82-р бүлэг

[Гучин дахь алхам.]

Хэсэг бүлэг хүмүүс зогсоод, эв дүйгүйгээр гүнзгий мөргөсний дараа буцаж босов.

Нарийн замын налуу аажмаар тэгшширч, алхахад илүү амархан болов.

– "Дуу дуусахад зам ч бас дуусна. Өвсгүй газарт жижиг могойн нүх олж харвал Сангүн-нимийн өршөөлд талархаж байгаагаа илэрхийлэн дотор нь гараа сунга."

– "Гараа давстай хольсон худгийн усаар бүрсэн эсэхийг шалгаарай."

Бид хоёрдугаар бадгийн сүүлчийн дахилтад очих үеэр эргэн тойрон дахь орчин өөрчлөгдөж эхлэв.

Өтгөн шигүү ургасан моднууд сийрэгжиж, манан улам өтгөрч байлаа.

Бүгд үүнийг совиндоо мэдэрсэн юм.

[Бид бараг ирчихлээ...!]

Тэдний нүүрэн дээр айдас, хүлээлт, болгоомжлол холилдон харагдана.

Гэвч тэд биеэ барьж, дууг эцсийг нь хүртэл дууллаа.

"Пик-а-бү, тиймээс бэлдээрэй..."

Тэгээд эцсийн мөрөөр—

"Одоо би илүү ойртон ирж байна."

Бидний алхам зогсов.

Урд талд нарийн зам өргөн чөлөө талбай руу нээгдэв.

"Тэнд... ямар ч мод алга."

Бидний алхам хурдсав. Өтгөн манан дундаас зан үйлийн эцсийн үр дүн бидний өмнө тодорч ирлээ.

"Одоо могойн нүх байх ёстой газар нь...!"

Гэвч энэ бол аварга том усан сан байв.

Бидний өмнө харанхуй ус цэлийж, усан мандал дээгүүр нь манан төгсгөлгүй хуралдаж байлаа.

Яг одоо юу болоод өнгөрснийг ойлгож чадахгүй байгаа мэт хүмүүс төөрөлдсөн, айн сүрдсэн нүүртэйгээр зогсоно.

"М-Могойн нүх байх ёстой байтал... энэ юу вэ...?"

Би хамгаалалтын сэржантын барьж байсан хүн орхоодой руу харав.

...Тэр байж л байлаа, огт хөндөгдөөгүй хэвээрээ.

[Тэр алга болох ёстой байсан юм биш үү... тийм үү?]

Го Сөнха айдсаасаа болон царай нь цонхийн шивнэв.

Хэдэн цагийн өмнө сонссон үгс минь толгойд гэнэт орж ирлээ.

[Чангви гэдэг нь баранд хараагдаж, тэдэнд үйлчлэх тавилантай сүнснүүд боловч... түүхийн хувьд тэр нь бас усны сүнсийг хэлдэг байсан.]

"Энэ бол мэх байж! Зан үйл өөрөө мэх байж! Бид усны сүнсэнд төөрөгдсөн байна...!"

"Бид бүгдээрээ ийшээ, яг энэ усан сан руу хөтлөгдсөн байна...!!"

Хэлтсийн дарга Ли орилон, зугтахаар хойшоо тэмүүлж байгаад бүдэрч унав. Хүүхдүүд бие биенээсээ зууран, айдаст автан чангаар орилж эхэллээ.

Миний нуруугаар хүйт орж, бараг л сөхөрч унах шахлаа.

Яг л аймшгийн киноны төгсгөлийн хэсэг шиг, дүр бүр ирж буй мөхөлтэйгөө нүүр тулж байгаа мэт байв.

[Бид үнэхээр энд үхэх гэж байгаа юм гэж үү...?]

Ядаж л би яагаад гэдгийг нь ойлгох хэрэгтэй байлаа.

Бидэнд өгөгдсөн мэдээллийн хүрээнд бидний гаргасан ямар ч алдааг би бодож олоогүй юм. Ажиглалтын тэмдэглэлээс уншсан бүхнээ тунгаан бодсон ч биднийг буруу замаар орсон гэж заасан зүйл юу ч байсангүй.

Төөрөлдсөн итгэлгүй байдал миний айдсыг даван гарч ирэв.

Го Сөнхагийн сандарч тэвдсэн дуу хоолой чихэнд минь цуурайтлаа.

"Эргээд зугтаагаарай. Буцаад хаягдсан байшин руу...!"

Би Го Сөнха руу эргэж харав.

"...Та ямар нэг юм мэдэж байгаа юм уу?"

"Хаягдсан байшин ч бас мэх."

"Бодоод үз дээ. Хачин санагдахгүй байна уу?"

Би энэ сүнстэй ярианы далд зөрчилдөөнийг аажмаар зааж өглөө.

"Хачин санагдахгүй байна гэж үү? Биднийг чангви сүнс ийш нь төөрөгдүүлж авчирсан мөртлөө, чангвиг ойртуулахгүй гэх сахиустай хаягдсан байшинд аюулгүй байна гэж бодох ёстой гэж үү?"

"Тэгээд тэр байшинд тохиолдлоор эндээс мултрах зан үйл байж байдаг? Бидэнд зориулж бэлдсэн юм шиг?"

Энэ бол яг викигийн сэтгэгдэл хэсэгт энэ хаягдсан байшингийн талаарх тайлбарууд хуваагдаж байсны шалтгаан юм. Гэвч одоо би бараг итгэлтэй байлаа.

[Энэ түүх анхнаасаа хүмүүсийн ухаан бодлыг аажмаар барж дуусгахаар зохион байгуулагдсан юм.]

Энэхүү зохион байгуулалттай логик нь —

"Тэд тэргэл сартай шөнө хүмүүсийг энэ хаягдсан байшинд түгжиж, хязгаарт нь тулгаж, сэтгэлийн чадамжийг нь сулруулдаг."

Энэ нь тэдний өмнө 'зан үйл' гэх гомдлын найдвар тавьж, тэрхүү найдвараас зууран сэтгэцийн уналтад орсон байдлыг тэсвэрлэхэд хүргэдэг.

"Тэгж байж хүмүүсийг төөрөгдүүлж авах нь илүү амархан болно."

Тэгээд хамгийн шийдвэрлэх хэсэг...

"Хэрэв тэд зан үйлийн үеэр алдаа гаргавал бүр сайн. Гэхдээ алдаа гаргахгүй байсан ч хамаагүй."

Би зэрлэг хүн орхоодой руу харав.

"Тахил сонгох үйл явц нь заавал зөрчил үүсгэж, дор хаяж нэг хүнийг хасагдахад хүргэдэг. Тэд заавал тахил 'авах' болно."

"Мэдээж, зан үйл нь бодитой. Тэгж байж л хүмүүс түүнээс маш ихээр зуурна."

Эцэст нь, энэ бол сүнсний ертөнц.

Та хэтэрхий олон ашигтай зүйлийг санамсаргүйгээр гаргаж ирж болохгүй. Энэ нь сонирхлыг бууруулж, түгшүүртэй байдлыг үгүй хийнэ. Зан үйл өөрөө бодит байх ёстой.

Тийм ч учраас би үүнийг хийхдээ бүрэн итгэлтэй байсан, гэхдээ...

"Энэ зөвхөн илүү олон асуултыг л үүсгэж байна шүү дээ."