44-р бүлэг
Карл үүдний танхимд тавьсан үнэрт уутнуудын байршлыг дахин шалгаж, өрөөг үнэрээр дүүргэн гоблинуудыг үргээхэд хангалттай эсэхийг нягтлав. Дараа нь ухрах шаардлага гарч магадгүйг бодоод хоолны өрөөний ойролцоо, арын хэсэгт бас нэгийг тавилаа. Гоблинууд тэдний үнэрийг барихад хэцүү байх тусам отож дайрахад амар болно, бас овгийнхон нь ямар нэг зүйл буруу болсныг ойлгохоос өмнө аль болох олныг нь устгаж чадвал бүр сайн.
[Тэд яг чам руу чиглээд ирж байна. Магадгүй чиний үнэрийг авчихсан юм болов уу?] гэж Харцага хэдхэн минутын дараа асуув. Тэр хотын төв рүү, Карл Дана хоёрын нуугдаж буй засгийн газрын барилгын зүг шууд чиглэн ирж буй гоблинуудыг ажиглаж байлаа.
[Баярлалаа. Бид арга хэмжээ авна.]
"Дана, тэр ширээн дээр гараад дээрх цонхыг онгойлго. Тэндээс Шидэт Сумнуудаа харваж чадна биз дээ? Тэгвэл хотын талбай руу ирж байгаа гоблинуудыг онилоход илүү дээр өнцөг гарна. Би гадагш гараад хаалгаа араасаа хаана. Тэгвэл тэдэн рүү зөв довтолж чадна." гэж Карл шивнэв.
Дана энэ төлөвлөгөөнд тийм ч дуртай байсангүй. Гэхдээ гоблинуудтай тулалдах гэж байгаа бол хэн нэгэн тэдний анхаарлыг өөр дээрээ татсан нь дээр. Карл барилгын дотор байвал үүнийг хийж чадахгүй. Харин гадаа гарч, Данагийн үнэр гоблинуудын мэдрэх хүрээнээс хаагдсан хэвээр байхад тэр довтолж чадвал эрсдэл багатайгаар ихэнхийг нь цэвэрлэх боломжтой байв.
Жинхэнэ аюул нь олон удаа шившлэг ашигласнаас болж тэд ядрах явдал байлаа. Тэд хүчээ хязгаарлан ашиглах тул дээд чадлынхаа хязгаарт ойртох тусам огцом нэмэгддэг мана зарцуулалт тийм ч том саад болохгүй. Гэсэн ч тэдний хийж чадах зүйлд хязгаар байсан.
Харцага хүртэл завсарлагагүйгээр шөнөжин ан хийж чадахгүй. Түүний төрөлхийн зан чанар угаасаа тийм биш.
Данагийн анхаарах ёстой зүйл бол шидэт сумнуудаа жинхэнэ сумтай илүү адилхан болгох байлаа. Ердийн үед тэд гэрэлтсэн шидэт жад шиг харагддаг. Харин өнөө шөнө тэр тэднийг гэрэлтэж, өөрийн байрлалыг илчлэхийг хүссэнгүй.
Эхний гоблинууд хосоороо ирж, хэзээ ч олохгүй зүйлээ хайсан мэт гудамжаар сэмхэн мөлхөн явав. Карлын [Урах] хоёуланг нь нэгэн зэрэг тасчин хаяв. Цогцсууд нь өөрсдийнх нь нуугдахад ашиглана гэж бодсон барилгын хажуугийн бут руу унаж, Карл дахин хүлээв.
Гоблинуудын цусны үнэр бусдыг нь өөр рүү нь заавал татна. Яг одоо Карл үүнийг л хүсэж байлаа. Тэд хот даяар тархан явж байсан тул бөөнөөрөө нэг дор ирэхгүй. Харин цөөн хэдээрээ ирвэл Карл Дана хоёрт огтхон ч хүч хүрэхгүй.
Өөрийн биеийн чадавхыг бодоход Карл чадвар ашиглахгүйгээр зүгээр тулалдсан ч нэг, хоёр гоблиныг зэрэг дийлж чадна гэдэгтээ нэлээд итгэлтэй байв. Гэхдээ шархдах эрсдэл өндөр, харин тэдний хэн нь ч эдгээх чадвар эзэмшээгүй.
Мананд салхи огт байгаагүй атлаа мөчир шажигнах чимээ сонсогдоход Карл эргэж харвал өөр рүү нь сэмхэн ойртож буй өөр гурван гоблиныг олж харав. Бүдэг гэрлийн зурвас нэгнийх нь нуруунд тусаж, цээжийг нь нэвт цоолохоос өмнө Карл үлдсэн хоёрыг нь [Урах]-аар тасчин хаяв.
Дөрөвний нэг хүчээр ашиглахад бараг ямар ч биеийн ачаалал, энергийн зарцуулалт мэдрэгдэхгүй байсан ч дөрвөн гэрлийн зурвас гоблинуудыг хялбархан хэрчин таслав. Тэд биеийнхээ хэмжээнд нэлээд хүчтэй ч арьс нь нимгэн бөгөөд Карлын довтолгоог даах ямар ч боломжгүй байлаа.
Дээгүүр нисэж явсан Харцага ч мөн адил зүйлийг ойлгосон байв. Тэр хот даяарх байнуудаа устгахдаа ердөө шаардлагатай хамгийн бага хүчээ хэрэглэж, дараагийн тулалдаанд аль болох их хүчээ хадгалж байлаа. Карл сайн ажилласных нь төлөө үргэлж шагнадаг. Харин бүх гоблиныг дуусах хүртэл тулалдаж чадвал шагнал нь бүр гайхалтай байх ёстой.
Карл нэг газраа зогсоод ирсэн дайсантайгаа тулалдаж байсан бол Харцага тулаанаа хотын салхины доод талаас эхлүүлсэн байв. Ингэснээр гоблины цусны үнэр Карлын алсан дайснуудынх шиг тосгон даяар тархахын оронд аль хэдийн цэвэрлэсэн бүсүүд рүү буцаж хийсэх байлаа.
Гэхдээ гоблинууд тийм ч их санаа зовсонгүй. Ихэнх нь одоо ч байшингуудын эд зүйлсийг том уутнуудад чихэхэд анхаарч байсан бөгөөд Харцага тэднийг гадагш гарч ирэхийг нь хүлээгээд л устгаж байв. Харин байшин дундуур шилжин явахдаа овгийнхныхоо дуу чимээг огт сонсохоо больсноор тэд аажмаар сэжиг авч эхэлж, улам олон нь цусны үнэр гарч буй зүг рүү хөдөлж эхлэв.
[Дахиад хэд хэдэн гоблин чам руу ирж байна. Тэд тулааны чинь үнэрийг авчихлаа.] гэж Харцага нэг гоблин, нэг Газрын Хулганыг зэрэг устгангаа анхааруулав.
Карл түүнд алсан ангаа идэхийг хориглоогүй байх. Ядаж Харцага тийм тушаал сонссоноо санахгүй байлаа. Тиймээс тэр хулганаа баяртайгаар идчихээд дахин гоблин хайж эхлэв. Сайхан шөнө байлаа. Ажил ч байна, хулгана ч байна, дараа нь шагнал авна гэсэн амлалт ч бий. Магадгүй Карлыг ятгаж чадвал хүчийг нь нэмдэг тэр амттай цусны шүүснээс бүтэн нэг шил авч ч болох юм.
Дана цонхны тавцанг тогшиж Карлын анхаарлыг татан, манан дундаас тэдэн рүү сэмхэн ойртож буй дөрвөн гоблины зүг заав. Тэдний хараа муу, харин манан дунд Карл тэднээс хамаагүй холыг харж чаддаг тул нууцаар ойртох оролдлого нь үнэхээр муу байлаа.
Тэдний дагаж байсан зүйл нь цусны үнэр байв. Харин Карл дээр ч, Дана нуугдаж байсан барилгын дотор ч цус байгаагүй тул тэд талбайн буруу талд, ил задгай газар гарч ирсэн байлаа. Данагийн шившлэг хоёр гоблиныг аюулд орсноо ч ойлгохоос нь өмнө устгав.
Карл довтлох гэж байтал зөн совин нь түүнд хөдөл гэж анхааруулав. Тэр хажуу тийш бултангаа эргэж, гоблины үлээгч хоолойноос харвасан нисдэг суманд оногдохоос арайхийн зайллаа.
Карл [Урах]-ыг бүтэн хүчээр ашиглан тэр гоблин болон хамт байсан өөр гурвыг нь нэгэн зэрэг хөнөөж, хэсэг хэсгээр нь хэрчин өвсөн дээр унагав.
Дана цэцэрлэгийн нөгөө талд байсан бусад гоблиныг устгахад Карл түүнд эрхий хуруугаа гозойлгон сайшаав.
Тэдгээр жижиг суманд ямар нэгэн хор түрхсэн байж магадгүй тул Карл одооноос бүр илүү болгоомжтой байх хэрэгтэй байлаа. Хэрэв хоргүй бол тэдгээр сум өөрөө шууд үхэлд хүргэхээр харагдахгүй байсан бөгөөд харанхуй улам нягтарч буй энэ үед Карлын хамгийн их санаа зовох зүйл нь чухам тэд болжээ.