

Мэргэч эхлээд толгой дохисноо, уруулынхаа буланг өргөн инээмсэглэж, “Тэгвэл дахин хутгаарай. Юу мэдэхийг хүсэж байгаагаа тодорхой мэдэж байж л зөв хөзрөө татна,” гэв.

'Энэ надаар тоглоод байна уу? Ийм байх хэрэг байна уу? Би зүгээр л үнэгүй эсэхийг хэдхэн удаа л асуусан шүү дээ…' гэж Жөү Минруйгийн хацар үл ялиг татвалзав. Тэр гүнзгий амьсгаа авч, хөзрийг буцаан авч дахин хутган тасаллаа.

“Одоо асуудал гарахгүй биз дээ?” гэж тэр хөзрийг ширээн дээр буцаан тавив.

“Асуудалгүй.”

Мэргэч хуруугаа сунган багцын дээдээс нэг хөзөр авч, Жоу Минруйгийн зүүн талд тавилаа. Түүний дуу улам намссаар, “Энэ хөзөр таны өнгөрснийг илэрхийлнэ.”

“Энэ нь таны одоог илэрхийлнэ.” Тэр хоёр дахь хөзрийг Жоу Минруйгийн яг өмнө тавив.

Дараа нь гурав дахь хөзрийг авч, баруун талд нь тавив.

“Энэ нь таны ирээдүй.”

“За, аль хөзрийг эхэлж харах вэ?” гээд Мэргэч байрлуулалтаа дуусгаад толгойгоо өргөн, саарал хөх нүдээрээ Жоу Минруй рүү гүн ширтэв.

“Эхлээд ‘одоо’-г харъя,” гэж Жоу Минруй бодсоны эцэст хэлэв.

Мэргэч удаанаар толгой дохиж, Жөү Минжүйгийн өмнө байсан хөзрийг эргүүлэн харуулав.

Өнгөлөг хувцастай, мөрөн дээрээ таяг үүрсэн, толгойдоо ноорхой малгай өмссөн нэгэн дүр зураг байв. Таягны үзүүрт боодол өлгөөтэй, ард нь гөлөг дагана. Дугаар нь “0”.

“Мунхаг” гэж мэргэч намуухан уншив. Түүний саарал хөх нүд Жөү Минжүй дээр тогтов.

'Мунхаг? Тарогийн “0” карт? Эхлэл үү? Бүх боломж нээлттэй шинэ эхлэл гэж үү?' Жоу Минруй таро сонирхогч ч биш тул зөвхөн бүдэг бадаг ойлголтоороо тайлбарлав.

Яг тэр үед мэргэч ямар нэг зүйл хэлэх гэж байтал майхны хөшиг гэнэт сөхөгдөв. Гаднаас туссан хурц нарны гэрэл ар талаараа харсан Жоу Минруйг нүдээ анивчихад хүргэлээ.

“Чи дахиад яагаад миний ажлыг дуурайж байна уу? Хүмүүсийн мэргийг үзэх нь миний ажил!” гэж нэгэн эмэгтэй ууртай дуугарав. “Яаралтай буцаж оч! Чи зүгээр л амьтан сургагч гэдгээ сана!”

Амьтан сургагч аа? Жоу Минруй нүдэндээ дассан гэрэлд харахад, яг адилхан хувцастай, мөн шовх малгай, хар даашинз өмссөн, нүүрээ улаан шар будсан өөр нэг эмэгтэй зогсож байлаа. Гагцхүү тэр илүү өндөр, илүү туранхай.

Өмнө нь сууж байсан эмэгтэй шууд босож, дургүйцсэн өнгөөр, “Анзаарах хэрэггүй ээ, зүгээр л надад энэ их таалагддаг юм. Гэхдээ нэмж хэлэхэд, миний мэргэ заримдаа үнэхээр онодог шүү. Үнэн шүү…” гэж хэлэв.

Тэр ингэж хэлээд даашинзаа өргөн ширээний хажуугаар тойрон гарч, яаран майхнаас гарч одлоо.

“Ноёнтон, таны хөзрийг тайлж өгье юу?” жинхэнэ мэргэч инээмсэглэн асуулаа.

Жоу Минруй уруул нь таталзан, чин сэтгэлээсээ асуув, “Үнэгүй юу?”

“…Үгүй,” гэж жинхэнэ мэргэч хариулав.

“Тэгвэл хэрэггүй.” Жоу Минруй гараа буцаан татаж, халаасандаа хийв. Револьвер, мөнгөө атгасан хэвээр дахин бөхийж майхнаас гарлаа.

"Чөтгөр гэж! Би амьтан сургагчаар мэргэ үзүүлчихэв үү?"

"Мэргэч болохыг хүсээгүй амьтан сургагч чинь сайн алиалагч биш гэж үү?"

Жоу Минруй энэ явдлыг тун удалгүй мартаж орхив. Тэр Салатны ба махны зах дээр долоон пенсээр тийм ч сайн биш нэг паунд хонины мах авч, дээр нь зөөлөн шош, байцаа, сонгино, төмс зэрэг зүйлс нэмэн авлаа. Өмнө нь авсан талхтайгаа нийлээд нийт 25 зэс пенс буюу хоёр соли нэг пенс зарцуулжээ.

“Зарцуулах мөнгө үнэхээр хүрэлцэхгүй юм. Хөөрхий Бенсон…” хэмээгээд Жоу Минруй зөвхөн авч гарсан хоёр дэвсгэртээ үрээд зогсохгүй, халаасандаа байсан ганц пенсээ ч нэмэх шаардлагатай болов.

Тэр зүгээр л санаа алдаад, илүү бодолгүйгээр яаран гэр рүүгээ буцлаа.

Хүнсний үндсэн зүйлс бэлэн болсон тул одоо тэр аз дуудах ёслолоо хийж чадна!

…

Хоёрдугаар давхрын түрээслэгчид аажмаар гарч явсны дараа ч Жөү Минжүй яаралгүй байв. Харин тэр “Тэнгэр, Газрын Үхэшгүй Эзнээс адис ирнэ” гэх мэт үгсийг эртний Фейсак хэл болон Лоэн хэл рүү хөрвүүлж суулаа. Хэрэв анхны уншлага үйлчлэхгүй бол дараагийн өдөр нь нутгийн хэлээр туршиж үзэхээр төлөвлөсөн байв!

Эцсийн эцэст хоёр ертөнцийн ялгааг харгалзан үзэх хэрэгтэй. Усын уувал ёсын дагах л ёстой!

Харин тусгай ёслолын Гермес хэл рүү хөрвүүлэхэд түүний үгийн сан хүрэлцэхгүй тул нэлээд бэрхшээлтэй байлаа.

Бүхнийг бэлдсэний дараа тэр дөрвөн ширхэг хөх тарианы талхаа гаргаж ирэв. Нэгийг нь нүүрсний зуух байсан буланд, нэгийг нь тольны доод дотор талд, нэгийг нь хоёр ханын уулзварт байрлах шүүгээний оройд, нөгөөг нь элдэв зүйлс тавьдаг бичгийн ширээний баруун талд байрлууллаа.

Гүнзгий амьсгаа авсны дараа Жоу Минруй өрөөний голд ирж, хэдэн минут өөрийгөө тайвшруулав. Дараа нь нухацтайгаар нэг алхам урагш хийж, цагийн зүүний эсрэг дөрвөлжин хэлбэрээр алхаж эхлэв.

Эхний алхам дээрээ тэр намуухан шивнэн, “Тэнгэр, Газрын Үхэшгүй Эзнээс адис ирнэ,” гэв.

Хоёр дахь алхам дээр чин сэтгэлээсээ, “Тэнгэр, Газрын Тэнгэрлэг Эзнээс адис ирнэ,” хэмээн уншив.

Гурав дахь алхам дээр Жөү Минжүй амьсгаагаа гарган шивнэв. “Тэнгэр, Газрын Дээд Тэнгэрээс адис ирнэ.”

Дөрөв дэх алхам дээр муу агаараа гадагшлуулан, төвлөрөн бясалгаж, “Тэнгэр, Газрын Тэнгэрлэг Эрхэмээс адис ирнэ,” гэж хэлэв.

Анхны байрлал руугаа буцаж ирээд Жоу Минруй нүдээ анин, үр дүнг хүлээн зогсов. Түүний дотор хүлээлт, түгшүүр, найдвар, айдас зэрэгцэн оршиж байлаа.

Тэр буцаж чадна гэж үү?

Ямар нэгэн нөлөө гарах болов уу?

Санамсаргүй зүйл тохиолдох уу?

Түүний өмнө буй үл мэдэгдэх зүйлс улаан гэрлээр будсан найдвар мэт санагдана. Жоу Минруйгийн бодлууд эргэлдэн, тогтворжиход бэрх байв.

Яг тэр үед гэнэт эргэн тойрны агаар зогссон мэт болж, өтгөрөн, нууцлаг болов.

Удалгүй чихнийх нь хажууд нам гүм шивнээ сонсогдов. Заримдаа бодит, заримдаа хурц, заримдаа хийсвэр, заримдааанхаарал татахуйц, заримдаа галзуу, заримдаа солиотой.

Тэр юу хэлж байгааг ойлгохгүй байсан ч Жоу Минруй өөрийн эрхгүй сонсож, ялган танихыг оролдов.

Толгой нь дахин өвдөж эхлэв. Яг л ган саваагаар цоолж байгаа мэт аймшигтай өвдөлт.

Жоу Минруй толгой нь дэлбэрэх гэж буй мэт мэдрэмж авлаа. Түүний бодол өнгө өнгийн мансуурлын дунд автжээ.

Ямар нэг зүйл буруу байгааг тэр ойлгож, нүдээ нээхийг оролдов. Гэвч ийм энгийн үйлдлийг ч хийж чадсангүй.

Бүх бие нь чангарч, хэзээ мөдгүй задарч бутрах мэт санагдана. Яг энэ мөчид түүний толгойд нэг ёжтой бодол төрөв.

'Үхлийг эрэхгүй бол үхэхгүй…'

Тэр цаашид тэсэж чадсангүй. Ухаан нь сарних гэж байх үед шивнээ аажмаар алга болж, орчин тойрон нь нам гүм болов. Сэтгэл хөдлөл нь тогтворгүй хэвээр.

Зөвхөн сэтгэл нь ч биш, бие нь ч мөн адил ийм байдалд оржээ.

Тэр дахин нүдээ нээхийг оролдоход энэ удаа маш амархан байв.

Нүдний өмнө нь саарал бүдгэрсэн, тодорхой бус, хязгааргүй манан татжээ.

“Энэ чинь юу болоод байна вэ?” Жоу Минруй гэнэт эргэн тойрноо харж, доошоо харахад өөрийгөө хязгааргүй манангийн захад хөвж байгааг олж мэдэв.

Манан ус мэт урсаж, дотор нь улаан “одод” цацарсан байв. Зарим нь асар том, зарим нь өчүүхэн. Зарим нь гүнд нуугдсан мэт, зарим нь усан манангийн гадаргуу дээр хөвнө.

Энэ холограм мэт үзэгдлийг ширтэн Жоу Минруй баруун гараа хагас эргэлзэн, хагас сониучирхан сунгаж, гадаргуу дээрх улаан одод хүрэхийг оролдов. Тэр энэ газраас гарах арга хайж байлаа.

Гар нь тэр одод хүрмэгц биеэс нь усан долгио мэт тэмдэг гарч, од гэнэт улаан дэлбэрэлт болж асав. Яг л зүүдэн дунд шатаж буй гал мэт.

Жоу Минруй цочин гараа татахдаа санамсаргүй өөр нэг улаан одод хүрэв.

Тэр нь ч мөн адил хурц гэрлээр тэсрэн аслаа.

Үүний дараа Жоу Минруй толгой нь хоосорч, сүнс нь сарниж буй мэт мэдрэмж авлаа.

...

Лоэн хаант улсын нийслэл Баклунд. Хааны дүүрэг дэх тансаг харш дотор.

Одри Холл толины өмнө сууж байлаа. Толь нь эртний хээтэй, дээр нь хагарсан хүрэл гадаргуутай.

“Толь минь, толь минь, сэр…

Холлын гэр бүлийн нэрийн өмнөөс чамайг сэрэхийг тушааж байна!”

…

Тэр эмэгтэй олон янзын үгсийг сольж хэлсэн ч толь огт хариу өгсөнгүй.

Арваад минутын дараа тэр эцэст нь бууж өгч, уруулаа цорвойлгон гомдолтойгоор, “Аав намайг хуурсан байна. Үргэлж энэ толийг Ромын эзэнт гүрний Харанхуй Эзний эрдэнэс, онцгой эд гэж ярьдаг…” гэж аяархан бувтнав.

Түүний дуу тасармагц ширээн дээрх хүрэл толь гэнэт улаан гэрлээр гэрэлтэн, түүнийг бүхэлд нь бүрхэв.

…

Соня тэнгис дээр, гурван шонтой, эртний үеийн мэт дарвуулт хөлөг шуурган дунд явж байлаа.

Алжер Вилсон тавцан дээр зогсож, давалгааны хэмнэлд биеэ даган хөдөлгөн, тэнцвэрээ төвөггүй хадгална.

Тэр аянгын хээтэй нөмрөг өмссөн, гартаа этгээд хэлбэртэй шилэн сав барьжээ. Дотор нь заримдаа хөөс бургилж, заримдаа хяруу цас болон хувирч, заримдаа салхины шуурганы шинж тэмдэг харагдана.

“Сүнсэн акулын цус дутуу хэвээр…” гэж Алжер бувтнав.

Яг энэ мөчид шилэн сав ба алганы хоорондох орон зайд улаан гэрэл тэсрэн гарч, агшин зуур орчинг бүрхэв.

…

Саарал манан дунд Одри Холл хараагаа сэргээв. Тэр айдас, төөрөгдлийн дунд нөхцөл байдлыг ойлгохыг оролдож байхдаа, өөртэй нь адилхан байдалд орсон хүний бүдэг дүрийг эсрэг талд олж харлаа.

Удалгүй тэд хоёулаа өөр нэг нууцлаг хүнийг ойролцоо зогсож байгааг анзаарсан бөгөөд тэр саарал мананд бүрхэгдсэн байв.

Тэр “нууцлаг хүн” нь Жоу Минруй байлаа. Тэр ч мөн адил алмайран зогсож байв.

“Ноёнтон, энэ хаанах вэ?”

Одри, Алжер хоёр эхэндээ цочин дуугүй болов. Дараа нь тэд зэрэгцэн ам нээв.

“Та юу хийх гэж байна вэ?” гэв...