"Сү Янийг аврахын тулд Ян Кайг золиослох нь зөв сонголт гэж та бодож байна уу?" хэмээн Нярав Мэн асуугаад хөнгөхөн инээв.

Сү Шүань Ү маш ихээр ичиж зовсон бөгөөд түүнийг өөрийг нь шүүмжлэхээр ирж дээ гэж бодлоо.

Мэн У Яа үргэлжлүүлэн, "Хэрэв тийм бол, та ингээд Сү Янийг энэ хүнд байдлаас нь аварч чадлаа ч, тэр өөрийг нь ямар төлөөсөөр аварсныг мэдвэл юу гэж бодох бол?" гэлээ.

Сү Шүань Ү урагш гөлрөн харснаа, нөхцөл байдал ямар ноцтой болохыг ухаарах үед духнаас нь хөлс бурзайж эхлэв.

"Хэрэв та үүнийг хийх л юм бол түүний зүрх сэтгэлд дотоод чөтгөр буюу гэм буруугийн мэдрэмж л бий болгох болно! Тэр Мөсөн Зүрхний нууцыг бясалгадаг шүү дээ, хэрвээ тэр дотоод чөтгөр нь үнэхээр гарч ирвэл үр дагавар нь юу болохыг та хэн хүнээс илүү сайн мэдэж байх учиртай" гэж Мэн У Яа Сү Шүань Ү-гийн чихэнд шивнэхэд, тэр яг л аянганд ниргүүлэх мэт болж, дотор нь асар их гэмшил төрлөө.

Тэр зөвхөн ойрын ашиг сонирхлыг л бодож, энэ нь Сү Яньд урт хугацаандаа ямар их гай гамшиг авчрахыг олж харж чадсангүй. Ян Кайг золиосолсноор Сү Янийг аврах нь үнэн ч, тэр амьд явах өдөр бүрдээ өөрийг нь яаж аварсныг болон энэ бүхэн Ян Кайн ямар их үнэ цэнээр бүтсэнийг бодох болно. Удаан хугацааны турш энэ тухай бодсоноор тэр гэм буруугийн мэдрэмжид тарчилж, түүний бясалгалын түвшин яаж ч өсөх билээ?

"Заавар зөвлөгөө өгсөн Нярав Мэн танд маш их баярлалаа!" хэмээн Сү Шүань Ү хүндэтгэлтэйгээр хариулав.

Ха ха. Мэн У Яа хөнгөхөн хөхөрч, "Би хэлээгүй байсан ч та өөрөө ухаарах л байсан байх. Зүгээр л тэр үед хэтэрхий оройтсон байх байлаа!" гэв.

Их Настан хажуу талд нь царайны хувирлыг нь уншихын аргагүй зогсож байв; энэ их хугацааны дараа, тэр арайхийн Хоёрдугаар дүүгээсээ давуу тал олж авсан байтал, бүх зүйл түүний талд эргэх гэж байх яг тэр мөчид Нярав Мэн гараад ирдэг байна шүү. Түүний хэлсэн хэдхэн үгнээс болоод Хоёрдугаар дүү нь яаж үргэлжлүүлэн цагаан туг өргөх билээ дээ? Сү Янийн ирээдүйн төлөө тэр энэ удаад яавч буулт хийхгүй нь тодорхой болов.

Үүнийг ухаарсан Вэй Ши Тунгийн царай барайж, "Нярав Мэн, энэ бол Өндөр Тэнгэр Асрын Настангуудын танхим, хэн ч байсан, бүр Настангууд хүртэл зөвшөөрөлгүйгээр энд орж ирэх хориотой байдаг юм. Ирсэн зүг рүүгээ буцахыг танд зөвлөе" хэмээн ширүүлэв.

Мэн У Яа түүн рүү зүгээр л нэг хяламхийгээд, чимээгүйхэн ухарсан ч, гэнэт түүний дүрс гялсхийж Настангуудын танхимын хамгийн өндөр суудал дээр гарч ирлээ.

"Увайгүй амьтан!" Вэй Ши Тун хилэгнэн зандрахад бусад хэдэн Настангуудын царай ч мөн адил уур хилэнгээр дүүрч, бүгд Мэн У Яа руу хорсолтой харц шидэж байв.

Тэдний асуудал түүнтэй хувь хүнийхээ хувьд холбоотой биш, харин тэрхүү суудал нь Өндөр Тэнгэр Асрын Тэргүүний суудал бөгөөд Тэргүүнээс өөр хэн ч тэнд суух эрхгүй байсантай холбоотой байлаа. Хэдийгээр эдгээр Настангууд олон жилийн турш хоорондоо эрх мэдэл булаалдан тэмцэлдсээр ирсэн ч, Их Настан хүртэл тэр суудалд сууж зүрхэлдэггүй байсан юм.

Гэтэл одоо, хаанаас ирсэн нь үл мэдэгдэх Хувь нэмрийн танхимын нэг муу нярав тэр суудалд сууж зүрхэлж байна шүү дээ. Эдгээр Настангууд яаж уурлахгүй байх билээ? Энэ бол бүхэл бүтэн сургуулийг доромжилсон хэрэг байлаа!

"Хэ хэ, бүгдээрээ уурлахаа азнаарай." Мэн У Яа хайхрамжгүйгээр инээгээд, сахлаа илбэх зуураа "Би энд танай Тэргүүнийг төлөөлж, зөвхөн нэг үг дамжуулахаар ирлээ!" гэв.

"Тэргүүнийг төлөөлнө өө?" хэмээн таван Настан нэгэн зэрэг уулга алдав.

Сүүлийн жилүүдэд таван Настан түүнтэй уулзахыг хүссэн ч энэ нь тэнгэрт хүрэхтэй ижил хэцүү зүйл байсан тул тэд Нярав Мэнг түүнтэй уулзаж чадсан гэж огт бодоогүй байв. Мөн түүний өнгө аясаас үзвэл, өнөөдрийн үйл явдлаас болоод тэрээр хэлэхийг хүссэн хэдэн зүйлтэй байгаа бололтой байлаа.

[Энэ одоо юу болоод байна аа? Энгийн өдөр бол бүх зүйл орвонгоороо эргэсэн ч Тэргүүн хөндлөнгөөс оролцдоггүй шүү дээ. Тэгэхэд яагаад залуу үеийнхний хоорондох жижигхэн маргаанд ингэж оролцоод байгаа юм бэ?]

"Энэ юу болохыг та нар бүгд таних байх, тийм үү?" Мэн У Яагийн гарт ягаан өнгөтэй хаш зүүлт байлаа.

"Тэргүүний зүүлт!"

Энэхүү хаш зүүлт нь Өндөр Тэнгэр Асрын бэлгэ тэмдэг бөгөөд үүнийг дуурайлган хийх ямар ч боломжгүй зүйл байлаа.

"Мэдэж байгаа бол сайн байна." Мэн У Яа зөөлнөөр инээмсэглэв.

Вэй Ши Тун нухацтай эргэцүүлэн бодсон өнгөөр "Танаас асууж болох уу, Тэргүүн танаар ямар тушаал дамжуулахыг хүссэн юм бэ?" хэмээн асуув.

Хэдийгээр Тэргүүн Өндөр Тэнгэр Асартай холбоотой ямар ч асуудлыг зохицуулалгүй арван жил болсон ч, түүний байр суурийн нэр хүнд, хүч чадал өчүүхэн ч сулраагүй байлаа.

Мэн У Яа хариуд нь: "Танай Тэргүүн ингэж хэлсэн. Та нар том хэргийг жижиг болгож, жижиг хэргийг том болгож байна, энэ бүхэн нь зөвхөн үүнд холбогдсон хүмүүсийн нэрнээс л болж байгаа хэрэг шүү дээ! Ахмад үеийнхэн байж залуу үеийнхнийхээ асуудалд хөндлөнгөөс оролцохоосоо ичдэггүй юм уу? Та нар арай л хэтэрхий ичгүүргүй байгаа юм биш үү?" гэв.

Вэй Ши Тун цочирдож, нэлээд удаан хугацааны дараа сая л нэг ам нээн "Тэргүүн… Тэргүүн үнэхээр тэгж хэлсэн гэж үү?" хэмээн асуулаа.

"Өө, тэр сүүлийн хэсэг нь миний үг байсан юм. Танай Тэргүүн зөвхөн эхний хагасыг нь л хэлсэн!" гэж Мэн У Яа хайхрамжгүйгээр хариулав.

Таван Настан цусаар бөөлжих шахам уурлаж хилэгнэцгээв! Ингэж загнаж доромжлох нь үнэхээр хэрээс хэтэрсэн хэрэг байлаа!

"Мөн Ян Кай аль хэдийн Анхдагч Элементийн шатанд орсон тул түүнийг Энгийн шавь болгон дэвшүүлэх хэрэгтэй. Юутай ч түүнийг Туршилтын шавь хэвээр нь үлдээх нь тийм ч сайн зүйл биш ээ."

"Энэ... эдгээр үгс чиний үг үү, эсвэл Тэргүүнийх үү?" гэж Вэй Ши Тун нэлээд сэжиглэнгүйгээр асуулаа.

"Үүнийг танай Тэргүүн хэлсэн." Мэн У Яа сайтар хөхрөөд, "Нэгэнт би эдгээр үгсийг дамжуулсан тул, одоо би та нарыг орхиё доо" гэлээ.

Ингэж хэлээд тэр суудлаасаа бууж алхаж эхлэв.

Таван Настан бүгд бие бие рүүгээ харж, нүдээрээ дохилцлоо. Тэргүүн нэгэнт үгээ хэлсэн байхад, энэ нь угтаа тийм ч том асуудал байгаагүйгээс хойш өөр хэлэлцэх юу үлдэх билээ дээ? Тэд бүгд өөрсдийн хувийн ашиг сонирхлоос болоод ийм их шуугиан дэгдээсэн юм чинь үүнийг цааш ухахгүй орхих нь амархан ажил биш гэж үү?

Сү Шүань Ү хүйтнээр инээгээд, гараа даллах зуураа гадагш алхлаа. Тэргүүний тушаал гарсан тул түүнд цаашид маргалдах ямар ч шаардлага байхгүй болсон бөгөөд танхимын доод талд хүрэхдээ тэрээр Сү Мүг өргөж аваад хурдхан яваад өгөв.

Хоёрдугаар Настанг явсны дараахан Гуравдугаар Настан Хө Бэй Шүй ч мөн адил уучлал эрэн гарч явсан бөгөөд Настангуудын танхимд зөвхөн Их Настангийн фракц л үлдлээ.

Тавдугаар Настан Ю Зи Зай дуугарч, "Том ах аа, нэг л биш ээ. Өнөөдрийн үйл явдал тийм ч том зүйл байгаагүй байхад Тэргүүнийг хөдөлгөж чадлаа шүү дээ. Үүнд ямар нэгэн хуйвалдаан байгаа юм биш биз?" гэлээ.

Дөрөвдүгээр Настан ч мөн үүнийг зөвшөөрч толгой дохиод, "Тэргүүн бидэнд Өндөр Тэнгэр Асрыг ажигласан хэвээр байгаа шүү гэдгээ сануулж, анхааруулга өгөхийг хүссэн юм болов уу?" гэв.

Энэ нь Их Настангийн дотроо хийж байсан далд таамаглал байсан ч, тэр үүнийг хүлээн зөвшөөрөхийг хүсэхгүй байсан юм. Харин одоо өөр хүн үүнийг чангаар хэлэхэд түүний зүрх хүчтэй цохилов.

"Юутай ч бид нэг алхам ухрах хэрэгтэй бөгөөд ирээдүйд ямар ч зүйл болсон бид болгоомжтой, бүр илүү болгоомжтой байх ёстой" гэж Их Настан өөртөө бувтнах мэт хэлээд, "Гэхдээ та нар Тэргүүний зорилгыг судалж, түүнийг яг юу бодож байгааг нь олж мэдэхийг оролдоорой. Хэрэв тэр тусгаарлалтаас гарч, Өндөр Тэнгэр Асрыг буцаан гартаа авах бодолтой байгаа бол би түүний туслах нь болохоос өөр аргагүй, гэхдээ хэрэв тэр зөвхөн гэнэтийн сэтгэл хөдлөлөөр л үйлдэл хийсэн бол... тэгвэл Өндөр Тэнгэр Асарт энэ байдал цаашид үргэлжлэх ёсгүй. Энд үнэхээр удирдлагыг гартаа авч чадах хүн байх хэрэгтэй шүү дээ."

"Яг үнэн! Гэхдээ бид яаж судлах вэ?" хэмээн Дөрөвдүгээр Настан аяархан асуув.

"Тэргүүн тэр Ян Кайг Энгийн шавь болгож дэвшүүл гэж хэлээгүй бил үү? Магадгүй бид үүнээс ямар нэгэн зүйл олж мэдэж болох юм."

"Тэгж таарах нь ээ!" хэмээн Дөрөвдүгээр болон Тавдугаар Настан хоёулаа гэнэт ухаарцгаав.

Ойн шоронд Сү Янь, Ше Хун Чэн болон бусад нь өөд өөдөөсөө харсан хэвээр хэн нь ч хөдлөхийг зүрхлэхгүй байв.

Энэ байдал аль хэдийн бүтэн гучин минутын турш үргэлжилсэн бөгөөд Сү Янийн эргэн тойрон дахь хүйтэн агаар хамаагүй хүчтэй болсон байв. Ян Кайн бясалгадаг Тулааны урлаг нь түүний Мөсөн Зүрхний нууц урлагийн хүийг дарж байсан нь л аз болохоос, үгүй бол тэр аль эрт хөлдөж мөсөн баримал болох байлаа.

Тэднийг ийнхүү мухардалд орсоор байх үед нэгэн Сахилгын танхимын шавь яаран гүйж ирээд чангаар хашхиран, "Их Настан тушаал буулгалаа, тэднийг сулла!" гэлээ.

"Юу?" Ше Хун Чэн гайхширч хоцров.

Өнөөх Сахилгын танхимын шавь гашуун царайлан үргэлжлүүлж, "Номын ах Ше, өнөөдрийн асуудал ингээд дууссан бөгөөд хэн ч үүнийг цааш нь үргэлжлүүлэн шалгах ёсгүй, үгүй бол сургуулийн дүрмийн дагуу шийтгэгдэнэ гэж Настангууд аль хэдийн хэлсэн!" гэв.

Ше Хун Чэн Ян Кай руу хорсолоор дүүрэн харцаар ширтэв. Учир нь хэрэв Сү Янь дайрч эхэлсэн бол тэр Ян Кайг устгах шалтаг олж болох байсан шүү дээ! Гэвч Сү Янь түүнд тийм боломж огт олгосонгүй, харин Настангуудын тушаалыг сонсоод тэрээр Ян Кайг устгах ямар ч боломж байхгүй болсныг мэдлээ.

Ше Хун Чэн уй гашууд автан шүдээ зууж, уур хилэнгээр дүүрэн бархирч, "Тэднийг сулла!" гэлээ.

Сү Янь, Ян Кайг түшсэн хэвээр Ли Юнь Тянь болон бусдыг дагуулан аажмаар гадагш алхлаа. Ше Хун Чэнгийн ээдрээтэй харц дор тэд аажмаар холдсоор байв.