3-р бүлэг
Карл орон дээрээ пялхийн унаад, хүч нь чухам ямар зүйлтэй холбоотойг илтгэх сэжүүр олдох болов уу хэмээн цонхоор гадагш харав. Харуулын хэлсэн үнэний ортой, гар дээрх саврын мөр ямар нэгэн амьтныг илэрхийлж байгаа нь гарцаагүй. Хүн хэзээ ч ийм мөр үлдээдэггүй.
Тиймээс Карл хамгийн түрүүнд гартаа савар ургуулахыг оролдон бүх анхаарлаа тийш нь төвлөрүүллээ.
"Савар!"
"Үгүй ээ, чадварын нэрийг чангаар хэлээд ч нэмэргүй юм байна. Бусад ангиллынхан чадвараа яаж идэвхжүүлдэг юм бол?" хэмээн Карл үглэв. Энэ зуур гол вагонд уйдаж суусан хянагчид нууц камераар түүнийг ажиглан, элдэв оролдлогыг нь хараад инээлдэж байгааг тэр мэдсэнгүй.
[2-р хуудас, Ид шидийн ангилал
Зүүн гарынхаа эрхий хуруугаар орны доорх шившлэгийн туслах хэрэгслийн хайрцгийг онгойлгож, анхны шившлэгээ идэвхжүүлж эхлэхийн тулд өөрт тохирох шившлэгийн дамжуулагч хэрэгслийг сонгон ав.]
"Миний тэмдэг шившлэг хэрэглэгчийнх шиг харагдахгүй байна, дараагийн хуудас."
[3-р хуудас, Тулааны ангилал
Баруун гарынхаа долоовор хуруугаар орны доорх сургалтын зэвсгийн хайрцгийг онгойлгож, хүсэж буй чадварт тань хамгийн тохирох зэвсгийг сонго.]
Энэ нь арай боломжтой сонсогдов. Карл орны өмнө өвдөглөн суугаад дээд шургуулгыг онгойлгоход дотор нь энгийн зэвсгүүдийн цуглуулга байлаа. Тэдгээрээс гадна шидэгч хутга, нэг гараар ашигладаг хөндлөн нум, бүр гинжний үзүүрт бэхэлсэн сүх шиг ховор сонин зүйлс хүртэл харагдана. Тэр сүх нь бусдаас илүүтэйгээр хэрэглэж байгаа хүндээ аюултай мэт санагдав.
Харамсалтай нь Карл бие бялдрын онцгой авьяастнуудын нэг хараахан биш тул ангиасаа хамгийн сүүлд бэлгийн бойжилтын жинхэнэ давуу талыг мэдэрч эхэлсэн хувь заяагаа дотроо харааж, зэвсгүүдийн дундаас богино сэлэм сонгов.
Тэр өмнө нь хэзээ ч жинхэнэ сэлэм барьж үзээгүй хэдий ч энэ зэвсэг гартаа яг таарсан мэт санагдлаа. Карл эхлээд болгоомжтой хэд савчсанаа хаалга руу арай хүчтэй цавчиж үзэв.
[Тэжээвэр амьтны чадвар ашиглах боломжгүй. Та тэжээвэр амьтан бүртгэх ёстой.]
Оюун санаанд нь хэн нэгэн шууд суулгачихсан мэт гэнэт төрсөн энэ ойлголтыг боловсруулах гэж Карл нүдээ удаанаар анивчлаа. Энэ бол бодолд нь шууд ирсэн мэдэгдэл бөгөөд гар дээрх тэмдгийн нөлөө гэдэг нь илт байв.
Одоо юу хийх ёстойгоо бага зэрэг ойлгосон ч тэжээвэр амьтныг яаж бүртгэдэг юм бол? Зүгээр л нэрийг нь биччихэд болчихно гэж үү? Эсвэл түүнийг оюундаа тогтоохын тулд өөр ямар нэгэн зүйл хийх хэрэгтэй юм болов уу?
Гэхдээ эхлээд ямар нэгэн амьтан олох шаардлагатай. Энэ бол уурхайн компанийн ажилчдын байр биш, гял цал шинэ цэргийн галт тэрэг тул энд хулгана байхгүй нь лавтай. Хэрэв чадварыг идэвхжүүлэхийн тулд тухайн амьтанд хүрэх хэрэгтэй бол Карлын төсөөлснөөс ч хэцүү болж мэднэ.
Хамгийн энгийн сонголт нь ямар нэгэн зүйл бичиж үзээд ажиллах эсэхийг шалгах байлаа. Магадгүй шившлэгийн хэрэгслийн дунд ном байх ч юм билүү.
Хэрэгслийн шургуулга онгойход Карл дотор нь өрсөн элдэв хачин зүйлсийг хараад хөгжилдөн ширтэв. Тэр эдгээрийг яаж ашигладгийг огт мэдэхгүй байлаа. Зарим нь бүр онцгой зүйл шиг ч харагдахгүй, суурьгүй тэнэг цасан бөмбөлөг мэт харагдана. Тэр бөмбөлгөөр яах юм бэ? Суугаад Бөмбөлгөө ширтэн бодлогошрох уу?
Карл санаанд оромгүй хүнд шилэн бөмбөлгийг гартаа авахад гэнэт хурц цагаан гэрлээр аслаа.
[Араатан сургах орон зайг харах боломжгүй. Тэжээвэр амьтан бүртгэнэ үү.]
Эхэндээ бодолд нь гарч ирсэн мэдэгдэл ямар ч утгагүй санагдсан ч хэдхэн секунд анхаарлаа төвлөрүүлсний дараа Карл өөрчлөлтийг мэдэрч эхлэв. Оюун санаан дотор нь асар уудам хоосон орон зай бүрэлдэж, урьд өмнө төсөөлж ч байгаагүй мөнхийн хүчийг мэдрүүлж байлаа.
"Луу байж болох уу? Би Луу авч болох уу?" хэмээн Карл бодоод, Араатан сургах орон зайд нэг Луу бий болгохоор хүчлэн оролдов.
Юу ч болсонгүй. Мэдээж тийм амархан байх учиргүй.
Карл гүн бодолд автсан байх үед хэн нэгэн гар дээр нь хүрэхэд сая нэг бодит орчиндоо эргэн ирлээ.
"Амжилт олов уу?" гэж эргүүл хийж явсан харуул онгорхой хоёр шургуулга, гудсан дээр тавьсан сэлэм рүү харан асуув.
"Тийм ч юм шиг, үгүй ч юм шиг. Энэ сэлэм зөв сонголт гэдэг мэдрэмж төрөөд байгаа ч чадвараа идэвхжүүлэхэд нэг зүйл дутуу байна. Харин миний харсан бусад зэвсгийн аль нь ч нэг их таалагдсангүй" хэмээн Карл санаа алдлаа.
"Оролдоод л бай. Удахгүй өөрт чинь тохирох зүйлээ олно. Аль хэдийн ямар нэг баримжаатай болсон бол бусдаасаа түрүүлж яваа гэсэн үг. Ихэнх нь одоо хүртэл унтаж байгаа."
"Ядаж л нэг ахиц юм даа. Академид хүрэхээсээ өмнө учрыг нь олчих ч юм билүү. Энд гал тогоо байдаг болов уу? Би гэдэс цатгалан үедээ илүү сайн боддог юм" гэж Карл горьдлого тээсэн өнгөөр асуув.
Харуул инээмсэглэн хонгилын цааш дохилоо. "Чи сурагчдын үндсэн гал тогоо бэлэн болохоос өмнө сэрчихсэн. Гэхдээ чамайг өрөөнөөс гаргаад бага зэрэг юм идүүлэхэд тэд дургүйцэхгүй. Алтан Тэнгэрлэг Академийн хоол чиний дассан хоолтой харьцуулахад нэлээд онцгой гэдгийг удахгүй мэднэ.
Элитүүдийн ашигладаг ид шидийн чадвар хэрэглэгчийнхээ биед асар их ачаалал өгдөг тул хурдан сэргэхийн тулд ид шидийн ургамал, араатнаас авах энерги тэдэнд хэрэгтэй байдаг юм.
Надад итгэ, энэ удаа чамд жинхэнэ амттай юм таарна."
Тэд хонгилоор алхаж, Карлын өрөөтэй яг адилхан зургаан өрөөний хажуугаар өнгөрөв. Дотор нь ангийнх нь бусад сурагч бөх гэгч нь унтаж байлаа. Ингээд өөр нэг вагонд орж, цаана нь гал тогоо харагдах эзгүй хоолны танхимд хүрлээ.
"Хүссэнээ аваад шарагчийн дэргэд тавьчих, би удахгүй очно" гэж өрөөнд ажилтнуудаас өөр хүн орж ирснийг анзаараагүй тогооч хөлдөөгчийн зүгээс дуудав.
Карлд тэр нь хамаагүй байлаа. Энэ нь ямар нэг тансаг ресторан биш, харин ажилтнууд өөрсдөө хоолоо авч иддэг нийтийн хэсэг бөгөөд гал тогоонд оруулж болохгүй хүмүүсийг өлсгөхгүйн тулд жижүүрийн тогооч ажилладаг газар байв.
Карл хоёр жижиг стейк, нэг аяга будаа, төрөл бүрийн ногоо гээд харагдаж, үнэртэж байгаа сайхан бүхнийг цуглууллаа. Тэгтэл хажууханд нь овоолсон хэт том цагаан өндөгнүүдийг анзаарч, таваг дээрээ нэмэхээр нэгийг нь авлаа.
[Тохирох тэжээвэр амьтны бай олдлоо: ангаахай]
Өндөг гар дээрээс нь тэр дороо алга болж, Карл хоол руугаа будилан ширтсэн чигтээ оюун санаан дахь ид шидийн хоосон орон зайд мангасын өндөг хагарахад хэр удах бол гэж бодлоо. Ер нь ангаахай гарах болов уу? Бодол нь тэгнэ гэж хэлж байгаа ч өөр ямар ч дэлгэрэнгүй мэдээлэл өгсөнгүй.
Оюун санаанд нь аажмаар жижиг сүрлэн үүр бий болж, дотор нь ганц том цагаан өндөг гарч ирэв. Дараагийн хэдхэн секундын турш өндөг чичирснээ хагаран онгойход, харагдаж буй зүйл зөвхөн оюун санаанд нь байсан хэдий ч Карл цочсондоо нэг алхам ухарчээ. Тэр өлсгөлөнгөөс болж унах нь гэж бодсон харуултай мөргөлдсөн ч өөрийгөө тогтоож амжлаа.
"Уучлаарай" хэмээн Карл бувтнахад харуул тогооч руу дохичихоод түүнийг ширээ рүү дагуулан явав.
"Зүгээр ээ. Сэрсний дараах эхний хэдэн өдөр хүн бүр жаахан хэвийн бус байдаг юм. Ялангуяа ид шидийн зарим ангиллын хүч тархийг чинь бүр самарч орхидог. Өөрийнхөө тэр хачин тэмдгийн учрыг олоход л анхаар, удахгүй зүгээр болно."
Тогооч шарагчийнхаа араас тэдний зүг харав. "Стандарт бус тэмдэгтэй болоод хэцүү байна уу? Тэр ч амаргүй дээ. Ямар харагддаг юм?"
"Баруун шуу дээр гурван саврын мөр. Бас том мөрнүүд шүү, номын хорхойтнуудын ангиллынх шиг өчүүхэн жижиг тэмдэг биш" гэж харуул инээд алдлаа.
Тогооч инээмсэглээд гараа Карл руу харуулахад Карл тэдний юу хэлээд байгааг ойлгосонгүй. Ангиллын тэмдгийн тухай ярьж байгаа нь тодорхой ч тогоочийн гар дээр ил харагдах олон арван шивээсээс алийг нь хэлээд байгааг таах аргагүй байлаа.
Тогооч жижигхэн саваа дүрстэй шивээсийг товшиход Карл сая нэг ойлгов. Энэ бол үзүүрээсээ оч цацруулсан шидэт савааны дүрстэй, Шидтний төрлийн ангиллын тэмдэг аж. Гарынх нь дээр байрлах тэр тэмдэг хэдхэн сантиметр урттай бөгөөд хэрэв номноос өмнө нь хараагүй бол Карл ер анзаарахгүй өнгөрөх байжээ.
"Шивээсний хэмжээ авсан хүний авьяастай ямар нэг холбоотой гэсэн онол байдаг ч би үүнд огт итгэдэггүй. Харин оюуны нийцэлтэй биш, чадварын өөрийнх нь шинжтэй холбоотой байж болох юм. Өөрийн тэмдгийн талаар ямар нэг сэжүүр олсон уу?" хэмээн тогооч асуув.
"Богино сэлэм гартаа барихад нэг л зөв санагдсан. Бас тэмдэг маань амьтадтай ямар нэг холбоотой бололтой. Тэгэхээр би нэг төрлийн анчин юм уу, эсвэл азгүй цэцэрлэгт хүрээлэнгийн байгаль хамгаалагч ч байж мэднэ" гэж Карл хошигнов.
"Анхны ангиллын чадвараа ажиллуулж чадмагцаа чи учрыг нь олно доо. Үүний дараа [Төлөв] гэдэг үгийг бодоход л ид шидийн чадвар чинь хэрхэн хөгжиж байгааг ерөнхийд нь мэдэрч чадна. Ядаж Шидтэнгүүдийн хувьд ийм байдаг юм" хэмээн тогооч түүнд тайлбарлаж өглөө.