Аймшгийн түүх дотор орчихсон ч гэсэн ажилдаа явах л хэрэгтэй

11-р бүлэг

​[Шинэ бараа гэж үү?]

​Хэрэв 'шинэ барааны түгжээ тайлагдлаа' гэж байгаа бол, энэ нь миний худалдаж авсан бараануудаас дахиад өөр нэгийг ашиглаж болно гэсэн үг .

[Тэгвэл ямар шалгуураар гэж?]

​Би агаарт хөвж буй тэмдэглэлийн дэвтэр дээр дарах гэж яарсан ч, яг одоо лекцийн танхимд олон хүний дунд сууж байгаагаа саналаа.

Дээрээс нь, зохион байгуулагч намайг 'шилдэг оролцогч'-оор нэрлэчихсэн болохоор хүмүүс над руу ширтэж байгааг би тод мэдэрч байв.

​[Эхлээд эндээс гарч байгаад, дараа нь шалгахаасдаа.]

​Арга хэмжээ өндөрлөж байх шиг байсан тул би харих гэж байтал... байз түр хүлээгээрэй.

Би гэнэтхэн маш чухал нэгэн зүйлийг ухаарлаа.

"..."

Би энд ер нь гэртэй бил үү?

​Би хурдхан шиг ухаалаг утсаа гаргаж ирээд өөрийн бүртгэлүүдээ шалгаж эхлэв.

Яг л миний санаснаар, өмнөх ажил болон ажлын түүхийн минь бүх ул мөр ор мөргүй арилсан байлаа. Бүр гэр бүлийн минь холбоо барих хаягууд хүртэл алга болчихсон байв.

​[Гуйж байна, битгий л дээ.]

​Зөвхөн коллежийн үеийн минь мэдээллүүд л үлдсэн байсан бөгөөд энэ нь миний санаж байгаа дурсамжтай яг таарч байсан нь надад бага ч гэсэн тайвшрал авчирлаа. Гэхдээ асуудал нь юу вэ гэвэл... би чинь коллежид байхдаа дотуур байранд амьдардаг байсан шүү дээ.

​[Тэгээд сургуулиа төгсөөд байр түрээслэх гэсэн чинь мөнгөний асуудал үүсээд, нэлээн зовлонтой байсан даа.]

​Миний олж чадсан хамгийн сүүлийн мэдээлэл бол: түрээсийн байр үзэхээр товлосон тухай мессеж, мөн студийн байрны гэрээ маань бүтээгүй болохоор зочид буудалд түр хоноглож байгаа талаар нэг найзтайгаа хийсэн яриа байв.

​Би толгойгоо өргөж, лекцийн танхимд хөвж байсан асар том дэлгэц рүү харлаа. Илүү тодруулбал, дэлгэцийн доод хэсэгт байсан нэг үгэн дээр анхаарлаа төвлөрүүлэв.

​[Ажилтны хангамж – Бусад]

​Хангамж гэнэ ээ... Үүнийг нь бүрэн дүүрэн ашиглаад авбал яасан юм бэ, тийм ээ?

'Компанийн орон сууцны хангамж' гэдэг асуудал үнэхээр гайхмаар хурдан шийдэгдлээ.

​Угтах албанд бүртгүүлснээс хойш ганц цаг ч хүрэхгүй хугацааны дараа надад өрөөний дугаар, түлхүүр, бүр хаяг хүртэл өгчихлөө. Байршил нь ч бас муугүй юм.

Мэдээжийн хэрэг, тэд ажилчдынхаа тав тухыг бодсондоо ингэж хийгээгүй нь туйлын ойлгомжтой байлаа.

​[Намайг 24 цагийн турш ашиглах гэж байгаа юм чинь, боол шиг ажиллах хүмүүсээ ойрхон байлгах нь л тэдэнд ашигтай байж таараа...]

​Гэсэн хэдий ч барилга нь чамгүй сайн харагдаж байв. Цэвэрхэн, саяхан засвар хийсэн бололтой, бас хамгаалалт сайтай офистел (албан тасалгаа болон орон сууц хосолсон байр) байлаа.

'Компанийн орон сууц' гэдэг нь ихэвчлэн алслагдсан бүсэд ажиллах хүмүүст л өгдөг зүйл гэж би боддог байтал энэ хэтэрхий тансаг байлаа.

​[Энэ компани намайг үхлийн амьд үлдэх тоглоомонд оруулчихаад байхад, нүүгээд ороход яах вэ дээ.]

​Гэхдээ энэ юманд үл итгэдэг бодол минь удалгүй бодит байдал болон хувирав.

Офистелийн гадаа Го Ёнгын-той таарахад тэр надад, "Сонссон уу? Биднээс долоон хүн компанийн орон сууцанд орж байгаа юм байна" гэлээ.

​Энэ нь бидний яг тал хувь нь гэсэн үг байв.

Го Ёнгын ч мөн энд нүүж ирсэн бололтой. Тэр миний харцыг анзаараад ичингүйрэн инээмсэглэлээ.

"Аймшигтай санагдаж байгаа ч, хэдийнээ ажилд орчихсон юм чинь... Метроны буудлын ойролцоо үнэгүй байр өгч байхад татгалзах бас хэцүү л юм байна..."

​Яг үнэн. Капиталист нийгэмд мөнгө л хамгийн аймшигтай зүйл шүү дээ.

[Сард 1.2 сая вон хэмнэнэ гэдэг бол хэн ч байсан галзуу хүн шиг аашлаад ч хамаагүй нүүж орно доо.]

​Мэдээжийн хэрэг, үүний цаана бас илүү чухал шалтгаан байсан юм.

"Хотын гаднаас ирсэн хүмүүс орон сууцны мэдээллийг авангуутаа ажилд ормогцоо л бүртгүүлчихсэн юм билээ."

Одоо л бүх зүйлийг ойлголоо. Шинэ ажилтнууд баярлаж хөөрөн орон сууцаа хүлээн зөвшөөрчихсөн учраас одоо буцахад хэцүү болсон хэрэг.

Миний өрөөг яагаад ийм хурдан бэлдэж өгсөнийг нь гайхаж байсан юм, одоо л учир нь олдож байна.

​[Миний авах өрөө лав амьд үлдэх тоглоомонд үрэгдсэн шинэ ажилтны нэгнийх нь байсан байж таарна...]

​Энэ бодол нуруу руу минь хүйт даах мэт оргиулав.

Ямартай ч, Го Ёнгын-той хэдэн үг сольсныхоо дараа би өөрийн өрөөнийхөө байгаа 12-р давхар руу явлаа.

​Офистелийн нэг байр нь дотроо хоёр өрөөтэй байв. Миний өрөөний хөрш бол Пэк Сэхён байлаа.

Пэк Сэхён зочны өрөөнд сууж байв.

Тэрээр нэг нүдэн дээрээ эмнэлгийн наалт наасан байсан нь ямар нэгэн эмчилгээ хийлгэснийг нь илтгэх бөгөөд хугацааг нь бодож үзвэл эмнэлэгт биш, харин компанийн зүгээс л ямар нэг арга хэмжээ авч өгсөн бололтой.

Би түүнтэй дуугүйхэн толгой дохин мэндлээд өрөө рүүгээ явах гэтэл—

​"Хөөе."

Юу гэнэ ээ?

"'Хөөе' гэнэ ээ?"

Би алхаагаа зогсоолоо.

​Пэк Сэхён миний хариу үйлдэлд бага зэрэг цочрох шиг болсон ч, уур нь хүрсэндээ намайг муухай ширтэж байгаад ийн хэлэв.

"Тэр адгийн гээгдсэн эд зүйлээс чинь болоод би нүдээ ухуулахад, чи зүгээр л харж зогсоод таашаал авч байсан биз дээ, тийм үү?"

​Тэр намайг гээгдсэн эд зүйлийг түрүүлж мэдэж байсан бөгөөд нүдээ ухуулахыг нь хараад зүгээр л зориуд харж зогсож байсан гэж бодож байгаа бололтой.

​[Тэр өөрөө л дураараа аашилж зугтчихаад, одоо харин намайг буруутгаж байгаа юм уу?]

Тэр өөр хүний нүдийг ухахад ямар ч асуудалгүй байсан мөртлөө, өөрийнх нь ээлж болоход би түүнд туслах ёстой байж гэж үү? Нөхцөл байдлыг ямар хачин мушгин гуйвуулж байна аа.

​Гэхдээ яг тэр мөчид би нэг зүйлийг ухаарлаа.

Хэрэв би 'Үгүй ээ, чи гэнэт зугтсан болохоор л...' эсвэл 'ахаа, та яагаад надад гэнэт ингэж хүндэтгэлгүй хандаад байгаа юм бэ?' гэж өршөөл эрэн хариулбал, энэ нь түүнийг өөрийнх нь зөв байсан гэж батлахад нь л туслах болно.

Пэк Сэхён шиг хүмүүстэй харьцахад миний сурсан нэг нэр томьёо бий. Бид тэднийг 'Бүтээлч гомдоллогчид' гэж нэрлэдэг. Тэд толгой дотроо нөхцөл байдлыг өөрсдийнхөөрөө зохиож, түүнтэйгээ л зөрүүдлэн зууралддаг. Ийм хүмүүст тайлбарлах нь огтхон ч үр дүнгүй зүйл байдаг.

Тиймээс зүгээр л...

​"Өө, тийм ээ, үнэхээр зугаатай байсан шүү."

Ийм үед сөрөг дайралтад орох нь хамгийн сайн стратеги юм. Би Пэк Сэхён руу алхаж очоод мөрөн дээр нь чанга атгалаа.

​"Баярлалаа. Надад үнэхээр маш сайхан байсан. Үүнийг чинь л допамин ялгарах мөч гэдэг юм байна даа? Дараа нь ч бас надад сайхан мэдээллээсээ хуваалцаарай. Ер нь бид хоёр хамт ажиллах юмсан гэж би найдаж байгаа шүү."

"Ажил маань ч үнэхээр зугаатай байх нь ээ."

​[Энэ хангалттай байхаа. 'Одоо тэр намайг галзуу амьтан байна гэж бодож байгаа байх.']

​Түүний өмнөх үйлдэл болон галт тэргэнд үзүүлсэн гүйцэтгэлийг нь бодоод үзвэл...

[Пэк Сэхён бол нөгөө хүн нь айж байгааг мэдвэл улам бүр буланд шахаж дээрэлхэх тийм л төрлийн хүн юм шиг байна.]

Тийм бол 'Энэ залуугаас холхон л байсан нь дээр юм байна' гэсэн сэтгэгдэл төрүүлэх нь хамгийн зөв арга.

​[Бага зэрэг том дуугарах ч зүгээр биз дээ.]

Би Пэк Сэхёны мөрөн дээр хэд хэд алгадчихаад, эргэж ч харалгүйгээр өрөө рүүгээ явлаа.

​[Намайг унтаж байхад л хутгалчихгүй бол, өөр асуудалгүй дээ.]

​Мэдээжийн хэрэг, би зүгээр л бага зэрэг том дуугарсан юм. Нэг элсэлтийн хүнтэй хамт ажиллах магадлал маш бага шүү дээ.

Ямар компани зөвхөн шинэ ажилтнуудаас бүрдсэн баг бүрдүүлэх вэ дээ? Тэд биднийг салгаж, өөр өөр багуудад хуваарилна. Энэ нь яг л алдартай нинжагийн манга шиг — ур чадварт нь үндэслэн бүрэлдэхүүнийг тэнцвэржүүлэх үйл явц юм.

​Дээрээс нь, эхлээд намайг, харин Пэк Сэхёныг хоёрдугаарт дуудсан шүү дээ.

[Тэгэхээр тэр үнэлгээндээ сайн байсан байж таарна, гэхдээ л бид нэг багт орох магадлал маш бага л даа.]

​Бид хэсэгтээ л хамт ажиллахгүй нь лавтай.

Тиймээс зүгээр л бие биенийгээ орчлонд байхгүй юм шиг л аашилцгаая.

​Би гүн тайвшралыг мэдрэн өөрийнхөө өрөөнд орлоо. Цэвэрхэн өрөөнд шинэ хөнжил дэвсгэр, ширээ, бүр хувийн угаалгын өрөө хүртэл байв. Хаалган дээр нь нэгэн гарын авлага өлгөөтэй байлаа.

​"Хэрэв би өргөдөл гаргавал, сард ердөө 100,000 воноор долоо хоног бүр ор дэрний даавууг сольж, цэвэрлэгээ хийж өгөх юм гэж үү?"

​Энэ компанийн дэндүү гэмээр тансаг хангамжууд нь, шинэ ажилтнуудыг дөнгөж сая туулсан тэрхүү амьд үлдэх тоглоомоо мартагнуулах гэж хийсэн зүйл шиг л санагдана.

Олон шинэ ажилтнууд амьд үлдэх аймшигт үйл явдлыг зүгээр л нэг худал зүйл байсан мэт санагдуулмаар ийм цэвэрхэн, найрсаг бодит байдалд гэнэт шилжсэндээ гайхах байх даа. Компанийн сэдэл нь чухам юу болохыг бодоод үзвэл, тэдний юу хийхийг зорьж байгаа нь илт байна...

​[Тийм ээ, тэд Талбайн судалгааны багтаа хүн авах гэж л үхэн хатан зүтгэж байна.]

​Тэд 'ажил' хийх чадвартай гэж үнэлэгдсэн шинэ ажилтнуудаас хэн нь ч ажлаасаа гарахаар шийдэхгүй байлгахыг маш ихээр хүсэж байгаа юм.

​[За, тэгвэл тэдний санал болгож буй зүйлсийг бүгдийг нь ашиглаад авбал яасан юм бэ.]

Эцсийн эцэст, би энд үлдэхээр аль хэдийнээ шийдчихсэн юм чинь.

Тохиргоо
Загвар
Үсгийн хэмжээ
18px
Мөрийн зай
1.8