79-р бүлэг

Алтан олсыг давж гишгэх тэр мөчид хөл минь газарт хүрэв.

Яг л тоглоом дотор ямар нэгэн тусгай талбай руу орж байгаа юм шиг л мэдрэмж төрлөө.

Манан илбийн мэт алга болж, миний эргэн тойрон дахь дүр зураг ил гарч ирэв.

Тэргэл сарны доор уулан дахь тэр талбай миний төсөөлж байснаас хамаагүй том байв.

Нурууг дамнан сунаж тогтсон аварга том талбай.

Цэнхэрхэн сарны гэрэл дотор бараан, гүн ногоон навчис чимээгүйхэн найгана.

Гэхдээ үүнд ямар нэгэн тайван эсвэл таатай зүйл огт алга байлаа.

"Энд ямар нэгэн хачин үнэр ханхийнэ."

Тэгээд тэрхүү найгах ногоон ургамлуудын дундаас би жижигхэн улаан жимсгэний багцуудыг олж харлаа... түр хүлээгээрэй.

Энэ чинь хүн орхоодойн талбай юм уу?

Үгүй ээ, хүн орхоодойг ихэвчлэн хүмүүс тариалдаг шүү дээ, гэхдээ энэ бол хүний гараар тарьсан юм шиг харагдсангүй...

Энэ бүгд зэрлэг хүн орхоодой гэж үү?

Би талбайг хурдан гүйлгэн харвал зах талд нь нэгэн самбар өлгөөтэй байв.

Би шууд л эргэн хараад алтан олсыг буцаж алхан гарахыг завдав.

Мянган жилийн настай зэрлэг хүн орхоодой гэнэ ээ?

Энэ чинь яг л найзынхаа үзгэн савнаас үзэг гуйхаар нээтэл дотор нь алтан гулдмай дүүрэн байхтай л адилхан санагдлаа.

Яг л олсыг буцаж давах гэж байтал—

[Аа, Эрхэм Хүндэт Зочин оо. Гуйж байна, намайг орхиод явчихваа...]

Хажуухандаа зөөлөн уйлах чимээтэй хамт чичирсэн бүдэгхэн дуу сонсогдов.

Би толгойгоо хагас эргүүлэв.

[Бартай холбогдсон сүнс намайг авахаар ирж байна! Аймшигтай бар миний мөч мөчөөр тасчин хаяад, дэлхий дээр нулимах болно! Гуйж байна, намайг авраач, гуйж байна...!]

Талбай доторх жимсгэнүүдийн нэг нь над руу даллаж байгаа юм шиг савлав.

Тэгээд намайг харсныг анзармагцаа навчис нь гуниглан унжив.

[Аа, миний цаг болжээ. Би махны хэсэг бусдаар юу ч үлдэлгүй хэрчигдэх болно...]

Би зэрлэг хүн орхоодой руу бүрэн эргэж харлаа.

Миний харцыг анзаарсан жимсгэний багц хүчтэй сэгсчин хөдлөв.

[Тэр догшин барт баригдаж байснаас танд идэгдсэн нь дээр! Хэрвээ та намайг авбал том төмөр тогоонд буцалгаарай, таны өвчин анагагдаж, өндөр настай эцэг эх хүртэл шинэ хүч чадалтай босоод ирэх болно!]

Бодоод байхад ардын зүйр цэцэн үгэнд зэрлэг хүн орхоодойг ихэвчлэн нигүүлсэнгүй, шидэт амьтан болгон дүрсэлдэг шүү дээ.

Сайн санаатай хүмүүст өгсөн бэлэг гэдэг утгаараа.

Би чичирч буй зэрлэг хүн орхоодойн өмнө сөхөрч суулаа.

Зэрлэг хүн орхоодой руу гараа сунгав... гэхдээ би буцаад босоод ирэв.

Дараа нь газар хөдлөх шиг болж, ёр бузрын, сөөнгө хоолой цуурайтлаа.

[Хэхэ, чи намайг олж харчихлаа даа! Өөдгүй амьтан минь!]

[Энэ газрыг Санүн-нимгийн бунхан гэдэг.]

Сүнснүүд бүх зүйлийг буруугаар хийдэг гэсэн яриаг та сонсож байсан уу?

Тэгтэл би энд сүнснүүд эргэлддэг, ёр зөнтэйгээр бунхан гэж нэрлэгдсэн газар зогсож байна шүү дээ?

[Ийм газар ургаж байгаа зэрлэг хүн орхоодой хэвийн байна гэж байхгүй.]

Шинж чанар нь бүр мөсөн эсрэгээрээ эргэчихсэн байсан ч би гайхахгүй л болов уу. Би үүнийг л хүлээж байсан юм.

[Хихихихи, хэхэхихи!]

Зэрлэг хүн орхоодой мушгиралдаж эхлээд газраас өндийн босов.

Өвчтэй цэнхэр ягаан өнгөөр гэрэлтэх түүний хагас гарч ирсэн бие нь яг л зомби шиг харагдаж байв.

Тэр бүр хар, цусан улаан өнгөтэй ямар нэгэн зүйл ханиалгаж гаргаад амжив!

[Би үүнд бэлтгэсэн ч гэсэн үнэхээр аймшигтай юм!]

[Чи ч бас булшлагдах болно! Чи энд булшлагдаад хүн орхоодой болж, мөч мөчөөрөө хэрчигдэн ялзрах болно! Мөнхийн үхлийн зовлонг мэдрэг дээiiii!]

Эргэн тойрны навчис тэмтрүүл шиг мушгиралдаж, хөрснөөс үндсээ сугалан мушгиралдаад над руу тэмүүлэв. Увааааах!

Эргэлзэх зуургүй би бүснээсээ ямар нэг юм шүүрч авав.

[Цас цагаанхны алим!]

Энэ эд зүйл нь хэрэглэсэн хүнийг үхэлтэй төстэй гүн нойронд автуулдаг өвөрмөц үр дүнтэй.

Тэгэхээр би үүгээр яах ёстой байсан юм бол?

[Яаралтай үед алим зажлах хэцүү байх болов уу гэж бодсон юм...]

Би үүнийг урьдчилан шахаж шүүс болгочихсон байлаа!

Би Цас цагаанхны алимаар хийсэн битүүмжилсэн шүүсийг гаргаж ирээд урд талынхаа талбай руу харамгүй цацаж орхив.

[Хихихихи! Тэр чинь үйлчлэхгүй! Мулгуу минь! Би чиний мөчийг тас татаж аваад—]

...Гүн нойронд автав.

Цас цагаанхны алим... үр нөлөө нь урьдын адил найдвар сайтай байлаа.

Би болгоомжтойгоор ойртож очив.

Хагас булшлагдсан, жигтэй дүр төрхтэй хүн орхоодой газарт хөдөлгөөнгүй унаж, бүрэн ухаан алджээ.

Энэ нь яг л шавьж устгагч цацсаны дараа дээд зэргээр тарж унасан цох хорхой эсвэл гэдэс нь тэнгэр харуулаад тайван нойрсож буй муур, нохой шиг хачин харагдана.

"– Өө! Бүдүүлэг ч гэсэн маш хөгжилтэй дүр байна шүү! Үүнийг дурсгал болгоод авчихвал яаж байна?"

Энгийн үед бол түүнийг галзуурчихсан гэж бодох байсан биз.

Гэхдээ би зэрлэг хүн орхоодойг болгоомжтойгоор шалгалаа.

Тэр ярьж, сэтгэл хөдлөлөө илэрхийлж, намайг хуурахыг оролдож, үйлдэл бүрээ тооцоолсон байсан. Шингэн зүйл хүртэл түүнээс урсаж байх шиг харагдсан.

Тийм юм бол...

[Энэ чинь... ухамсарт амьтан юм биш үү?]

Би үүнийг олсон—солих золиос.

"...Тэгэхээр чи бүх материалыг цуглуулж, зан үйлээ бэлдчихээд, золиос болгохын тулд энэ хачин зэрлэг хүн орхоодойг ашиглахаар төлөвлөсөн... тийм үү?"

Хаягдсан байшин доторх хүмүүс 'Ким Солеумийн гадаа юутай учирсан тухай' товч хувилбарыг сонсоод таг гайхсан харагдав.

Магадгүй би хэтэрхий товчилчихсон юм болов уу.

Гэхдээ яах ч үгүй байсан юм. Би бүх зүйлийг яаж амжуулснаа яг таг тайлбарлаж чадахгүй байсан болохоор "Ямартай ч бүх зүйлийг олчихсон" гэдэг дээр л буусан.

[Зэрлэг хүн орхоодой авч ирсэндээ одоо ч гэсэн бага зэрэг эвгүй санагдаж л байна... гэхдээ санамсаргүй нэг хүнийг үхүүлэхээс илүү миний сэтгэлд арай дээр юм.]

Энэ газар хэний өмч болохыг би мэдэхгүй, гэхдээ хэрэв жинхэнэ асуудал байсан бол Браун хэдийнэ дохио өгөх байсан биз.

Хэвийн царай гаргахыг хичээгээд би бусдыг тойруулан харав.

Тэд материал болон зэрлэг хүн орхоодой хоёрын хооронд харц солилцон, ам ангайсаар л байв.

Гэхдээ тэд үүнд итгэсэн бололтой.

"Ваав, Аюулгүй байдлын багаас л ийм зүйл гарна даа... эд зүйлсийг хүртэл ингэж шийддэг!"

Бяцхан гэмшил төрсөндөө би Аюулгүй байдлын багийн жинхэнэ гишүүн рүү хяламхийв. Аюулгүй байдлын түрүүч дунд сургуулийн сурагчдын дунд үхтэлээ залхсан байдалтай хэвтэж байв.

Яагаад ч юм хүүхдүүд түүнтэй аль хэдийнэ бие биетэйгээ танилцсан хүмүүс шиг хөнгөн ярилцаж эхэлжээ.

"Хөөе, чи тийм ч хүчтэй харагдахгүй байна шүү."

"Үгүй ээ... Би аймар хүчтэй шүү."

Эргэн тойронд хүмүүс олон байгаа болохоор хүүхдүүд арай тайвширсан бололтой хөхрөлдөж байв.

Тасгийн дарга И Бёнжин материалыг шалгаж байснаа Го Сонха бид хоёрын хооронд түгшүүртэйгээр харж байснаа, шүлсээ залгиад хэлэв.

"Т-Тэгэхээр бид бүгдээрээ одоо бунхан руу явах юм уу? Зан үйл хийх гэж тэр үү...?"

"...Бунхан ойрхон байгаа болохоор болгоомжтой явах юм бол гайгүй байх аа. Өмнө нь би тэнд очиход ямар ч зүйл тохиолдоогүй..."

Го Сонха түгшсэн царайгаар над руу эргэж харав.

"Ямар нэг байдлаар, таныг гадагшаа гарахад бунхан руу бас очсон юм уу?"

Брауны оршихуйгаа нуух чадварыг ашиглан би тоорын модны мөчрийг хүртэл шатаачихсан байсан юм.

Би айсандаа болж нийтдээ гурван удаа хашхирах шахсан шүү.

"...Тэгвэл амар байх нь. Чимээгүйхэн алхаад, дуу чимээ гаргалгүй хурдан хөдөл. Манан дунд алдаа гаргахгүй бол бид зүгээр байх болно."

"...За сайхан. Бүгдээрээ хамтдаа бунхан руу явцгаая."