Өндөр Тэнгэр Асрын Хоёрдугаар Настангийн өргөөнд Ян Кайг хоол руу чоно шиг дайран идэж байх үед Сү Мүгийн бүлэг түүний хажууд суугаад түүнтэй ярилцаж байлаа.

Мэдээж хэрэг тэд Ян Кайгаас Сү Янь тэр шөнө яагаад түүнийг тэгж зодсоныг асууж байцаахыг оролдсон боловч Ян Кай хариулахаар зүрхэлсэнгүй.

"Нээрээ, Вэй Жуань ирж та нарт дахиж ямар нэгэн асуудал тариагүй биз дээ?" гэж Ян Кай тэднийг өмнөх сэдвээс холдуулахын тулд асуулаа. Үүнийг ярихын сацуу, тэрээр Ойн шоронгоос гарснаасаа хойш ухаангүй байсан, эсвэл мөсөн блок дотор хөлдсөн гэх мэт бусад шалтгаанаас болоод лавлаж асуух боломжгүй байсан тул сургууль уг асуудлыг хэрхэн шийдвэрлэснийг үнэхээр мэдээгүй байсан юм.

"Тэр хэрэг аль хэдийн хаагдсан. Настангууд бидэн шиг доод үеийнхнийг энэ асуудлыг цаашид дахиж үргэлжлүүлэхгүй байхыг тушаасан" гэж Сү Мү хариулснаа гэнэт Ян Кай руу маш их сэжиглэнгүйгээр хараад, "Үнэнийг хэлэхэд, бид аюулгүй байж, цаашид ямар ч шийтгэл амсахгүй байгаа нь миний өвөөгөөс болоогүй юм шүү" гэв.

"Айн?" Ян Кай толгойгоо өргөөд, "Хоёрдугаар Настангаас болоогүй хэрэг үү?" гэлээ.

"Үгүй ээ" гэж Сү Мү аажмаар толгой сэгсрээд, тэр өдөр Настангуудын танхимд юу болсныг бага зэрэг эвгүйцсэн байдалтайгаар ярьж өгөв. Дараа нь тэрээр үргэлжлүүлэн, "Намайг өвөөдөө хоригдож байх яг тэр үед хэн гарч ирсэн гэж бодож байна?" гэж асуулаа.

"Хэн юм бэ?"

"Энэ бол таны хэзээ ч бодож байгаагүй хүн байна лээ. Тэр нь Хувь нэмрийн танхимын Нярав Мэн байсан. Тэр Тэргүүний хаш зүүлтийг авчирч, түүний шууд тушаалыг буулгасан. Үүний дараа л энэ хэрэг намжиж, шийдвэрлэж болохуйц жижиг зүйл болон хувирсан юм."

"Мэн хөгшин үү?" Ян Кай итгэж ядсан байдалтай асуулаа.

"Хэрэв тэр байгаагүй бол Номын ах Ян минь, та аль хэдийн Их Настангаар хатуу шийтгүүлчихсэн байх байсан байх даа" гэж Сү Мүг ярих үед түүний царай аажмаар гэм буруугийн мэдрэмжээр дүүрч байв.

Харин Ян Кайд огтхон ч хамаагүй мэт инээмсэглээд, "Номын дүү Сү, чи үүнийг ингэж хүндээр хүлээж авах хэрэггүй ээ" гэв.

Сү Мү хоёр гараа урдаа атган, "Номын ахыг өгөөмөр, нинжин сэтгэлтэй хүн гэдгийг би мэднэ ээ. Би өвөөгийнхөө өмнөөс танаас уучлалт гуйж байна. Хөгшин чөтгөр энэ удаад үнэхээр асуудлыг сайн шийдэж чадсангүй" гэлээ.

Ян Кай иймэрхүү зүйлд үнэхээр эмзэглэсэнгүй, учир нь илүү өндөр түвшний тэмцэлд тэд өөрсдийн харьяан дахь шавь нарыг шатрын хүү болгон ашиглах нь мэдээжийн хэрэг байв. Энэ бол зүгээр л хүний мөн чанар шүү дээ.

Сү Мү дахин ам нээж, "Нярав Мэнгийн гарал үүсэл нэлээд нууцлаг байдаг. Хөгшин чөтгөр түүний бясалгалын түвшин маш өндөр бөгөөд гүн гүнзгий гэж хэлсэн. Тэр яагаад энэ асуудалд хөндлөнгөөс оролцсон нь нэлээд оньсого мэт байгаа хэдий ч, Тэргүүнтэй тогтоосон түүний нөхөрлөл гүнзгий бололтой байна" гэв.

Энэ нь Ян Кайг бага зэрэг эргэцүүлэн бодоход хүргэв. "Мэн хөгшин бол нисэж буй галуунаас хүртэл өд тасдаж авдаг нарийн хүн шүү дээ, тэр ямар нэгэн ашиг харагдахгүй л бол хөдөлнө гэж байхгүй. Ийм тархи гашилгасан санаа гаргасан нь ихэнхдээ илүү том дүр зурагтай холбоотой ямар нэгэн шалтгаантай байж таарна. Гэхдээ шалтгаан нь юу ч байлаа гэсэн, тэр бидэнд тусалсан нь үнэн тул ядаж л очиж талархсанаа илэрхийлээд, энэ боломжийг ашиглан түүнийг яг юу хийхийг хүсэж байгааг нь олж мэдэцгээе."

"Номын ах үнэнийг хэллээ. Бид бүгдээрээ хамтдаа явах гээд Номын ахыг хүлээж байсан юм" гэж Сү Мү хариулав.

"Одоо явцгаая."

Зарим зүйлийг хойшлуулж болохгүй тул энэ бүлэг хүмүүс Хувь нэмрийн танхимын зүг яг л тулаанд орж байгаа мэт сүр жавхлантайгаар алхан одлоо.

Хувь нэмрийн танхимд Нярав Мэн унтаагүй байх бөгөөд лангууны ард эгцлэн суугаад инээмсэглэж байлаа. Инээмсэглэх зуураа дөнгөж саяхан орж ирсэн Ян Кай болон бусад руу харсан нь яг л тэднийг хүлээж байсан мэт харагдаж байв.

Сү Мү өөрийн жинхэнэ бодлоо нуун инээмсэглэсээр Ян Кайн араас орж ирээд, "Мэн өвөө, өдрийн мэнд!" гэлээ.

[Тэд одоо намайг ингэж дууддаг болсон хэрэг үү? Өмнө нь "Хараал идсэн хөгшин" л гэдэг байсан даа. Гэхдээ одоо бол, Ха ха. Сү Мү шиг жижигхэн жаал ч гэсэн намайг тэгж дуудахгүй болсон байх л даа.]

Нярав Мэн хөнгөхөн хөхөрч, "Энэ хүүхэд их эелдэг байна шүү" гэв.

Хи хи Сү Мү бага зэрэг эвгүйцэн инээлээ.

"Та нар талархлаа илэрхийлэх гэж ирээ юу?"

Хм. Тэд бүгд толгой дохив.

"Тэгвэл болж байна, зөвхөн бяцхан Ян Кай л үлдэх хэрэгтэй, бусад чинь бүгд арилаад өгцгөө!"

"Мэдлээ!" Сү Мү болон бусад нь ямар ч эргэлзээгүйгээр хариулж, зогсож байсан газар нь халж ч амжаагүй байхад тэд бүгд Хувь нэмрийн танхимаас хурдхан гарцгаалаа. Тэр үед тэд Нярав Мэн тэдэнд тусалсан шалтгаан нь Ян Кай байсан гэдгийг бүгд ухаарсан байв. Үгүй бол яагаад тэр зөвхөн Ян Кайг л үлд гэж хэлэх билээ дээ?

[Энэ л түүний Номын ах Янд тусалсан шалтгаан нь байж таарна] хэмээн тэд дүгнэжээ.

Хувь нэмрийн танхим дотор Ян Кай ч бас бага зэрэг сэжиглэнгүй байлаа. "Нярав Мэн, та юу сэдээд байгаа юм бэ?"

Тэр тойруулан ярьсангүй, шууд л зүрхэндээ байсан эргэлзээгээ ил хэлэв.

Мэн У Яа зөөлөн инээгээд лангууны араас гарч ирлээ. Хоёр гараа атган Ян Кайг тойрон алхаж эхэлсэн бөгөөд хэд хэдэн удаа тойрсныхаа дараа л толгойгоо өргөн, "Чи намайг юу сэдэж байгаа гэж бодож байна?" хэмээн асуув.

"Би мэдэхгүй ээ" Ян Кай нүдээ эргэлдүүлэх зуураа, хэрвээ хариултыг нь мэдэж байсан бол ингэж асуух хэрэг байна уу даа гэж бодож байлаа.

Мэн У Яа хариуд нь: "Чи ингээд шударга байгаа, бас тойруулахгүй ярьж байгаа учраас, чи ачийг ачаар хариулахаа мэддэг хүн байх ёстой. Тийм болохоор энэ удаад би чамд тусалсан юм чинь, чамайг нэг жижигхэн зүйл дээр тусалж өгөөсэй гэж хүсэж байна" гэв.

Ян Кайн хөмсөг зангидан, "Миний танд тусалж чадах зүйл байгаа гэж үү?" гэлээ.

Нярав Мэнгийн бясалгалын түвшин маш өндөр бөгөөд гүн гүнзгий байхад, тэр өөрөө хийж чадахгүй зүйлийг Ян Кай яаж хийж чадах билээ дээ?

Ян Кайн санаа зовнилыг нэвт харсан мэт Нярав Мэн инээмсэглээд, "Санаа зоволтгүй ээ, учир нь үүнд тийм ч их аюул байхгүй. Хэрэв чи миний хэлснээр хийвэл аюул байхгүйгээр барахгүй, чи үнэндээ маш их ашиг олж авах болно шүү" гэв.

Нярав Мэн сүүлийн үгсээ хэлэх үед царайнд нь бага зэрэг гунигийн ул мөр тодрохыг Ян Кай харж чадлаа.

"Танд энэ зүйлийг хийхэд туслахад бас нөхцөлтэй хэрэг үү?" Ян Кай бага зэрэг гайхширав. Бусдаас тусламж гуйж байж хүртэл ийм олон нөхцөл тавьж байх юм даа.

Нярав Мэн аажмаар тайлбарлан, "Чи миний нөхцөлийг биелүүлээд зогсохгүй, эсрэг талынхаа хүнийг бүрэн дүүрэн сэтгэл хангалуун байлгах ёстой."

"Хэтэрхий төвөгтэй юм байна, би хийхгүй ээ" Ян Кай өсгий дээрээ эргэж гадагш явахаар зэхлээ.

"Болохгүй ээ!" Нярав Мэн сандран хашхирав. Тэр дөнгөж сая өөрийнхөө шаардлагад нийцэх хүнийг олсон байтал, түүнийг яаж ингэж зүгээр явуулах билээ?

"Бяцхан Ян Кай, чи ингэж болохгүй шүү дээ. 'Аяганы хариу өдөртөө' гэдэг дээ. Ямар ч байсан би бол чиний ачтан! Тэгэхэд чи яаж ингэж урам хугалж чадаж байна аа?"

"Тэгвэл битгий тойруулж яриад бай. Үнэнийг хэлээд орхи, хэрэв би танд тусалж чадахаар байвал тусална. Чадахгүй байвал би танд туслах өөр хүн олж өгье."

"Гараа сунгачих, би чиний Юань Чи-г шалгамаар байна." Нярав Мэн цааш нь сунжруулахаас зүрхшээж шууд л өөрт хэрэгтэй зүйлээ хэллээ.

Ян Кай гараа сунгахдаа түүн рүү сэжиглэнгүй харж байлаа. Тэрээр Нярав Мэн өөрт нь ямар нэгэн хор хөнөөлтэй зүйл хийх гэж байна гэдэгт бүрэн итгэлтэй байв.

Мэн У Яа хоёр хуруугаа Ян Кайн бугуйн дээр байрлуулж, нухацтай царайлан шалгаж эхлэв. Түүний царайнд маш олон хувирал дараалан гарч, эхлээд хайхрамжгүй байснаа, дараа нь хатуу чанга болж, түүний дараа нь гайхширсан, эцэст нь бүр алмайрч хоцорсон харагдав.

"Сайн байна, сайн, сайн! Ийм хүчтэй бөгөөд цэвэр "Ян" Юань Чи!" Мэн У Яа гараа татаж авахдаа энэхүү гэнэтийн нээлтдээ маш ихээр баярлаж байлаа.

"Энэ тусламж нь миний "Ян" Юань Чи бясалгасантай холбоотой хэрэг үү?" гэж Ян Кай таамаглав.

"Мэдээж хэрэг холбоотой байлгүй яахав." Мэн У Яа хүчтэйгээр толгой дохиод, "Үгүй бол би яах гэж чамаас асуух билээ дээ. Бяцхан Ян Кай, би чамаас дахиад нэг зүйл асууя, чи үнэнээ хэлэх ёстой шүү."

"Ямар зүйл?"

Мэн У Яа гэнэт маш их эвгүйцэн, түүний нүд ийш тийш гүйж эхлэв. Хэлэх үгээ нэлээд удаан бодсоны эцэст тэр сандарсан боловч хүлээлтээр дүүрэн өнгөөр, "Чи хүүхэд хэвээрээ биз дээ?" гэж асуулаа.

(орч: Өөрөөр хэлбэл, чи том хүний'ажил' хийж үзсэн үү? зандан уу гэсэн утгаар асууж байна)

Хэтэрхий их сандарсандаа Мэн У Яагийн хүзүү нэлээд урагш сунаж, тэрээр нүүрээ Ян Кайн нүүрний өмнө шахам авчраад, хоёр нүдээ түүн рүү ширтэв.

Ян Кай тэр даруй хоёр алхам, дараа нь дахин гурван алхам ухрав. Үүний дараа түүний хамаг биеэр шар үс нь босож, бие нь дагжин чичирч "Та юу хийгээд байгаа юм бэ?" гэж туйлын болгоомжилсон өнгөөр асуулаа.

[Энэ хөгшин өвгөн, магадгүй тэр ямар нэгэн онцгой гаж сонирхолтой юм болов уу? Энэ асуулт дэндүү утгагүй байна шүү дээ!]

"Чи яагаад ингээд холдоод ухарчихав аа? Энэ хөгшин чамайг идчихгүй шүү дээ!" Мэн У Яа , Ян Кайг хөөн очоод, түүнийг буланд шахамдуулан нууцлаг бөгөөд нам дуугаар дахин асуув. "Чи үнэхээр хүүхэд хэвээрээ юу, үгүй юу?"

"Та яг юу хийхийг хүсээд байгаа юм бэ?" Ян Кай 'хэрвээ та ямар нэгэн зүйл хийхээр зүрхлэх л юм бол би тантай хамт үхэх болно' гэсэн байдалтай зогслоо.

"Чи энэ хөгшнийг юу гэж бодоов?" Мэн У Яа Ян Кайн байр байдлыг хараад, Ян Кай өөрийг нь юу гэж бодсоныг, эсвэл өөрийнх нь асуусан асуултыг юу гэж ойлгосныг нь эцэст нь нэг ухаарлаа. Түүний царай улайгаад зогсохгүй, тэр бас хэд хэдэн алхам ухарч, "Ерөөсөө тийм зүйл биш шүү, муу жаал чинь. Чи ямар заваан бодолтой юм бэ!" гэлээ.