Яг одоо Сү Янь зөвхөн дотуур хувцастайгаа байх бөгөөд цас шиг цагаан арьстай, галбирлаг нуруу нь ил гарсан байв. Түүний төгс дугуй өгзөг, урт нарийхан хөл нь Ян Кайд бүхэлдээ ил харагдаж байлаа.

Хэдийгээр шөнө байсан ч Ян Кай бүх зүйлийг маш тод харж байв.

Түүний нуруу маш төгс хотгор бөгөөд гялалзсан мөрнөөс нь уруу татам үнэр анхилж байлаа. Тэрхүү гайхалтай тэгш хэмтэй бэлхүүс нь хэтэрхий том ч биш, хэтэрхий жижиг ч биш төгс дугуй өгзгөн дээр байрлах бөгөөд энэ бүх дүр зураг харж байгаа хүний судсан дахь цусыг хөөрөгдөж, зүрхний цохилтыг хурдасгахаар байв. Түүний өгзгөнд бага зэрэг замбараагүй байдлаар наалдсан дотуур хувцас нь Ян Кайн зүрхийг улам хүчтэй цохилоход л хүргэж байлаа.

Түүний арьс маш цагаан, мөн дотуур хувцас нь ч бас цагаан өнгөтэй байсан тул түүний хамаг бие тэр чигтээ ил гарсан мэт харагдаж байв.

Магадгүй тэр ардаа гарсан чимээг сонссон бололтой; гараараа цээжээ далдлан биеэ хагас эргүүлж хаалга руу харав. Нөгөө гартаа тэр цагаан унтлагын хувцас барьсан байх бөгөөд тэр яг хувцсаа сольж байх үедээ таарсан бололтой байлаа.

Хоёр хүний харц тулгарахад, Ян Кай цочирдсон харагдах ч түүний харц өөрийн эрхгүй доошилж түүний цагаан бөгөөд дүүрэн цээж рүү шилжлээ. Харин Сү Янь уурандаа дагжин чичирч, түүний нүдэнд аллагын сэдэл гялсхийв.

Учир нь тэрээр цус шиг улаан нүд харсан юм! Энэхүү цус шиг улаан нүд нь яг л өлсгөлөн чоно шиг, шунахайрсан шинжтэй байх бөгөөд түүнийг ямар ч хяналтгүйгээр, увайгүйгээр ширтэж байлаа. Үүгээр ч зогсохгүй, тэр эрэгтэйн амьсгал нь ширүүсэж, өмдөн доторх нь хүртэл босож ирж байв.

Тар няр... Сү Янийг төв болгон өрөөн дотор тал тал тийшээ мөсөн давхарга хурдтайгаар тархаж эхэллээ. Түүний хар улаан уруул жимийсэн байх бөгөөд нүдэнд нь хүйтэн жавар хурсан байв.

Ян Кай эцэст нь нэг юм биш байгааг ухаарч, хурдхан биеэ эргүүлэн өрөөнөөс хамаг хурдаараа гүйн гарав.

Түүний хурд маш хурдан байсан бөгөөд гурван амьсгаа авахын хооронд тэр аль хэдийн өрөөнөөс гарсан байлаа. Гэхдээ түүнийг хаашаа явахаа шийдэж амжихаас нь өмнө ард нь чанга гэгч нь хагарах чимээ гарав. Байшингийн голд том нүх гарч, тэр нүхэн дундаас цагаан дүрс нисэж гарч ирээд Ян Кайн зүг хурдтайгаар чиглэлээ.

Тэр хүйтэн царайд уур хилэнгийн ул мөр тодхон харагдаж байв.

Ян Кай тэр даруй хэд хэдэн алхам ухарч, хамгаалалтын байрлал авах зуураа энэ бүхнийг яаж тайлбарлах аргаа бодож байлаа. Гэвч сайн бодоод үзвэл тэр юу ч гэж хэлсэн нэмэргүй нь тодорхой байв.

Ингэж нуруугаа харуулсан ямар ч охин буруутай этгээдийг зүгээр өнгөрөөхгүй нь лавтай!

Сү Янь аль хэдийн хувцаслачихсан байх бөгөөд тэнд зогсоод Ян Кай руу хүйтнээр харж байв. Хэдийгээр Ян Кайг Хар Салхит худалдааны гудамжинд сэрнэ, бас яг өөрийнх нь өөдөөс харсан байшинд байсан гэдгээ мэдээгүйгээс болсон, өөрөөр хэлбэл үүнийг санаатайгаар хийгээгүйг нь мэдэж байсан ч тэр түүнийг уучилж чадахгүй байлаа.

Үүнийг маш том үл ойлголцол байсан гэж хэлж болох ч, үл ойлголцол байсан хэдий ч Сү Янь энэ асуудлыг зүгээр л ингээд өнгөрөөж яавч чадахгүй байв!

Тэрээр уур хилэнгээ дарахын тулд тайлбар хүлээж байлаа.

Харамсалтай нь, түүний яг өөдөөс харж зогсох тэр эрэгтэй ганц ч үг дуугарсангүй. Түүний нүд цус шиг улаан өнгөтэй хэвээр байх бөгөөд түүнээс цусанд шунасан хүнд аура гарах ч, өчүүхэн төдий ч айсан эсвэл ичсэн шинжгүй байлаа.

[Сайн байна, тэгвэл надад чиний тайлбар хэрэггүй, харин хоолойд тээглэсэн энэ бухимдлаа гаргахын тулд чамайг зодох нь л дээр байх!]

Сү Янийн хурууны үзүүрт мөсөн талст аажмаар бүрэлдэж эхлэв. Тэгээд тэр хуруугаа урагш чиглүүлэхэд өнөөх мөсөн талст Ян Кайг чиглэн нисэв.

"Нисэх зуураа тэр хурдтайгаар томорч, өндөр хурдтайгаар эргэлдэж байлаа. Ян Кайд хүрэх үед тэрхүү мөсөн талст бамбайн чинээ том болсон байв."

Ян Кай өчүүхэн ч тайвширч зүрхэлсэнгүй. Тэр Жинхэнэ Ян нууц урлагаа идэвхжүүлж, мөсөн талстыг нударгаараа цохилоо.

Нударга нь өвдөх ч, Инь шинж чанартай мөсөн талст болон Ян шинж чанартай Жинхэнэ Юань нууц урлаг хоёр хоорондоо мөргөлдөж бие биеэ саармагжуулав. Цохилт бамбай шиг том мөсөн талстад хүрэх үед тэр нь тэр даруй бутран уналаа.

Сүн, сүн, сүн... бутарсан мөсөн талстууд хурц мөсөн хэлтэрхийнүүд болон хувирч Ян Кайг бөмбөгдөж эхлэв.

Харамсалтай нь, Ян Кай цагт нь хариу үйлдэл үзүүлж чадаагүй тул түүний биед арав гаруй шарх үүсэж, цус чөлөөтэй урсаж эхэллээ. Түүний аль хэдийн бэртэлтэй байсан бие улам бүр шархдаж, унахын даваан дээр очсон мэт харагдаж байв.

Ян Кай нам дуугаар архирахад Алтан Араг яс дахин хүчээ харууллаа. Дулаахан мэдрэмж тархахтай зэрэгцэн түүний биеийн хүч бага багаар нэмэгдэж байгааг тэр мэдрэв.

Сү Янийн нүдэнд гайхшрал тодорлоо. Тэр өөрийнхөө дайралтыг Ян Кайг ухаан алдуулахад хангалттайгаар барахгүй гэж бодож байсан бөгөөд түүний дайралтыг сөрнө чинээ огт төсөөлөөгүй байв.

Түүний бие найган, мөнх бус хүмүүсийн дунд бууж ирсэн үхэшгүй дагина мэт Ян Кай руу нисэн очив. Хормын дотор тэр Ян Кайн ард ирсэн байлаа.

Түүний мөрнөөс мөс мэт хүйтэн мэдрэмж тэр даруй тархаж эхэлсэн тул тэр хурдхан хэд хэдэн алхам ухрав. Эргэж хартал Ян Кайн нүд гайхширч, түүний мөрөн дээр мөсөн давхарга тогтож, хурдтайгаар мөсөн талст үүсгэж байгааг олж харлаа.

Ямар ч эргэлзээгүйгээр Ян Кай мөрнийхөө эргэн тойрон дахь хувцсаа урж хаяад, нэг дусал Ян шингэн дуудан гаргаж мөрөн дээрээ түрхэв.

Шшш шшш... мөс исгэрч, Ян Кайн мөр яг л шатаж буй төмөр шиг халж, хормын дотор час улаан болон хувирав. Тархаж байсан хүйтэн мэдрэмж тэрхүү Ян шингэний дусалд шатаж, нүд ирмэхийн зуурт алга боллоо.

Сү Янь улам бүр мэл гайхаж, Ян Кайг өөрийнх нь Мөсөн Чи-г хайлуулахын тулд ийм гаж арга ашиглана гэж огтхон ч бодоогүй байв. Нүдэнд нь хүйтэн гэрэл тодорч, Сү Янь Мянган Давхар Цасан Давалгаагаа дуудан гаргалаа. Давалгаа түүнийг тойрон эргэлдэж, биеийг нь цасан давхарга дунд нуун, Ян Кай руу чиглэн ирлээ.

Мянган Давхар Цасан Давалгаа нь цасан шуурга мэт сүрлэг байгаад зогсохгүй асар хүчтэй байсан тул хормын дотор Ян Кайг цасан давалгаанд залгиулав.

Яс янгинам хүйтэн түүний зүрхийг хүртэл хөлдөөж байлаа. Хэдийгээр тэр Жинхэнэ Ян нууц урлагаар бясалгадаг байсан ч, удахгүй хөлдөж мөсөн баримал болох нь дээ гэж Ян Кайд санагдаж байв.

Номын эгч Сү Янь ихэд хилэгнэсэн байгааг тэр мэдэж байлаа. Хэдийгээр түүний дайралтад аллага үйлдэх сэдэл байгаагүй ч түүнд хатуухан сургамж өгөхийг хүсэж байгаа нь илт байв.

Гэсэн хэдий ч энэ байдал Ян Кайд нэгэн санаа өглөө. Хэдийгээр түүний өрсөлдөгч түүнээс хамаагүй өндөр түвшинд байсан бөгөөд тэр өчүүхэн ч эсэргүүцэж чадахгүй байсан ч, тэрээр өөрийнхөө олж мэдсэн зүйлээ туршиж үзэхийн тулд үүнийг ашиглаж болох байв.

Энэ өрсөлдөгч нь Сү Мүгээс мянга дахин дээр байлаа.

Цасан шуурга дунд Сү Янь тасралтгүй дайрч, Ян Кай өөрийгөө хамгаалж огт чадахгүй бөгөөд цохилт бүрдээ гиншиж байв. Амных нь булангаас цусан мөр урсан гарч, бие нь даарсандаа дагжин чичирч, хүйтэн агаарын түрэмгийлэлтэй маш хүндхэн тэмцэж байлаа.

Энэхүү хүнд байдал дунд Ян Кайн бодол улам бүр тодорхой болж, тэрээр эсэргүүцэх бүх оролдлогоо орхин Сү Янийн дайралтуудыг тэр чигээр нь ил тодоор хүлээж авч эхлэв.

"Юу болоо вэ, юу болоод байна?" Энэхүү шуугианаар хэд хэдэн хүн сэрсэн бөгөөд хамгийн түрүүнд Хоёрдугаар Настан Сү Шүань Ү хэргийн газарт ирж, түүний араас Сү Мү, Ли Юнь Тянь болон бусдыг дагуулан ирцгээв.

Нүднийхээ өмнө харагдах дүр зургийг хараад ирсэн хүмүүс өөрийн эрхгүй гүнзгий амьсгаа авав.

Цас хаа сайгүй зэрлэгээр нисэлдэх бөгөөд Ян Кайн цээжин бие ил гарсан байх агаад тэр нүдээ анин хөдөлгөөнгүй зогсож, Сү Янийн бүх дайралтыг тэвчин зогсож байлаа. Түүний бие яг л маш их урагдаж сэмэрсэн ноорхой шуудай шиг харагдах бөгөөд Сү Яньд тасралтгүй цохиулж байв. Цохиулах бүрд түүний бие цохилтын хүчинд тал тал тийш нисэн унах боловч хэзээ ч газарт хүрэхгүй байлаа.

Хүү... Сү Мү санаа алдаад, "Номын ах Ян манай эгчийг яаж уурлуулчихсан юм бол доо?" гэлээ.

"Номын эгч магадгүй хэд хоногийн өмнө болсон явдлын өшөөгөө авч байгаа байх" гэж Ли Юнь Тянь маш их айсан байдалтайгаар хэлэв.

"Тийм л байж таарна, үгүй бол Номын эгчийн ааш зангаар яалаа гэж тэр Номын ах Ян Кайг ямар ч шалтгаангүйгээр зодох юм бэ?"

"Хөөрхий Номын ах Ян минь дээ. Шарх нь бүрэн эдгэрч амжаагүй байтал дахиад л ийм том гай гамшиг тохиолдчих гэж. Номын эгчийн дайралт арай л хэтэрхий хэрцгий байна шүү."

Тэр хэсэг хүмүүсийн бүх шивнээ Сү Яньд сонсогдож байсан бөгөөд энэ нь түүнийг улам л уурлуулахад хүргэв. Өнөөдөр Ян Кай түүний биеийг харсан болохоор л тэр ийм үйлдэл гаргасан шүү дээ. Гэтэл тэдний амнаас гарч буй үгсээр бол тэр яг л өшөөгөө авч байгаа явцуу бодолтой хорон санаатан шиг л сонсогдож байв. Тиймээс Сү Янь улам бүр хэрцгийгээр дайрч эхэллээ.