81-р бүлэг
Бид амьсгаагаа даран, сэтгэл санаагаа бэлдсэний эцэст хаалттай хаалганы өмнө жагсан зогслоо.
"Хүүхдүүд ээ. Та нар зогсож болохгүй шүү. Зөвхөн урагшаа л алхаад байгаарай."
Го Сөнхагийн үгэнд айж эмээсэн хүүхдүүд толгой дохив. Тэгээд томчуудын дэргэд тайвширч, уруулаа чанга зуун дараалан зогслоо.
Гэхдээ яагаад би хамгийн урд нь зогсож байгаа юм бэ...?
Бүгдээрээ, яагаад та нар байгалийн юм шиг арын эгнээ рүү шилжчихэв ээ?
[Би гаднаас материал цуглуулсан түүхээ хэтэрхий товчилчихож уу...?]
Тэд намайг ямар ч айдасгүй, арга ухаантай суут нэгэн гэж бодоод байх шиг байна. Аа, гуйж байна...
...Яахав, хамгийн ард байснаас л дээр юм даа.
Би бууж өгсөн янзтай хаалгыг дахин нэг удаа нээлээ.
Дахин нэг удаа харанхуй, манангаар бүрхэгдсэн уулын энгэр бидний өмнө үзэгдэв.
Айж эмээсэн хүүхдүүд амаа чанга хийв.
Бид аль болох чимээгүй, аажмаар хөдөлж эхэллээ.
Ялихгүй чимээ гарах бүрд л бидний алхам хурдсана.
Арын эгнээнээс чангви сүнс биднийг дуудаж, араас хөөж эхлэх вий гэсэн айдас, асар их дарамттай агаар мандлыг би мэдэрч байв.
– "Найз минь! Хэтэрхий яарах хэрэггүй дээ. Онцгой байдал үүсвэл Браун би үргэлж таны дэжид байна гэдгийг санаарай..."
Ашгүй, өнөөх "онцгой байдал" нь тохиолдсонгүй.
Харанхуй ба манан дундаас хуучны вааран дээвэр харагдаж эхлэв.
Улаан, цэнхэр ваарнууд нь хажуулдан хазайсан элэгдэж хуучирсан сүм.
"Бүгдээрээ ирсэн үү?"
Сүмд аюулгүй нэвтэрсэн хүмүүс амьсгаа авах чөлөө олж авав.
Эцэст нь, ард үлдээд байсан хамгаалалтын сэржант уламжлалт ханжи цаасаар хийсэн ногоон цаасан хаалгыг хааж, цоожиллоо.
Хэлтсийн дарга Ли Бёнжин хаягдсан байшингийн шалнаас түүж авсан сахиусаа хаалган дээр наахыг яаран оролдсон ч Го Сөнха түүнийг зогсоов.
"Тэр чинь зан үйлд саад болж магадгүй. Зүгээр л байгаагаар нь үлдээе. Бид зүгээр л хурдан дуусгаад эндээс гарах хэрэгтэй!"
Энэ хооронд би сүмийн дотор талыг тойруулан харах боломж олов.
Харанхуйд нүд дасах тусам сүүдэрлэсэн дүрсүүд илүү тодорхой болж байв.
Дотор тал нь аймаар цэвэрхэн мөртлөө маш хуучин байлаа.
Толгойгүй хоёр зэвэрсэн Майтрэя бурхны хөшөөний хооронд хэмхэрхий хүжний сав байв.
Түүний дээр бага зэрэг элэгдсэн модон бар байлаа.
– "Тэгэхээр, тэр зан үйлийг тодорхойлсон модон бар байх нь ээ. Нэлээд сүртэй орчин байна шүү..."
Брауны шивнэн хэлэх тайлбарыг даган би модон бар дээр бичсэнийг чангаар уншлаа.
"...Хамгийн хатуужилтай сэтгэл ба ухаантай хүн зан үйлийг удирдахаар урагш алхах ёстой."
[За, тэр чинь мэдээж би биш байна.]
"Хөөе, үнэнээсээ, над руу битгий хараач ээ."
Би харцаа хамгаалалтын сэржант руу байгалийн юм шиг эргүүлэв. Өнөөх хоёр ч бас миний харцыг дагуулан харсан ч...
"Би чадахгүй гэж хэлсэн шүү дээ... намайг хийлгэх гээд байх хэрэггүй..."
Хэлтсийн дарга Ли хойш ухарч, дараа нь над руу харав.
Би түүнийг зөрүүлэн ширтлээ.
[Тэр сэтгэлийн гэмтэл авсан байлаа ч надаас илүү зоригтой шүү дээ...]
Хэлтсийн дарга Ли хөл нь чичирсээр урагш алхсанаа, сандарсан төрхтэйгээр Го Сөнха бид хоёрын хооронд харан буцаж эргэв.
"Х-Хүлээгээрэй! Уулын Баатар аа!"
Го Сөнхагийн нүд ч бас томров.
"Тийм ээ! Сангүн-нимд зориулсан дуу!"
"Тийм ээ, яг тэр! Бидэнд бүх материал байлаа ч тэр дуугүйгээр—хүүхдийн дуу ч бай, барын тухай ардын дуу ч бай, бид мухардалд орно..."
Би дунд сургуулийн хүүхдүүдийг дуудаж ирүүлэв.
Тэгээд маш соёлтойгоор:
"Хүүхдүүд ээ, та нар сургуулийн аяллаар явж байсан гэж хэлсэн байх аа?"
"Автобусанд дуу сонсоод байсан хүн байна уу? Эсвэл одод, алдартай хүмүүсийн талаар сайн мэдэх үү?"
Хүүхдүүд хоорондоо харц солилцсоноо, чөлөөгүй нэг сурагч руу дохив.
Би хурдан тэр сурагч руу эргэлээ.
"За, Наён аа. Би бүгдийг асуух хэрэгтэй байна."
Би нүүрэндээ аль болох нөхөрсөг, найдвартай царай гаргахыг хичээв. Өрөөнд байсан бүх томчуудын нүүрэнд асуултын тэмдэг тодорсон байлаа.
"……?? Ммм, та яг одоо юу хийгээд байгаа юм бэ...?"
"Дахилтад нь барын тухай гардаг алдартай айдол дуу байгаа биз дээ?"
Би томчууд руу харав. Тэд бүгд гайхширсан төрхтэй байлаа.
"Г-Гэхдээ, бид ийм зүйлд поп дуу, за юу, айдол дуу ашиглаж болно гэж үү...?"
Би Го Сөнхагийн надад бичиж өгсөн зан үйлийн тэмдэглэлийг өргөж харуулав.
"Харвал, энд зөвхөн 'дуу' гэж заасан байна. Ардын дуу эсвэл хүүхдийн дуу байх ёстой гэж хэлээгүй."
[Энэ чинь сүнстэй ярианы уур амьсгалд тааруулж дуу сонгох ёстой интернетийн ямар нэг аймшгийн зохиол биш шүү дээ. Сүнстэй ярианд тохирох зүйлийг сонгох ямар ч шалтгаан, шаардлага байхгүй.]
[Хүний өрөөсгөл бодол сонголтыг хязгаарлаж байжээ.]
Би сурагч руу буцаж эргэв.
"Тэгэхээр, Наён аа. 'Сангүн-ним' эсвэл 'бар' гэж гардаг ямар нэг дуу санаж байна уу? Тиймэрхүү юм."
Наёны царай шууд сэргэж, хариулав.
"Байгаа! Сэнт Югийн 'Пик-а-Бү'!"
"Бас VTIC-ийн нэг дуу байгаа..."
"Чи алиных нь ч бай сайн мэддэг үгтэй юу? Бас их алдартай дуу юу?"
"Тийм ээ! Би Сэнт Югийн 'Пик-а-Бү'-г сайн мэднэ!"
Би томчууд руу эргэж хараад, тууштайгаар мэдэгдлээ.
"Бид Сангүн-нимд зориулж Сэнт Югийн 'Пик-а-Бү' дууг өргөл болгон ашиглана."
[Агуу бартан минь, энэ айдол дууг авна уу!]
Хэлтсийн дарга Ли Бёнжин сүүдрээс урагш алхан, чичирсэн гараараа хүжний сав руу үнс асгав.
Тэдэнд шатаасан сумын модны үнс байсан юм.
– "Зан үйл хийж буй хүн урагш алхаж, сумын модны үнсийг хүжний саванд хийн, үнэрийг нь амьсгалах ёстой."
– "Хүжний савны тагийг зөөлөн хааж, үнэр нь арилсны дараа дахин нээ."
Чичирсэн гараар хэлтсийн дарга өнөөх элэгдсэн хуучин хүжний савны тагийг хаалаа. Хэдэн секундийн дараа тэр тагийг сөхөв.
Гайхалтай нь, үнс алга болсон байв.
Түүний оронд ганцхан ширхэг бүтэн хүж шатаж байлаа.
Жижигхэн мөчир шиг хэлбэртэй хүжнээс сумын модны бүдэгхэн үнэр анхилав.
– "Хэрэв хүж шатаж байвал Сангүн-ним таны чин сэтгэлийг хүлээн авсан гэсэн үг."
[Өө, бүх зүйл төлөвлөсний дагуу явж байна. Маш сайн!]
Үнэр нь хүчтэй байсан тул Го Сөнха хамартаа гараа хүргэн хойш ухарлаа.
Хэлтсийн дарга дараагийн алхам руу яаравчлав.
– "Ханжи цаасан хаалгыг нээ."
Нээлттэй хаалгаар харанхуй ой харагдана. Хүүхдүүд томчуудын ард бөөгнөрөв.
– "Хүрэл аяганд гурван чавга нүдэж, шалны доор цац. Үлдсэн аягыг зүүн тийш шидэж, хэзээ ч хойшоо битгий хар."
Би Хэлтсийн дарга Ли-д гурван чавга өглөө. Тэр хуруугаараа хүрэл аяганд нүдэж, шороон дээр цацлаа.
Дарагдсан, нялуун чихэрлэг бөгөөд сулхан үнэр агаарт дэгдэн гарч ирэв.
Хойш зогсож байсан Го Санхэ урагш алхаж, үнэрлэн, бага зэрэг тайвширсан янзтай харагдав.
Тэгээд тэр Хэлтсийн дарга Ли-д дохив.
Гурав дахь алхам хийх цаг болжээ.
– "Сангүн-нимд өргөх дуу бэлд. Алдартай байх тусам илүү үр дүнтэй."
Хэлтсийн дарга Ли бэлдсэн дууны үгтэй цаасыг анхааралтай хуйлж, хүжний тавиурын доорх шүүгээнд хийв.
– "Дууны үгийг бичиж, хүжний тавиурын доор байрлуулаад, чангаар дуулж, алхам бүрдээ алгаа ташин, гучин алхам тутамд мөргө."
Нэг нэгээрээ бүгд нээлттэй хаалгаар гадагшаа гарлаа.
Хэлтсийн дарга Ли сурагч Ли Наёны хэлж өгсөн дууны үгийг дуулж эхлэв.
"..."Пик-а-бү", би ирлээ."
Дунд сургуулийн хүүхдүүд цугтаа найрал дуугаар дуулж эхлэв.
Сангүн-нимд өргөсөн дуу.
Сэнт Югийн "Пик-а-Бү".
Дунд сургуулийнхны хэлснээр, энэ нь хэдэн жилийн өмнө урт хугацааны завсарлагааны дараа сүр дуулиантайгаар эргэн ирсэн охидын алдартай айдол хамтлагийн сүүлчийн цомог байжээ.
Дуу нь хөгжилтэй, сонирхолтой, сэргэлэн бөгөөд хөгжмийн чартад удаан хугацаанд цойлсон юм.
Одоо тэрхүү дуу харанхуй, манантай ойд хэмнэлтэй алгаа таших дууны хамт цуурайтаж байлаа.
"Миний хурц харц чамайг хоромхон зайд барьж авна, гэхдээ би эхэлж хөдлөх бодолгүй байна..."
"Чамайг ойртох хүртэл би сонирхолгүй байгаа юм шиг тэвчээртэй хүлээе."
"Яагаад гэвэл махчид хэзээ ч эхэлж хөдөлдөггүй юм..."
Томчууд хүртэл эв дүйгүйгээр нэгдэн, дагаж дуулахыг хамаг чадаараа хичээж байв.
"За, бэлдээрэй. Би чамайг ойртохыг хүлээж буй эрхэмсэг бар байна— Пик-а-бү!"
Сэргэлэн, эрч хүчтэй аялгуу үргэлжилсээр байв.
Бүгдээрээ цугтаа дуулж байсан болохоор ч тэр үү, хүүхдүүдийн царай аажмаар тайвширч, дуу хоолой нь илүү чангарч эхэллээ.
"Пик-а-бү! Би ирлээ, тиймээс бэлдээрэй! Би бол бар. Харанхуйд ч гэсэн миний нүд гялалздаг!"
– "Дууг өргөх зуураа замаар алхаж, тахилыг эгнээний хамгийн ард байрлуул."
[Гэвч эгнээний төгсгөлд хүний оронд жижигхэн ягаан зэрлэг хүн орхоодой жижиг тулам шиг унжин, модны гишүүнээс зүүгдэн савлаж байв. Хамгаалалтын сэржант тухайн модыг хогны уут шиг мөрөн дээгүүр нь барьсан бөгөөд хүн орхоодой ард нь савлаж байлаа.]
Го Сөнха хажуунаас нь сэжиглэнгүй ширтсээр байсан ч хүн орхоодой өөрөө дуунд дуртай байгаа бололтой, хөгжилтэйгээр аялж байв.
"Пик-а-бү! Би чамайг ховсдож, ухаан бодлыг чинь алдуулна. Пик-а-бү, тиймээс бэлдээрэй."
Би бүгдэд зогсох дохио өглөө.