Энэхүү тушаал гарахтай зэрэгцэн Ян Кайн өмнө хэсэг хүмүүс гарч ирсэн бөгөөд ямар нэгэн тайлбар өгөхийг ч хүлээлгүй тэдний нэг нь түүн рүү шууд л дайрлаа. Ян Кай гиншин дуугарсаар арагш шидэгдэв.

"Номын ах Ян!" Ли Юнь Тянь болон бусад нь айсандаа царай нь цонхийж, түүнд босоход нь туслахаар яаран гүйж очлоо.

Ян Кай арайхийн хөл дээрээ босоод, бухимдангуй санаа алдах зуураа шинээр ирсэн залуу руу харав. Тэрээр Вэй Жуаний хажууд зогсон, нэг гараараа түүнийг түших бөгөөд Ян Кай руу хорсолоор дүүрэн харцаар харангаа, "Залуу эзэн Жуань, та зүгээр үү?" хэмээн асуув.

Вэй Жуань Ян Кай руу хор шартай харцаар ширтлээ. Түүний бие бага зэрэг гуйвж байсан бөгөөд тэр толгойгоо сэгсрээд, "Би зүгээр ээ" гэлээ.

"Таны зүгээр байгаа нь сайн хэрэг. Би жаахан оройтчихлоо" гэж өнөөх залуу дахин хэлэв. Хэдийгээр түүний хүч чадал Вэй Жуанийхаас өндөр байсан ч, тэр Их Настангийн дор ажилладаг хүн тул байр суурийн хувьд Вэй Жуаниас доогуур байх нь мэдээж байлаа.

"Нэлээн оройтсон шүү, мэдэж байна уу?" Вэй Жуань инээгээд, ихэд өвөрмөцөөр "Номын ах Цао, та Сахилгын шавь болсноосоо хойш сургуулийн дүрмийг бидний хэн хэнээс ч илүү сайн ойлгосон байх учиртай. Тэгвэл би танаас асууя, хэрэв хэн нэгэн сургууль дотор хүн алахыг завдвал ямар шийтгэл хүлээх вэ?" хэмээн асуулаа.

Цао Жэн Вэнь ёжтойгоор инээмсэглэж, чанга дуугаар: "Энэ бол маш ноцтой хэрэг. Бид эхлээд гар хөлийг нь хугалж, дараа нь сургуулиас хөөж, эцэст нь цаазаар авах болно. Энэ нь бас бусдад сургамж, сэрэмжлүүлэг болох юм!" гэлээ.

Вэй Жуань 'хэхэ' хэмээн инээгээд Ян Кай руу хуруугаараа зааж, "Дөнгөж сая энэ хүн намайг ална гэж заналхийлсэн! Номын ах Цао, та түүнийг зохих ёсоор нь шийтгэнэ үү!" гэв.

Одоо ар талд нь дэмжих хүнтэй болсон Вэй Жуань яаж өмнөх шигээ хүлцэнгүй байх билээ дээ?

Цао Жэн Вэнь хатуухан өнгөөр, "Та үнэнээсээ хэлж байна уу?" гэж асуув.

Вэй Жуань хүйтнээр тасралтгүй толгой дохиод, "Номын ах Цао, таныг ирэх үед юу болсныг өөрийн хоёр нүдээрээ харсан биз дээ?" гэлээ.

Цао Жэн Вэнь толгой дохиж, "Тийм ээ, намайг ирэхэд энэ хүн үхлийн зэвсэг бариад таны цээж рүү чиглүүлж байхыг би үнэхээр харсан. Хэрвээ би түүний дайралтыг яаран хаагаагүй бол та хэдийнээ түүний хортой гарт амиа алдах байлаа. Энэ хүн бүр гэгээн цагаан өдрөөр сургуулийн дүрмийг зөрчин, ийм увайгүй үйлдэл гаргаж зүрхэлдэг ээ!" гэв.

Энэ хоёр бие биетэйгээ үгсэн тохирч, нэгэн хэмнэлээр дуугарсаар Ян Кайг хүн алахыг завдсан хэрэгт сэжигтэн болгож дөнгөлөө.

"Ямар утгагүй юм бэ!" Ли Юнь Тянь ширүүнээр эсэргүүцэж, "Дөнгөж сая Номын ах Ян, Вэй Жуань хоёр зүгээр л халз тулалдаж, тулааны эрдэм солилцож байсан. Та хоёрын ярьж байгаа шиг тийм ноцтой зүйл хаана байсан юм бэ?" гэж хашхирав.

Цао Жэн Вэнь хүйтнээр амьсгалан, "Энэ зүгээр л эрдэм солилцох байсан гэж үү?" гэлээ.

Жао Ху хурдхан хариу барьж, "Хэрэв та итгэхгүй байвал энд үзэж зогссон шавь нарын хэнээс нь ч асууж болно шүү дээ. Тэд бүгд үүний гэрч. Түүгээр ч барахгүй, энэ бүх зүйлийг анх Вэй Жуань эхлүүлсэн. Номын ах Ян зүгээр л үүнд татагдаж орсон юм" гэв.

"Гэрчүүд байгаа гэнэ ээ, тэр гэрчүүд нь хаана байна?" Вэй Жуань толгойгоо гилжийлгэн, хөхрөн инээх зуураа эргэн тойрноо харлаа.

Үүнийг үзэж зогссон Өндөр Тэнгэр Асрын шавь нар тэр даруй үргэсэн шувууд мэт тархан алга болов. Тэд энэ хэрэг Их Настантай холбоотойг мэдсэн тул өөрсдийгөө үүнд хутгах зориг хэнд нь ч байсангүй.

Аль ч талд нь орсон эсвэл хэнийг нь ч гомдоосон бай, Өндөр Тэнгэр Асарт өнгөрүүлэх тэдний ирээдүйн өдрүүд зовлонтой байх болно шүү дээ.

Үүнийг харсан Ли Юнь Тянь хэлэх үггүй болж, уйлмаар санагдсан ч өөрийгөө арайхийн тайвшруулан байж: "Энэ бүх үйл явдлыг бид гэрчилнэ. Нарийн ширийн зүйл бүрийг бид тодхон харсан. Бид бол гэрчүүд!" гэлээ.

Цао Жэн Вэнь толгой сэгсрэн, "Та нар бөөнөөрөө нийлж зодолдож, өөрсдийнхөө асуудалд сатаарсан байсан биз дээ. Та нар яаж гэрчилж чадах юм бэ?" гэв.

"Бөөнөөрөө нийлж зодолдсон гэнэ ээ?" Жао Ху үсрэн босож, хашхиран "Вэй Жуань өөрийнхөө дагалдагчдад биднийг халз тулаанд дууд гэж тушаасан нь тодорхой байсан! Үүнийг яаж бүлэглэн зодолдсон гэж хэлж чадаж байна аа? Цао Жэн Вэнь, чи өөрийгөө Сахилгын шавь болохоор хүссэн бүхнээ хийж чадна гэж битгий бодоорой. Чи Өндөр Тэнгэр Асарт дураараа шийдвэр гаргах хэмжээнд хараахан хүрээгүй байна."

"Увайгүй амьтан!" Цао Жэн Вэнь ширүүлж, "Сахилгын танхим нь сургуулийн дүрмийг төлөөлж, журмыг сахиулдаг бөгөөд тэд үргэлж шударга, хараат бус байдаг. Чи! Сахилгын танхимын эрх мэдэлд эргэлзэж зүрхлэнэ гэнэ ээ? Чиний ял чинь нэгээр нэмэгдлээ!" гэлээ.

"Хэрэв чи намайг яллахыг хүсэж байгаа бол, ямар шалтаг гаргах талаар санаа зовох хэрэггүй биз дээ?" Ян Кай гараараа даллаж Ли Юнь Тянийг чимээгүй болгоод, Цао Жэн Вэнь рүү ёжлон инээж, "Шударга бас хараат бус гэнэ ээ? Өнөөдөр би тэр шударга, хараат бус гэдгийг нь үнэхээр биеэрээ мэдэрлээ" гэв.

Хмм! Цао Жэн Вэнь хүйтнээр инээмсэглээд урагш алхан, их л сүртэйгээр "Бүгдийг нь баривчил! Их Настантай хэлэлцсэний дараа шийтгэлийг оноох болно!" хэмээн тушаав.

Сүн сүн! Хувцас дэрвэх болон хурдан хөдөлгөөний чимээ гарч, хаанаас ч юм бэ арваад Сахилгын шавь нар зүг бүрээс гарч ирлээ. Тэдний хамгийн сул нь Анхдагч Элементийн 5 дугаар шатанд байсан тул Ли Юнь Тянь болон бусад нь яаж тэдний өрсөлдөгч байж чадах билээ?

Хоёр гуравхан хөдөлгөөнөөр тэднийг газарт дарж, өвдөг сөгдүүлэв. Ян Кай эсэргүүцсэнгүй, учир нь тэр эсэргүүцээд ч юу ч өөрчлөгдөхгүйг мэдэж байсан юм.

"Ирээдүйд хэн нь хэн болохыг харцгаая!" Хулчгар Вэй Жуань санасандаа хүрсэндээ сэтгэл хангалуун байртай Ян Кайн өмнө алхаж ирээд, бардамнан инээмсэглэв.

"Тэднийг аваад яв!" Цао Жэн Вэнийг тушаахад, Сахилгын шавь нар тэднийг авч явлаа.

Ухаангүй хэвтэх Сү Мү рүү харсан Цао Жэн Вэний хөмсөг зангирлаа. Ян Кай, Ли Юнь Тянь болон бусдыг баривчлах нь энгийн хэрэг байсан ч, Сү Мүг баривчлах нь тийм биш байв. Тэр шууд хөдөлж зүрхэлсэнгүй, хэсэг бодож байгаад, "Номын дүү Сүг Хоёрдугаар Настангийн өргөө рүү хүргээд өг" гэлээ.

"Мэдлээ!" хэн нэгэн хариулаад, Сү Мүг газраас өргөж аван цааш авч явав.

(Орчуулагч: хаа сайгүй танил тал үйлчлэх юм даа, Монголд ч адилхан)

"Залуу эзэн Жуань, та нэлээд зовлон үзлээ дээ..." хэмээн Цао Жэн Вэнь зөөлнөөр хэлэв.

Вэй Жуань нүдээ онийлгон, шүдээ зуугаад, "Тэр Ян Кай гэдэг амьтныг чи яавч зүгээр өнгөрөөж болохгүй шүү! Тэр өнөөдөр намайг доромжилж, эцэс төгсгөлгүй шаналал амсууллаа! Чи юу хийх ёстойгоо мэдэж байгаа байх!" гэлээ.

Цао Жэн Вэнь бага зэрэг эргэлзсэн байртай харагдав. "Залуу эзэн Жуань, өнөөдрийн болсон явдал нэлээд том шуугиан тарьсан болохоор Их Настан Хуйд энэ тухай мэдээ очих нь гарцаагүй. Хэрэв бид одоо хөдөлбөл, бага зэрэг тохиромжгүй байх болно. Их Настан шийдвэрээ гаргасны дараа бид хөдлөх нь дээр биш үү."

"Гэхдээ би энэ уураа залгиад өнгөрч чадахгүй!" Вэй Жуаний царайнд бузар муу санаа нь илт тодорч байлаа.

"Санаа зоволтгүй ээ, би Залуу эзэн Жуаний уурыг бага ч болов гаргахад тусалж, түүнд зохих сургамжийг нь өгөх болно. Залуу эзэн Жуанийг гомдоовол ямар үр дагавартай байдгийг би түүнд биеэр нь мэдрүүлнэ ээ."

"Түүнийг алж болохгүй шүү, би түүнтэй өөрийн биеэр тооцоо бодохыг хүсэж байна!"

"Таны хэлснээр болно оо!"

Ян Кай болон бусад нь одоогоор Өндөр Тэнгэр Асрын Ойн шоронд хоригдож байлаа. Энд маш харанхуй бас чийгтэй, нягт хүйтэн агаартай бөгөөд олон тооны харх, шумуулууд тэдэнд хань болж байв. Бүх зүгээс бөөлжис хүрэм өмхий үнэр сэнгэнэх ажээ. Ерөнхийдөө энд амьд хүн байхын аргагүй орчин байлаа.

Ойн шорон бол Өндөр Тэнгэр Асрын алдаа гаргасан шавь нарыг хорьдог газар байв. Ли Юнь Тянь болон бусад нь хэзээ нэгэн цагт энд хоригдоно гэж хэзээ ч бодож байгаагүй тул энэ нь тэдэнд маш гашуун мэдрэмж төрүүлж байлаа.

"Номын ах Ян, бид таныг үүнд хутгачихлаа." Ли Юнь Тянь Ян Кайн хажууд суугаад аяархан уучлалт гуйв.

Ян Кай инээмсэглэн түүнийг тайвшруулж, "Энэ та нартай хамаагүй ээ, би л өөрийгөө барьж чадалгүй энэ хэрэг рүү орчихсон юм. Би манай хүмүүс бие биетэйгээ нохой шиг уралцаж байхыг харж тэвчсэнгүй" гэлээ.

"Нохой шиг уралцах гэнэ ээ..." Ли Юнь Тянь хахаж цацах шиг л болов, тэр Вэй Жуаний хүмүүсийг хараахдаа тэднийг ч гэсэн оруулаад хэлчихэв үү дээ?

"Аятайхнаар хэлбэл гэр бүлийн маргаан гэж болох ч, шуудхан хэлэхэд энэ чинь хоорондоо нохой шиг уралцаж байгаа хэрэг биш гэж үү?" хэмээн Ян Кай хөхрөн инээгээд асуулаа.

"Таны зөв бололтой. Гэхдээ Номын ах Ян, битгий санаа зовоорой! Залуу эзэн Сү биднийг хэзээ ч орхихгүй. Бид энд хэдхэн цаг хүлээхэд л хангалттай, тэгээд Залуу эзэн Сү ирж биднийг аварна." Ли Юнь Тяний сэтгэхүй харьцангуй энгийн байлаа.

Ян Кай биеэ эргүүлэн илүү тухтай байрлалд оров. "Би чамаас нэг зүйл асуумаар байна, Их Настан, Хоёрдугаар Настан хоёр яагаад бие биеийнхээ эсрэг ингэж их сөргөлддөг юм бэ?"

Ли Юнь Тянь энэ асуултыг хүлээж байсан мэт санаа алдаад: "Энэ бүлгэмийн Тэргүүнтэй холбоотой..." гэлээ.

"Юу гэнэ ээ? Нарийн ширийнийг нь надад яриад өг дөө."

Ли Юнь Тянь яриагаа эхлэв: "Өнгөрсөн удаа Залуу эзэн Сү танд Тэргүүний шавь нарынх нь тухай ярьж өгсөн дөө? Тэргүүн өөрийн хоёр дахь шавиа барьж авчран Хориотой Луугийн хавцалд хорьсноос хойш олны өмнө гарах нь тун ховор болсон.

Тэр бүр сургуулийн дотоод асуудалд ч нэг их анхаарал хандуулахаа больсон юм. Тиймээс өнгөрсөн хэдэн жилийн хугацаанд энэ бүхнийг Их Настан л удирдаж байгаа. Магадгүй түүний шунал байх, юутай ч Их Настан одоо өөрийгөө бүлгэмийн Тэргүүн мэтээр л авирладаг болсон.

Үүнийг харсан Хоёрдугаар Настан дургүйцэж, Их Настанг Тэргүүний байр суурийг булаах бодолтой байна гэж үздэг. Иймэрхүү зүйлсээс болоод л тэдний дунд зөрчил, маргаан гарах нь мэдээжийн хэрэг шүү дээ."