4-р бүлэг
'Энэ өртөө бол Гомдол, Гомдол өртөө.'
'Хаалга таны баруун талд байна...'
Аймшгийн түүхийн энэхүү метронд амьсгаа авахын аргагүй нам гүм байдал ноёлно. Энэхүү үхээнц нам гүм байдалд би ч бас өөрийн хувь нэмрээ оруулж байлаа. Би уг нь энэ аймшгийн түүхийг аль хэдийнэ мэднэ л дээ. Гэхдээ би чинь YouTube дээр аймшгийн бичлэгийн зураг гарч ирэх төдийд л цочиж, 'Алгасах' гэдэг товчийг яаран сандран дардаг тийм л хулчгар амьтан шүү дээ.
Гэтэл одоо би өөрөө тэрхүү аймшгийн түүх дотроо орчихоод, амьд үлдэхийн тулд тэмцэх хэрэгтэй болж байна гэж үү?
[Зүгээр л намайг алчихаач дээ...]
Тэр нь надад харин ч өршөөл болох байсан биз. Одоо надад чухам юу болоод байгааг ухаарч ойлгох ч тэнхэл алга. Би энэ бүхнийг зүүд байгаасай хэмээн үгүйсгэхийг хүсэж, нүүрээ хоёр гараараа дарлаа.
Яг тэр мөчид. '1-р байр: Dark Exploration Records — Тусгай бэлгийн хайрцаг' Миний нүдний өмнө яг л тэмдэглэлийн дэвтэр шиг зүйл нисэж байх шиг санагдав. Нүдээ нээсэн ч, аньсан ч тэр дүрс нүдний үзүүрт харагдсаар л байлаа.
Дэвтрээс урж аваад нугалчихсан мэт нэгэн цаасан хуудас агаарт эргэлдэнэ. Гэтэл надаас өөр хэн ч үүнийг анзаарсангүй бололтой. Би хурдхан шиг л амаа хамхилаа. Ийм нөхцөлд бусдын анхаарлыг татах нь жинхэнэ тэнэг хэрэг болно. Би зүгээр л ямар нэгэн сэжигтэй хөдөлгөөн гаргахгүйг хичээж, тэрхүү тэмдэглэлийн дэвтэр рүү аажуухан гараа сунгаад дарж авав.
Гайхалтай нь, тэр дэвтэр яг л өөрөө дэлгэгдэж байгаа мэт хөдөлж, дотроосоо нэгэн жижигхэн зүйлийг 'пүл' хийтэл гаргаж шидэх нь тэр. Би түүнийг хэн нэгэнд харуулахгүйн тулд шууд л гар доороо нуув. Голдоо алтан өнгийн 'X' тэмдэгтэй, энгийн л нэг хар өнгийн поп-сокет (утасны ард наадаг бариул) байлаа.
Гэхдээ би түүнийг хармагцаа л чухам юу болохыг нь ойлгов. Энэ бол поп-ап дэлгүүрээс миний худалдаж авсан бараануудын нэг байна шүү дээ! Энэхүү хачин жигтэй нөхцөл байдалд орохоосоо яг өмнөхөн худалдаж авсан зүйл минь байж таарлаа. Би чичирсэн гараараа поп-сокетээ чанга атгав.
[Аймшгийн Түүхэнд энэ ямар үүрэгтэй байдаг билээ дээ...]
'Дурсамжийн поп-сокет' : C-Class эд зүйл. Ухаалаг утасныхаа ард нааснаар таны санаж байгаа бүхий л зүйлийг тодорхой, эмх цэгцтэй хуудас хэлбэрээр дэлгэцэн дээр гаргаж ирнэ. Байгаль орчны яамны харьяа Ер бусын гамшгийн удирдлагын товчооны 9-р түвшний ажилтнуудын стандарт хэрэглээ.
[Дурсамжийг текст хэлбэрээр харуулна гэнэ ээ...]
Би чичирхийлсэн гараараа поп-сокетнийхээ наалтыг хуулаад, гар утсан дээрээ наалаа. Яг тэр мөчид миний бүдэг бадагхан санаж байсан бүх мэдээллүүд маань утасны дэлгэц дээр яг л номын хуудас мэт тов тодхоноор гарч ирэв.
'Dark Exploration Records / Аймшгийн түүх' 'Abyss Transpo-д тавтай морилно уу' : Daydream Inc.-ийн таних код – Qterw-D-16. : Эхлэл шатны D-Class Харанхуй. Зугтахад маш өндөр хүндрэлтэй, алдартай аймшгийн түүх. Талбайн судалгааны багийнхны үүрд үргэлжлэх зовлон шаналлыг харуулдаг. Судалгааны тэмдэглэлд нийт 56 тохиолдол бүртгэгдсэн.
[Миний худалдаж авсан бараа үнэхээр бодитоор ажиллаж байна гэж үү?] Сайн бодоод үзтэл, саяхан л миний өвөр дээр байсан өнөөх хар хайрцаг ор мөргүй алга болчихжээ.
[Тэгэхээр тэр хайрцаг... саяны тэмдэглэлийн дэвтэр болон хувирч, миний авсан бараануудыг дотроосоо гаргаж өгсөн хэрэг үү?]
Энэ чинь одоо ямар гээчийн галзуу нөхцөл байдал вэ? Гэсэн хэдий ч, энэ нь надад маш том давуу талыг олгож байлаа. Миний орж ирчихээд байгаа энэхүү аймшгийн ертөнцөд... интернэтийн туршлагатай хэрэглэгчид хэчнээн их бүтээлч санаа уралдуулан нэмснийг та мэдэх үү? Энд хэдэн зуун аймшгийн түүх бий. Гэхдээ тэдгээр бүх мэдээллийг ном эргүүлж байгаа юм шиг шууд цээжээр санах ямар ч боломжгүй. Түүгээр ч барахгүй аймшгийн түүхүүд хэрхэн амьд үлдэх арга замыг хэзээ ч шууд зааж өгдөггүй. Чи өөрөө л түүхээс зөв хариултыг ургуулан таах хэрэгтэй болдог бөгөөд энэ нь ийм хачин нөхцөл байдалд бүр ч хүндрэлтэй юм.
[Хэрэв би өмнө нь уншиж байсан бүх зүйлээ ингэж нэг дор харж чаддаг юм бол...!]
Хэрэв энэ үнэхээр боломжтой бол миний хамгийн түрүүнд хайж олох ёстой зүйл бол... Өмнө нь амжилттай зугтсан тохиолдлууд! Би утасныхаа дэлгэц дээрх вики хуудсыг доош гүйлгэлээ. '3.2 Судалгааны тэмдэглэл' хэсгийг хурдан гүйлгэж уншаад... нэгэн дүгнэлтэд хүрэв. Би хаашаа, ямар өртөөн дээр буух ёстойгоо олчихлоо. Гэхдээ нэг том асуудал байна.
Би вагонд хамт байгаа бусад хүмүүс рүү эргэж харлаа. Бид нийтдээ наймуулаа бөгөөд бүгд л шинэ ажилтнууд байв. Яг нүднийх нь өмнө хоёр хүн аймшигтайгаар амиа алдахыг харсан тэд одоо л нэг юм бага зэрэг тайвширч, хоорондоо ярилцаж эхэлцгээж байлаа. "Гомдол гэдэг нэр... хүмүүсийн уурлаж бухимдахдаа мэдэрдэг тэр гомдлыг хэлээд байгаа юм болов уу?" "Ха, сүлжээ ч алга, дата ч ажиллахгүй байна... энд ер нь юу болоод байна аа...?"
Би энэ танихгүй, надад огтхон ч итгэхгүй хүмүүсийг яаж ятгаж, өөртэйгөө хамт зөв өртөөн дээр буулгах юм бэ?
[Яаж ийж байгаад л аль болох олон хүнийг надтай хамт буулгах хэрэгтэй байна.]
Би гэнэт л энэхүү аймшгийн ертөнцөд гарцаагүй үхэх тавилантай эдгээр туслах дүрүүдийн амийг аврах ёстой гэсэн эрхэм үүрэгтэн болчихоо юу? Хүнлэг чанарынхаа хувьд ингэж бодох нь зөв ч гэлээ, энэ нь миний нэн тэргүүний зорилго огт биш байлаа. Үнэнийг хэлэхэд, би тэнд ганцаараа бууж зүрхлэхгүй учраас л ингэж их айгаад байгаа юм шүү дээ!
Эдгээр өртөөнүүдийн ихэнх нь үнэхээр солиотой газрууд байдаг. (а) Нүднүүдээр дүүрсэн өртөө, (б) Хав харанхуйд бүрхэгдсэн өртөө, эсвэл (в) Дээшээ харж урвуу эргэсэн өртөө?
Зүгээр л төсөөлөхөд хүртэл хүйтэн хөлс асгарч, айдаст автах нь тодорхой.
[Аюулгүй газар очиж амжихаасаа ч өмнө айсандаа ухаан алдаж унах магадлал? 90 хувиас ч дээш...!]
[Үгүй ээ, тэгж болохгүй. Гуйж байна, намайг авраач.]
[Яаж ийж байгаад л тэднийг ятгах ёстой!]
Би ямар нэг зүйл хэлэхээр ам нээх гэснээ болин зогсоцлоо. Гэнэт л 'ер бусын үзэгдэл', 'харанхуй ертөнц' гээд л орилоод унаж болохгүй. Хэн л өөрийгөө аймшгийн түүхэнд гацчихсан гэдэгт тэгж амархан итгэх юм бэ? Тэд надад огтхон ч итгэхгүйгээр барахгүй, намайг шоолон инээх эсвэл бүр ч илүү сандралдах болно.
[Аажимдаа... эхлээд тэдний итгэлийг нь бага багаар олж авах хэрэгтэй.]
Хэрэв ядаж нэг эсвэл хоёр хүнийг л ятгаж чадах юм бол, бусад нь сүргийн зөн совингоороо аяндаа дагаад л буух болно.
[За, харцгаая... энд тусламж хэрэгтэй байгаа юм уу, эсвэл харилцаа тогтоож болохуйц хүн хэн байна даа...]
"Ха... энэ чинь яг л YouTube дээр гардаг аймшгийн түүхүүд шиг л юм аа."
[Олдлоо шүү!]
"Та сая аймшгийн түүх гэж хэлэв үү?" Богино үстэй, харьцангуй тайван харагдах нэгэн эмэгтэй бага зэрэг сандарсан шинжтэйгээр толгой дохив.
"Тийм ээ. Би... уг нь заримдаа YouTube-ээр аймшгийн түүхүүд үздэг юм л даа. Энэ нөхцөл байдал яг л тэдгээрийн нэгийг санагдуулаад байна."
"Та надад илүү ихийг хэлж өгч болох уу? Энэ ердийн нөхцөл байдал огт биш байгаа учраас хоёулаа өөрсдөдөө байгаа мэдээллээ хуваалцсан нь дээр байх."
"Мэдээлэл гэхээр ч юм алга даа... зүгээр л энэ бүх зүйл яг л аймшгийн түүх дотроос гараад ирсэн юм шиг л санагдаад байна. Лекцийн танхим гэнэтхэн метро болж хувираад, тэгээд хүмүүс... яг нүдний өмнө тэгж үхэхэд..."
Түүний царай бага зэрэг цайж харагдана. Яг саяхан болж өнгөрсөн аймшигт үйл явдлыг дахин санасан бололтой.
[Би ч гэсэн таныг маш сайн ойлгож байна. Надад ч гэсэн одоо бөөлжмөөр санагдаж байна. Хоёулаа үүнийг аль болох хурдан мартахыг л хичээцгээе.]
"Аан, уучлаарай. Би гэнэт л танд ингэж хэлсэнд..."
"Үгүй дээ, зүгээр. Надад ч бас адилхан л санагдаж байна. Энэ бүх зүйл нүдний өмнө болоод өнгөрөхөд эрүүл ухаанаар сэтгэж бодно гэдэг үнэхээр хэцүү юм."
Эмэгтэй сулхан инээмсэглэснээ, "Та харин ч энд байгаа бусад хүмүүсийг бодоход хамаагүй илүү оновчтой сэтгэж байх шиг байна шүү" гэлээ.
[Тэр чинь та намайг айсандаа ухаан алдаж унах шахаж байгааг минь хараагүй болохоор л тэр шүү дээ.]
Гэтэл яг энэ үед хэн нэгэн над руу ойртон ирэв.
"Уучлаарай, та түрүүн миний хажууд сууж байсан бил үү?"
Буржгар үстэй, цаанаа л нэг гэмгүй цайлган харагдах залуу байлаа. Сайн бодоод үзвэл, үнэхээр л түрүүн лекцийн танхимд миний яг хажууд сууж байсан залуу мөн байв. Тэрээр эргэн тойрныхоо бусад хүмүүсийн ярианд огт оролцсонгүй, зөвхөн надтай ярилцаж байсан эмэгтэй бид хоёр руу ээлжлэн харж байснаа, гар барих гэсэн мэт над руу гараа сунгалаа.
"Намайг Пэк Сэхён гэдэг."