8-р бүлэг

Зөөлөн гишгэлсээр тэд талбайн бараг төгсгөлд хүрч байтал нэг ороонго гэнэт татвалзан хөдөлж, сэлэмчнийх нь яг хөл доогуур орчихов. Тэр ороонгон дээр гишгээд зогсохгүй бүдэрч, сэлэм нь замдаа таарсан арваад ишийг цэвэрхэн тас огтолж орхилоо.

"Түүнийг босгоод гүйцгээе! Ороонго мангас үүнд лав баярлахгүй." гэж Карл хашхираад харьцангуй аюулгүй бутан хашлагын зүг ухасхийв.

Модчны хүү нөгөө хүүг татаж босгоход дөрвүүлээ талбайн захад хүрэхээр хамаг хурдаараа гүйлээ. Ороонго ишнүүд Карлын хөлийг ороохоор тэмүүлж байсан ч хурдан гүйж байсан тул сайн зуурч чадсангүй. Тэр бараг ороонгын хүрээнээс гарчих гэж байтал гэнэт хөлөөс нь зуурч, байранд нь татан зогсоов.

Араас нь ирж явсан залуу шидтэн хөдөлж чадахгүй болсон Карлыг гишгүүр болгон ашиглаж, түүнийг босож байх зуур нуруун дээгүүр нь гүйн аюулгүй газар руу үсэрлээ. Гэвч агаарт байхад нь ороонго шүүрч аваад газарт саван унагахад тоос босож, охин өвдсөндөө ёолов.

"Санаа нь зөв байлаа. Гүйцэтгэл нь л тааруу байж." гэж ард нь ороонгуудыг сэлмээрээ цавчин зам гаргаж явсан сэлэмчин инээлээ.

Карл [Урах]-ыг ашиглан өөрийгөө ороонгоос чөлөөлөөд, дараа нь шидтнийг ч мөн таслан суллав. Охин сандран өндийж, моддын дундах аюулгүй газар руу яаран зугтав.

Хамгийн сүүлд модчны хүү аюулгүй газарт хүрсэн ч тэр хамгийн азтай нь байлаа. Ойд орооцолддог ургамлуудтай өмнө нь таарч байсан болохоор шагайнаас нь зуурахаас сэргийлж сүхнийхээ араар хэрхэн цохиж холдуулахыг мэддэг аж.

"Уучлаарай. Аргыг нь тайлбарлахад нэлээд удна. Зав байсан бол та нарт хэлэх л байсан." гэж тэр бусдаасаа хэдхэн секундын дараа моддын дунд орж ирээд бувтнав.

"Зүгээр ээ. Бид бүгд өөр өөрсдийн мэддэг зүйлтэй. Талбайн голд зогсоод урт лекц унших зав байгаагүй шүү дээ." гэж Карл зөвшөөрөв.

Шидтэн охин ямар нэг зүйл хэлэх гэж байгаа мэт харагдсан ч бодлоо өөрчлөв. Бүдэрсэн мөчөөс тэднийг зугтаж гарах хүртэл хэдхэн секунд өнгөрсөн болохоор үнэхээр тайлбар хийх зав байгаагүй.

Одоо тэдний өмнө шинэхэн хадсан өвстэй хэсэг, дундуур нь Академийн хаалга руу хүрэх ганц чулуун зам л үлджээ. Үүнийг туулчихвал аюулгүй. Ядаж харьцангуй аюулгүй. Элитүүдийн талаар сонссоноор бол эндхийн соёл хүчтэй нэгнийг дээдэлдэг. Харин тэд одоохондоо хүчтэнүүдийн тоонд орохгүй. Гэхдээ дөрвүүлээ өөрсдийн ангилалдаа тун тохирсон хүмүүс бөгөөд цаг хугацаа өнгөрөхөд хүчирхэг болж ч мэднэ.

"Өвсөн дээр битгий гишгээрэй. Ээжийнхээ ажлын газраас нэг юм сурсан бол тэр нь энэ. Дээдсүүд өвсөн дээгүүр нь алхахад үнэхээр дургүй." гэж шидтэн охин хөдлөхөөр бэлдэх зуураа бувтнав.

"Зөв шүү. Уурхайд өссөн болохоор хөл доороо зөөлөн өвс мэдрэхийг хүсэж л байлаа. Гэхдээ замаараа явсан нь зөв юм шиг байна." гэж Карл санал нийлэв.

Энэ гурав Карлтай нэг буудлаас галт тэргэнд суугаагүй ч ядаж уурхай гэж юу болохыг ойлгох учиртай. Ойролцоох хотуудад өөр арван дунд сургууль байсан болохоор Карл шиг хаашаа ч аялж үзээгүй байсан ч алсад уурхайн цаана сүндэрлэх уулсыг ядаж харж байсан биз.

Тэд ялалт байгуулсан мэт чулуун замаар алхлаа. Сэлэмчин үл ялиг доголж байгаагаа чадлынхаа хэрээр нуухыг хичээж, харин шидтэн охин талбай дээр зугаацан хөрвөөсөн хүн шиг харагдахгүйн тулд дүрэмт хувцасныхаа урд наалдсан шороог гөвж явна.

Удалгүй тэд хаалганд хүрэхэд хоёр багш том уут дүүрэн сурах бичиг, ундаагаар дүүргэсэн ширээтэй хамт хүлээж байв.

"Алтан Тэнгэрлэг Академид тавтай морил, Карл, Дана, Жеймс, Крюгер нар аа. Та дөрөв өнөөдөр хаалганд хамгийн түрүүнд хүрсэн сурагчид учраас дотуур байрны өрөөгөө ч хамгийн түрүүнд сонгох эрхтэй. Газрын зураг ширээн дээр байна. Хоёрдугаар давхарт одоогоор эзэнтэй гэж тэмдэглээгүй дурын өрөөг сонгож болно."

Тэд яаран очиж ундаа аваад, дараа нь газрын зургийг тойрон цуглав.

"Энэ зохион байгуулалт ямар ч утга алга." гэж сүх барьсан Крюгер бувтнав.

"Бүх өрөө нь ямар ч эмх замбараагүй юм. Энийг хар л даа. Өрөө нь жижигхэн мөртлөө асар том хоосон тагттай. Хэн ийм өрөө сонгох юм?" гэж хар үст шидтэн Дана санал нийлэв.

Гэвч урт нарийхан нэг өрөө түүний анхаарлыг татлаа. Өрөөний үзүүрт холоос шившлэгээр буудаж болох бэлтгэлийн байтай гэсэн бөгөөд энэ нь бэлтгэл хийхэд тун тохиромжтой байв.

"Би тагттай өрөөг авъя." гэж Карл мөрөө хавчаад ширээн дээрээс нэг тэмдэг авч газрын зураг дээр тавилаа.

"Нээрээ тийм. Чамд өргөн талбай хамардаг довтолгооны чадвар байгаа. Бэлтгэл хийхэд чинь илүү их зай хэрэгтэй. Харин би энд байгаа бэлтгэлийн өрөөг авъя. Орыг нь хананд эвхээд хураачихдаг юм байна." гэж Дана тайлбарлан өөрийн өрөөг сонгов.

Нөгөө хоёр нь хамгийн том хоёр өрөөг сонголоо. Тэдгээр нь үндсэн өрөөндөө бэлтгэлийн манекентай, тусдаа унтлагын өрөөтэй байв. Өрөө бүр өөрийн гэсэн онцлогтой ч Карл сонгож болох нэг хувилбар бусдаасаа илт дор байгааг анзаарав. Хэн нэгэн бүр хангамжийн агуулахыг дотуур байрны өрөөгөөрөө сонгож болохоор тэмдэглэсэн байлаа. Магадгүй сорилыг хамгийн сүүлд дуусгасан хүнд тэр өрөө үлдэх байх.

Карлын Араатан сургах орон зай дахь Салхин Хурдат Харцага түүний нүдээр гадагш хараад, сонголтод нь сэтгэл ханасан мэт ганганав. Том тагттай энэ өрөө гадагш шууд гарах боломжтой цөөн өрөөний нэг байлаа. Үнэндээ бусад зургаан өрөөний гадагш гарах замыг энэ тагт хааж байсан бөгөөд тэдгээр өрөө тагт руу нээгддэг цонхгүй л бол шууд гадагш гарах боломжгүй аж.

Шувуунд бол төгс газар. Амттай Газрын Хулгануудаа шингээж дуусмагц бяцхан мангас гадаа нисэж чадах хэмжээнд хүртэл өсөх хангалттай эрч хүчтэй болно гэдэгтээ итгэлтэй байлаа. Нялх мангасууд удаан хугацаанд арчаагүй хэвээр байдаггүй. Тэр тусмаа энэ удаа эх нь бус, хүн Араатан сургагч түүнийг тэжээж байгаа ч ялгаагүй.

[Дахиад хулгана байгаа юу?] гэж Харцага горьдлого дүүрэн асуулаа.

Шувууны бодол толгой дотор нь үг болон сонсогдох нь одоо ч хачирхалтай санагдаж байв. Гэвч харамсалтай нь Карлд яг одоо түүнд өгөх өөр зүйл байсангүй.

[Оройн хоол хүртэл хүлээ. Тэгээд би чамд цадталаа идэх мах авч өгнө.]

[Хулгана өгөөсэй.]