Жаал хүүг төвхнүүлснийхээ дараа ч Ян Кай явахаар яарсангүй. Эцсийн эцэст тэр шөнө жаал хүү өөрийнхөө хүнснээс түүнд хуваалцсан шүү дээ. Тиймээс хүүг нүдээ нээх хүртэл тэр үлдэх ёстой байв; тэгж байж л түүний сэтгэл амрах байлаа.

Дотор анчин хүүдээ санаа зовж, тайван бусаар нааш цааш алхална. Удалгүй эмч түүнийг хэтэрхий их чимээ гаргаж байна хэмээн хөөж гаргалаа.

"Эмч Чү биднийг яаралтай тусламж үзүүлсэн нь аз болсон гэж хэлсэн. Эс бөгөөс миний хүү үнэхээр амиа алдах байж.

Аврагч аа, таны өршөөл, сайхан сэтгэлийн ачийг би хэзээ ч хариулж чадахгүй. Бүх насаараа борви бохисхийлгүй хөдөлмөрлөсөн ч таны ачийг хариулж барахгүй нь."

Ингэж хэлж дуусмагцаа анчин Ян Кайн өмнө өвдөг сөгдөв.

Ян Кай түүнийг босоход нь туслалгүйгээр инээмсэглэн: "Зан ах аа, эр хүн зөвхөн алтны өмнө л сөхөрдөг юм. Та ингэж сөгдсөнөөрөө бидний сайн харилцаанд сэв суулгаж байна; та цаашид миний өмнө сөгдөх шаардлагагүй ээ.

Би ч бас хүүгийн тань хүнснээс идсэн, хэрвээ өртэй гэж ярих юм бол би ч бас танд өртэй шүү дээ" гэлээ.

Үгээ хэлж дуусаад тэрээр Анчин Зангийг босоход нь тусаллаа.

Анчин Зангийн сэтгэл нь маш ихээр хөдөлж, нулимс дуслуулан: "Аврагч аа, та үнэхээр сайн хүн юм аа!" гэв.

Тэднийг ийн ярилцах зуур эмч гарч ирээд Анчин Занд хандан: "Аюулгүй болсон тул та санаа зовох хэрэггүй ээ. Гэхдээ маш их цус алдсан тул дахиад хэсэг хугацаанд унтах байх, сэрснийхээ дараа зүгээр болно доо" гэлээ.

Энэ үгийг сонсоод Ян Кай, Анчин Зан хоёр , хоёулаа гүнзгий санаа алдан тайвширцгаалаа.

Ийнхүү тайвширч санаа амарсны дараа Ян Кайн биеэр нэг л мэдэхэд ядаргаа давалгаалан орж ирэхийг мэдрэв. Өнөөдөр хэтэрхий их адал явдалтай байсан төдийгүй, тэр бас нэлээд хэдэн шарх авч, маш их цус алдсан байлаа.

Өмнө нь хэдийгээр эрч хүчтэй байсан ч бие нь гэмтэл авсан байсан тул, тайвшрах мөчид тэрээр шууд л унтчихаж, нар мандтал сэрсэнгүй.

Өглөө эрт, Өндөр Тэнгэр Асарт олон шавь нар эрч хүч дүүрэн эртлэн бослоо. Тэд нэгэн газарт бөөнөөрөө цугларч, хүлээлтээр дүүрэн зогсоцгооно. Шунасан харц, ийш тийш сунгасан хүзүү, тогтворгүй сэтгэл зүй; энэ бүхэн цугларсан олонд нийтлэг ажиглагдаж байв.

Тэд олон жилийн турш нөхрөө хүлээсэн эхнэрүүд шиг л нэгэн байшинг тойрон хүрээлжээ. Тэдний үнэнч байдал болон хүлээлт үнэхээр илт байлаа.

Цаг хугацаа өнгөрөхийн хэрээр энд цугларсан хүмүүсийн тоо аажмаар нэмэгдэж байлаа. Яг л телепатиар холбогдсон мэт бүгд нэгэн зэрэг нэг зүг рүү толгойгоо эргүүлэн харав.

Тэр газар нь Ян Кайн амьдардаг жижигхэн овоохой руу хөтлөх зам байлаа.

Өнөөдөр бол тэд Ян Кайг дахин тулаанд дуудаж болох өдөр байв! Энэ нь үнэгүй хувь нэмрийн онооны хайрцагтай л ижил байсан тул эдгээр шавь нар яаж ийм алтан боломжийг алдах билээ? Зарим хүмүүс тав хоног тутамд тулаанд дуудагдаж, үхтлээ зодуулдаг Ян Кайн зовлонт байдлыг өрөвдөж байлаа. Энэ үнэхээр арай л харгис хэрэг байв.

Гэвч зөвхөн өрөвдөх сэтгэл Ян Кайд тус болж чадахгүй. Хэдийгээр тэд түүнийг дуудахгүй байсан ч, өөр олон хүн баяртайгаар тэдний байрыг эзлэх болно. Эцсийн эцэст тэр зодуулдгаараа л зодуулах тул өөрсдөө гар бие оролцсон нь дээр байв, ядаж л тэд түүнд арай зөөлөн хандах шүү дээ. Ингэж бодсон хүмүүс бүгд азаа үзэхээр ирцгээжээ.

[Тийм ээ, хэрвээ тэр намайг сонговол би гарцаагүй зөөлөн цохино, тэгвэл тэр хэтэрхий их гэмтэхгүй шүү дээ.] Олон хүмүүс дотроо иймэрхүү шалтаг тоочицгоож байлаа.

Ердийн үед Ян Кай энэ цагт хэдийнэ сэрчихсэн, эргэн тойрноо шүүрдэж эхэлсэн байдаг ч өнөөдөр үнэхээр хачирхалтай байлаа. Нэлээд удаан хүлээсэн ч тэд Ян Кайг харсангүй. Бүр өлмийгөө өргөөд эргэн тойрноо харсан ч түүнийг олж харсангүй.

"Ян Кай яачихсан юм бэ? Унтчихсан юм байх даа? Яагаад одоо болтол гарч ирдэггүй билээ?"

"Мэдэхгүй юм, бодоод байх нь ээ сүүлийн хэдэн өдөр түүнийг харсан хүн байна уу?"

"Тэр аль хэдийн Өндөр Тэнгэр Асраас яваад өгсөн юм биш биз?"

"Боломжгүй дээ, Ян Кайн ямар зөрүүд гэдгийг мэдэхгүй биш дээ. Түүнийг алсан ч тэр явахгүй. Хэрвээ тэр үнэхээр явахыг хүссэн бол хэдэн сарын өмнө Сорилтын шавь болох үедээ л явах байсан. Эцсийн мөчид явах гэж яагаад ийм удаан хүлээх билээ дээ?"

Ийм их яриа өрнөж байсан ч гайхалтай нь хэд хоногийн өмнө Ян Кай Хар Салхит уулс руу явахаар чөлөө авч, хараахан буцаж ирээгүй байгааг хэн ч мэдсэнгүй. Гэхдээ энэ нь тийм ч гайхмаар зүйл биш байв, учир нь Ян Кай энгийн өдрүүдэд бусадтай нэг их харьцдаггүй тул хэн ч түүнийг хаана байгааг мэдэхгүй байх нь зүйн хэрэг байлаа.

Энэ бүлэг хүмүүс ийн шуугилдах зуур, нэгэн хүн тэдний зүг алхан ирлээ. Түүний царай яг л хаш чулуу мэт өө сэвгүй бөгөөд бие хаа нь ч бас хаш шиг л байсан тул тэр үнэхээр царайлаг залуу байв. Гэвч энэ мөчид залуугийн царай яагаад ийм баргар байгааг хэн ч мэдсэнгүй. Тэрээр алхах зуураа шүдээ зуун хэн нэгнийг хараан зүхэж байв.

Энэ залуугийн ард Өндөр Тэнгэр Асрын маш олон шавь нар дагалдан явж байлаа. Тэд түүнийг тойрон хүрээлсэн нь түүнийг анхаарлын төвд байгааг илтгэнэ.

Залууг хүрээлэн байх үед түүний царайнд маш таагүй байдал тодорч байв. Тэрээр эргэлзсэн байдалтайгаар: "Юу болоод байна аа? Энд яагаад ийм олон хүн байгаа юм бэ?" хэмээн асуулаа.

Түүний асуултад хариулан нэгэн хүн яаран хүрч ирээд дуугаа намсган: "Сү эзэнтэн минь, өнөөдөр чинь Ян Кайг тулаанд дуудан тулалдах өдөр шүү дээ. Тиймээс олон номын ах, дүүс бага ч болов хувь нэмрийн оноо цуглуулахаар энд цугларсан юм" гэлээ.

Сү эзэнтэн хэмээн дуудагдсан залуу хөмсгөө зангидсанаа гэнэт чангаар инээж. "Бидний номын дүү Ян , зовлонгийн ангал руу унасан бололтой шүү" гэв.

Түүний үгс Ян Кайн золгүй байдалд баярласан өнгө аясаар дүүрэн байв.

"Тийм ээ. Ерөнхийдөө тэр тав хоног тутамд дуудагддаг. Түүгээр ч барахгүй тэр хөл дээрээ зогсож чадахаа болих хүртлээ ялагдлаа хүлээн зөвшөөрдөггүй юм." хэмээн өмнө нь ярьсан хүн цааш нь тайлбарлав.

Сү эзэнтэн дахин инээж: "Тийм ээ, энэ залуу эзний зүрхэн дэх өшөө хорсол бага ч болов тайлагдаж байх шиг байна. Гэхдээ энэ хангалтгүй; би түүнийг Өндөр Тэнгэр Асраас явуулах ёстой. Түүнийг Өндөр Тэнгэр Асрын шавь биш л бол би түүгээр дураараа тоглож чадна, хэн ч надад юу ч хэлж чадахгүй" гэлээ.

"Сү эзэнтний түмэн зөв. Тэр новш таны сайн нэрийг гутааж зүрхэлсэн; тэр үнэхээр хэн нь эзэн, хэн нь боол болохыг ялгаж салгаж чадахгүй юм. Тэр бүр Сү эзэнтний хэн болохыг ч асууж зүрхлээгүй. Тэр хэтэрхий их зантай юм!"

Энэхүү зусардсан үгс Сү эзэнтний сэтгэлийг хамаагүй дээрдүүлж, тэрээр толгойгоо тасралтгүй дохилоо.

Ян Кайд нэр хүндээ гутаалгасан Сү эзэнтэн бол Хар Чавганы тосгонд таарч байсан өнөөх Сү Мү яг мөн байв. Ян Кайн шударга ёсыг тогтоосон хоёр Хань эртэй хамт байсан Сү Мү шүү дээ.

Үүнээс болоод Сү Мү уурандаа галзуурах шахаж, Өндөр Тэнгэр Асар даяар Ян Кайн хэн болохыг сурагласан юм.

Эцсийн эцэст тэрээр нэг өдрийн дотор л Ян Кайн талаарх бүх мэдээллийг олж мэдсэн. Түүнд өөрийн гэсэн мэдээллийн сүлжээ, танилууд байсан нь мэдээж. Гэвч Сургуулийн төмөр мэт хатуу дүрмийн дор тэр шууд л өөрийн гараа хөдөлгөж чадахгүй тул Ян Кайд төвөг удахаар хэсэг бүлэг хүмүүс дагуулан ирэхээр өнөөдрийг хүртэл хүлээсэн байв.

Харамсалтай нь тэрээр Ян Кай дээр өөр ийм олон хүн ирсэн байна чинээ огт төсөөлсөнгүй.

Энэ нь Сү Мү-д бага зэрэг таагүй санагдаж, гараа даллаад: "Эднийг явуул. Өнөөдөр Ян Кай зөвхөн минийх байх болно гэж тэдэнд хэл" гэв.

Энэ үг Ян Кайг яг л худалдаж авахад бэлэн ямар нэгэн залуу охин, эсвэл янхан мэт сонсогдуулж байлаа.

Түүний хажууд байсан хүн тэр даруй олны дунд орж, гараа атган ёслоод: "номын ах, эгч дүүс ээ, Ян Кайтай хийх өнөөдрийн тулааныг Сү эзэнтэн хэдийнэ захиалчихсан байгаа. Тиймээс номын ах, эгч дүүс та бүхнийг үүдэнд эгнэн зогсож үзэхийг хүсье. Төвөг удсанд уучлаарай" гэлээ.

Энэхүү мэдэгдэл олон хүнийг гайхшруулав. Тэд бүгд Сү Мү рүү эргэлзсэн байдалтай эргэж хараад: "Бид яагаад тэгэх ёстой гэж? Ян Кай үргэлж өрсөлдөгчөө шүүрээрээ сонгодог шүү дээ, тэгэхээр бид ямар шалтгаанаар чамайг түүнтэй тулалдахыг зөвшөөрөх ёстой юм бэ? Хэрвээ тэр сонгохгүй байсан ч түрүүлж ирсэн нь л түрүүлж үйлчлүүлэх ёстой биз дээ?" хэмээн асууцгаав.

Үүнийг хэлсний дараа нэгэн хүн өнөөх ярьсан хүнийг татаж, чихэнд нь: "Энэ чинь Сү Мү байна. Чи Сү Мү гэж хэн болохыг мэдэх үү?" хэмээн шивнэлээ.

"Хэн гэж?" Энэ хүн саяхан Сургуульд элссэн тул Сү Мү гэж хэн болохыг үнэхээр мэддэггүй байв.

"Тэнэг минь! Сү овогтой нэгэн настан байдаг, мөн эхний аравт ордог Сү овогтой нэгэн Гол шавь байдаг юм. Одоо түүнийг хэн гэдгийг таахгүй юу?" гэж өнөөх хүн хэлэв.

Хэдийгээр сонсож байсан хүн ойлгосон гэдгээ илэрхийлж толгой дохиогүй ч, тэр үгний цаадах утгыг ойлгожээ. Тэрээр энэ мэдээлэлд түр зуур цочирдсон байлаа. Сү Мү-гийн ард ийм хүчирхэг хүмүүс байдаг гэдгийг сонсоод тэр яаж дахиад ганц ч гэсэн үг дуугарч зүрхлэх билээ?

"Ян Кайг яллаа гээд надад тийм ч олон хувь нэмрийн оноо ирэхгүй, тиймээс түүнийг гомдоохгүй байсан нь дээр."

"Тийм ээ, тийм, тийм" хэмээн өнөөх хүн хариулах зуур нуруугаар нь хүйтэн хөлс урсаж байв.