Түүнийг хол алхаж амжаагүй байтал хажууханд нь гайхширсан тунгалаг бөгөөд тод хоолой дуугарав. "Номын ах Ян!"

Эргэн харахад Ян Кай , Ли Юнь Тянь түүн рүү гараа даллаж байхыг харлаа. Түүний царай урам зоригоор бялхаж байсан бөгөөд урд нь янз бүрийн эд зүйлс бүхий мухлаг байв; зарим нь ургамал, бас хэд хэдэн лонх байсан бөгөөд дотор нь эмийн үрэл байгаа бололтой харагдана.

"Чи яагаад энд мухлагтай зогсож байгаа юм бэ?" хэмээн Ян Кай алхаж очих зуураа асуув. Өнгөрсөн удаа Сү Мү хүн бүрийг хамаг хүчээрээ бясалгахыг тушаасан гэж ** түүнд хэлж байсныг тэр санаж байлаа.

(Орч: ** гэж нөгөө нэргүй хөөрхий шавь шүү дээ, зохиолч нэр өгөөгүй)

"Би дөнгөж саяхан шат ахисан юм, тийм болохоор Сү Мү намайг зүрх сэтгэлээ тайвшруулж, сууриа тогтворжуулахын тулд гадуур гарч алхаж болно гэсэн. Үүнтэй зэрэгцээд Номын ах дүүст маань бясалгалд нь зарим нэг зүйлс хэрэгтэй байсан болохоор би энд аз туршихаар ирлээ" гэж тэрээр тайлбарлав.

"Тийм учиртай байх нь ээ."

Ли Юнь Тянь руу анхааралтай харахад Ян Кай түүнийг үнэхээр хэд хоногийн өмнөхөөсөө илүү хүчтэй харагдаж байгааг анзаарлаа. Тэр Биеийг хатуужуулах наймдугаар шатанд орсон байх ёстой байв.

"Номын ах аа, та энд юу хийж яваа юм бэ?" гэж Ли Юнь Тянь сонирхон асуув.

"Би хэдэн зүйл худалдаж авах гэсэн юм."

"Танд юу хэрэгтэй байгаа юм? Ир дээ, миний бараануудыг хараад танд хэрэгтэй зүйл байгаа эсэхийг шалгаарай. Хэрэв танд ямар нэгэн зүйл таалагдвал чөлөөтэй аваарай" гэж Ли Юнь Тянь өөрийн бараагаа заах зуураа өгөөмрөөр хэллээ.

"Чамд Ян шинж чанартай сүнслэг өвсний үр байгаа юу?"

Ли Юнь Тянь толгойгоо сэгсрэн: "Надад тийм зүйл байхгүй ээ, уучлаарай. Миний мэдэхээр, энэ захад үр зардаг хүн маш цөөхөн байдаг юм" гэв.

Өөрөөр хэлбэл, үрийн зах зээлийн үнэ тийм ч өндөр биш ч гэлээ ховор хэвээр байв.

"Би бас азаа үзэх гэж л ирлээ дээ." Ян Кай инээв.

"Ингэвэл ямар вэ, би Номын ах таны өмнөөс хэн нэгэнд үр байгаа эсэхийг мэдэхээр зарлал бичиж өлгөе. Би дараагийн хоёр өдөр энд байх болно, хэрэв таны аз таарвал хэн нэгэн тэдгээрийг зарахаар ирж магадгүй шүү дээ" хэмээн Ли Юнь Тянь санал болгов.

"Тэр ч бас сайн санаа байна. Тэгвэл би чамд төвөг удах нь дээ, Номын дүү Ли."

Тэр даруй Ли Юнь Тянь нэгэн зарлал бичиж, ганц мөр бичээд самбарыг хажуудаа байрлууллаа.

Ли Юнь Тяньтай дахин хэсэг зуур ярилцахдаа Ян Кай өнгөрсөн удаагийн үйл явдал Сү Мү-д маш их нөлөөлснийг мэдэж авав. Сү Янийн ширүүн сургамжтай нийлээд энэхүү томоогүй Залуу эзэн эцэст нь өөрийгөө хянаж сурчээ. Эдгээр өдрүүдэд тэр хамаг цагаа бясалгахад зарцуулж байгаа бөгөөд аль хэдийнэ Анхдагч Элементийн шатанд орсон байлаа.

Ли Юнь Тяньтай салах ёс хийгээд Ян Кай өнөөх Гэрэлт Ян чулууг худалдаж авсан газар руугаа шууд алхлаа.

Тэрхүү танил мухлагийн эзнийг хараад Ян Кай гүнзгий санаа алдан тайвширлаа. Тэр түүнийг дахиж олж чадахгүй байх вий гэхээс айж байсан юм.

"Хөөе, дүү минь, чи дахиад ирээ юу?" Энэхүү Цуст тулааны бүлгэмийн шавь өнгөрсөн удаа Ян Кай, Ху Мэй Эр хоёрыг хамт явахыг харсан тул Ян Кайн талаарх түүний сэтгэгдэл нэлээд гүнзгий байв. Тэр түүнийг хүндэтгэлийн үгээр дуудлаа.

(орч: Ашигласан хүндэтгэлийн үг нь 您 – нин бөгөөд хүнийг маш албан ёсоор дуудах арга юм.)

"Энэ удаад чи юу худалдаж авмаар байна даа?" хэмээн мухлагийн эзэн асуулаа.

"Өнгөрсөн удаа та надад тэр Гурван Нарны Жимсний үрийг үнэгүй өгсөн. Танд дахиад үлдсэн эсэхийг би асуумаар байна?" Цаг үрэлгүй Ян Кай шууд л гол асуудал руугаа оров.

Мухлагийн эзэн толгойгоо сэгсрэн тайлбарлалаа. "Дахиж үлдээгүй ээ. Надад ганцхан л үр байсан бөгөөд чиний мэдэж байгаагаар би түүнийг чамд бэлэг болгоод өгчихсөн шүү дээ, дүү минь."

"Тэгэхээр, ингээд л дуусаа юм байх даа..." Ян Кай урам хугарахаас өөр аргагүй болж: "Баярлалаа. Би танд цаашид төвөг удахгүй ээ" гэлээ.

Хар Салхит худалдааны бүсэд олон тооны мухлагууд байсан бөгөөд бүгд өөр өөрийн гэсэн төрөл бүрийн бараатай тул хэрэв түүний аз таарвал тэр хүссэн зүйлээ олж магадгүй байлаа.

Цуст тулааны бүлгэмийн шавь Ян Кайн нурууг ажиглан харж, түүний царайнд дотоод тэмцэл нь илэрч байснаа гэнэтхэн дуудлаа. "Дүү минь, түр хүлээгээч."

Ян Кай эргэж харан: "Ямар хэрэг гараа вэ?" гэв.

"Тэр үед, Гурван Нарны Жимсний үр ганцхан байгаагүй юм аа. Цөөхөн хэд байсан ч би ганцыг л хүлээж авсан юм."

Энэхүү шинэ мэдээллийг сонсоод Ян Кай маш их баярлан: "Бусад үрнүүд нь хаана байгаа юм бэ?" гэж асуулаа.

"Тэдгээрийг бусад шавь нар авсан. Дүү минь, хэрэв чи тэдгээрийг үнэхээр хүсэж байгаа бол тэр шавь нараас очиж асууж болно."

"Тэд одоо хаана байгаа вэ?" Ян Кай яаран асуув.

Эзний царай бага зэрэг эргэлзэж байсан бөгөөд тэрээр нэлээд удаан бодсоны эцэст: "Тэд манай бүлгэмийн уурхайн бүсэд, Гэрэлт Ян чулуу болон бусад зүйлсийг олборлож байгаа. Хэдийгээр манай шавь нарын нэг байсан ч тэр нь хүн амархан орж болдог газар биш ээ. Чам шиг гаднын хүн бол бүр ч яриад хэрэггүй, дүү минь" гэлээ.

"Тэд хэзээ гарах вэ?" Ян Кай бууж өгөхийг хүсэлгүй шалгаалаа.

"Ойрын хугацаанд тэд тийм хурдан гарахгүй байх аа. Чи магадгүй нэг эсвэл хоёр сар хүлээх хэрэгтэй болох байх."

Ян Кайн хөмсөг зангирав, ийм урт хугацаа гэж. Тэр үед бүр цэцэгт байцааны хоол хүртэл хэдийнэ хөрчихсөн байх болно.

(орч: хэт удаан хугацаа байна гэсэн хятад хэлц үг)

"Танд тэднийг арай эрт гаргах ямар ч арга байхгүй гэж үү? Санаа зоволтгүй ээ, би зөвхөн тэднийг олж Гурван Нарны Жимсний үрийг нь л худалдаж авахыг хүссэн юм."

"Надад байхгүй ээ, би бол Цуст тулааны бүлгэмийн жирийн л нэг шавь шүү дээ." Мухлагийн эзэн хүчлэн гашуун инээмсэглэснээ нүд нь бага зэрэг эргэлдлээ. "Гэхдээ өөр нэг хүн чадна."

Ян Кайн царай чичирхийлж: "Тэр хэн гэдгийг би сонсмоор байна" гэлээ.

Эргэн тойрноо гүйлгэн хараад мухлагийн эзний царай бага зэрэг хоёрдмол утгатай болж: "Чи манай Залуу хатагтайгаас тусламж гуйж болно. Түүний тусламжтайгаар уурхайчид чамд саад болохгүй байх."

Үүнийг сонсоод Ян Кайн царай нэлээн хачирхалтай болов. Тэрээр түгдчин байж байдлыг тодруулахыг оролдон: "Танай залуу хатагтай бид хоёрын харилцаа маш энгийн шүү дээ" гэлээ.

Тхх, тхх. Мухлагийн эзэн дахин дахин толгой дохисон боловч тэр Ян Кайд итгээгүй нь маш тодорхой байлаа. Тэрээр алсад байх модон байшин руу заан тайлбарлав.

"Их сонин тохиолдол шүү, өнөөдөр Залуу хатагтай ч бас худалдааны бүсэд ирсэн бөгөөд тэр модон байшинд амарч байгаа. Хэрэв чамд тэр үрнүүд яаралтай хэрэгтэй байгаа бол манай залуу хатагтайгаас асуухад буруудах зүйл байхгүй дээ."

Ян Кай бага зэрэг эргэлзэж байсан бөгөөд тэдний хоорондох одоогийн нөхцөл байдал энэ бүхэнд тийм ч сайн санаа биш байлаа. Тэр тэр эмэгтэйг бүр мөсөн гомдоочихсон байсан бөгөөд одоо тэр түүнээс тусламж гуйх хэрэгтэй болж байв. Тэр нүүрээ хаана хийх билээ?

Гэвч хэрэв тэр түүн дээр очихгүй бол түүнд өөр ямар ч сайн санаа байсангүй.

Ян Кай дурамжханаар Хар Салхит худалдааны бүсээр үргэлжлүүлэн хайлаа. Хэдийгээр тэр зарим нэг үр олсон ч тэдгээр нь Ян шинж чанартай биш байсан тул түүнд ямар ч үнэ цэнэгүй байлаа.

Аргагүй эрхэнд Ян Кай шүдээ зуугаад:

[Яах вэ дээ, хэрэв би нүүрээ барвал барна л биз. Би түүнд ямар нэгэн уучилж баршгүй зүйл хийчихсэн биш, би яагаад түүнээс айна гэж?] хэмээн бодлоо.

Эдгээр модон байшингууд нь тус бүрийн фракцуудын шилдэг шавь нарын оршин суух газар байлаа. Ху Мэй Эр Цуст тулааны бүлгэмийн Толгойлогчийн охин байсан тул түүний хүч чадал өндөр биш ч гэсэн статус нь өндөр байсан бөгөөд тэнд амрах нь ер бусын зүйл биш байв.

Гучин футын зайд ямар ч хүн харагдсангүй. Бүх тулааны бясалгагчид эдгээр модон байшингийн оршин суугчдыг маш их хүндэлдэг байлаа. Тийм ч учраас тэд эдгээр модон овоохойн ойролцоо мухлагаа байрлуулдаггүй байв.

Мухлагийн эзний зааж өгсөн модон байшинд хүрч ирээд Ян Кай хаалган дээр нь зогслоо. Түүнийг хэрхэн асуух талаар гайхан зогсож байтал байшин дотроос өхөөрдөм хоолой сонсогдов. "Гадаа хэн байна?"

Энэ нь Ху Мэй Эрийн хоолой шиг сонсогдсон ч бас бага зэрэг хачирхалтай байв.

Нэгэнт л тэр энд ирсэн юм чинь Ян Кай мэдээж ухрахгүй байлаа. Тэр түүнтэй аль болох тайвнаар мэндлэхийг хичээв. "Хатагтай Мэй Эр, би байна, Ян Кай. Би тантай уулзахаар ирлээ."

Доторх нь Ян Кайн хүлээж байснаас өөр байлаа. Дотор нь бараг л ижилхэн харагдах, бүр галбир нь хүртэл ижилхэн хоёр охин сууж байв. Нэг харахад л нэг нь бодит хүн, нөгөөх нь тусгал болох ижилхэн дүр төрхийг харуулж буй толь байна гэж бодохоор байлаа.

Ян Кайн хоолойг сонсоод охидын нэгнийх нь нүдэнд гайхшрал болон цочрол зурсхийн өнгөрлөө. Тэр эргэж хараад нөгөө охинтойгоо ярилцан: "Дүү минь, тэр хүн чиний яриад байсан Ян Кай мөн үү?" гэв.

Асуулт асуусан хүн нь Ху Мэй Эр байлаа. Тэр толгой дохин: "Тхх. Гэхдээ тэр яагаад намайг хайж ирдэг билээ?" гэлээ.

Тэр өдөр түүнээс салснаасаа хойш тэдний зам дахиж хэзээ ч огтлолцохгүй гэж тэр бодож байсан юм.

Нөгөө хүн нь хүйтнээр инээж: "Тэр гоо үзэсгэлэнд автдаггүй хүмүүсийн нэг биш бололтой шүү. Зарим эрчүүд өөрсдийгөө эрхэмсэг бөгөөд ариун журамтай хүн шиг дүр эсгэдэг ч чам шиг эмэгтэйчүүдийг урхидахдаа мэргэжилтнүүд байдаг юм. Дараа нь тэд чиний бие болон ухаан санааг олзолж, чамайг мөнхийн зовлонд унагах болно доо" гэв.

Ху Мэй Эрийн царай улайв. Тэрээр ууртайгаар буруушааж: "Эгч ээ, тэр таны бодож байгаа шиг хүн биш шүү" гэлээ.

Ху Жяо Эр хөхрөн инээгээд: "Хэрэв тэр тийм биш байсан бол яагаад ийм урт хугацааны дараа чамайг хайж ирэх билээ дээ? Чиний түүнийг өдөр шөнөгүй бодож байгааг тэр гарцаагүй мэдээд, довтлохоор ирж байгаа хэрэг" гэв.

Ху Мэй Эр дурамжханаар: "Эгч ээ, та л өөрийнхөө танихгүй хүнийг ингэж сөрөг талаас нь бодох юм даа" гэж хэллээ.

Хэрэв тэр үнэхээр тийм хүмүүсийн нэг байсан бол тэр өдөр нуурын эрэг дээр тэр ариун нандин байдлаа алдах байсан юм. Ийм төрлийн урхидалтыг ямар ч эрэгтэй хүн эсэргүүцэж чадахгүй байх байлаа.