Хоёр дахь өдрийн өглөө эрт, Хувь нэмрийн танхимын хаалганы өмнө зогсож байсан Ян Кай хаалгыг зөөлхөн тогшив.

Хэсэг хугацааны дараа урд хаалга нээгдэж, дотроос нь Шя Нин Чан гарч ирлээ. Түүний мөрөн дээр нэг гарын хэртэй урттай оосор бүхий богц өлгөөтэй байв.

"Номын дүү, чи иржээ" хэмээн Шя Нин Чан түүнтэй зөөлөн дуугаар мэндчиллээ.

Хм. Ян Кай толгой дохиод, "Нярав Мэн хаана байна?" гэж асуув.

"Өчигдөр түүний хуучин өвчин нь гэнэт сэдэрч, эдгэрэхээр явсан болохоор тэр бидэнтэй хамт явж чадахгүй" хэмээн Шя Нин Чан хос нүдээ тасралтгүй цавчин тайлбарлалаа. Түүний хоёр эгнээ сормуус нь яг л бяцхан дэвүүр шиг чичирхийлж байв.

Ян Кай түүн рүү сэжиглэнгүй харахад, Шя Нин Чаны нүдэнд өчүүхэн төдий сандарсан шинж гялсхийлээ.

"Бид түүнийг хүлээх хэрэгтэй юу?" хэмээн Ян Кай юу болсныг аль хэдийн таамагласан байсан ч юу ч болоогүй мэт асуув.

"Хэрэггүй ээ, би тэр газрын байршлыг мэдэх бөгөөд цаг хугацаа бага байна. Багш биднийг түүнийг хүлээх хэрэггүй гэж хэлсэн." Ян Кай цааш нь лавлаж асуугаагүйг хараад Шя Нин Чан сэтгэлээ амраав.

"Ойлголоо, тэгвэл явцгаая" гэж Ян Кай зөвшөөрөхийн өмнө бага зэрэг эргэлзэж байлаа.

"Энэ удаад би Номын дүүд төвөг удах нь дээ" гэж Шя Нин Чан нэг амьсгаагаар хэлэв.

"Номын эгч арай л хэтэрхий эелдэг байна шүү" гэж Ян Кай үл мэдэг инээмсэглэл тодруулан хариуллаа.

Хоёр хүн Хувь нэмрийн танхимаас хурдхан гарч одов.п

Хувь нэмрийн танхимын дотоод өрөөнд Нярав Мэн яг одоо унтаж байлаа. Ширээн дээр төрөл бүрийн тансаг хоолтой тавагнууд, мөн хэд хэдэн лонх дарс байх бөгөөд Нярав Мэн сайн дарс уусныхаа дараа унтаад өгсөн бололтой харагдана.

Ширээн дээрх хоолыг Шя Нин Чан хийсэн боловч тус бүрд нь тусгай амтлагч нэмсэн байв. Энэхүү амтлагчийг тэр өөрийн Ариун Сүнслэг Эмийн Биеэр боловсруулсан юм. Ийм зэрэглэлийн эмийн үйлчилгээг Мэн У Яагийн түвшний хүн ч эсэргүүцэж чадахгүй байлаа.

Түүний унтах хугацааны хувьд энэ нь хэдэн өдөр үргэлжлэх байх!

Мэн У Яа бүх л амьдралынхаа туршид үргэлж зальжин, хянуур байсаар ирсэн бөгөөд хэзээ нэгэн цагт өөрийн хайртай шавийнхаа гарт хууртана гэж хэзээ ч төсөөлөөгүй биз ээ.

Мэн У Яаг сэрэх үед бүх зүйл аль хэдийн болоод өнгөрчихсөн байх болно гэж тооцоолж байлаа.

Ян Кай, Шя Нин Чан нар Хар Чавга тосгонд хүрэлцэн ирж, урд тэднийг хүлээж буй урт удаан аялалд зориулан хоёр морь болон зарим нэг өдөр тутмын хэрэгцээт зүйлсийг худалдан авав.

Шя Нин Чаны хэлснээр тэдний очих газар Хар Чавга тосгоноос есөөс арван өдрийн зайд байлаа. Тэд Хар Салхит уул руу орох хэрэгтэй байв. Аялал урт хэдий ч тэдэнд хангалттай хугацаа байлаа.

Тэднийг тосгоноос гарсны дараахан тэдний тухай мэдээ Ше Хун Чэнгийн чихэнд хүрэв.

Сү Янь, Ян Кай хоёрыг Ойн шоронд дотно байхыг харсан тэр өдрөөс хойш Ше Хун Чэн бухимдсандаа хэдэн өдрийн турш их хэмжээний дарс уужээ. Тэрээр өчигдөрхөн л хэвийн амьдралдаа буцаж орсон байв. Сайн эргэцүүлэн бодсоны эцэст тэр байдал түүний харсан шиг байх ёсгүй гэж боджээ.

Сү Янийн зан чанарыг Ше Хун Чэн маш сайн мэднэ. Түүний бардам зан, хүч чадлыг бодоход тэр яаж Ян Кай шиг хог шаартай дотно байх билээ дээ? Түүгээр ч зогсохгүй, тэдэнд нийтлэг зүйл огтхон ч байхгүй бөгөөд Ойн шоронд болсон явдлаас өмнө тэд уулзаж ч байгаагүй, үндсэндээ танихгүй хүмүүс байсан.

Үүнийг тунгаан бодсоны эцэст Ше Хун Чэн тэр өдөр Сү Янь, Ян Кай хоёрыг жүжиглэж байсан гэх дүгнэлтэд хүрчээ. Тэр үед атаархал, үзэн ядалтаас болж цус нь хөөрч, ухаан санаа нь самуурсан байсан тул тэрээр эрүүл саруулаар сэтгэж чадаагүй аж.

Гэхдээ үүнийг ухаарсны дараа Ше Хун Чэнгийн урам зориг ихээхэн сэргэв. Өчигдөр Сү Янь үргэлж байдаг шигээ гоо үзэсгэлэн, дэгжин байдлаа харуулахыг харах үед тэр цаашид галзуурахгүй, тэр өдөр шиг биеэ хянах чадвараа алдахгүй байж чадсан юм.

Хэдийгээр Сү Янь тэр өдөр тэсрэлт хийсэн мэдээ дуулгасан ч, энэхүү ухаарлын дараа Ше Хун Чэнгийн зүрхэнд байсан зангилаа тайлагдсан байлаа.

Сү Янь өөр эрчүүдийн гарт ороогүй л бол эрт орой хэзээ нэгэн цагт түүнийх болох болно. Ше Хун Чэн үүнд маш их итгэлтэй байлаа. Эцсийн эцэст тэр бол Өндөр Тэнгэр Асрын хамгийн шилдэг эрэгтэй шавь, харин Сү Янь хамгийн шилдэг эмэгтэй шавь байсан шүү дээ. Тэдний нэгдэл бол мэдээж бүх л настангуудын харахыг хүсэж буй зүйл байв.

Өглөө эрт Ше Хун Чэн Хар Салхит худалдааны гудамжинд очиж Сү Яньтай уулзах хүсэлтэй байсан тул маш нямбай бэлтгэжээ.

Гэвч түүнийг дөнгөж гарах гэж байтал Сахилгын танхимын нэгэн шавь гэнэт түүн рүү яаран гүйж ирээд, царай нь улайсан байдалтайгаар: "номын ах Ше, би дөнгөж сая Ян Кайг Өндөр Тэнгэр Асраас гарч явахыг харлаа" гэж мэдэгдэв.

Ше Хун Чэн үүнийг сонсоод зальтайгаар, "Тэр ганцаараа явсан уу?" хэмээн асуулаа.

"Үгүй ээ, тэр Харанхуй Танхимын Шя Нин Чан гэдэг шавьтай хамт явсан" гэж сахилгын шавь хариулав.

"Шя Нин Чан!" Ше Хун Чэн нүдээ онийлгон, "Би түүнийг мэднэ. Түүний хүч надтай эн тэнцүү ч тэр гол шавь биш, энэ эмэгтэй нэлээд хачирхалтай хүн байдаг" гэлээ.

"Тэд хаашаа явсан бэ?" Тэр мөчид Ше Хун Чэнгийн нүдэнд галзуурал тодорч байв. Тэнгэр өршөөг, тэр новш ийм үед сургуулийг орхиж явсан нь өөрийгөө алуулъя гэж гуйж байгаагаас өөрцгүй хэрэг байлаа. Энэ бол миний зүрхэн дэх үзэн ядалтыг арилгах төгс шийдэл байна!

"Тэдний хаашаа явсныг би мэдэхгүй ч Хар Чавга тосгонд хоёр морь худалдаж авсныг бодоход нэлээд хол газар руу явсан байх."

"Тийм хол гэж үү?" Ше Хун Чэн хөмсгөө өргөөд, "Сайн байна, сайн..." гэлээ.

Ше Хун Чэн гэнэт эргэж, зэвүүцмээр царайлан: "Надтай хамт явах, хүч нь дор хаяж Салалт ба Нэгдлийн хязгаарт хүрсэн хэд хэдэн шавь олж ир" хэмээн тушаав.

"Ах аа, та юу хийх гэж байгаа юм бэ?"

"Хэ хэ, миний юу хийх гэж байгааг би хангалттай тодорхой хэлээгүй байна уу? Чи өөрөө ойлгож байж надаас ахин дахин асуух хэрэгтэй гэж үү?" Ше Хун Чэнгийн нүүрний хувирал хорон болов .

Тэр өрсөлдөгчөө мөшгөн хөөж, Ян Кайг хөнөөхийн сацуу Шя Нин Чаныг харанхуйд үлдээхийг хүсэж байв. Эцсийн эцэст хэрэв энэ мэдээ алдагдвал гарах үр дагавар нь тоглоом биш байх байлаа.

"Ах аа, энэ бол зохисгүй хэрэг." Сахилгын шавийн царай цонхийв, учир нь Ян Кай зөвхөн Анхдагч Элементийн шатны туршилтын шавь байсан тул Сургуулиас гадуур үхсэн ч хэн ч тоохгүй байлаа. Гэхдээ тэр Харанхуй Танхимын шавь Шя Нин Чан бол өөр хэрэг.

Түүний гарал үүсэл тодорхойгүй ч тэр Салалт ба нэгдлийн хязгаарт хүрсэн тул гарцаагүй үл тоож болохгүй хүн байв. Хэрэв тэр үхэж, Өндөр Тэнгэр Асар мөрдөн байцаалт явуулж эхэлбэл, оролцсон ах дүүсийг бүгдийг нь хөөж, Өндөр Тэнгэр Асраас явахаас өөр сонголтгүй болгох байлаа.

"Би чамайг хүн олоод ир гээд хэлээд байхад чи юугаа хийгээд энд зогсоод байгаа юм бэ?" Ше Хун Чэн тэвчээргүйхэн хэлээд, "Чи намайг өөрөө очиж хүн олоосой гэж хүсээ юу?" гэв.

Атаархлаасаа болж Ше Хун Чэн чөтгөрт эзэмдүүлсэн мэт болж; анхны тайван байдлаа хадгалж чадахгүй байлаа. Яг одоо тэр зөвхөн Ян Кайг хөнөөх тухай л бодож байв.

"Ах аа, өмнөх явдлын дараа Их Настан хэнийг ч Ян Кайтай тулалдахыг хатуу хориглосон шүү дээ. Та Настангийн анхааруулгыг мартчихаа юу?"

Энэхүү сануулгыг сонсоод Ше Хун Чэн өөрийгөө хянах чадвараа эргүүлж олж авав. Тийм шүү, өнгөрсөн удаад Их Настан гэнэт Ян Кайд богино хугацаанд хэн ч саад хийхийг зөвшөөрөхгүй хэмээн мэдэгдсэн. Энэ тушаал нь хүн бүрийг гайхшруулсан билээ. Гэсэн хэдий ч Ше Хун Чэн үүнийг тоохгүй байв; тэр яаж ийм сайхан боломжийг дэмий өнгөрөөж чадах билээ?

Энэ бол маш сайхан боломж байхад, тэр үнэхээр л үүнийг зүгээр хараад өнгөрөөх хэрэгтэй гэж үү? Хэрэв тэр энэ удаад Ян Кайг хөнөөхгүй бол дараа нь хэзээ гэдгийг бурхан л мэдэх байх. Хэрэв Ян Кай Өндөр Тэнгэр Асарт үлдэхийг сонгож, явахаас татгалзвал тэр дараа нь яах вэ?

Түүнийг энэ боломжийг алдахыг хүсэхгүй байгааг харсан сахилгын шавь нэг зүйл бодож олоод, зальжин инээмсэглэн: "номын ах Ше, бид өөрсдөө оролцох боломжгүй ч, бусад хүмүүс оролцохыг хүсэж магадгүй. Хэрэв тэд энэ тухай мэдвэл олон хүн энэ боломжийг ашиглахыг хүсэх болно гэж би бодож байна" гэлээ.

"Чи юу гэсэн үг вэ?" Ше Хун Чэн нүдээ онийлгон асуув.

"Цуст Тулааны Бүлгэмийн Дэд тэргүүн Лун Зай Тянийг өнгөрсөн сарын турш Ян Кайн талаар мэдээлэл цуглуулж байгаа гэж ярьж байна."

Лун Зай Тянийг Ше Хун Чэн мэдээж мэднэ, тэрээр Цуст Тулааны Бүлэглэлд нэлээд нэр хүндтэй нэгэн бөгөөд түүний хүч ч мөн Мөнх амьдралд дэвших хязгаарт хүрсэн байв. Гэхдээ түүний ач хүү нь тийм ч онцгой биш бөгөөд энэ жил магадгүй ердөө Чи Хувирах (Qi Transformation) шатанд л байгаа байх.

(Орч: чи хувирах шат нь шинээр нэмэгдсэн түвшин бөгөөд анхдагч Элементийн шатны яг дараагийн шат)

Ше Хун Чэн гайхаж: "Лун Зай Тянь яагаад Ян Кайн талаар сураг тавих ёстой гэж?"

Өнөөх хүн өөрийн эрхгүй бухимдангуй санаа алдаад: "Лун Зай Тянь ач хүүдээ өнөөх сээтэгнүүр охин Хү Мэй Эрийг хөөцөлдөж байгаа бөгөөд түүнийг аль хэдийн өөрсдийнх нь болсон гэж үзэж байгаа.

Гэтэл Ян Кай, Хү Мэй Эр хоёрын харилцаа тодорхойгүй байгаа тул Лун Зай Тянь , Ян Кайг үхэх ёстой гэж хэлсэн байна лээ. Бусдын эмэгтэйд хүрэх санаа агуулсных нь төлөө түүнд үр дагаврыг нь сургамжлахын тулд тэр."

"Хү Мэй Эр!" Ше Хун Чэнгийн оюун санаанд том хөхтэй, дээшээ өргөгдсөн өгзөгтэй, сэтгэл татам залуухан охины дүр зураг бууж ирлээ. Түүний амьсгал гэнэт ширүүсэв.

Тэрхүү сээтэгнүүр охин нь хүмүүсийн хүслийг өдөөхдөө гарамгай бөгөөд гурван Сургуулийн бараг бүх шавь нар түүний тухай сонссон байдаг. Ше Хун Чэн ч бас түүнийг нэг удаа харж байсан.

"Тэр новш үнэхээр өөдгүй амьтан юмаа. Тэр сээтэгнүүр охинтой хүртэл ямар нэгэн харилцаатай байдаг байх нь ээ!" Хэдийгээр Ше Хун Чэнгийн амнаас зөв зүйтэй үгс гарч байсан ч, зүрх сэтгэл дотроо тэр маш ихээр уурлан харааж байв.

Хэсэг зуур бодсоны эцэст тэр эргэлзэнгүйгээр: "Нэг л биш ээ. Ийм нарийн мэдээллийг чи хаанаас олж авсан юм бэ?" гэж асуулаа.

[Хэрэв Лун Зай Тянь Ян Кайн амийг авахыг хүссэн ч гэсэн, тэр үүнийгээ ингэж өргөн цар хүрээтэйгээр зарлахгүй байх байсан; хэрэв энэ нь олонд танигдсан бол дайсных нь сонорт хүрэх байсан биш үү? Хэрэв Ян Кай үүнийг мэдсэн бол тэр Өндөр Тэнгэр Асраас гарах зүрх зоригтой байх байсан гэж үү?]

Сахилгын шавийн царай бага зэрэг хувирлаа, тэр нарийн ширийн зүйлийг мэдэж байсан ч энэ асуултад хэрхэн хариулахаа мэдсэнгүй.

"Надад хэл!" хэмээн Ше Хун Чэн хатуу тушаав.

"За!" Сахилгын шавь сандран түгдэрч хэлэхдээ, "Хэд хоногийн өмнө би Хар Чавга тосгоны Хаврын Салхит Бороо нэртэй газар... ууж байтал, Лун Зай Тянь яг хажуугийн өрөөнд байж таарсан юм. Тэгээд би түүний хажуугийн өрөөнд эмэгтэй хүнтэй хийсэн яриаг нь чагнасан юм."

"Хаврын Салхит Бороо юу!" Ше Хун Чэн тэр нөхөр лүү таагүй харцаар нэг нүдээрээ хяламхийн харав. Тэр тийшээ зүгээр ч нэг уухаар очоогүй нь тодорхой байлаа.

Тэр хүн цаашдын байцаалтаас зайлсхийхийг хичээж яаран үргэлжлүүлэн: "нрмын ах Ше, хэрэв Лун Зай Тянь энэ мэдээг мэдвэл Ян Кайг тийм ч амархан өнгөрөөхгүй. Ингэснээр бид гараа бохиртуулах шаардлагагүй болно. Лун Зай Тянь угаасаа хүүхэмсэг зантай хүн. Хэрэв бид Ян Кайн хажууд нэгэн үзэсгэлэнтэй эмэгтэй байгаа гэдгийг мэдэгдэж түүнийг улам өдөөн хатгавал, тэр ямар хариу үйлдэл үзүүлэх бол гэж та бодож байна?" гэв.

Ше Хун Чэнгийн царай гэрэлтэж, тэр хүйтнээр инээмсэглэснээ өнөөх шавийг: "Ухаалаг төлөвлөгөө байна!" хэмээн магтлаа.

Бусдын гараар могой бариулах энэхүү арга бол маш сайн төлөвлөгөө байлаа. Бага зэрэг эргэлзсэнээ тэр дахин ам нээж: "Нэгэнт Лун Зай Тянь түүнийг хайж байгаа юм чинь, энэ мэдээг түүнд дамжуул, гэхдээ энэ хэрэг нууц байх ёстой шүү.

Чамайг хэн болохыг илчлэх ямар ч зүйл битгий гаргаарай. Лун Зай Тянь энэ мэдээг биднээс ирсэн гэдгийг огтхон ч мэдэж болохгүй. Бас Ян Кайтай хамт байгаа эмэгтэй нь Салалт нэгдлийн хязгаарт бясалгадаг гэдгийг түүнд хэлээрэй, тэгвэл тэр тахиа барих гэж байгаад өгөөшний будаагаа алдахгүй байх болно."

"Мэдлээ!" гэж тэр хүн хэлээд хурдхан цааш одов.

[Ян Кай, энэ удаад чи үхлээс яаж мултрахыг чинь харъя даа. Зүгээр л Шя Нин Чан өдөржин гивлүүр зүүж явдаг нь харамсалтай. Би түүний царайг бүтнээр нь харах боломжгүй байсан ч, түүнийг ер бусын үзэсгэлэнтэй эмэгтэй гэдэгт би бараг л итгэлтэй байна.]

[Хэрэв ийм эмэгтэй Лун Зай Тянийн гарт орвол, түүний хувь заяа ямар байх нь тодорхой...]

Тэр мөчид Ше Хун Чэн, Лун Зай Тянийн азтайд бага зэрэг атаархаж байлаа.

Өндөр Тэнгэр Асар, Сахилгын танхим гээд бүгд л асуудал тарьж эхэлсэн бол Хар Чавга тосгонд ч мөн хэн нэгэн асуудал үүсгэж байв.

Ян Кай, Шя Нин Чан хоёрыг мориор хөдлөн явсны дараа нэг хэсэг хүмүүс нуугдаж байсан газраасаа гарч ирлээ. Ахлагчийнх нь царай хүйтэн байх бөгөөд Ян Кайн ар нуруу руу ширтсэнийхээ дараа тэрээр: "Чи сайн харсан биз дээ, тэр хүн Ян Кай мөн байсан уу?" хэмээн асуулаа.

"Гарцаагүй! Би сайн харсан Нү Лан ах аа, тэр бол эргэлзээгүй Ян Кай байсан. Өмнө нь Чэн Шао Фэн, Нү Тао ахыг хайж очсоны дараа бид түүнд зодуулсан шүү дээ. Нү Тао ах түүнд сургамж өгөх боломж олно гэж хэлж байсан. Тэгээд тэд нэг өдөр Хар Салхит худалдааны гудамж руу яваад дахиж эргэж ирээгүй."

Нү Лангийн царай барайж, тэр гараа даллаад: "Морьд худалдаж ав, бид тэднийг дагах ёстой. Би дүүгийнхээ хаана байгааг, мөн амьд үхсэнийг нь заавал олж мэдэх ёстой" гэлээ.

Нү Тао болон Чэн Шао Фэн нар ор сураггүй алга болоод нэг сар гаруй хугацаа өнгөрсөн байв. Нү Лан тэднийг хаа сайгүй хайсан боловч олж чадаагүй бөгөөд сураг тавих үеэр Ян Кай гэдэг нэр хэд хэдэн удаа дурдагдсан юм.

Тэр жинхэнэ нөхцөл байдлыг мэдээгүй ч, энэ талаар асуухын тулд Ян Кайг мөшгөх ёстой байв. Хэрэв дүү нь түүний гарт үхсэн бол, ах хүний хувьд тэр дүүгийнхээ өшөөг заавал авах болно.