47-р бүлэг

Дана утасны цаанаас санаа алдаад, нисдэг тэрэг газардах газраа харах боломжтой болгохын тулд мананг сарниулав.

"Тийм ээ, энд ердийн бус манан байгааг би мэдэж байна. Би өөрөө үүсгэсэн, одоо сарниулж байна. Нэг минут хүрэхгүй хугацааны дараа тэд газардах боломжтой болно." гэж тэр утсаар тайлбарлаж байлаа.

"Би Карлыг бамбар бариулаад гадагш гаргаж, тэдэнд дохио өгүүлье. Тэгвэл танихад хангалттай тодорхой байх биз дээ?

Тийм ээ, мангасууд төв цахилгааныг таслах хэмжээний ухаантай байж магадгүй гэж бодоод цахилгаан тасрахад бэлдсэн.

Та өөрөө ч тийм сүрхий ухаантай биш мөртлөө яг одоо надтай утсаар ярьж байгаа биз дээ? Мангасуудыг бас бүү басамжил."

Карл инээсээр нэг саваа авч, үзүүрт нь даавуу уяад тосонд дүрж асаав. Илүүдэл тос шатахад бамбар өтгөн хар утаатай хурц дөл гаргаж байсан ч хурдтай сарниж буй манан дунд харахгүй өнгөрөхийн аргагүй байлаа.

Нисдэг тэрэг газардахгүй, харин хэдэн олс унжуулж, гартаа винтов барьсан хар дүрэмт хувцастай эрчүүдийн баг хотын талбайд буун хамгаалалтын тойрог үүсгэв. Карлын бодлоор тэд арай л хэт болгоомжилж байлаа. Аюул аль хэдийн арилсан гэдгийг тэдэнд мэдэгдсэн байх ёстой ч ажлаа тун нухацтай хийдэг бололтой.

"Академийн дайчин Карл уу?" гэж багийн ахлагч нисдэг тэрэгний чимээг даван хашхирлаа.

"Би байна. Нисдэг тэрэг тэнд газардаж болно. Бид хотыг аль хэдийн цэвэрлэсэн болохоор энд дахиж гоблин байх ёсгүй." гэж Карл хариу хашхирав.

Гэвч нисдэг тэрэг газардах оронд өндрөө нэмэн буух бүсээс холдож, хотыг тойрон нисэж эхлэв. Магадгүй нэмэлт аюул хайж байгаа бололтой.

"Чамайг аюулгүй газар аваачъя. Шидтэн хаана байна?" гэж багийн ахлагч асуулаа.

"Дотор байгаа. Гэхдээ хэлсэнчлэн энд аль хэдийн аюулгүй болсон. Эргэн тойрноо хар даа, амьд гоблин нэг ч үлдээгүй." гэж Карл дахин хэлэв.

Багийн ахлагч түүнийг яаравчлан дотогш оруулсан ч багийн ихэнх нь барилгын гадна үлдэж, оройн турш үргэлжилсэн тулаанаас болж үхсэн гоблинуудын цогцсоор дүүрсэн талбайг шалгаж эхлэв.

"Долоовор хуруугаа уншигч дээр тавина уу." гэж багийн ахлагч шаардсанд Карл сургуулийн дараах уурхайн ээлждээ орж, гарахдаа мянган удаа хийж байсан шигээ хурууны хээгээрээ өөрийгөө баталгаажуулав.

[Биеийн байцаалт баталгаажлаа. Алтан Тэнгэрлэг Академийн элит сурагч Карл. Сэргэсэн зэрэглэлийн үнэлгээ албан ёсны шалгалт хүртэл хянан хэлэлцэгдэж байна.]

Тэр эр таних төхөөрөмж рүүгээ, дараа нь Карл руу, тэгснээ Дана руу дахин харж гайхсан янзтай болов.

"Харж байна уу, бид утсаар ярьсан хүнд юу болоод байгааг тайлбарласан. Гэхдээ хэн ч үнэндээ итгээгүй бололтой. Та нар хүсвэл хотыг шалгаж болно. Бидний илрүүлээгүй ямар нэг зүйл байшин дотор нуугдаж үлдсэн эсэхийг баталгаажуулахын тулд бүх газрыг нэгжих хэрэгтэй хэвээр, бас гудамжинд байгаа бүх гоблины цогцсыг хэн нэгэн цэвэрлэх шаардлагатай. Тэр ажил манай үүргийн жагсаалтад багтахгүй гэдэгт би нэлээд итгэлтэй байна." гэж Карл тайлбарлав.

"Өөр хүмүүс бас ирж байгаа. Хотод өөрсдийгөө элит гэж дүр эсгэсэн хэдэн хүүхэд байна гэсэн мэдээлэл ирэхэд биднийг баазаас урьдчилан яаралтай гаргасан. Гэхдээ манайхныг анхнаасаа энэ тосгоныг цэвэрлэж, гоблинуудыг олохоор илгээхээр төлөвлөсөн байсан.

Хоёр зуун хүн ирэх тул ийм хэмжээний хотыг өөрсдөө нэгжчихнэ. Одоо та хоёрыг үнэхээр хэлсэн хүмүүс мөн гэдгийг тогтоосон болохоор кофе байгаа юу?" гэж багийн ахлагч хариулав.

"Яг энд. Амралтын өрөөнд үнэгүй кофе чанагч бий. Бидэнд хоноглох хэрэгсэл өгөөгүй болохоор хоёр хүний өдрийн хоолны өртэй болсон, бусдаар бол барилгын юмс бараг бүгд бүрэн бүтэн." гэж Карл инээмсэглэн хэлэв.

"Өө, тэр амархан. Та нар одоохондоо сурагч болохоор байхгүй, харин төгсөөд утсандаа код үүсгэдэг апп авна. Албан үүргээ гүйцэтгэхдээ ашиглах шаардлагатай болсон ямар ч зүйлд зориулж нөхөн төлбөрийн код бичээд өгчихөд эзэд нь засгийн газраас төлбөрөө нэхэмжилж чадна. Би өнөөдөр үүнийг бүртгүүлчихье. Урьдчилан зөвшөөрсөн нэг код байвал тэдний нийт хохирлын нэхэмжлэлийг боловсруулахад амар болно."

Багийн ахлагч лангуунаас хоёр салфетка авч, тус бүр дээр нь тоо үсгийн урт дараалал бичээд хоосон хоолны савнуудад хийв. Дараа нь Дана савнуудыг олсон хөргөгчиндөө буцааж тавихад багийн бусад гишүүд барилга руу орж эхлэв.

"Ноёнтоон, бүс цэвэр. Ойр орчимд амьд зүйлсийн шинж алга. Одоо барилгыг хамгаалалтад авна." гэж нэг цэрэг хэт ноцтой өнгөөр мэдээлэв.

"Тайвширч болно. Тэд Академийн жинхэнэ элитүүд, байх ёсгүй газраа тоглож яваа хүүхдүүд биш. Яагаад бидэнд мэдээлэл ирээгүйг мэдэхгүй ч тэд гоблинуудыг устгасан гэж хэлж байгаа бол би итгэж байна." гэж багийн ахлагч хүмүүстээ хэлэхэд тэд нүүрний хаалтаа авч, кофе чанагчны дэргэд дугаарлаж эхлэв.

"Өнөөдөр сонссон хамгийн сайхан мэдээ байна. Академийн элитүүдэд одоохондоо зөвшөөрлийн код байхгүй гэдгийг нэг бичиг цаасны ажилтан мэдэхгүйгээс болж өглөөний таван цагт орноосоо хөөгдөнө гэж бодсонгүй." гэж нэг эр үглэв.

Багийн ахлагч аягаа тавиад санал нийлсэн янзтай толгой дохив.

"Ойлгох хэрэгтэй, утас авдаг хүмүүс чинь хамгийн бага цалинтай туслахууд. Тэд элитүүдэд олгодог хамгийн бага тэтгэмжээр амьдарч, элитүүд болон төрийн албан хаагчдын дуудлагын төвд утас авдаг ч өөрсдөө элит биш. Өөр юм бараг байхгүй болохоор ажил дээрээ эрх мэдлээрээ тоглох дуртай.

Дараагийн удаа асуувал сурагчийн үнэмлэхний дугаараа өгчих. Тэгвэл автоматаар бидний нэг рүү шилжүүлнэ. Тэдний ажил нь тусламж хүссэн орон нутгийн түшмэдтэй харьцах, харин бид залгахад зүгээр л ресепшний ажилтан гэсэн үг.

Та хоёрыг төгсөх жилийнхээ бэлтгэлд орж, цэрэгт явахаар зэхэж байгаа гэж бодож байна?" гэж багийн ахлагч асуулаа.

"Үнэндээ бид нэгдүгээр курстээ. Түүнийг Айдол болгохоор бэлтгэж байсан. Бид хоёулаа бусдаасаа жаахан түрүүлж яваа болохоор практик ур чадварын тусгай ангид байдаг, тэгээд ямар ч тайлбаргүйгээр биднийг энд бэлтгэлд явуулчихсан.

Миний бодлоор хотыг бид ирэхээс хэдхэн цагийн өмнө нүүлгэн шилжүүлсэн болохоор биднийг угтах хүн энд хэвээр байна гэж тэд бодсон байх. Гэхдээ болсон юм бол боллоо. Одоо нөхцөл байдлыг шийдчихсэн."