Ян Кай өдөр тутмын бэлтгэлээ дуусгаад, хог шүүрдэх ажилдаа оров. Алтан араг ястай нэгдсэнээс хойш тэрээр энэ ажлыг дөнгөж нэгхэн цагийн дотор л амжуулдаг болсон байлаа. Шүүрдэж дууссаныхаа дараа тэр Хувь нэмрийн танхим руу гүйлээ.

Хэдийгээр Ян Кай эмийн ургамал хайхаар уул руу явахаар шийдсэн ч, түүнд ургамал судлалын талаар ямар ч мэдлэг байсангүй. Тэрээр Гурван навчит Сүйрлийн Сүнсний цэцэг болон Үхлийн бүсийн модны өвс гэдэг нэрийг л сонсож байснаас бус, тэдгээр нь ямархуу харагддагийг огт мэддэггүй байв.

Түүний Хар Салхит уул руу хийх аяллын бэлтгэл ажил бараг л дууссан байлаа. Ичгэвтэр байдалд орохгүйн тулд Ян Кай өнөөх ургамлуудын гадаад төрхийг бичиж авахаар Хувь нэмрийн танхим руу яарсан юм.

Уг нь тэрээр Өвгөн "Мэн"-гээс өөрт нь зааж өгөхийг гуйхаар төлөвлөж байсан боловч, Өвгөн Мэн түүнд эмийн ургамлын тухай ном өгнө чинээ огтхон ч төсөөлсөнгүй.

Ян Кай номыг нээж үзвэл, түүн дотор эмийн ургамлуудын танилцуулга, анагаах шинж чанар, ургадаг орчин, мөн зургууд нь хүртэл байлаа. Гэвч энэ ном нь бусад хүмүүсийн хувьд бол урам хугармаар зүйл байсан юм.

Учир нь энэ номд зөвхөн Энгийн зэрэглэлийн эмийн ургамлын мэдээлэл л байсан бөгөөд илүү өндөр зэрэглэлийн ургамлын талаар юу ч байсангүй. Гэхдээ энэ нь Ян Кайн одоогийн хэрэгцээнд яг л тохирч байлаа.

Бясалгалын түвшинд өөр өөр шат байдагтай адил, эмийн ургамал, зэвсэг, мөн бясалгалын эмүүд ч гэсэн өөрийн гэсэн зэрэглэлтэй байдаг.

Тэдгээрийг Энгийн, Газрын, Тэнгэрийн, Нууцлаг, Сүнсний болон Гэгээнтний зэрэглэл гэж хуваах бөгөөд зэрэглэл бүр дотроо доод, дунд, дээд гэсэн гурван түвшинд хуваагддаг.

Аз болоход Ян Кайд хэрэгтэй байсан ургамлууд хоёулаа Энгийн зэрэглэлийн доод түвшний ургамлууд байсан тул уг номд багтсан байлаа. Мөн ийм доогуур зэрэглэлийнх учраас үнэ цэн нь тийм ч өндөр биш байв.

Хувь нэмрийн танхимаас гарсныхаа дараа Ян Кай Ерөнхий хэрэг эрхлэх газар руу явлаа. Эцсийн эцэст тэр Өндөр Тэнгэр Асрын шүүрдэгч хэвээр байсан бөгөөд Хар Салхит уул руу хийх энэхүү аялал нь нэг өдрөөс илүү хугацаа шаардах байв. Тиймээс тэр ажлаасаа чөлөө авах хэрэгтэй болсон юм.

Ерөнхий хэрэг эрхлэх газар түүнд нэг их төвөг удсангүй. Тэд Ян Кайд гурван өдрийн чөлөө өгсөн бөгөөд ажил төрлөө цэгцэлснийхээ дараа тэрээр замд гарлаа...

Хар Салхит уул Өндөр Тэнгэр Асраас явган явахад ердөө хорин бээрийн зайд оршдог. Тийм ч хол биш тул Ян Кай хоол хүнсээ цуглуулахаар тийшээ байнга явдаг байсан бөгөөд газар нутгийг нь нэлээд сайн мэддэг байлаа.

Энэ ууланд маш олон төрлийн, арвин их эмийн ургамал ургадаг. Гэхдээ анх удаагаа эмийн ургамал түүхээр явж байгаа тул Ян Кай бүрэн дүүрэн бэлтгэлтэй байхыг хичээв. Ус, хоол хүнс, жижиг хүрз, бас уут үүрээд тэрээр замд гарлаа.

Яарсаар Ян Кай Хар Салхит ууланд хүрч ирээд, эргэн тойрноо ажиглав. Уул яг л тэнгэр газрын хооронд хэвтэж буй эрт галавын мангас мэт харагдана. Төгсгөл нь үл харагдах сүрлэг том бөгөөд өтгөн ой мод, барзгар хад асгаар хучигдсан энэ уул тэнгэрийн хаяатай тэрсэлдэн бардам гэгч нь сүндэрлэнэ. Тэнд зогсох Ян Кайн үсийг сэрүүн салхи илбэн өнгөрөв.

Хар Салхит ууланд маш олон догшин араатан амьдардаг. Зарим өндөр түвшний араатнууд бясалгагчдыг ч хүртэл ямар ч ялах найдваргүйгээр зугтаахад хүргэж чадна. Тиймээс хүмүүс уул руу орохдоо ихэвчлэн тийм ч гүн рүү нь явдаггүй байв. Эхний гуч орчим бээр газрыг аюулгүй бүс гэж үздэг бол; дараагийн арван бээрийг аюултай бүс гэнэ. Харин түүнээс цаашхи хэсэг нь амь насанд халтай бүс юм. Товчхондоо, гүн рүүгээ орох тусам улам л аюултай болдог ажээ.

Ян Кай зөвхөн Энгийн зэрэглэлийн доод түвшний ургамал хайж байсан тул хэтэрхий хол явах шаардлагагүй байв. Тэр зөвхөн аюулгүй бүс дотор л хайх тул аюулгүй байдалдаа нэг их санаа зовох хэрэггүй нь мэдээж байлаа.

Одоогоор өглөө эрт байсан бөгөөд Ян Кай өмнө нь ууланд ирэхдээ эдгээр ургамлуудтай таарч байсан эсэхээ санахыг хичээж байв. Гэхдээ тэр өмнө нь таарч байсан ч бай, үгүй ч бай энэ нь одоо нэг их чухал биш байлаа, учир нь энэ удаад тэр номноос олж авсан мэдлэгээрээ зэвсэглэн тэдгээрийг олоход бүрэн бэлтгэлтэй байсан юм.

Эргээд бодоход, Ян Кайд эмийн ургамал ургах боломжтой маш олон газар санагдаж байлаа. Одоогийн байдлаар тэр хайж буй ургамлуудынхаа яг хаана байгааг нь мэдэхгүй байв.

Гэвч хүлээлтээр дүүрэн Ян Кай танил замаараа Хар Салхит уул руу орлоо.

Хагас цагийн дараа Ян Кай замынхаа хажуугийн бутанд нуугдсан анхны олзоо олж харлаа. Энэ нь хэсэг Ли Чи буюу Хурц шүдэт өвс байв. Тэдгээрийг түүж аваад Ян Кай уутандаа хийж, эхлэл сайтай байна шүү гэж дотроо бодон хайгуулаа үргэлжлүүлэв. Замаар алхах зуураа Ян Кай энд тэндгүй ургасан төрөл бүрийн ургамлыг ажиглах бөгөөд ойн тухай дурсамжууд нь сэргэж, түүнд хаана явааг нь сануулж байлаа.

Ан хийх үедээ олж авсан уулын тухай мэдлэгээрээ тэрээр Өндөр Тэнгэр Асраас хэр хол яваагаа оюун ухаандаа нарийн зураглаж чаддаг байсан бөгөөд энэ нь түүнийг төөрөхөөс сэргийлж байв. Орой болоход Ян Кай дөрвөн өөр төрлийн эмийн ургамал цуглуулсан байлаа.

Эмийн ургамал хайх нь мэдээж маш хэцүү, дээрээс нь олон хүн энд ургамал түүхээр ирдэг тул олох нь бүр ч хэцүү байдаг. Хэдийгээр Ян Кай дөнгөж дөрөвхөн ургамал олсон ч тэрээр маш сэтгэл хангалуун байлаа.

Харамсалтай нь Ян Кайд эдгээр дөрвөн ургамал хэрэггүй бөгөөд нөхцөл байдлыг улам дордуулахад, тэдний зэрэглэл нь ердөө л Энгийн зэрэглэлийн доод түвшнийх байв. Гэсэн хэдий ч, хэрэв тэр эднийг буцааж аваачвал Хувь нэмрийн оноогоор сольж болох тул тэд бага ч болов үнэ цэнтэй байлаа.

Энэ үед нар хэдийнэ жаргаж эхэлсэн байв. Ян Кай яарсаар олон төрлийн эмийн ургамал ургахад тааламжтай нэгэн газарт ирлээ.

Энэ газар маш хачирхалтай байв. Хэдийгээр өвс ургамал арвин боловч ямар ч амьд амьтны ул мөр байсангүй. Ялангуяа эмийн ургамал ургасан газраас гучин тохойн зайд газар нь бүрэн үхэжсэн бөгөөд юу ч, бүр хогийн ургамал ч ургаагүй байлаа.

Гэхдээ энэ эзгүйрлийн голд гурван багц өвс ургасан байв. Тэд салхинд намуухан найгана; Ян Кай тэднийг бор өнгөтэй байгааг хараад, зүгээр л үхэжсэн өвс байна гэж бодлоо. Гэвч энэ нь тухайн өвсний төрөлхийн өнгө нь байсан юм.

Илүү нарийвчлан харсныхаа дараа Ян Кай тэдгээрийг нэг төрлийн эмийн ургамал болохыг таньж, санаа амарч тийшээ яаран гүйлээ. Нүүрэндээ өргөн инээмсэглэл тодруулан, тэрээр тэдгээрийг бүгдийг нь хурдхан шиг ухаж авав.

Хэсэг хугацааны дараа эдгээр гурван ургамлыг цуглуулж дууслаа.

Ян Кай эдгээр ургамлыг барьж байхдаа Өвгөн "Мэн"-гийн өгсөн ургамлын номыг гаргаж ирээд өмнө нь хаана харж байснаа шалгав. Тэдгээр нь үнэхээр Үхлийн бүсийн модны өвс байлаа. Зураг, ургах хурд, орчин нь бүгд яг таарч байв.

Үхлийн бүсийн модны өвс нь үхсэн модноос ургадаг тул олоход нэлээд хялбар байдаг. Ууланд ямар нэгэн үхэжсэн газар байвал, түүний ойролцоо энэ өвс ургаж байгааг төвөггүй олж болдог байв.

Ян Кай өвсийг уутандаа болгоомжтой хийгээд, хэсэг ус болон хоол гаргаж ирж, хооллож амрах газар хайлаа.

Энэ удаад ууланд орж ирсэн гол зорилго нь Гурван навчит Сүйрлийн Сүнсний цэцэг болон Үхлийн бүсийн модны өвс хайх байсан бөгөөд одоо тэр Үхлийн бүсийн модны өвсөө олсон тул, Гурван навчит Сүйрлийн Сүнсний цэцэг хайхад анхаарлаа төвлөрүүлэх хэрэгтэй болов. Түүнд Гурван навчит Сүйрлийн Сүнсний цэцэг олох төдийгүй, маш их хэмжээгээр хэрэгтэй байв. Ян Кай хүчин чармайлтаа хоёр дахин нэмэгдүүлэх ёстойгоо ухаарлаа.

Гэхдээ яг одоо хэдийнэ орой болж, нар жаргасан байв. Энэ нь эмийн ургамал хайхад тохиромжгүй цаг тул Ян Кай амрах газар олж, маргааш үргэлжлүүлэхээр шийдэв.

Өмнө нь ууланд орж ирэхдээ тэр хэзээ ч хонож байсангүй; Гэхдээ "Гахайн мах идэж үзээгүй ч, гахай харж байсан л байлгүй дээ" гэдэг үг байдаг. Энэ утгаараа тэр шөнийн уулын аюулыг маш сайн мэддэг байлаа.

Ян Кай хамгийн ойр байрлах модыг олсныхоо дараа дээш авирч унтахад тохиромжтой газар хайж олоод, тэр даруй хэвтээд нүдээ анилаа.

Шөнийн нэг цаг хагас гэхэд Ян Кай хараахан унтаагүй байсан тул хар номоо гаргаж ирээд гурав дахь хуудсыг нээв. Түүнийг дотроо хүсэхтэй зэрэгцэн өнөөх утлагын сав хөвөн гарч ирлээ.

Энэ нь мөн Ян Кайн хар номын талаар тайлсан бас нэгэн бяцхан нууц байв. Дотор нь хадгалагдсан юуг ч дураараа гаргаж ирж, буцаан хийж болдог байлаа. Эцсийн эцэст энэ бол хадгалах зориулалттай ном бөгөөд өнөөх утлагын сав өмнө нь тэнд байсан нь тодорхой тул энэ үйлдэл нь түүнийг тийм ч их гайхшруулсангүй.

Ян Кайн ойлгохгүй байсан зүйл нь, утлагын савнаас өөр юу ч энэ номд хадгалагдахгүй байв. Энэ нь түүнийг хар ном үнэхээр сүнсний чулуу юм болов уу гэж гайхахад хүргэв. Сүнсний чулуунууд энгийн үед юуг хадгалж, юуг хадгалахгүйгээ өөрсдөө шийддэг хязгаарлалттай байдаг гэж үү?

Хар номтойгоо хэсэг зуур ноцолдсоны эцэст Ян Кай унтаад өглөө. Тэрээр бүтэн өдрийг ууланд алхаж өнгөрүүлсэн тул туйлын ихээр ядарсан байлаа.

Амар тайван шөнө өнгөрсний дараа Ян Кай маргааш өглөө нь эртлэн босож, Биеийг хатуужуулах судрыг хагас цагийн турш бясалгав. Илүү их ургамал цуглуулахын тулд тэр дараагийн хоёр өдөр маш шаргуу ажиллах хэрэгтэй байлаа.

Мөн тэрээр дараагийн шатанд гарахын ирмэг дээр ирснээ мэдэрч байв; "Чи"-ний мэдрэмж нь хязгаартаа тулсан төдийгүй, бие махбод нь ч бас түүндээ хүрчээ. Ян Кайд шат ахихад ахиад ганцхан жижиг түлхэц л хэрэгтэй байлаа.