75-р бүлэг
‘Өөр хэн нэгний төлөө ч бас үүнтэй адил зүйл хийж чадах болов уу?’
– Найз биш хүнд зориулж уу?
Брауны хоолой хэсэгхэн зуур эвгүй санал сонссон мэт хувирсан ч удалгүй жинхэнэ үзвэрчин шигээ урьдын адил хөгжилтэй өнгөөр хариулав.
– За, магадгүй чадна л даа. Гэхдээ би тийм эрсдэл гаргахгүй!
– Буга гуай, бүх зүйлд хязгаар бий. Та бусадтайгаа илүү их хуваалцах тусам өөрт тань үлдэх зүйл багасна, тийм биз дээ?
Браун хүчээ өөр хэн нэгэнд дамжуулан ашиглавал хүчний үргэлжлэх хугацаа эсвэл хүч чадал нь багасах бололтой.
‘Тэгэхээр аюулгүй байхыг хүсвэл үнэхээр ганцаараа ашиглах шийдэл юм байна.’
Гэсэн ч орчин үеийн боловсрол эзэмшсэн хүний хувьд хүүхдүүдийг орхиж явах бодол сэтгэлд минь тээглэсээр байлаа.
‘Бид Bloodbathtub-ыг авч чадахгүй нь дээ…’
Капитализм намайг хойш татаж байв.
– Ааа… тэгж болохгүй ээ!
– Гэхдээ хоёр гэрлийг бүдгэрүүлчихвэл мэдрэмж сайтай ямар ч ажиглагч тэр дор нь анзаарна! Үзэгдлийн чанар бүхэлдээ сүйрнэ шүү дээ!
‘Тэгвэл өөр арга хайя.’
Мэдээж нөхцөл байдал үнэхээр аюултай болбол Браунд SOS өгөөд, ядаж нэг хүн дагуулан хамт зугтана.
‘Чаддаг бүхнээ хийнэ.’
– Харамсалтай юм! Гэхдээ ойлголоо.
Би халаасаа ухлаа. Аз болоход ажилдаа явахдаа үргэлж авч явдаг хэдэн чухал зүйл маань хамгаалалтын дүрэмт хувцас өмссөн ч хэвээрээ байв.
Инээмсэглэсэн наалт, Алисийн хүч нэмэх/сулруулах үйлчилгээтэй хүнснүүд, тэр ч байтугай Цасан цагааны алимнууд ч байлаа.
Цус сорогчийн хутга сэрээний иж бүрдлийн сэрээгээ алдчихсан ч…
‘Уг нь хосоороо байдаг юм.’
Тийм ээ, хутга нь надад үлдсэн.
Би үлдсэн Bloodsucking Cutlery-ийн хэсгийг нөгөө гуян дээрх халааснаасаа гаргав.
Хутга нь урьдын амттаны хэрэгслийн хэмжээтэй байхаа больжээ. Одоо ишин дээрээ нарийн хийцтэй хээтэй, чимэг болгон жижигхэн гоёмсог улаан эрдэнийн чулуу суулгасан байв.
Илэрхий түвшин ахисан байлаа.
‘Сэрээний шингээсэн цус ямар нэгэн байдлаар энд шилжсэн юм болов уу?’
Эцсийн эцэст энэ хоёр хос шүү дээ.
“……!! Т-Тэр чинь Хамгаалалтын багийн дарангуйлах зэвсэг мөн үү?”
Би хариулсангүй. Хэсгийн ахлагч Лигийн буруу ойлголтыг нь хэвээр нь үлдээв.
Би одоо хэрчигчийн хэмжээтэй болсон хутгыг хувцсан дээрээ болгоомжтой арчаад, хүрэхэд хялбар байхаар хүрэмнийхээ урд халаасанд хийлээ.
Гуйя, үүнийг ашиглах хэрэг гараасай билээ.
“За тэгвэл байшинг нэгжиж эхэлье.”
Намайг хөдөлмөгц хэсгийн ахлагч Ли хурдан хажуу тийш ухрав.
Би хөшиж зогссон түүнийг эгцлэн ширтэв.
“Та надтай хамт явна уу.”
“Ю-Юу?! А-Аан, үгүй. Би, өө… аль хэдийн хаа сайгүй шалгасан…”
“Та аль хэдийн шалгасан учраас л намайг дагуулж явахыг хүсэж байна.”
Хэсгийн ахлагч Ли хэсэг эргэлзсэн ч дуулгавартай дагаж, сандарсан харцаар над руу үе үе харан алхаж эхлэв.
Сайн байна.
Айгаад ганцаараа сандралын дайралтад орох эсвэл ухаан алдах магадлалаас зайлсхийлээ.
“Энэ газар… магадгүй гал тогоо байх, эрхэм ээ. Гэхдээ ямар ч хоол байгаагүй.”
Хуучин байшин зэвэнд идэгдэж, тоос шороонд дарагдан, хөгц хүртэл тархжээ. Харин хана бүр дээр зөвхөн сахиуснууд дүүрэн байв.
Уулын зам дагуу, толгодын дунд хаягдаж, хүн амьдрахаа больсон хуучин байшингуудыг санагдуулна.
“Та энд долоо хоног байсан гэсэн. Огт тавгүй байгаагүй юм уу?”
“За… цангаж, өлсөж байгаагүй…”
Түүний царай цонхийв.
“Орой болгон с-сүнс гарч ирэх бүрд… хачин байсан. Тэр болгонд л эрч хүч минь шавхагдаж байгаа юм шиг санагддаг байсан…”
“Өдрийн цагаар гадагш гарах гэж оролдож үзсэн үү?”
“…Гарсан л даа, гэхдээ… хэчнээн хол алхсан ч дандаа ой л харагддаг байсан… Нар жаргачих вий гэхээс айгаад буцаад энд ирдэг байсан.”
Түүний ярьсан зүйл бусад Судалгааны тэмдэглэлүүдтэй таарч байлаа.
“Х-Хаашаа явж байгаа юм бэ?”
Би хонгилын төгсгөл рүү алхав. Тэнд хаалга ч үгүй, мухар төгсгөл байлаа.
“Энд дээд давхар байх ёстой.”
“Юу?? Үгүй ээ, дээшээ гарах шат ч юм уу юу ч байхгүй! Би энэ долоо хоногийн турш эндхийн өнцөг булан бүрийг шалгасан. Шатны өчүүхэн ч ул мөр байгаагүй…”
Би алсын удирдлагатай гарыг дуудан гаргаж ирээд, үлдсэн Bloodsucking Knife-ийг атгуулан агаарт шидэв.
Бүр тодруулбал, тааз руу.
Тэгтэл ямар нэгэн зүйл тасхийн хугарах чимээ гарч, хутга таазны нарийн ан цавд зоогдов.
Дараагийн мөчид чанга чимээ гарч, тааз онгойн, хуучин шат нижигнэн доош унав.
“Б-Бурхан минь! Үнэхээр л Хамгаалалтын багийн хүн юм байна! Т-Таны орон зайг харах мэдрэмж энгийн хүнийхээс үнэхээр… үнэхээр өөр юм!”
Би зүгээр л Судалгааны тэмдэглэл их уншсан юм…
Хуучин байшин болгонд дээврийн хөндий байдаг.
"Юу хайхаа мэддэг хүн юу ч мэддэггүй хүнээс өөрөөр хардаг нь аргагүй юм…"
Ямартай ч энэ шат дээврийн хөндий рүү гардаг нь тодорхой байлаа.
Би үнэхээр дээшээ гармааргүй байна.
"Яг л хий үзэгдэлтэй байшинд өөрөө онгойсон муу ёрын өрөө рүү орж байгаа юм шиг."
Гэхдээ би аль хэдийн Хамгаалалтын багийн хүн шиг дүр эсгэж байсан тул өөрийгөө танкны үүрэгт албадан оруулчихсан байлаа.
Би тайван байгаа мэт дүр эсгэн шатыг барьж аваад дээш авирлаа.
Мэдээж хэн ч намайг дагасангүй.
"Энэ Хамгаалалтын багийн дүрийг тархиндаа бүр мөсөн суулгах хэрэгтэй…"
Би хөлөө чичрүүлэхгүй гэж хүчээр тэсэж, арайхийн дээврийн хөндийд хүрэв.
Тэгээд хурданхан шалгаад яаран бууж ирлээ.
Яг л мөрдөн шалгах ажлаа хурдан, үр дүнтэй дуусгасан мэт харагдсан байх.
Тэр хэмжээндээ байгалийн харагдсан байх.
“Зүгээр л хуучин дээврийн хөндий байна. Онцгой зүйл байсангүй…”
Би ганц олдвороо өргөж харуулав.
“Энэ хуучин тавиур дээр хэвтэж байсан.”
Энэ нь эртний хэв маягаар хавтасласан, элэгдэж муудсан ном байлаа.
“А-Амьд үлдэх зам! Үнэхээр гарах арга замыг бичсэн байж болох уу?”
Өө, тэр сонгодог хятад бичиг уншиж чаддаг юм байна.
Би хэврэг, эртний номыг болгоомжтой нээлээ.
Ном тэр чигээрээ сонгодог хятад хэлээр бичигджээ.
"Сонгодог хятад хэл… Миний хамгийн сайн дүн гэвэл ахлах сургуульд байхдаа 2-р түвшний шалгалт л давсан…"
"Хо хо. Сонирхолтой агуулгатай юм байна."
Тэр үнэхээр сонгодог хятад хэл ойлгодог юм уу?
"Бурхан минь, Буга гуай. Над шиг чадварлаг хөтлөгч орчлон ертөнцийн бүх хүнтэй… за, бараг бүх хүнтэй харилцаж чаддаг байх ёстой шүү дээ."
Нэлээд бодит бус сонсогдож байсан ч одоо надад хамгийн чухал зүйл нь өөр байлаа.
‘…Чи үүнийг надад чангаар уншаад өгч чадах уу?"
Браун хэсэг хугацаанд яг хуучны хөтлөгч шиг хоолойгоо засаж байгаа мэт дуугарснаа, хоолой нь илүү албан ёсны, нам гүн өнгө аястай болов.