70-р бүлэг
Би "Ваав, ямар аймшигтай юм бэ! За тэгвэл би ингээд явъя даа..." гэж шалтаг хэлэх гэж байтал—
"Ямартай ч нөхцөл байдал чиний хувьд бага зэрэг харамсалтай болчихсон юм биш үү, айн?"
"Хөөе, хөөе, тийм юм хамаагүй ярьж болохгүй шүү!"
"Яадаг юм, үнэн л юм чинь? Чи гарын авлагын засварын хяналтаа хүлээж байгаа ажилтан мөн биз дээ?"
"За даа, сураггүй болсон тэр тасгийн даргын хяналт юм бол түүнгүйгээр батлуулахад нэлээд хэцүү дээ."
Оффисын улс төрийн суурь зарчим: дээд тушаалтнуудын хэнтэй нь ойр байгаагаас хамаарч бүлэглэлд хуваагддаг!
Тэгтэл сураггүй болсон гарын авлага хянагч А-багтай онцгой ойр, тодорхой хэлбэл 'нэг талынх' байсан хэрэг үү...?
Тархинд минь аянга цахих шиг болов.
[А-багийн дарга тийм болохоор л тийм өөртөө итгэлтэй байж!]
Гарын авлагын засвар хэр хурдан батлагдах талаар тэр яагаад тийм баттай байсны шалтгаан нь энэ байжээ!
"Тэдний авчрах шинэ хүн магадгүй... хэн мэдэх вэ, тийм биз? Гэхдээ өмнөх шиг ижил талын хүн байх магадлал бага. Бараг л Чон захирлын талын хүн ирэх байх."
"Тэр талынхан А-багтай тийм ч сайн тааралдаж чаддаггүйг чи мэднэ дээ, тэгэхээр... тийм ээ."
Миний 50 сая вон замхран алга болох чимээ юу энэ?
Ердөө хойшлогдох биш—бүр олох боломжгүй болчихож байгаа юм биш үү!
Би өөрөө ч анзааралгүй дуу гаргачихлаа.
"И тасгийн дарга хаана алга болсныг та нар мэдэх үү?"
"Өө, энэ талаар нэг сонирхолтой яриа бий."
Тэр ажилтан нууцаар шивнэх мэт ойртлоо.
"Хүмүүс түүнийг барилга дотор алга болсон гэж ярилцдаг юм."
"Сонсохноо, өглөө лоббид явж байхыг нь хэн нэгэн харсан ч, оффис руугаа хэзээ ч гарч ирээгүй гэнэ."
"Тэр... замдаа хаа нэгтээ алга болчихсон хэрэг үү?"
"За даа, хэн ч үнэндээ мэдэхгүй. Алга болохыг нь нүдээрээ харсан хүн нэг ч байхгүй."
Хэн ч харагүй хэрэг үү...
[Эргэн тойронд хүмүүс байгаагүй ч, өөр зүйл байсан байж болно шүү дээ.]
Би оффисын булан руу харцаа өргөлөө. Тэнд CCTV камер улаан гэрлээр анивчиж байв.
Хэрэв тэр үнэхээр компани дотор алга болсон юм бол бичлэг нь үлдсэн байж таарна.
[Ийм хэмжээний компани аюулгүй байдлын бичлэгээ доод тал нь хоёр долоо хоног хадгалдаг байж таарна.]
Тэгэхээр надад шалгаж үзэх боломж одоо ч байгаа гэсэн үг.
Шагналын мөнгөө цаг тухайд нь авахын тулд түүний хаачсаныг олж мэдэх нь амин чухал байв.
[Энэ компанид CCTV-ийн бичлэгийг... Аюулгүй байдлын баг хариуцдаг.]
Тэгээд Аюулгүй байдлын баг гэдэг чинь... эмм.
========================
Үхлийн аюултай хүч хэрэглэх эрхтэй. (Бүх ажилтнуудад ялгаварлалгүй үйлчилнэ)
Олон шалтгааны улмаас тэднээс зайлсхийх нь хамгийн шилдэг сонголт байсан ч...
[Гэхдээ компанид орсноос хойш тэднээс үүрд зайлсхийж чадахгүй нь тодорхой.]
Нэгэнт ийм зүйл болсон болохоор, явж байхдаа бага сага мэдээлэл цуглуулаад авсан нь ч дээр байж магадгүй.
Халаасанд минь байгаагаа үл ялиг сануулах Браунтай хамт би 1-р давхар руу зүглэлээ.
Шууд Аюулгүй байдлын багийн оффис руу.
"Тэгэхээр, доошоо хонгил руу байх нь ээ?"
"Зөвхөн ажилтнууд нэвтэрнэ" гэсэн тэмдэгтэй хаалга нарийн шатаар доош дагуулан, хүнд төмөр хаалганд хүргэв.
[Аюулгүй байдлын хяналтын өрөө]
Би гараа өргөн хаалга тогшлоо.
"– Ор ор, орж л байхгүй юу даа..."
Би сэрэмжтэйгээр хаалгыг нээв.
Дотор нь хэвшмэл аж ахуйн өрөө шиг харагдах давчуу өрөө байх бөгөөд төвд нь хуучин диван тавьжээ.
Дээр нь нэг хүн хэвтэж байлаа.
Хуучирч муудсан бараан цэнхэр формон хувцастай аюулгүй байдлын ажилтан.
Би түүний албан тушаалыг мэдэж авахын тулд энгэрийн нэр рүү нь хурдан хяламхийв.
[Аюулгүй байдлын 3-р нэгж, Түрүүч J3]
"Уучлаарай, Түрүүч ээ. Долоо хоногийн өмнөх бичлэгийг шалгаж болох уу? Сураггүй болсон хүн байгаад..."
Урт паузын эцэст тэр эцэст нь хариулав.
"CCTV-ийн бичлэг хармаар байгаа юм уу..."
Түрүүч асар их ядарсан шинжтэй, дургүйцсэн агаарь ялгаруулж байв.
Диван дээрээ сулбайн хэвтсэн хэвээрээ, тэр өөрийгөө ч танилцуулалгүй аажуухан, унжраа өнгөөр хариулав.
"Дүрмээрээ бол чи CCTV бичлэг үзэхийн тулд хүсэлтийн маягт бөгөлж өгөх ёстой, гэхдээ..."
"Энд тийм юмыг тоодог хүн гэж байх биш... зүгээр л очоод харчих даа."
Энэ цэвэр ач сэтгэл үү, эсвэл ердийн нэг хайхрамжгүй байдал уу?
Ямартай ч надад гомдоллох эрх байхгүй тул би үлдсэн амттанаа хахууль болгон санал болгов.
"Ажиллах зуураа та заримаас нь идэхгүй юу..."
Түүний ядарсан царай шууд цэлмэж, тэр диван дээрээсээ хурдан босон уутыг шүүрэн авлаа.
"Би донотонд дуртай юм сан, гэхдээ манай энд оффис руу хүргэлт хийдэг газар байдаггүй юм... бас би өдрийн цагаар гадагшаа гарч чадахгүй болохоор идэх боломж бараг гардаггүй..."
[Тэр үнэндээ тийм ч аймшигтай хүн шиг харагдахгүй байна.]
Гэхдээ аймшгийн түүхийн жамаар бол хамгийн аймшигтай дүрүүд эхэндээ хамгийн аюулгүй мэт харагддаг шүү дээ.
Сэрэмжээ алдалгүйгээр би даруухан хоолойгоор асуув.
"Тэгвэл, ахаа, би CCTV-ийн өрөө рүү орж болох уу?"
Аюулгүй байдлын ажилтан толгойнхоо араар маажин, тээнэгэлзсэн мэт донот руу харав. Тэр нэлээд удтал чимээгүй байснаа эцэст нь нэмж хэлэв.
"Одоо ээлжинд ганцхан хамгаалагч байгаа болохоор би хамт явъя... юу ч болж магадгүй, аюултай байж мэднэ."
Би түүнийг рацияараа өөр хамгаалагч дуудах байх гэж хүлээсэн ч тэр хөдөлсөнгүй.
"Та намайг дагуулах хэн нэгнийг дуудах гэж байсан юм биш үү..."
Тэр өөр рүүгээ заалаа.
"Тийм ээ... тэр чинь би байна..."
[Энийг хурдан дуусгаад гараад явсан нь дээр юм байна.]
"Тэгэхээр чи долоо хоногийн өмнөх бичлэгийг хармаар байгаа байх нь ээ..."
Аюулгүй байдлын түрүүчийг даган бид бичлэг шалгахаар CCTV-ийн өрөө рүү зүглэв.
Түүний төхөөрөмжтэй ажиллаж байгаа нь тийм ч шаламгай биш байсан нь намайг бага зэрэг сэжиглэхэд хүргэсэн ч, би анхаарлаа төвлөрүүлэхийг хичээлээ.
Би сураггүй болсон тасгийн даргын бичлэгийг олж харлаа.
Дунд эргэм насны эр лобби руу орж ирэн, лифт руу зүглэж байв.
Компанийн лавлах дээрх зургийг харахад тэр сураггүй болсон И Бёнжин тасгийн дарга мөн болох нь баталгаажлаа.
Тэгээд түүний гарт урт, хуйлмал зүйл байв.
[Тэр лавтай өнөөх хуйлмал бичээс мөн байна.]
Оффис руу авчирдаг ердийн нэг эд зүйл биш байсан нь тодорхой. Түүнд нэг л сэтгэл сэрдхийлгэм зүйл байлаа.
"Чи нэлээд сэргэлэн юм аа, сайн хамгаалагч болж чадахаар байна шүү..."
Гуйж байна, тэгж тоглохгүй байж үзээрэй, ахаа.
"Баярлалаа. Би зүгээр л түүнийг олоход туслах гээд анхаарлаа төвлөрүүлчихсэн байсан юм."
"...Чи түүнийг сураггүй болчихсон гэх гээд байна уу?"
Хамгаалагч гайхширсан шинжтэй харагдав.
Тэр миний хэлсэн үгийг одоо л сайн ухаарч байх шиг байна.
Тэр өмнө нь анхаарал тавиагүй байсан бөгөөд одоо л Аюулгүй байдлын багийн хамар доор хэн нэгэн алга болчихсоныг ойлгож байв.
"Энэ танд асуудал болох уу?"
"Үгүй ээ, тийм ч асуудал биш... ямартай ч миний ээлжин дээр болоогүй юм чинь."
"Өөр хэн нэгний асуудал байлгүй..."
Ээлжийн ажлын сонгодог логик. Мэдэж авлаа.
Ямартай ч бид бичлэгийг үргэлжлүүлэн үзэж, сураггүй болсон тасгийн даргын хөдөлгөөнийг мөрдөх боломжтой болов.
Гайхалтай хэсэг нь үү? Тэр дээд давхрууд руу гараагүй байв.
"...Тэр харин доошоо буучихсан бололтой."
Бүр Аюулгүй байдлын хяналтын өрөөнөөс ч доошоо.
CCTV-ээр тэрээр подвалын 2-р давхарт гуйвлан бууж байгаа нь харагдав.
[Дэлхий дээр юу болоод байна аа?]
Захиргааны ажилтан яагаад ховсдуулсан мэт тийшээ буух болов?
[Тэр чинь зөвхөн Аюулгүй байдлын баг л нэвтрэх эрхтэй бүс шүү дээ.]
Тэгээд бүр Аюулгүй байдлын баг дотор ч гэсэн зөвхөн эргүүл хийх эрхтэй байдаг атал тэр тэнд юу хийж явдаг байна аа?
Хүйтэн хөлс цутгалаа. Би дэлгэцэн дээрх хоосон лифтнээс харцаа хурдан бурууллаа.
[Энэ бичлэгийг үзэж байхад хүртэл эрсдэлтэй санагдаж эхэлж байна шүү.]
Одоогоор би арай гэж аргацааж явсан ч энэ удаад хэтрээд байх шиг байна.
Энэ эм зүйн компанийн подвалын давхруудад аймшгийн түүхүүдээс гаралтай түүхий эдийг хадгалдаг гэсэн яриа байдаг.
Нууцлаг байдлаар бүрхэгдсэн, энгийн ажилтнууд нэвтрэх эрхгүй, юу болдгийг нь ч мэддэггүй тэр газар уу?
[Бүр <Харанхуйн судалгааны тэмдэглэл>-д хүртэл энийг сүнстэй подвалын түүх шиг дүрсэлсэн байдаг шүү дээ!]
Ёоо, үгүй шүү. Амжиж байгаа дээрээ би эндээс шууд зугтсан нь дээр.