Тэр мөчид Вэй Жуанийг гүнээ харамсаж байсан гэж хэлж ч болох байлаа.

Тэрээр өөрийнх нь Хатгамалт Үүлэн Торон Хуяг өрсөлдөгчийнх нь ганц ч цохилтыг хааж чадаагүйд цочирдож, Хамгаалалтын эдлэл нь сүйрсэнд дотроо гашуудан харамсаж байв.

Тэр туйлын ихээр хилэгнэсэн байлаа. Вэй Жуань эргэж харан Ян Кай руу үсрэн орж, "Чи миний Хамгаалалтын эдлэлийг эвдэж зүрхлээ юу! Би чамайг үхээсэй гэж хүсэж байна!" хэмээн архирлаа.

Вэй Жуань ч бас Анхдагч Элементийн 3 дугаар шатанд байсан тул түүний хүч чадал тэсрэн гарах үед Ян Кайгаас огтхон ч дутахгүй байв. Гэвч харамсалтай нь, Ян Кай дөнгөж Биеийг хатуужуулах шатанд байхдаа л Анхдагч Элементийн 5 дугаар шатны бясалгагчийг хөнөөж чаддаг байсан шүү дээ.

Анхдагч Элементийн 3 дугаар шатанд байгаа өчүүхэн нэгэн яаж түүнээс давуу тал олж чадах билээ дээ?

Вэй Жуанийг Ян Кайд хүрч ирэхэд, цус шиг улаан илд агаарт сүлжин гялсхийж, Вэй Жуанийг хэд хэдэн удаа зүсэж, янз бүрийн шарх үлдээлээ.

Вэй Жуаний бие тэр даруй хөшиж, түүний нударга Ян Кайгаас гурван инчийн зайд зогсов. Тэр хэчнээн хичээгээд ч дахин нэг алхам урагшилж чадсангүй, учир нь тэрээр шатам халуун мэдрэмжийг мэдэрч байв.

Чичирхийлсээр тэр нүдээ доошлуулан харав. Тэгтэл Ян Кайн гарт байгаа цус шиг улаан илд нь яг л хурдан могой шиг тасралтгүй довтолж байлаа.

"Хамгаалалтын эдлэл гэдэг чинь бас яг л хүмүүсийн ярьдаг шиг тийм ч сүртэй эд биш бололтой." Ян Кай Вэй Жуаний бие дээрх Хатгамалт Үүлэн Торон Хуягийг нүд гүйлгэн харах зуураа ёжлонгуй хэлэв; тэрхүү хуяг нь нүх, урагдлаар дүүрэн болсон байлаа.

Ян Кай ч мөн адил гайхширсан байв, учир нь тэр өөрийнх нь Ян шингэнээр хийсэн илд ийм хүчирхэг, ийм хурц байна гэж огт таамаглаагүй юм.

Нэгэнт үүнийг дурдсаных, Ян Кай Вэй Жуаньтай тулалдахыг үнэхээр их хүсэж байсан. Анх тэрээр багагүй хүч гаргах хэрэгтэй болно гэж бодож байсан ч, одоогийн байдлаар тэр зөвхөн ганцхан дусал Ян шингэн ашиглаад л түүнийг бүрэн давамгайлж байв.

Өрсөлдөгч нь Хатгамалт Үүлэн Торон Хуягийг ашиглаж байхад, тэр яагаад Ян шингэнийг ашиглаж болохгүй гэж?

"Хүрээд ир, намайг гэмтээгээд үз л дээ!" Вэй Жуаний хацар чичирхийлэн, Ян Кай руу бага зэрэг үзэн ядсан харцаар харав. Хэдийгээр түүний амь нас Ян Кайн гарт байсан ч тэр өчүүхэн ч айхгүй байлаа, учир нь тэр Их Настангийн ач хүү шүү дээ! Ийм өндөр нэр хүндтэй хүн ард нь байхад Өндөр Тэнгэр Асарт хэн ч түүнийг гэмтээж зүрхлэхгүй.

"Зулбасага минь, чи магадгүй мэдэхгүй байх л даа, миний өвөө бол Их Настан, тиймээс хэрэв чи намайг гэмтээж зүрхлэх юм бол чи өөрөө үхлээ эрж байна гэсэн үг!" Вэй Жуань өөртөө бүрэн итгэлтэйгээр Ян Кай руу заналхийлэн харав.

Үүнийг сонсоод Ян Кай үнэхээр хариу үйлдэл үзүүлсэн бөгөөд хурууных нь завсар дахь цус шиг улаан илд улам илүү аюултай болж, нүдэн дэх улаан оч нь өмнөхөөсөө ч илүү хэрцгий догшин харагдах болов.

"Чи түрүүлж үхэх үү, эсвэл би юу гэдгийг мэдэхгүй л юм?" Ян Кай сонирхонгуй хоолойгоор Вэй Жуаньд ийн хэлэв. Түүний царайнд нэгэн хачирхалтай инээмсэглэл тодорч, хуруундаа аажмаар хүч оруулж эхэллээ.

Аажмаар Вэй Жуаний цээжнээс бараан улаан цусны дусал шүүрэн урсахад тэр өөрийн эрхгүй гиншин дуугарлаа. Гэмтэл авах тэрхүү мөчид Вэй Жуань биед нь буцлам халуун Ян Юань Чи нэвтрэн орж, арьс махыг нь шатаам өвдөлтөөр түлэхийг мэдрэв.

"Чи үнэхээр зүрхэллээ гэж үү..." Вэй Жуань Ян Кай руу итгэж ядсан байртай ширтэв. Өндөр Тэнгэр Асарт түүнийг гэмтээж зүрхлэх хүн байсаар байгаа гэдэгт тэр итгэж чадахгүй байлаа.

"Зүрхэлсэн эсэх нь хамаагүй, би аль хэдийн хийчихсэн байна. Чи намайг зүрхлэхгүй гэж хэлэх гээ юу?" Ян Кай үргэлжлүүлэн хүч гаргаж, илдийг хагас инчээр гүнзгийрүүлэн зооход цус тасралтгүй урсан гарлаа. Дотоод хулчгар зангаа ил гарган Вэй Жуань "Чи миний өвөө чамайг ална гэхээс айхгүй байна уу!" хэмээн хашхирч орхив.

"Шавь нарын хоорондын эрдэм солилцох тулаанд хүн өөрийн амьд явах, үхэх эсэхээ өөрөө л хариуцдаг!" Ян Кай хүйтнээр ёжлон хэлээд, "Хэрэв чи бусадтай эн тэнцэхгүй бол чамайг алсны төлөө чи бусдыг буруутгаж чадахгүй. Их Настан тэгээд юу хийж чадах юм бэ? Өндөр Тэнгэр Асар түүний мэдлийнх биш шүү дээ."

Энэхүү шавийн галзуурал мэт авираас болж сандарч балмагдсан Вэй Жуаний хамаг бие чичирч, хүйт оргихыг мэдэрлээ.

Түүнийг ам нээх гэтэл Ян Кай гэнэтхэн тасалж, "Хэрэв чи 'Би бууж өгч байна' гэдэг хэдэн үгийг хэлэх юм бол, би чамайг ална шүү. Тийм болохоор энэ тухай бодохын ч хэрэггүй" гэв.

Вэй Жуаний царай үхдэл мэт цонхийв, учир нь тэр яг сая бууж өгөхийг бодож байсан юм. Шавь нарын хоорондын тулаанд хэрвээ хэн нэгэн нь өрсөлдөгчтэйгөө эн тэнцэхгүй гэдгээ мэдэрвэл бууж өгөх боломжтой байдаг. Тэгвэл өрсөлдөгч нь тэднийг цааш хөөх эсвэл дахин дайрах эрхгүй болдог дүрэмтэй.

Гэвч одоо тэр энэ хэдэн үгийг хэлж зүрхлэхгүй байлаа, учир нь тэр Ян Кайн галзуу юм шиг хэрнээ үхэн хатан харж буй харцнаас өчүүхэн төдий ч тоглосон шинж олж харж чадсангүй.

"Чи яг юу хийхийг хүсээд байгаа юм бэ?" Вэй Жуань шүдээ зуун байж ийнхүү асуулаа.

"Би юу ч хийхийг хүсээгүй байна. Би зүгээр л чамайг Сү Мүг ялахын тулд Хамгаалалтын эдлэлдээ найдаж байсан болохоор түүнтэй яагаад ч эн тэнцэхгүй юм байна даа гэж бодож байлаа!" Ян Кай толгойгоо аажмаар сэгсрэнгээ хэлэв.

"Би түүнтэй эн тэнцэхгүй гэнэ ээ?" Вэй Жуань яг л сүүлэн дээрээ гишгүүлсэн муур шиг болов. Тэрээр нам дуугаар хашхиран, "Би яагаад түүнтэй эн тэнцэхгүй гэж? Миний хүч түүнээс өндөр, миний байр суурь ч бас илүү өндөр байхад, би яагаад түүнтэй эн тэнцэхгүй байх юм бэ?"

Ян Кай толгойгоо хажуу тийш эргүүлэн, "Чи надад итгэхгүй байна уу? Би чамд харуулъя" гэлээ.

Үгээ дуусгамагцаа Ян Кай хуруундаа дахин хүч оруулахад Вэй Жуаний царай муруйж, хяналтгүйгээр чичирхийллээ.

Ян Кай эргэж хараад Вэй Жуаний дагалдагчдыг шинжин харав. Өмнө нь тэд Ли Юнь Тянь болон бусадтай хамаг чадлаараа тулалдаж байсан юм. Гэвч Вэй Жуанийг унахыг харсан даруйдаа тэд тулалдахаа зогсоож, тэнэг хүн шиг гөлрөн зогсохоос өөр зүйл хийж зүрхэлсэнгүй.

"Та нар Залуу эзэн Вэй Жуанийгаа авармаар байна уу?" гэж Ян Кай тэднээс асуув.

Ян Кайн галзуу үйлдлээс болж бүгд айдаст автсан тул хэн ч хариулж зүрхэлсэнгүй. Түүний ийм хэрцгий догшин байдлыг харсан арваад залуусын хэн нь түүн рүү дайрч зүрхлэх билээ дээ?

"Хэрэв та нар түүнийг авармаар байгаа бол дуулгавартайяа өвдөг сөгдөж, буруугаа хүлээ! Хэрэв би өршөөмөөр санагдвал түүнийг өршөөж магадгүй шүү!" Ян Кай хүйтнээр хөхрөн инээв.

Тэдний царай цонхийв, энэ... дөнгөж сая Вэй Жуань Сү Мүгийн дагалдагчдад ингэж хэлээгүй бил үү?

Сү Мүгийн дагалдагчид үүнийг сонсоод өчүүхэн ч эргэлзэлгүйгээр сөхөрч, Вэй Жуаньд мөргөсөн шүү дээ. Энэ нь тэд ч бас ижил зүйл хийх ёстой гэсэн үг үү?

Эдгээр хүмүүс зүгээр л гөлрөн зогсоно, учир нь хэрэв тэд өвдөг сөгдвөл асар их нэр нүүрээ алдах болно.

Нэр төргүйгээр тэд яаж Өндөр Тэнгэр Асарт үргэлжлүүлэн байж чадах билээ? Гэхдээ хэрвээ тэд сөгдөхгүй, үүнээс болж Вэй Жуань тэднийг буруутгавал яах вэ?

Хүн бүрийн царай өөр өөр хувиралтай байх бөгөөд бүгд дотроо эргэцүүлэн бодож, ямар шийдвэр гаргахаа мэдэхгүй байлаа.

"Та нар түүнийг үхээсэй гэж хүсэж байгаа бололтой." Ян Кай зөөлнөөр санаа алдаад, илдийг Вэй Жуаний бие рүү дахин бага зэрэг гүн түлхэв.

Вэй Жуань айсандаа хашхиран орилов, учир нь тэр Ян Кайн гарт байгаа илд үүнээс ч илүү гүн нэвтэрвэл зүрхийг нь хатгах болно гэдгийг мэдэрч байв.

Энэ бол үхлийн цохилт байлаа!

Вэй Жуань үхэхийг хүсэхгүй байсан тул цөхөрсөн байдалтай сөөнгө хоолойгоор дагалдагчид руугаа хашхиран, "Та нар юугаа хүлээгээд байгаа юм бэ? Хурдхан өвдөг сөгдөөч! Хэрвээ би үхэх юм бол та нарын хэн нь ч амьд үлдэхгүй шүү!" гэлээ.

Сая л нэг Вэй Жуаний доорх дагалдагчид биеэ чичирхийлүүлэн байж өвдөг сөгдөн унацгаав.

Энэ дүр зургийг хараад Ли Юнь Тянь болон бусад нь хүчтэй сэтгэл хөдлөлд автлаа, учир нь тэдний өмнө нь амссан шударга бус явдал эдгээр хүмүүсийн үйлдлээр угаагдан арилж байв. Тэд хамаагүй хөнгөрч, чөлөөтэй болсон мэт санагдана.

Ян Кай Вэй Жуань руу эргэж хараад урамтайгаар, "Одоо чи өөрийгөө Сү Мүгээс юугаараа ялгаатайг мэдсэн үү?" гэж асуулаа.

Вэй Жуань гөлрөн харж байснаа царай нь гэнэт хувирч, өөрийн дагалдагчид руу хорсолоор дүүрэн харцаар харав.

Сү Мүгийн амийг аврахын тулд Ли Юнь Тянь болон бусад нь өөрсдийн нэр төрөө хаяж чадсан. Гэтэл түүний дагалдагчид яасан бэ? Зөвхөн түүнийг хашхичин, амиар нь сүрдүүлэх үед л тэд дурамжхан Ян Кайн шаардлагыг биелүүллээ.

Энэ хоёрыг харьцуулж үзэхэд Вэй Жуань болон Сү Мү хоёрын ялгаа тодорхой болов. Хувь хүний манлайлал, нөлөөгөөрөө Вэй Жуань Сү Мүтэй яагаад ч эн тэнцэхгүй байлаа.

"Одоо чи сэтгэл хангалуун байна уу?" гэж Вэй Жуань Ян Кай руу хүйтнээр ширтэн асуулаа.

Ян Кай нүдээ онийлгон харах бөгөөд түүний царайны хувирлыг унших аргагүй байв.

Вэй Жуань айсандаа царай нь цонхийж, чарласан хоолойгоор "Чи арай ч дээ..." гэлээ.

Гэвч Ян Кайг хариулж амжихаас өмнө холоос нэгэн хүн ууртайгаар, "Тэднийг бүгдийг нь баривчил!" хэмээн хашхирах нь сонсогдлоо.