29-р бүлэг

“Юу гэсэн үг вэ…? Өө, үгүй ээ, би нүдээ гэмтээгээгүй. Хараа зүгээр.”

Өөрийнхөө хурдан сэтгэснийг би дотроо бахархав.

Цагаан гүрвэлийн толгой сулхан исгэрэх чимээ гаргангаа өөр тийшээ эргэв.

[Больж үзээч, үнэхээр.]

Аймшгийн түүхээс арай гэж амь мултарч ирээд байхад хүртэл ингэж зовоох ёстой юм бол энэ дэлхий дэндүү шударга бус байна…

Гэхдээ би ганц ч үг хэлсэнгүй.

Нөхцөл байдлыг ажиглахад, тэр гүрвэлийн толгойг би харах ёсгүй нь илт байв.

[Бусад нь бүгд энгийн хүний царай л харж байгаа байх.]

Олны дунд уус. Онцгойрох хэрэггүй.

Энэ алхаж буй... үгүй ээ, гүрвэлжин малтлагачин руу сэжигтэй хандаж байгаагаа би хэзээ ч мэдэгдэж болохгүй.

Би биеэ барьж, тайван байдлаа амжилттай хадгалж чадсан бөгөөд азаар бусад багийн гишүүдийн ачаар яриа ч саадгүй үргэлжлэв.

Тэгээд бид гол асуудалдаа орлоо.

“Тасгийн дарга аа, энэ явдал яагаад болсон талаар дээд удирдлагаас ямар нэг тайлбар өгсөн үү?”

Цагаан гүрвэл—үгүй ээ, Тасгийн дарга И Жэхон толгой дохив.

Юуны өмнө, хэрэг явдал үүссэн шалтгаан.

Тэрээр зөвшөөрөлгүйгээр орж ирсэн ажилтнуудын талаар…

“Тэд үүнийг хүний алдаатай үйл ажиллагаа гэж тайлбарласан. ‘Мягмар гарагийн асуулт хариултын шоу’-г D баг болон L багт нэгэн зэрэг хуваарилчихсан байж.”

Энэ даалгавар яагаад тийм яаруу сандруу санагдсаны шалтгаан ойлгомжтой боллоо. Үнэхээр системд алдаа гарсан байжээ.

Тасгийн дарга тайлбараа үргэлжлүүлэн:

– L баг D багтай ойролцоо цагт ‘Мягмар гарагийн асуулт хариултын шоу’-нд оролцохын тулд зуучлагч хэрэгсэл буюу ил захидлаа бичиж эхэлсэн боловч, явцын дунд компанийн байрнаас гарсан тул 50 минутын саатал гарсан.

“…Шинэ ажилтанд кофе авч өгөхөөр гарсан юм биш үү?”

“L багт багийнхаа гишүүдэд онцгой анхаарал тавьдаг хүмүүс байсан шүү дээ.”

Хоёр ажилтан хэдийнэ нас барсан L багийнхныг санан хэсэгхэн зуур гашуудсан царай гаргасан ч, удалгүй сэтгэл хөдлөлөө дарав.

“Ямартай ч нэвтрүүлэг ер бусын цагт цацагдаж, манай баг түрүүлж орчихсон бололтой.”

И Жэхон товчхон хариулаад тайлбараа үргэлжлүүлэв.

Гэвч дараагийн мэдээлэл нь жинхэнэ тэсрэлт байлаа.

“Мөн ‘Мягмар гарагийн асуулт хариултын шоу’-г A зэрэглэлд дахин ангилах хүсэлтийг хүлээж аваагүй.”

– Нөхцөл байдлыг давхар баталгаажуулах өөр баг байгаагүй бөгөөд эхний эсэн мэнд үлдэгсдийн хувь харьцангуй өндөр буюу 43% байсан тул уг Darkness үнэхээр A зэрэглэлд тохирох эсэх нь батлагдаагүй гэж үзсэн.

“Юу яриад байгаа юм бэ? L баг тэр чигээрээ сүйрчихээд байхад уу?”

“Цуглуулагч! Dream Essence цуглуулагчийн шингэн алтлаг өнгөтэй байсан шүү дээ! Алтлаг өнгө бол A зэрэглэл гэсэн үг гэж би олон удаа сонсож байсан…”

– Dream Essence цуглуулагчийн шингэн үнэхээр A зэрэглэлийнхтэй дүйцэхүйц нягтралтай байсан ч, онцгой нөхцөлд доод зэрэглэлийн Darkness-ээс илүү өндөр зэрэглэлийн шингэн ялгаран гарах боломжийг бүрэн үгүйсгэх аргагүй.

“Тиймээс компанийн албан ёсны ангилал D зэрэглэл байсан учраас ‘Мягмар гарагийн асуулт хариултын шоу’-г онцгой тохиолдол гэж үзэх боломжгүй гэсэн.”

Өөрөөр хэлбэл, компанийн барьж буй байр суурь нь…

[Алдаанаас болж үүссэн асуудлыг томруулалгүй, зүгээр л чимээгүйхэн дараад өнгөрөөе.]

Яг л ердийн компанияудын хийдэг зантай ижил.

Ажилчдаа галзууруулахдаа үнэхээр гаргууд юм даа.

“Энэ байж болохгүй зүйл. Бид өөрсдөө очоод шууд уулзах хэрэгтэй…”

“Дэд менежер ээ, түр хүлээж байгаарай— түр хүлээж бай.”

Хянагч Пак итгэж ядан асуув.

“Дээд удирдлага A зэрэглэлийн бүх шингэнийг авчихсан биз дээ? Тэгсэн мөртлөө эцсийн дүнг D зэрэглэл гэж чихэж байгаа юм уу?”

“Үгүй ээ, тийм биш.”

“Тусдаа нөхөн олговор олгохоор болсон.”

Үнэнийг хэлэхэд би гайхсангүй.

[Бидэнд ямар нэг юм өгч амыг маань таглах гэж байгаа юм байна…]

Компани таг сохор биш л бол ямар нэгэн нөхөн олговор буюу амыг таглах төлбөр бэлддэг нь бичигдээгүй хууль.

Ганц асуулт нь тэр нөхөн олговор нь хэр зузаан бэ гэдэгт л байв.

Би гүрвэлтэй харц тулахаас аль болох зайлсхийж, Тасгийн дарга И Жэхоны… хоншоор биш, ам руу нь анхаарлаа төвлөрүүлэв.

“Нөхцөл байдлын онцлог болон Dream Essence цуглуулагчийн шингэний өнгийг баталгаажуулсан учраас энэ удаагийн явдлыг A зэрэглэлийнхтэй дүйцэхүйц хайгуул гэж тооцохоор болсон.”

“Нэмэлт оноо олгоно.”

– ‘Мягмар гарагийн асуулт хариултын шоу’-г амжилттай дуусгасны төлөө A зэрэглэлийн оноотой дүйцэх хэмжээний нэг удаагийн урамшууллын оноо олгоно.

“Нэг хүнд 30,000 оноо.”

Хянагч Пак болон Дэд менежер Ын хоёр аянгад цохиулсан мэт хөшиж орхив.

A зэрэглэлийн үндсэн онооны шагнал нь 100,000 оноо.

Хэрэв Darkness-т орсон хүмүүсийн тоонд хувааж тооцвол, ердөө хоёр баг л амьд үлдсэн тул нэг хүнд 17,000-аас бага оноо ногдох байсан юм.

[Гэтэл бид бараг хоёр дахин ихийг авчихлаа шүү дээ.]

Тэгээд үүгээр дууссангүй.

“Мөн Darkness-ийг дуусгахад шийдвэрлэх үүрэг гүйцэтгэсэн ажилтанд тусдаа урамшуулал олгосон.”

Гүрвэлийн толгой над руу эргэв.

– Гол хувь нэмэр оруулсан ажилтанд нэмэлт 10,000 оноо.

“Танд нийт 40,000 оноо олгоно.”

Би Хүслийн тасалбарын 8%-ийг ганцхан удаагийн даалгавраар дүүргэчихлээ.

Би бараг л ухаан алдах дөхөв.

A зэрэглэлийн хайгуул гэж албан ёсоор бүртгэгдээгүйд харамсаж байна уу?

Үгүй ээ, харин ч ингэж үлдсэн нь хамаагүй дээр!

[Энэ ертөнцөд хэт хурдан дэвшиж, бусдын анхаарлыг татах ямар ч ашиг байхгүй.]

Надад тавих хүлээлт бодит бусаар өсчихвөл яах вэ?

Намайг гарцаагүй бүр ч аюултай аймшгийн түүхүүд рүү илгээнэ. Тэгээд би хэт их олны анхааралд өртөх тусам “merch” ашиглахад улам л хэцүү болно.

Мэдээж тушаал дэвшихэд л нээгддэг тусгай орон зай, эд зүйлс байдаг л даа.

Гэхдээ хамгийн чухал зүйлээ хоёрдугаарт тавьж болохгүй.

Энэ бол ганц л буруу алхам хийхэд үхэж болох ертөнц!

[Тэгээд ч би үхлийн ирмэг дээр оччихсон байсан болохоор… A зэрэглэл рүү дахиж ойртохыг огт хүсэхгүй байна.]

Дансан дахь оноогоо харахад миний гаргасан хичээл зүтгэл талаар өнгөрөөгүй мэт санагдав.

Бусад маань ч бас надтай адилхан бодож байгаа бололтой.

“…Би яг одоо ажлаасаа гарах өдрөө гурван жилээр урагшлуулчих шиг л боллоо.”

Гэвч удалгүй тэд сэтгэлээ тогтоож, над руу харан хэлэв.

“Оноог шилжүүлэх боломжгүй болохоор… жаахан эвгүй л санагдаж байна.”

“Тийм ээ? Эдгээр онооны ихэнхийг Бор гөрөөс л олсон шүү дээ.”

Үнэнийг хэлэхэд оноо шилжүүлэх боломжтой байсан ч тэд ямар ч шалтгаанаар надад өгөхгүй байсан биз.

Энэ нь зан чанарын асуудал биш.

[Эд нар бол Хүслийн тасалбар авахын тулд оноо цуглуулахаар энэ үхлийн бүсэд ажилд орсон хүмүүс.]

Талбайн судалгааны багийн ихэнх гишүүдийн хувьд оноо гэдэг бол хэзээ ч бусдад шилжүүлж боломгүй амьтай нь тэнцэх зүйл.

Хмм. Үүнийг би сайн тогтоож авах хэрэгтэй юм байна.

“Тэд үнэхээр овоо юм өглөө шүү.”

Бид тэр даруй оффис руугаа буцаж, оноогоо бүртгүүлэв.

[Ким Солеум / Нийт хуримтлуулсан оноо: 40,100P]

Би дэлгэц рүү ширтэв.

Таван оронтой тоо.

Үнэнийг хэлэхэд энэ нь огт өөр мэдрэмж төрүүлж байлаа.

“Фүү… амьд үлдээд зогсохгүй, ийм их оноо авчих гэж…”

Дэд менежер Ын инээмсэглэв.

“Багийн хоолонд компанийн картаа ашиглая!”

Би огт эргэлзэлгүйгээр баяртайгаар зөвшөөрөв.

Би гүрвэл дээд сортын үхрийн мах идэж буй ховорхон үзэгдлийг харж сууна…

Төгс шарсан үхрийн мах гүрвэлийн ам руу орж алга болохыг харах зуураа би аль болох юу ч болоогүй мэт харагдахыг хичээв.

“Багийн ахлахын зан чанар жаахан өвөрмөц ч ур чадвар нь үнэхээр тасархай.”

“Тийм ээ. Чи манай багт орсондоо үнэхээр азтай.”

Гүрвэлийн царайг зөвхөн би л харж байгаа гэдэгт одоо бараг эргэлзэх зүйлгүй болов.

Тасгийн дарга И Жэхон аймшгийн түүхүүдийг биеэрээ хэд хэдэн удаа ганцаараа устгаж байсан тухай уншиж байсан болохоор багийн гишүүд яагаад түүнд ингэтлээ итгэдгийг ойлгож байлаа.

Ямартай ч аймшгийн түүх байсан ч, байгаагүй ч үхрийн мах үнэхээр амттай байсан тул би энэ оройн хоолыг төсөөлснөөсөө хавьгүй таатай өнгөрүүлэв.

[Ядаж эвгүй санагдсангүй.]

Бага зэрэг архи уух нь айдсыг намжаахад үнэхээр тустай гэдгийг ч ойлгож авлаа.

[Гэртээ харихаараа хүүхэлдэйн киноны арван анги үзээд, бүх гэрлээ асаачихаад унтана даа.]

Би ийм туйлширсан амралтын төлөвлөгөө гаргаж суутал ногоон сонгины салат идэж байсан Тасгийн дарга И Жэхон гэнэт асуув.

“Чи 40,000 оноогоо хадгалах гэж байгаа юм уу?”

Энэ бол энгийн л нэг асуулт байв.

“Өө, тийм ээ. Би Хүслийн тасалбар авах хэрэгтэй.”

Түр хүлээгээрэй.

Энэ ярианы өрнөл нэг л танил санагдаад явчихлаа.

Би өмнөх туршлагаа эргэн санав.

“Оноогоо зарцуулах өөр хэрэгтэй зүйл байдаг юм уу?”

Аан. Би ингэж асуух ёстой байж!

Одоо би Гүрвэл багийн ахлахтай хэрхэн харилцахаа бага багаар ойлгож эхэлж байх шиг байна. Жаахан тайвширсан би илүү энгийн өнгөөр асуулаа.

“Тэр нь юу юм бэ?”

Энэ яриа энд гарч ирнэ гэж огт бодоогүй…

Ажилтан байхын гол давуу талуудын нэг болох зүйл нь—

[Хувийн зориулалтын тоног төхөөрөмж!]