Ян Кай нар жаргатал бэлтгэл хийгээд, сая нэг зогсов. Ийм их хугацаа өнгөрсөн байхад тэр ядарч цуцах нь байтугай, харин ч бүр илүү эрч хүчтэй болсон мэт санагдаж байлаа.

Тэрхүү Алтан араг ястай нэгдсэнээс хойш түүний хүч чадал тэнгэрт тултал өссөн мэт байв. Өнөөдөр хорин бээр алхсан ч тэр огтхон ч ядарсангүй; бүр нэг шуудай будаа үүрээд алхсан ч түүнд ядарсан шинж өчүүхэн төдий ч илэрсэнгүй.

Зөвхөн биеийг хатуужуулах бясалгалаа хийх үедээ л тэр жинхэнэ дарамтыг мэдэрдэг байлаа. Өглөөнийхөө бэлтгэлийн талаар бодох төдийд л Ян Кай өөрийн эрхгүй чичирхийлж байв. Тэр дарамт нь яг л тэнгэр газар хоёр нийлж түүнийг няц дарах мэт үнэхээр аймшигтай байсан юм.

Гэвч ачаалал, дарамтыг дагаж хөгжил ирдэг. Хэт их дарамт шахалтгүйгээр яаж урагшлах билээ?

Тэр үед л хүний жинхэнэ нөөц бололцоо ил гарна. Мөн тэр үед л чиний хүч чадал алхам алхмаар өсөж, хязгаараа давах болно.

Гэтэл яг одоо, хичнээн олон удаа цохиж, өшиглөсөн ч Ян Кай ямар ч ядаргаа мэдэрсэнгүй. Тэрээр ямар ч ачаалал мэдрэхгүй байхад, яаж нөөц бололцоогоо шахаж гаргаад хөгжих билээ?

Энэ нь байдлыг хүндрүүлж, түүнийг бага зэрэг гуниглуулж байлаа. Өнөөх араг яс түүнд маш хурдан нөхөн сэргээх чадварыг өгсөн тул Сургуулийн үндсэн техникүүд ямар ч нэмэргүй болжээ. Энэ нь тэр зөвхөн өдөр бүр нар мандах үеэр хагас цаг л бэлтгэл хийж чадна гэсэн үг үү?

Өдрийн гэрэлтэй цаг бараг бүтэн арван хоёр цаг үргэлжилдэг байтал, тэр дөнгөж хагас цаг л бэлтгэл хийх боломжтой болжээ. Үлдсэн хугацаанд нь тэр юу хийх юм бэ? Унтах уу? Энэ бол мэдээж боломжгүй зүйл! Ян Кай тэр даруй энэ бодлоосоо татгалзав.

Ян Кай бодолд автан хоолоо хийх зуураа, яаж өөрийгөө туйлдуулж ядраах хүртлээ бэлтгэл хийх талаараа эргэцүүлж байв. Хэрэв үүнийг нь өөр хэн нэгэн мэдсэн бол инээснээсээ болоод үхэх байсан биз.

Бусад бясалгагчид бэлтгэлээ аль болох хөнгөвчлөхийг хүсдэг бол, харин Ян Кай өөрийгөө хязгаар хүртлээ шахахыг хүсэж байлаа.

Эцэст нь тэр ямар ч сайн арга бодож олж чадсангүй. Гол шалтгаан нь Ян Кайд бэлтгэлээ дэмжихийн тулд эм тан хэрэгтэй байв.

Өөр аргууд байсан хэдий ч, эцсийн дүндээ тэд бүгд нэг л нийтлэг зүйлтэй байсан нь мөнгө шаардагдах явдал байлаа.

Өндөр Тэнгэр Асарт хувь нэмрийн оноо бол мөнгөн тэмдэгт нь байв. Харамсалтай нь Ян Кай ядуу тул түүнд өрөвдмөөр арван хоёрхон л оноо байлаа.

Будаа нь болсны дараа тэрээр хэд хэдэн аягыг ховдоглон идэв. Хэдийгээр ямар ч даруулга хачир байхгүй, зөвхөн цагаан будаа л идэж байсан ч Ян Кай маш сэтгэл хангалуун байлаа. Энэ нь сүүлийн хэдэн өдрийн дотор түүнийг цатгасан цорын ганц хоол байсан юм.

Оройн хоолныхоо дараа тэр бэлтгэл хийх боломжгүй тул усанд орохоор явлаа. Үүний дараа тэр хэвтээд орондоо орлоо. Үргэлжлүүлэн бэлтгэл хийлээ ч ямар ч үр дүн гарахгүй тул, үүний оронд энэ асуудлыг шийдэхийг оролдсон нь дээр байв. Ажлын хурдыг нэмэгдүүлэх шийдлүүдийн талаар бодоцгооё.

Хэсэг зуур бодсоны эцэст түүний санаанд гэнэт нэг зүйл оров; хар ном.

Хуудаснуудынх нь нэгэн дотор ямар нэгэн зүйл байсан тул бусад хуудаснууд ч бас адилхан байх гэж Ян Кай таамаглав. Тиймээс хэрэв түүнд хангалттай хүч чадал байвал тэр хуудас бүрийн лацыг нээж чадах байлаа.

Эхний хуудсанд Алтан араг яс байсан бөгөөд энэ нь түүний одоогийн хүндрэлийн шалтгаан болж байв.

Харин хоёр дахь хуудсанд Алтан араг ястай холбоотой Биеийг хатуужуулах судрын аргууд байсан билээ.

Гэвч гурав дахь хуудас хоосон хэвээр байв. Тэрээр үүнийг тайлахыг хэдийнэ оролдсон ч, Ян Кай өөрийгөө хараахан хангалттай хүчирхэг биш байна гэж дүгнэжээ.

Эхний болон хоёр дахь хуудас нээгдсэн тул Ян Кай тэдгээрийг судалж эхлэх боломжтой байв. Гэхдээ бүтэн хагас өдөр өнгөрсөн ч тэр учрыг нь олж чадсангүй.

Тэгтэл тэр гэв гэнэт санамсаргүйгээр гурав дахь хуудас руу эргүүлж, гүн гүнзгий бясалгалын байдалд шилжив.

[Ээ?] Гурав дахь хуудсыг уншиж эхлэхдээ Ян Кай хөмсгөө зангидав.

Бараг л тэр даруй хуудсан дээр тоо томшгүй олон алтан үсгүүд гарч ирэн түүний оюун санаанд орж ирлээ. Дараа нь хуудасны төвд жижигхэн хуйларсан эргүүлэг үүсэж эхлэв. Түүн дотроос эртний нэгэн утлагын сав гарч ирлээ.

Нөхцөл байдал ингэж эргэсэн нь Ян Кайг цочролд оруулсан ч, удалгүй тэр баярлаж эхлэв.

[Нээрээ тийм шүү дээ! Би өнөө өглөө дөрөвдүгээр шатанд орсон биз дээ? Өнгөрсөн шөнө би гуравдугаар шатанд байсан, харин өнөөдөр би дөрөвдүгээр шатанд хүрсэн! Тийм болохоор л би өмнө нь гурав дахь хуудсыг нээж чадаагүй юм байна.]

Хэдийгээр ганцхан шатны зөрүү байсан ч, энэ нь түүний гурав дахь хуудсыг ойлгох чадварт саад болж байжээ.

Үүнийг бодоод Ян Кай өөрийн эрхгүй харамсаж байлаа. Хэрэв тэр өнөө өглөө үүнийг нээсэн бол одоо үүний талаар бодож цагаа үрэх шаардлагагүй байх байсан юм.

Цохилох зүрхээ тайвшруулаад Ян Кай өнөөх утлагын савыг барьж аван анхааралтайгаар шалгав.

Энэ сав хэмжээгээрээ тийм ч том биш бөгөөд хүмүүсийн өдөр тутамдаа ашигладаг энгийн л нэг зүйл байв. Гэхдээ хагас битүүмжлэгдсэн, амсар дээрээ тагтай бөгөөд хэдэн жижиг нүхтэй байлаа. Түүнчлэн энэ сав эртнийх бөгөөд маш сайн хийцтэй хэдий ч хүний анхаарал татахуйц тийм ч гойд зүйл биш байв.

Тэрээр үнэрлэж үзсэн ч ямар ч үнэр гарахгүй байгааг анзаараад түүнийг алгуурхан доош тавив.

[Энэ юугаар хийгдсэн юм бол?] Хэсэг хугацаа өнгөрсөн ч Ян Кай мэдэж чадсангүй, зөвхөн тархинд нь суусан мэдээлэлд л найдахаас өөр аргагүй байлаа.

Хэсэг чимээгүй байсны эцэст Ян Кай нүдээ нээхэд түүний харцанд нэг л хачин байдал тодорч байв.

Тархинд нь орж ирсэн мэдээллийн дагуу бол, энэхүү утлагын сав нь түүнд бэлтгэл хийх үед нь туслах ажээ. Сав нь өөрөө ямар нэг онцгой шинж чанаргүй боловч, хэрвээ эмийн ургамлууд цуглуулж түүн дотор шатаавал, түүнээс гарах утлага нь бэлтгэлийн үеэр дэмжлэг болох гэнэ.

Өөр өөр шатанд өөр өөр эмийн ургамлууд шаардлагатай байв.

Харамсалтай нь Ян Кайд зарим нэг эргэлзээ байлаа. Түүний одоогийн шатанд туслах шаардлагатай ургамлууд нь Гурван навчит Сүйрлийн Сүнсний цэцэг болон Үхлийн бүсийн модны өвс байв.

Түүний ойлгож байгаагаар бол, энэ хоёр ургамлын үнэ цэн тийм ч өндөр биш ч олоход маш хэцүү байдаг байв. Тэд бас бага хэмжээний хор агуулдаг. Богино хугацаанд ч хамаагүй үнэрлэх юм бол эдгээр хор нь бие махбодод удаан хугацааны гэмтэл учруулна.

[Энэ хоёр ургамал үнэхээр үр дүнтэй байж чадах болов уу?]

Эдгээр ургамлууд Хувь нэмрийн танхимд гарцаагүй байгаа ч, Өвгөн Мэнгийн зан араншингаас харахад тэр маш өндөр үнэ нэхэх нь тодорхой байлаа. Тэгээд ч өөрт нь хэдхэн оноо байхад тэр яаж ингэж үрж чадах билээ?

Түүнд ганцхан л сонголт үлдлээ. Тэр өөрөө Хар Салхит уулс руу явж тэдгээрийг хайх хэрэгтэй болно. Ян Кай өмнө нь тэнд ан хийж байсан тул тухайн газрыг нэлээд сайн мэддэг бөгөөд магадгүй тэнд л ургамлууд байж болох юм.

[Би маргааш уул руу явах болно!]

Асуудал нь ийнхүү шийдэгдсэн тул Ян Кай алгуурхан нойрондоо автлаа. Гэхдээ унтахаасаа өмнө өглөөнийх шигээ ичгэвтэр байдалд орохгүйн тулд дөрөв дэх хуудсыг шалгаж үзэв.

Харамсалтай нь юу ч гарч ирсэнгүй; Биеийг хатуужуулах дөрөвдүгээр шат энэ хуудсыг нээхэд хангалтгүй бололтой.

Дараагийн өглөө Ян Кай эртлэн бослоо.

Өчигдрийн бэлтгэл нь түүний бясалгалд хэдийнэ маш том нөлөө үзүүлсэн тул тэрбээр бясалгах энэ богинохон хугацаагаа бүрэн дүүрэн ашиглах нь зүйн хэрэг байв. Түүгээр ч барахгүй тэр залхуурч суудаг төрлийн хүн биш байлаа.

Өглөө нь "Дорноос мандах нил ягаан Чи-г биедээ уусган бясалгах зуур удаан боловч Биеийг хатуужуулах судрын Нударгын техник алгуурхан хийгдэж эхлэв.

Хэдийгээр тэр өчигдрийнхөөсөө нэг шатаар илүү хүчирхэг болсон ч Ян Кай нударгын техник дээрээ нэг их ахиц гаргасангүй.

Тэр техникийг дөнгөж хорин удаа л хийх боломжтой байсан бөгөөд нуруунд нь тарчлам өвдөлт мэдрэгдэнэ. Түүний нуруу, ташаа болон бусад яснууд нь бүгд янгинаж, яг л бяцарсан буурцаг шиг санагдаж байлаа.

Балга дүүрэн нил ягаан байгалын "Чи"-г амьсгалан сороход, түүний "Чи"-г мэдрэх мэдрэмж улам бүр тод боллоо. Түүний бүх дотоод судал нээгдэж, бие дэх бохирдлоо гадагшлуулж эхлэв.