Мэн У Яа эдгээр үгсийг хэлэхдээ, тэрээр ямар нэгэн гуниг гутралд автсан мэт санаа алдав. Түүний тайлбарлахыг сонсож байсан Шя Нин Чан түүний үгнээс уй гашуу, гунигийг мэдэрч чадаж байлаа.

Багш нь өмнө нь үүнийг биеэрээ туулж байсан юм болов уу? Түүнийг цааш нь асуух гэтэл Мэн У Яа аль хэдийн нүднээс нь далд орж алга болсон байв.

Яг тэр мөчид Хар Салхит худалдааны гудамж дахь Өндөр Тэнгэр Асрын модон байшингуудын нэгний урд хамаг биеэс нь хөлс цутгасан нэгэн залуу зогсож байлаа. Тэрээр хаалгыг зөөлөн тогшоод, амьсгаагаа даран: "Номын эгч Сү!" хэмээн дуудав.

"Юу болоо вэ?" хэмээн нэгэн аятайхан хэрнээ хүйтэн хоолой гарав. Энэ хоолой нь сонсоход таатай ч, хэнийг ч ойртуулахгүй мэт хүйтэн жавраар дүүрэн байлаа.

Өнөөх залуугийн хөлс нь дусал дуслаар урсах бөгөөд чичирхийлсэн хоолойгоор "Залуу эзэн Сү Мү зодуулаад ухаан алдчихсан, харин түүний доорх хүмүүсийг Сахилгын танхимаас баривчилж, Ойн шоронд хорьчихлоо" гэв.

Эдгээр үгс амнаас нь гарахтай зэрэгцэн модон хаалга гэнэт савагдан нээгдэж, цагаан хувцастай Сү Янь гарч ирлээ.

Өнөөх залуу хурдхан хоёр алхам ухарч, толгойгоо гудайлгав, учир нь тэр түүний өө сэвгүй, цэвэр ариун харц руу эгцлэн харж зүрхэлсэнгүй.

"Тодорхой хэл дээ, юу болсон гэнэ ээ?" Сү Янь хүйтнээр асуухад, түүний эргэн тойронд болон модон байшингаар нэг хүйтэн жавар татав. Түүний эргэн тойрон дахь шалан дээр мөс тогтож, 'Тар няр' хийх чимээ сонсогдоно.

Залуу тэр даруй болсон явдлыг эхнээс нь дуустал аль болох товчхон, ойлгомжтойгоор ярьж эхлэв. Илтгэж дууссаныхаа дараа тэр нэлээд удаан хүлээсэн боловч ямар ч хариу сонсогдохгүй байсан тул зориг гарган, "Номын эгч Сү?" хэмээн дуудлаа.

Дуудаад хариу сонсохгүй байсан тул тэрээр зориглон толгойгоо өргөж түүн рүү харсан боловч тэнд түүний бараа ч байсангүй; тэр түүнийг хариу үйлдэл үзүүлж амжихаас ч өмнө аль хэдийн яваад өгсөн байв.

"Бурхан минь!" Өндөр Тэнгэр Асрын тэрхүү шавь газар дээрээ сөхрөн, өгзгөөрөө газар унав.

Энэ Номын эгч Сү үнэхээр хэтэрхий хүйтэн юм аа! Ирээдүйд түүнийг эхнэрээ болгож авах хүн хөлдөж үхэхгүйн тулд халуун зунаар хүртэл хөнжил нөмрөх шаардлагатай гарах байх даа. Гэхдээ Номын эгч Сү шиг ийм хүйтэн, бас ийм хүчирхэг хүнтэй эн тэнцэх эр хүн байна гэж үү?

(Орч: гал халуун Чи-тэй нэг хүн байгаадаа( ͡° ͜ʖ ͡°) )

Өндөр Тэнгэр Асрын залуу шавь нарын хоорондох маргаан ийм том давлагаа үүсгэнэ гэж хэн ч төсөөлөөгүй юм.

Өндөр Тэнгэр Асрын Ойн шоронд Ян Кай, Ли Юнь Тянь болон бусад нь хоригдсон хэвээр байв. Тэд бүтэн нэг цагийн турш түгжигдсэн бөгөөд гадаа өчүүхэн төдий ч хөдөлгөөн гарах шинжгүй байлаа.

Ли Юнь Тянь болон бусад нь яагаад Сү Мү одоог хүртэл тэднийг аврахаар ирэхгүй байгааг гайхан түгшиж эхлэв. Гэвч хэсэг бодсоны эцэст тэд Сү Мүг зодуулаад ухаан алдсаныг саналаа. Тэр ухаангүй байхад яаж ч тэднийг ирж аварч чадах билээ дээ.

Тэднийг ингэж түгшиж байх яг тэр үед шоронгийн хаалга гэнэт онгойн хөлийн чимээ цуурайтлаа. Нэгэн Сахилгын шавь Ян Кай болон бусдын хоригдож буй өрөөний гадаа ирээд, "Хэн нь Ян Кай юм бэ?" хэмээн хашхирав.

Ян Кай хариуд нь "Би байна!" гэлээ.

"Намайг дагаад яв!" Сахилгын шавь түүнд маш бүдүүлгээр ингэж тушаагаад, "Нэг хүн чамтай уулзахыг хүссэн" гэв.

Ян Кайн царай хувирч, хүйтнээр инээлээ. Тэр өчүүхэн ч айсан шинжгүй урагш алхан түүнийг дагав.

"Номын ах Ян, битгий яв аа. Залуу эзэн Сү ирж биднийг аврахыг хүлээцгээе." Ли Юнь Тянь ихэд сандран хашхирч, Ян Кайгаас татлаа.

"Тавь!" Сахилгын шавь ууртайгаар архирч, "Хэрвээ хэн нэгэн ганц ч алхам саад хийж зүрхлэх юм бол Сахилгын танхимыг шууд эсэргүүцэж халз тулаанд дуудсанд тооцох болно. Үр дагавар нь юу болохыг та нар сайн мэдэж байх учиртай" гэв.

Ян Кай , Ли Юнь Тяньд хандан, "Би зүгээр л юу болсныг хараад ирье, сандрах хэрэггүй ээ" гэлээ.

Ли Юнь Тянь аргагүйдэн түүнийг тавиад, гундуухан дуугаар "Номын ах Ян, болгоомжтой байгаарай!" гэв.

"Хмм!" Сахилгын шавь ёжтойгоор хөхрөн, "Чи өөрийгөө хэт өндрөөр үнэлчихэж" гэлээ.

Сахилгын шавь өрөөнөөс гарсны дараа хаалгыг дахин түгжиж, Ян Кайг дагуулан гадагш гарлаа.

Удалгүй тэд нэгэн модон өрөөний гадаа ирэхэд, дотроос нь хачирхалтайгаар инээх дуу гарч, "Ороод ир" гэлээ.

Ян Кай түүн рүү эргэж хараад, мөн адил инээмсэглэсээр дотогш оров.

Сахилгын шавь түүний араас дагаж ороод, хаалгыг хаалаа.

Хаалга хаагдах тэрхэн мөчид Ян Кай огцом эргэж, ард нь байсан Сахилгын шавийн хэвлий рүү шууд л алгаараа дэлсэв. Буцлам халуун Ян Юань Чи түүн рүү нэвтрэн орж, түүнийг цус царцам аймшигтайгаар хашхируулан хана руу савлаа.

Тэрээр Ян Кайг үнэхээр өөрийг нь цохино чинээ бодоогүй тул тэрхүү дайралтыг тэр чигээр нь хүлээн авч, хэсэг зуур саажиж орхив.

"Ямар нохой шиг их зориг вэ!" Уур хилэнгээр дүүрэн хоолой гарч, тэр даруй гурав дөрвөн хүний дүрс гарч ирэн Ян Кай рүү ухасхийн дайрлаа.

Ян Кайн хариу үйлдэл үзүүлэх хурд нь дөнгөж ганц л дайралтыг хаах боломж олгосон бөгөөд бусад нь түүнийг онож, газар унагаав. Тэгээд тэр нэлээд сайн нүдүүлж эхэллээ.

Тэрхүү эмх замбараагүй байдлын дунд Ян Кай амаараа дүүрэн цус нулимж, архирлаа. Цусны тэрхүү зэвүүн хэрнээ чихэрлэг үнэр нь түүнийг улам догдлуулж, цусыг нь хөөрөгдөх бөгөөд Жинхэнэ Ян нууц урлаг түүний судсаар төсөөлөхийн аргагүй хурдаар ажиллаж эхэллээ. Яснаас нь мэдрэгдэх шатам халуун мэдрэмж хамаг биеэр нь тархаж, Ян Кайн арьсыг гал мэт халуун болгож байв.

Энэ энерги нь өмнөхөөсөө хэд дахин илүү хүчтэй болсон мэт санагдана.

Архирах!!! Өшиглүүлж байсан Ян Кай гэнэтхэн босож, түүний галзуу юм шиг хөдөлгөөн нь хэд дахин илүү хэрцгий болон хувирав. Тэр агаарт үсэрч, хоёр Сахилгын шавийн толгой руу өшиглөхөд, өвдөлтдөө шаналсан хоёр хашхираан гарч тэд хойш ухарлаа.

Гэвч түүнийг үргэлжлүүлэн хөдөлж амжихаас өмнө аллага үйлдэх сэдэл гаргасан өөр нэг хүн хөлийг нь шүүрэн авч амжив. Тэгээд түүнийг яг л ноорхой шуудай шиг шидэж, хана руу савлаа. Өвдсөндөө гинших Ян Кайн доторх таван цул эрхтэн нь орвонгоороо эргэх шиг л болов.

Арайхийн тэмцсээр босож ирээд, Ян Кай амныхаа булан дахь цусыг арчиж, бүдэг гэрэлтэй өрөөнд нөхцөл байдлыг шинжин харав.

Энэ бол таван Сахилгын шавь байх хаалттай нууц өрөө байлаа. Дөнгөж саяны тэдний гар зөрүүлэх хөдөлгөөн болон Юань Чи-гийнх нь хэлбэлзлээс Ян Кай тэдний хүч Анхдагч Элементийн шат орчим байгааг таамаглаж чадав. Гэхдээ түүнийг хана руу шидсэн нэгнийх нь Юань Чи-гийн аура Чи Хувиргах хязгаарын шатанд нэвтэрснийг тодхон илтгэж байлаа.

Тавын эсрэг нэг! Бясалгалын түвшний зөрүү нь асар их байсныг ч дурдахын хэрэггүй бөгөөд энэ тулаан ялагдлаар дуусах нь гарцаагүй байлаа.

Гэвч Ян Кай зөвхөн инээмсэглэж байлаа. Ийм найдваргүй нөхцөл байдалд түүний зүрх сэтгэл улам бүр догширч, сэтгэл хөдлөлөөр буцалж байв.

"Чи үнэхээр өөрийн дураар хүн гэмтээж зүрхэлнэ гэнэ ээ!" Чи Хувиргах шатны Сахилгын шавь ёжлонгуйгаар "Чамд зориг дутаагүй бололтой!" гэлээ.

Нөгөө дөрвөн хүн түүний ард зогсоод Ян Кай руу дооглосон харцаар ширтэнэ.

Тэд Ян Кайг алахгүй л бол зохих ёсоор нь хатуу сургамж өгөх тушаал авсан байв. Гэтэл санаанд оромгүйгээр Ян Кай түрүүлж дайрч, бэлтгэлгүй байх үед нь тэдний нэгийг нь гэмтээсэн нь тэднийг асар их нэр нүүрээ алдахад хүргэлээ.

"Хэ хэ." Нуруугаа хананд налуулсан Ян Кайн цус шиг улаан нүд тэдгээр таван хүнийг нүд гүйлгэн харах бөгөөд тэрээр мөс мэт хүйтэн хоолойгоор "Та нар дайрч болдог, харин би яагаад хариу үйлдэл үзүүлж болдоггүй юм бэ?" гэв.

Тэрхүү Чи Хувиргах шатны Сахилгын шавь хорлонтойгоор инээхээ зогсоож чадсангүй. "Бидний юу бодож байгааг чи аль хэдийн мэдчихсэн байхыг бодоход чи нэлээн ухаантай бололтой. Залуу эзэн Вэй Жуанийг бухимдсан уураа гаргахад нь туслахын тулд чи зүгээр л дуулгавартайяа биднээр зодуулчихвал яасан юм бэ? Хэрэв эсэргүүцэж зүрхлэх юм бол чи өрөөсөн гар эсвэл хөлгүй болж ч мэднэ шүү!"

"Хүрээд ир, оролдоод үз л дээ!" Ян Кай тэдэн рүү хүйтнээр харлаа.

"Гөжүүд гахай! Очоод түүнийг зод!"

Энэ тушаалын дагуу өнөөх таван хүн дахин хөдөллөө! Тэдний гар салхи зүсэн өчүүхэн ч эргэлзэлгүйгээр дайрч ирэв. Тэдний бясалгалын түвшингээр бол Ян Кайг зохицуулахад хангалттайгаар барахгүй илүү гарсан байсан. Тиймээс энэ таван хүн урагш үсрэн орж Ян Кайд сургамж өгнө гэдэг нь мэдээж хэрэг маш амархан зүйл байлаа!