19-р бүлэг

"Аан, Рита, тавтай морил. Чамайг сурагч биш, багш болоод энд эргэж ирснийг харах сайхан байна. Харин дагуулж ирсэн энэ хэн бэ?" гэж дөч гаруй насны, намхан ч булчинлаг багш асуув.

Тэр элитүүдийн нэг биш байх магадлал өндөр байлаа. Арван жилийн өмнө ч сонгогдохооргүй хэтэрхий настай байсан. Гэхдээ гардан тулааны мэргэжилтэн бол шинэ элсэгчдийг сургахад яг тохирох хүн. Шинэ сурагчид түүнээс хүчтэй байхгүй, бас бараг юу ч мэдэхгүй. Харин гэртээ тусгай бэлтгэл хийдэг байсан бол өөр хэрэг. Тэнгэрлэг тарианаас мана мэдрэх чадвар олж авах азтай таван хувьд багтана гэж найдсан хүмүүс тийм бэлтгэл хийсэн байж болох юм.

Ийм зүйлд урьдчилан найдах нь нэлээд том эрсдэл ч зарим нь лав тэгсэн байх.

"Энэ бол Карл. Авхаалж самбааны төрлийн дайчин. Бээлийнийхээ сарвууг ашигладаг алсын зайн шидийн довтолгоотой. Нэлээд олон талын хэрэглээтэй нь батлагдсан. Мөн бээлий төрлийн зэвсэг ашигладаг болохоор таны гардан тулааны хичээлд ч сайн нийцэх байх." гэж Рита тайлбарлав.

"Тэгвэл нэлээд олон талын чадварын хослол байна. За, аль хэдийн юу хийж чаддагаа, бас юу сурах хэрэгтэй байгааг чинь харъя." гэж багш зөвшөөрөв.

Карл инээж, Рита үл ялиг мушилзав. Тэд хоёулаа Карл үнэндээ юу ч мэдэхгүйг сайн мэдэж байлаа. Гэхдээ Харцагатай холбоотойгоор бие нь хүчирхэгжсээр байсан болохоор ядаж өөрийгөө бүр шившиг болгохгүй байж мэднэ.

Багш түүний түгшсэн царайг анзаарч инээмсэглэв.

"Хэт санаа зоволтгүй. Гардан тулаан шүү дээ. Бээлийгээ тэнд тавьчих. Бид жаахан спарринг хийе. Хэрэв бүрэн анхан шатны бол өөрт зөв санагдсан зүйлээ л хий. Тэгэхэд чамайг ямар чиглэлээр хөгжүүлэх нь дээр вэ гэдгийг ойлгоно."

[Тийм ээ, дээрээс шумбаад хүзүүг нь хугал.] гэж Харцага нэмэв.

[Тус болохгүй байна. Би нисэж чаддаггүй.]

[Тэгвэл үсрээд ч юм уу. Мэдэхгүй ээ.] гэж Харцага ундууцав.

Карл бээлийгээ хажуу тийш тавиад, эхний өдөр Ритагаас сурсан тулааны байрлалд орлоо. Ядаж өөрийгөө гэмтээлгүй нударга зангидаж цохихыг мэддэг болсон. Харин бодит тулаан яаж өрнөхийг одоо л харах байв.

Багш гэнэт нударга шидэхэд Карл Ритагийн зааснаар хажуу тийш нь цохин зайлуулж, өөрөө сөрөг цохилт хийв. Гэвч багш зүгээр л хажуу тийш алхаж бултлаа.

Элит байх боломжгүй хүн гэхэд тэр итгэмээргүй шаламгай байв. Карлын дараагийн цохилт ч мөн хоосон зөрөхөд Рита түүнтэй урьд нь бодсоноос нь ч илүү зөөлөн харьцаж байсан юм байна гэж Карл бодлоо.

Багшийн өвдөг Карлын хэвлийд онож, түүнийг арагш түлхэв. Гэхдээ Карл хөлөө эргүүлэн цохиж, багшийг унагаахыг оролдов.

Тэр зайгаа буруу тооцсон ч доош суусан байрлал нь дараагийн өвдөгний цохилтыг хаахад тусалж, дараа нь өөрөөс нь ялимгүй өндөр багш руу дайран барьц авлаа.

Гэвч энэ нь буруу сонголт байв. Нөгөө хүн түүнийг барьж аваад, гэнэт Карл агаарт эргэлдэн нисэж, нуруугаараа газар буулаа. Эргэн тойронд нь тоос босож, уушгинаас нь агаар шахагдан гарахад Карл амьсгаадан ёолж, дараа нь өнхрөн босов.

"Муугүй ээ, хүү минь. Чи ямар хэв маягаар тулалдах дуртайг одоо ойлголоо. Тиймээс чамайг холимог тулааны бүлэгт оруулъя. Зогсоо байрлалын тулаанчид цэргүүдийн эсрэг сайн байдаг. Харин чи баарны зодоон, мангасуудтай илүү бохир ширүүн тулаанд тохирох шинжтэй байна.

Эсрэг логик мэт сонсогдож магадгүй ч чиний хурд, хүчээр толгой руу цохиход Энгийн зэрэглэлийн олон мангасыг балмагдуулж чадна. Мөн ноцолдох ур чадварыг тэдний сарвууг өөрт чинь хүргэхгүй байхаар ашиглаж болно.

Энэ бол довтолгооны урлаг биш. Чамд алсын зайн довтолгоо бий. Харин тэд тэрийг чинь давж ойртож чадвал өөрийгөө хамгаалж сурахад чинь бид тусална гэж бодож байна."

Шидэт араатны нүүр рүү нударгаар цохино гэдэг үнэхээр аймшигтай санаа мэт санагдав. Гэхдээ сонголт нь тэр эсвэл хазуулах хоёрын аль нэг байвал тийм ч муу сонголт биш байх.

"Рита, наашаа ирээд туслаач. Чиний сурагч энэ хэв маягийн үндсийг сурах хэрэгтэй. Харин манай сурагчдын тоо яг хосоороо таарчихсан байна."

Түрүүч Рита энэ хичээлд өөрөө оролцохгүй суух санаатай байсан бололтой. Гэхдээ дуудсан даруйд татгалзсангүй. Шинэ сурагчдын ихэнх нь Карлын хэмжээнд хүрэхгүй. Ялангуяа эхний биеийн хүчний өсөлт бага авсан хүүхдүүдтэй түүнийг спарринг хийлгэнэ гэдэг бараг дээрэлхэлт болох байв.

Дахин нэг удаа Карл бүх биеэрээ ядарч, булчин бүр нь өвдөж, бараг алхаж чадахгүй болсон чигээрээ оройн хоолонд цайны газар руу буцаж явлаа. Гэхдээ Ой Санамжийн Дусал үнэхээр үйлчилж байв. Тэр өдөр үзүүлсэн тавин арга техникийг тус бүрийн зөв хэрэглээтэй нь төгс тод санаж чадна.

Дахиад хэдэн долоо хоног бэлтгэл хийж, бие нь ч мөн адил хөдөлгөөнүүдийг тогтоочихвол өөрийгөө ядаж бэлтгэгдсэн сонирхогч тулаанч гэж хэлж болох байх.

Карл нэг ширээнд ганцаараа суусан ч удалгүй гардан тулааны ангийн бусад сурагчид түүн дээр ирж суулаа.

"Хөөх, чи сэрэлт дээр жинхэнэ азтан болжээ, тийм үү? Дөнгөж эхний долоо хоног байхад л аль хэдийн ийм хурдан. Дээрээс нь хувийн дасгалжуулагчтай." гэж холимог тулааны бүлгийн нэг хүү мэндлэв.

Карл инээлээ.

"Миний тэмдэг бусдынхаас өөр байсан болохоор л хувийн дасгалжуулагчтай болсон юм. Тэд намайг ямар чадвар авахыг огт мэдээгүй. Тэгээд л нэг багштай болгож, бид хоёр бараг таамгаар явж байна. Та нарын ихэнх нь барилдаанч эсвэл ламын тэмдэг авсан биз дээ? Нээлттэй гар эсвэл нударган дээрх савааны тэмдэг?"

Ширээн дээрх жижиг бүлэг толгой дохив.

"Тийм ээ. Анхны чадварууд бол үнэндээ базаахгүй. Гэхдээ сэрээхэд амархан байсан. Ямар нэг юм цохиход л хангалттай. Би бүр орноосоо босоогүй байхдаа сэрээчихсэн. Баярласандаа нударгаа өргөөд тавиурыг цохисон чинь тэмдэг шууд сэрсэн."

"Дээрээс нь асар их тэсвэр авдаг. Хамгийн өндөр зэрэглэлд хүрч чадахгүй байсан ч ядаж том болоод охидод алдартай байж болно." гэж өөр нэг хүү инээлээ.

"Юу ч үгүйгээс дээр л дээ. Гэхдээ шидтэнгүүд шиг өдөржин суугаад шидийн тэмдэг ярилцаж байх нь тулааны урлаг, бие бэхжүүлэх чадвар сурахаар хамаг хүчээ барахаас хамаагүй хөгжилтэй сонсогдож байна."

Өөр нэг сурагч инээлээ.

"Чи энгийн тоо бодохдоо л толгой чинь өвддөг. Шидтэн байсан бол хэзээ ч тэсэхгүй."

"Өдөр болгон зодуулахаас л амар байлгүй дээ. Би зодолдох хүн биш, хайр дурлалын хүн." гэж хүү гомдоллов.

"Чамайг тэр тал дээр ч туршлагагүйг бид бүгд мэднэ. Тэгэхээр ядаж тулалдаж сурсан нь дээр."