4-р бүлэг : ФэнФү Одыг Нягтруулах нь

Есөн Ин Өвс — боловсруулж дууслаа.

Газрын Лууны Үндэс — боловсруулж дууслаа.

Дөлөн Үр — боловсруулж дууслаа.

...

Гуч гаруй төрлийн эмийн ургамлыг нэг нэгээр нь боловсруулахад Лун Чэнд хоёр цаг гаруй зарцуулагдаж, бүх бие нь хөлсөнд нэвт норов.

Эмийн Үрэл хийх нь зүгээр эм тан буцалгахтай адилгүй. Эмийн ургамал бүрийн охь шимийг нь ялган гаргахын зэрэгцээ хэрэггүй хольцыг нь зайлуулж, нунтаг болгох ёстой ажээ.

Гэвч Лун Чэний гар дээрх дөл нь дэндүү муу чанартай тул боловсруулсан нунтагт нь хэрэггүй хольц хэтэрхий их үлдэж байлаа. Гэсэн ч түүнд байгаа цорын ганц арга нь энэ байв.

Юуны өмнө Лун Чэнд бясалгалын суурь огт байхгүй тул Алхимийн Дөлөө тэтгэх хүч дутагдаж, дөл нь сул байв.

Хоёрдугаарт, одоогийн Лун Чэнд өөр алхимийн дөл эрхшээлдээ оруулах боломж ч, чадвар ч байсангүй. Тиймээс байгаагаараа л зохицохоос өөр аргагүй байлаа.

Гэтэл алхимийн ухаанд суралцахад хүчирхэг Алхимийн Дөлөөс гадна чадалтай сүнслэг энерги хэрэгтэй бөгөөд хамгийн чухал шаардлага нь үлэмж хүчирхэг Сүнслэг Хүч байдаг ажээ.

Нөгөө хоёр шаардлага нь тийм ч бэрх биш байв. Алхимийн Дөл гэвэл, бэлтгэлээ сайн базаасан цагт галын чанартай Шидэт Араатан барьж аваад аажмаар номхотгон тэжээвэр болгож болно. Араатных нь дөлийг татан авч эрхшээлдээ оруулаад, бясалгасаар өөрийн болгодог байлаа.

Чадварлаг алхимичдийн ерэн ес гаруй хувь нь араатны дөл хэрэглэдэг ажээ. Тэнгэр газрын дунд оршдог туйлын нууцлаг, ид шидтэй Сүнслэг Дөлийг гагцхүү эртний хүчирхэг өв залгамжлал эзэмшсэн цөөхөн хэдхэн хүн л захирч чаддаг байв.

Сүнслэг Дөл гэдэг өөрийн гэсэн сүнстэй дөл юм. Лун Чэний дурсамжаас үзвэл тэрбээр урьд нь туйлын аймшигтай хүчирхэг Сүнслэг Дөл захирч явжээ.

Гэвч урьд нь хэчнээн агуу байсан ч одоо үрэл найруулахдаа энэ хог шиг дөлөө л хэрэглэхээс өөр замгүй. Юутай ч дурсамжинд буй зүйлийг гаргаж ирж болдоггүй шүү дээ.

Хангалттай амарсны эцэст Лун Чэнь гүнзгий амьсгаа авав. Алгандаа лаа ойртуулахад шар өнгийн дөл асав.

«Муугүй ээ. Боловсруулалт хийсний дараа миний дөлийн хүч бага зэрэг нэмэгджээ. Яахав, юу ч байхгүйгээс дээр л дээ.»

Долоон өөр эмийн охь шимийг дараалан боловсруулаад тогоо руугаа хийв. Сүнслэг Хүч нь дэлбэрэн гарч, Лун Чэний гар дээрх дөл гэнэт хэлбэлзэв. Урьдынхтай харьцуулбал хэд дахин хүчтэй болжээ.

«Сүнслэг Хүчээрээ алхимийн дөлөө тэтгэж байгааг минь өөр алхимичид харвал цочирдоод үхчихгүй байх даа?» гэж Лун Чэнь гашуунаар инээв.

Сүнслэг Хүч бол аливаа эмийн үрэл боловсруулах суурь нь билээ. Боловсруулах үед халууныг тохируулахад их хэмжээний Сүнслэг Хүч шаардагдана. Үрэл боловсруулах үеийн температурыг тохируулахад их хэмжээний Сүнслэг Хүч шаардагдана.

Хэрэв температураа өчүүхэн ч гэсэн буруу тохируулахад өмнөх бүх хичээл зүтгэл талаар өнгөрч, тогооноос эмийн үрлийн оронд ердөө овоолсон үнс л гарна. Түүгээр ч зогсохгүй, боловсруулж буй эмийн үрлийн хүч хэт их байвал тогоо бүхэлдээ дэлбэрэх аюултай.

Ихэнх алхимич боловсруулалтын эхэн үед Сүнслэг Хүчээ хэрэглэж эхэлдэггүй. Үрэл дүрсээ олох дөхсөн сүүлийн шатанд л дөлийн хүчээ маш нарийн тохируулахын тулд хэрэглэдэг ажээ.

Юутай ч тэр үе бол эмийн үрэл бүрэлдэх эгзэгтэй мөч билээ. Тэр үед алхимийн дөлийн халууныг заримдаа өндөр, заримдаа нам байлган байнга өөрчлөх ёстой бөгөөд ингэхэд их хэмжээний Сүнслэг Хүч зарцуулагддаг байв.

Хэрэв яг тэр мөчид алхимичийн Сүнслэг Хүч хэдийнэ барагдчихсан байвал бүтэн тогоо дүүрэн эмийн үрлийг хаягдалд тооцож болно. Гэтэл Лун Чэнь боловсруулалтынхаа яг эхнээс л Сүнслэг Хүчээ хэрэглэж эхэлжээ.

Тэгээд ч энэ үнэтэй Сүнслэг Хүчээ ердөө л алхимийн дөлнийхөө хүчийг нэмэхэд, түлээ мэт үрж байлаа. Ямар ч алхимич үүнийг харвал хараан загнах нь гарцаагүй. Хэчнээн бодлогогүй үрэлгэн хүн байлаа ч ингэж үрэхгүй биз ээ.

Гэвч Лун Чэнь санаа зовсонгүй. Дурсамжаас нь үзвэл түүний Сүнслэг Хүч энгийн алхимичдаас хэдийнэ дутахааргүй болсон байлаа.

Алхимийн бясалгагчдын зэрэг дэв гэвэл: Алхимийн Дагалдан суралцагч, Алхимийн Мэргэжилтэн, Алхимийн Мастер, Алхимийн Хаан, Алхимийн Эзэн Хаан, Алхимийн Өвөг, Алхимийн Дээдэс, Алхимийн Гэгээнтэн, Алхимийн Дээдл Эзэн болой.

ФэнФү Эмийн Үрэл бол нэгдүгээр зэргийн эмийн үрэл бөгөөд ерөнхийдөө Алхимийн Дагалдан суралцагчийн зэрэгт хүрсэн алхимийн бясалгагч нэгдүгээр зэргийн үрэл найруулж чаддаг ажээ.

Лун Чэний одоогийн дурсамжид Алхимийн Дээд Эзний дурсамж ч багтаж байсан тул тэрбээр өөрийн чадварыг бүрэн ухамсарлаж байв. Лун Чэнийг сэрэх үед Сүнслэг Хүч нь урьдын хог биетэй харьцуулашгүй хүчтэй болж өөрчлөгдсөн байсан тул Сүнслэг Хүчээ ингэж хэрэглэх эрхтэй байлаа.

Лун Чэний өмнөх тогоо бүдэгхэн чичирч, намуухан дүнгэнэх чимээ гаргаж эхлэв.

«Хэхэ, дөлийн хүчийг нэмсэнээр хурд нэлээд нэмэгдэж байна шүү.»

Тэрбээр дахин гурван түүхий эдийг тогоо руу яаравчлан хийв. Гэвч энэ мөчид Лун Чэний духнаас хөлс цувж эхэлсэн байлаа.

Яаран сүрлэн гуурс гаргаж ирээд нэг үзүүрийг нь Тэнхээ Сэргээгч Шингэнээр дүүрэн эмийн ваарандаа дүрж, түргэхэн нэг балгав.

Тамир Тэнхээ Сэргээгч Шингэн ходоодонд нь орох тэр даруй бүх биеийн нүх сүв нь нээгдэж, тэнгэр газрын хоорондох сүнслэг энергийг галзуурсан мэт шингээж эхлэв. Барагдах дөхсөн байсан сүнслэг энерги нь маш хурдацтай сэргэлээ.

Энэ бол Лун Чэний урьдчилан бэлдсэн зүйл байв. Үүнгүйгээр тэрбээр ФэнФү Эмийн Үрлийг найруулах ямар ч аргагүй байлаа. Одоогийн түвшиндөө ямар ч тусламжгүйгээр ганцаараа эмийн үрэл найруулчихна гэвэл инээд хүрмээр хэрэг байв.

Аманд нь зуусан гуурсаараа тэрбээр хааяа нэг Тэнхээ Сэргээгч Шингэн сорж, биеийнхээ сүнслэг энергийг нөхөж байлаа.

Сүнслэг энерги нь ингэж нөхөгдөж байсан тул Сүнслэг Хүч нь хэр аймшигтай хүчирхэгээ бүрэн гайхуулж чадсан бөгөөд бүтэн хоёр хоногийн дараа л Лун Чэнь ядрахыг мэдэрч эхэлжээ. Энэ нь Сүнслэг Хүч нь ихээхэн шавхагдсаны шинж байв.

Гэвч энэ үед түүхий эд нь тогоонд бүрэн шингэчихсэн байсан тул төгсгөлийн ажил л үлдээд байлаа. Эмийн анхилам үнэр ч агаарт ханхалж эхлэв.

Нэгдүгээр зэргийн эмийн үрэл гэдэг Лун Чэний сэтгэгдэлд нүдээ аниад ч хийчихмээр амархан зүйл байсан ч одоогийн тэрбээр дурсамж доторх мөнөөх Алхимийн Дээд Эзэн байхаа больжээ. Хувь заяа нь бүрэн өөрчлөгдчихсөн болохоор сандраагүй гэж хэлбэл худлаа болно.

Дүн-н.

Гэнэт тогооны дотор чичирхийлж, дүнгэнэх чимээ ар араасаа гарав. Тогооны доторх энерги ч догширч эхэллээ.

Лун Чэнь өчүүхэн ч сандарсангүй. Харин ч инээмсэглэж эхлэв. Энэ бол үрэл бүрэлдэж буйн дохио бөгөөд боловсруулалтын хамгийн эгзэгтэй мөч байлаа.

Сүнслэг Хүчээ өчүүхэн ч нөөцлөлгүй бүрэн дайчлав. Гар дээрх дөл нь гэнэт дэлбэрэн бадарч, биет бус нэгэн хүч тогоог бүхэлд нь нягт битүүмжлэлд орууллаа. Энэ аргыг «Тэнгэрийн Тамга Газрын Цоож» гэдэг бөгөөд дурсамжаасаа тэрбээр өөрөө ухаж олсон юм. Үрэл дэлбэрэх, тогоо дэлбэрэхээс сэргийлэхэд хэрэглэдэг арга байлаа.

Тэгээд ч энэ арга маш хэрэгтэй бөгөөд хамгийн богино хугацаанд эмийн энергийг тогоон дотор битүүмжилж, төдийлөн алдагдуулдаггүй ажээ.

Энгийн алхимичид бүгд үүнийг хамгийн сүүлийн алхамд хийдэг. Учир нь эмийн үрэл догшрох үед илүү зөөлөн арга хэмжээ авч тогтворжуулах боломжтой байдаг юм.

Ингэвэл аюул нь ихээхэн буурах ч эмийн охь шим их хэмжээгээр алдагдаж, үрлийн чанар нь ердөө л энгийн зэрэгт хүрдэг байлаа.

Тас!

Лун Чэний Сүнслэг Хүчний бүрэн дарангуйллыг даган тогооноос бүдэгхэн дуу гарав. Түүний дараа бүх юм нам гүм болов.

Тогоо хэдийнэ намжин тогтворжсон байлаа. Лун Чэнь амьсгаадахаа зогсоож чадсангүй. Бүх бие нь хөлсөнд норж, тэнгэр газар хоёр эргэлдэх шиг толгой нь эргэж байв.

Бага зэрэг сэргэсэн хойноо тэрбээр тогоогоо нээв. Гар нь чичирсээр таван ширхэг маш дугуй үрэл шүүж авав. Алган дээр нь тавимагц өтгөн эмийн үнэр өрөө даяар ханхлав.

«Хоёр доод зэрэглэлийн үрэл, гурван хог үрэл. Пөөх, ингэж хэлэхэд ичиж үхмээр юм аа» гэж Лун Чэнь хэлэв. Царайд нь баяр хөөр илт байсан ч тэрбээр санаа алдлаа.

Хэсэг зуур мэлрэн харснаа инээдээ барьж чадсангүй. Түүнд Алхимийн дээд Эзний бүтэн нэг насны дурсамж одоогийн өөрийнхтэй нь холилдон оршиж байлаа. Мөнөөх Алхимийн дээд Эзэн ёстой хэтэрхий их бардам явсан бололтой.

Гэхдээ өөрөө нэр нүүр алдахаас айсангүй, гар дээрх үрлүүдээ яаран нягтлан шинжив.

Хоёр доод зэрэглэлийн үрэл нь бүрэн дугуй биетэй, үрлийн анхилам үнэр нь агаарт ханхалж байлаа. Тэр үнэрийг үнэрлэхэд ухаан саруулжиж, хүний урам сэргэнэ.

Лун Чэнь баярлан хөөрөхөө барьж дийлсэнгүй. Юутай ч амжилттай бүтсэн ганц эмийн үрлийг нийслэлд наад зах нь арван мянган алтан зоосоор зарж болно шүү дээ.

Түүгээр ч барахгүй гар дээрх гурван хог үрэл нь хүртэл ээжийнх нь худалдан авч өгсөн үрлээс хамаагүй дээр байв. Ялангуяа эмийн охь шимийн наад зах нь гучин хувь нь үрэлд нь битүүмжлэгдсэн байлаа.

Охь шимийн тавин хувийг тогтоосон үрлийг доод зэрэглэл гэж нэрлэдэг бөгөөд нийт эмийн үрлийн наян гаруй хувь нь ердөө л доод зэрэглэлийнх байдаг ажээ.

Охь шим нь жаран хувьд хүрвэл дунд, далан хувь бол дээд, наян хувь бол тэргүүн, ерэн хувь бол эн зэрэгцэшгүй зэрэглэл болно. Харин зуун хувь гэвэл... хэхэ. Одоогийн Лун Чэнь энэ талаар нэг их бодсонгүй — одоогийн түүнд дэндүү хол зүйл байлаа.

Зарим хүн эмийн охь шимийн тавь, жаран хувийн ялгааг гайхаж магадгүй. Тийм их ялгаа гэж үү?

Хоёр доод зэрэглэлийн үрэл уучихвал нэг дунд зэрэглэлийнхээс хамаагүй илүү үр дүнтэй биш үү? Ийм асуулт асуувал сонссон хүн чинь шүлсэндээ хахаж мэднэ шүү.

Эмийн үрлийн дотор охь шимээс гадна хэрэггүй хольц ч байдаг. Энэ хольцыг хүний бие шингээж чаддаггүйгээс гадна хамгийн гол нь шингэсэн охь шимийн нэг хэсгийг үгүй хийчихдэг ажээ.

«Эм болгон гаж нөлөөтэй» гэдэг үг зүгээр нэг цуу яриа биш, туйлын үнэн юм. Эмийн Үрэл бүрэлдэх явцад үрлийн хор хуримтлагдахаас зайлсхийхэд бэрх байдаг. Ийм хор ойр ойрхон уухгүй л бол тийм их нөлөө үзүүлэхгүй.

Гэвч бясалгагчдын хувьд эмийн үрэл ихэвчлэн амь аврах хэрэгсэл болдог бөгөөд бүтэн нэг насандаа хэчнээн үрэл залгихыг хэн мэдэх билээ. Биед хуримтлагдсан үрлийн хор тодорхой хэмжээнд хүрэхээрээ амь насанд халтай хор болон хувирдаг ажээ.

Үрлийн хор бол арилгахад хамгийн бэрх хорын нэг юм. Мах цусанд, яс чөмөгт, бүр сүнсэнд хүртэл гүн нэвчдэг. Гэхдээ үрлийн зэрэглэл өндөр байх тусам хор нь бага байдаг билээ.

Яг энэ шалтгаанаар дунд зэрэглэлийн үрлийн эмийн үр нөлөө доод зэрэглэлийнхээс арав дахин их байдаг. Харин үнийн зөрүү гэвэл наад зах нь зуу дахин их ажээ.

Таван үрлээ хурааж, эмийн тогоогоо цэвэрлэсний дараа Лун Чэнь цаашид тэсэж чадалгүй унтчихав.

Хэр удаан унтсаныг нь бүү мэд, хоёр гар хацрыг нь илбэн, намуухан шивнэх дуу сонсогдох шиг болсон ч тэрбээр дэндүү их ядарсан тул сэрж чадсангүй.

Лун Чэнийг дахин ухаан орох үед гурав хоног өнгөрчихсөн байлаа. Ходоод нь өлсөж дуугарч байсан тул хоолоо залгилан идчихээд дахин тусгаарлагдсан бясалгалдаа оров.

Нэг хог үрэл залгиад Сүнслэг Хүчээрээ үрлийн энергийг хөлийнхөө улан дахь ЮнЦюань цэг рүү чиглүүлэв. Тэнд Есөн Одот Ноёрхогчийн Биеийн Урлагийн анхны од болох ФэнФү Одын байрлал байдаг байлаа.

ТАС!

Лун Чэний зүүн хөл чичрэв. Хөлийнх нь уланд хүчтэй энерги хуран, доорх газар нь цуурч ан цав үүсэв.

«Гайхалтай. Гол судлыг нь ч, яг байрлалыг нь ч олчихлоо. Одоо жинхэнээсээ дайрч болно.»

Лун Чэнь намуухан мишээснээ доод зэрэглэлийн ФэнФү Эмийн Үрэл гаргаж ирээд шууд залгив. Цэвэр төгс энерги дэлбэрэн гарч, Лун Чэний татах хүчийг даган хөлийнх нь улан дахь ЮнЦюань цэг рүү шууд цутгав.

ЮнЦюань цэг чичирхийлэв. Цутгаж буй эмийн энергийг даган хатсан голын ёроол ус хүлээн авч буй мэт галзуурсан мэт татвалзаж байлаа.

Дррр!

Нижигнэсэн дуу цуурайтаж, аймшигт энерги Лун Чэний бүх биеийг дүүргэв. Хэрцгий догшин энерги өөрийн аясаар дэлбэрэн гарч, өрөөг нь утаа тоос болтол доргиож, энергийн давалгаа дэгдээв.

Утаа тоос аажмаар тарахад тайван төвшин Лун Чэний дүр тодров. Нүд нь баяр хөөрөөр гэрэлтэж байлаа. Хөлийнхөө уланд вандуйн чинээ нэгэн биет байгааг тэрбээр мэдэрч, тэндээс төгсгөлгүй энерги бие рүү нь урсан орж байв. Лун Чэнд толгойгоо тэнгэр өөд өргөн архирмаар хүсэл төрж байлаа.

Лун Чэний өрөөнөөс гарсан чимээ шуугиан бүхэл өргөөг доргиож, гэрийнхэн нь бүгд гүйлдэн ирэв.

Ээжийгээ бас ирж явааг хараад Лун Чэнь яаравчлан хэллээ: «Ээж ээ, өнөөдөр язгууртны залгамжлагчид Эзэн Хааны Сургуульд элсэн суралцаж болох өдөр. Би яарч очих ёстой.»

Ингэж хэлээд алмайран гайхсан хэсэг хүн, нурж сүйдсэн балгас хоёрыг ардаа орхин, цэвэр хувцас өмсөөд Эзэн Хааны Сургууль руу шууд хөдөллөө.

[Орчуулагч: ЮнЦюань цэг (涌泉穴) нь «оргилох булгийн цэг» гэсэн утгатай, хөлийн улны голд байрладаг зүүний цэг юм. Таван махбодын тогтолцоонд бөөрний гол судал усны махбодод, газар үргэлж хүрч байдаг хөлийн ул шороон махбодод хамаардаг. Бөөрний гол судал ЮнЦюань цэгт холбогддог тул усны махбод шороон махбод руу урсан ордог «оргилох булгийн цэг» хэмээн нэрлэжээ. Энэ цэг биднийг газартай холбож, толгойн оройн цэгээр дамжуулан тэнгэр газрын энергийг биеэр нэвтрүүлэх боломж олгодог гэж үздэг.]