Өрөөн дотор жинхэнэ эмх замбараагүй байдал үүссэн байх бөгөөд ууртай хашхираан, цохилтын чимээ цуурайтна. Үе үе хэн нэгний гинших дуу гарах бөгөөд цусны дуслууд агаарт үсрэх нь харагдаж байлаа.

Хоёр гар дөрвөн гарын эсрэг зогсоход хэцүү гэдэг. Гэтэл тэдний бясалгалын түвшин Ян Кайнхаас аль хэдийн асар их зөрүүтэй байсан бөгөөд үүн дээр нэмэгдээд тавын эсрэг нэг байсан юм. Тэр яаж ганцаараа тэднийг тогтоон барьж чадах билээ дээ?

Тэр хэн нэгэн рүү нэг удаа дайрахад өөрөө дөрөв, таван цохилт хүлээж авах шаардлагатай болж байлаа.

Эдгээр Сахилгын шавь нарын цохилтын хүчийг ч дурдахын хэрэггүй байв. Цохилт бүр нь хүчтэй бөгөөд махан дээр бууж байлаа. Хэдийгээр эдгээр нь Ян Кайн амь насанд аюултай биш байсан ч, ийм олон цохилт авсны дараа хэн ч байсан нэг, хоёр сарын турш орондоо хэвтэж тэнхрэх шаардлагатай болох байв.

"Зогс!" Бүтэн хагас цаг өнгөрсний дараа Чи Хувиргах шатны Сахилгын шавь ууртайгаар хашхираад тулааны талбараас хурдхан үсрэн холдож, "Түүнийг дахиж битгий цохь. Хэрэв дахиад цохих юм бол тэр үхчихнэ" гэлээ.

Үлдсэн дөрвөн хүн хурдхан хойш үсэрч, шалан дээр хэвтэх Ян Кай руу бага зэрэг айдас бас санаа зовнисон харцаар харав.

"Бурхан минь!" Тэдний нэг нь хацраа даран, "Түүнд нэг л цохиулахад шүдгүй болох шахлаа" гэв.

Өөр нэг нь хоёр хөлнийхөө дундахыг барьсаар айсан царайтайгаар, "Чи үүнийгээ ноцтой гэж бодож байна уу?! Чиний бурхан шиг эцэг чинь энд ирээдүй үеэ дуусгах шахлаа. Хэрвээ би цагт нь бултаагүй бол одоо шалан дээр хэвтэж байгаа хүн чинь би байх байлаа" гэв.

Тэрхүү эгзэгтэй мөчид бултаж амжсан ч тэр цохилт гуян дээр нь бууж, шатам халуун өвдөлт мэдрэгдэж байв. Ян Кайн хамаг хүчээ шавхан хийсэн тэр цохилт маш хүчтэй байлаа. Одоо тэр талаар бодоход хүртэл хамаг бие нь арзайж байв.

Тэд бие бие рүүгээ гөлрөн харлаа. Учир нь тэдний хүчний зөрүү ийм их байгаа нөхцөлд ч хүн бүрд нь Ян Кайн үлдээсэн илт харагдах шарх байв; энэ бол түүнийг сульдааж, газар унагаах явцад болсон зүйл шүү дээ!

Энэ нь өнөөх таван хүнийг гайхшралд оруулав! Тэдний таван царай ичиж зовсон шинжтэй боллоо. Энэ чинь дэндүү ичгэвтэр биш гэж үү?

Дөнгөж Анхдагч Элементийн 3 дугаар шатанд байгаа туршилтын шавь яаж ийм зэрлэг байж чаддаг байна аа? Дөнгөж сая түүнийг зодож байхдаа тэд энэ тухай нэг их бодсонгүй. Гэтэл одоо эргээд бодоход энэ бүхэн үнэхээр төсөөлөхийн аргагүй зүйл байлаа.

"Пхх........" нэгэн чимээ гарав. Дуу гарсан зүг рүү хайж, таван хос нүд хэдийнээ саажиж унасан байх ёстой Ян Кай руу туслаа. Гэтэл тэр амныхаа цусыг нулиман байж хөл дээрээ босохыг оролдож байв.

Түүний бие бараан бөгөөд тодорхойгүй харагдах ч асар их өөрчлөлт гарч, арьс нь улаан гэрлээр гэрэлтэж эхэллээ. Түүнээс сая жилийн настай галт уул дэлбэрч байгаа мэт маш халуун мэдрэмж гарч байв.

"Энэ Юань Чи-гийн аура......." Чи Хувиргах шатны шавийн царайнд айдас тодорч, "Нэг л биш ээ" гэлээ.

Анхдагч Элементийн 3 дугаар шатнаас яаж ийм Юань Чи гарах боломжтой юм бэ? Энэ бол Анхдагч Элементийн шатны оргилд хүрсэн хүний аура гэдэг нь тодорхой бөгөөд дахиад нэг алхам хийвэл Чи Хувиргах шатанд нэвтрэхээр хэмжээний байв.

"Чи одоо хүртэл босож зогсож чадаж байгаа юм уу?" Нэг нь нүдээ томруулан хэлэхдээ хэлээ хазах шахав. Хэрэв тэр өөрөө ингэж зодуулсан бол хуруугаа ч хөдөлгөх тэнхээгүй болох байлаа. Тэр яаж босож чадаж байна аа?

"Тэр ирж байна!" Өөр нэг нь гэнэт сандран хашхирав. Энэ үг хэлэгдэхтэй зэрэгцэн өмнө нь гуйваж байсан Ян Кай хүчтэй салхи татуулан өмнө нь байх таван хүн рүү ухасхийн гүйв.

Замын дунд Ян Кайн нударга яг л зуухнаас дөнгөж гаргаж ирсэн төмөр шиг улалзан шатаж эхэллээ.

Хашхирсан хүн тэр даруй Юань Чи-гээ идэвхжүүлж, Ян Кайн нударгатай нүүр тулав.

'Пүд' хийх чимээ гарч, өнөөх Сахилгын шавь арагш нисэн хана мөргөлөө. Түүний хоолойр нь цус хүржигнэн, нэг ам дүүрэн цус нулимах зуур, Ян Кайн бие зөвхөн бага зэрэг чичирч дараагийн хүн рүүгээ аль хэдийн шилжсэн байв.

"Увайгүй амьтан!" Чи Хувиргах шатны Сахилгын шавь сандран, уур хилэндээ автлаа. Түүний таван Номын дүү ганцхан өрсөлдөгчөө унагааж чадахгүй байгаад зогсохгүй, харин ч дайсандаа хариу цохих боломж олгож байв. Хэрэв энэ явдал тархвал ямар том шуугиан болох бол? Тэр энэ хорвоод яаж хүмүүс рүү эгцлэн харах юм бэ?

Уурандаа бачимдсан Чи Хувиргах шатны шавь алгаараа дэлсэв. Тэрээр Дантианаасаа Чи-гээ төвлөрүүлж, "Хүчитгэсэн Эргэлдэх Хуй!" хэмээн хашхирлаа.

Өрөөн дотор салхи исгэрэх чимээ гарч, түүний гарнаас жижиг хуй салхи гарч ирэв. Тэр шууд л Ян Кайн нударгатай нүүр тулахаар явлаа.

Тат, тат, тат......... гэх чимээ цуурайтаж, Ян Кайн гар дээрх хувцас яг л сахлын хутгаар тасралтгүй зүсэгдэж байгаа мэт болж, хэдхэн хормын дотор хэдэн хэсэг болон урагдаж унав. Түүний гар тэр чигтээ цуст зүсэлтээр дүүрсэн байлаа.

Ян Кайн цус шиг улаан нүдэнд гайхшрал тодров. Тэрээр Ян Юань Чи-гээ төвлөрүүлж, өрсөлдөгчийнхөө тулааны урлагийг хаахын тулд гар дээрх зүсэлтүүдээрээ дамжуулан гадагшлуулав.

'Аах' гэх чимээ гарч, өрөөн дотор шатам халуун энерги дэлбэрлээ.

Ян Кайн Юань Чи өнөөх Чи Хувиргах шатны шавийн Хүчитгэсэн Эргэлдэх Хуйг зогсоож, шатааж орхив.

Шатаж буй хуй салхины дундуур Ян Кай өнөөх Чи Хувиргах шатны шавийн алга руу цохилоо. Цохилт буух үед хоёр тал хоёулаа хэдэн алхам ухрав.

"Та нар яагаад ингээд ангайгаад зогсоод байгаа юм бэ? Очоод дайраач!" Чи Хувиргах шатны шавийн алга маш улаан болсон байлаа. Тэр өрсөлдөгчийнх нь Юань Чи ийм ер бусын байна чинээ огт бодоогүй юм. Хэдийгээр тэр ямар нэгэн бэртэл аваагүй ч, яаж ч бодсон багагүй хохирол амссан байлаа. Уур хилэндээ автсан тэрээр тэр даруй хашхирлаа.

Гайхшралд орсон байсан бусад гурван Сахилгын шавь ухаан орж, Ян Кайг дахин бүслэхээр ухасхийн очив. Ян Кайтай нүүр тулах нь тэдний хувьд улам л их өвдөлттэй дайралтууд өөр дээрээ авчирна гэсэн үг байлаа.

Ян Кайд цохиулан ниссэн өнөөх хүн ч бас уурандаа буцаж дайран орж ирэв.

Хэсэг хугацааны дараа дөрвөн хүн дайралтаа зогсоолоо. Одоо тэд хагас амьсгаагаа дарж ядан, зальтай харцаар арван тохой орчим ухрав.

Тэдний хүч одоо энэ Номын дүүгийнх нь зэрлэг хүчинд дарагдаж байлаа.

Хоёр дахь удаагаа бүлэглэн зодох үед үр дүн нь хамаагүй бага байсан юм!

Энэ удаад Ян Кайн авсан бэртэл нь хамаагүй хүнд байсан ч....... энэ дөрвөн хүн үүнд хүрэхийн тулд багагүй төлөөс төлсөн байлаа.

"Тэр дахиад босож ирэхгүй биз дээ?" Тэдний нэг нь амаа даран ханиалгах зуураа ингэж асуув. Ханиалгаж дуусахад түүний алган дээр багахан хэмжээний цус тогтсон байлаа.

Өөр нэг нь нүдээ иллээ. Тэнд аль хэдийн хөхрөлт үүссэн бөгөөд буцалж буй усанд тасралтгүй түлэгдсэн мэт муухай цэврүү үсэрсэн байв.

Тэдний тавуулангийнх нь зүрх сэтгэлд маш гашуун мэдрэмж төрж байлаа. Энэ удаад тэд ийм их хохирол амссан шалтгаан нь түүний хачирхалтай хүчнээс л болсон гэж тэд бодож байв.

Энэхүү жижиг, давчуу өрөөнд хэдийгээр нэгийн эсрэг тав байсан бөгөөд түүнийг зодох нь амархан мэт харагдаж байсан ч тэд хамаг хүчээ гаргаж чадахгүй байсан юм. Харин Ян Кай бүслэгдсэн байсан тул тэр хамаг хүчээ дайчлах боломжтой байв. Гэхдээ хэрэв энэ нь нээлттэй орчин байсан бол тэд бүрэн хүчээ ашиглаж чадах байсан. Тэгвэл үр дүн нь ингэж муудахгүй байсан биз.

Гэхдээ..... Ян Кай гэдэг энэ Номын дүүгийн хүч үнэхээр өөр түвшний зүйл байлаа. Жирийн нэг Анхдагч Элементийн шатны бясалгагч түүний өрсөлдөгч байх ямар ч боломжгүй юм. Вэй Жуань түүний гарт ялагдсан нь гайхах зүйл биш байлаа.

Тавуулаа Ян Кайг бүрэн яллаа гэж бодож байтал, тэр гэнэтхэн дахин хөдөлж эхлэв. Зүйрлэшгүй ихээр сульдаж, яг л соёогүй чоно шиг болсон тэрээр алхам алхмаар, инч инчээр хөл дээрээ бослоо. Түүний Юань Чи-гийн аура багасаагүйгээр үл барам, харин ч улам бүр хүчирхэгжсэн байв.

"Хараал ид!" Өнөөх Чи Хувиргах шатны шавь чанга хэлэв. Энэ Номын дүү чинь ямар гээчийн гаж амьтан бэ? Тэд түүнийг яаж ч зодсон яагаад ухаан алддаггүй юм бэ?

"Битгий наашаа ирээрэй. Хэрвээ чи наашаа ирвэл бид чамайг үнэхээр үхтэл чинь зодно шүү!" Нүд нь хөхөрсөн шавь их л сүртэйгээр хашхирсан ч, түүний үгэнд ямар ч бодит хүч байсангүй.

Энэ бол харахад үнэхээр инээдтэй дүр зураг байлаа. Учир нь дайрч байсан хүмүүс нь бөөнөөрөө цугларчихаад зодуулж байсан хүнээ наашаа битгий ир гэж гуйж байсан юм. Харин зодуулж байсан хүн нь юу болоод байгааг ойлгож ядсан шинжтэй, цусанд будагдсан хэвээр аажмаар урагшилж байлаа. Тэр алхам алхмаар таван хүний зүг рүү алхав.

Түүний алхам бүр нь хүнд, гуйвж дайвсан, тогтворгүй байх бөгөөд дараагийн мөчид унаж магадгүй мэт харагдана. Гэсэн хэдий ч тэр алхам алхмаар урагшилсаар л байв.

Хэрэв тэдний ард хана байгаагүй бол өнөөх таван хүн ухарсаар л байх байлаа.