Энэхүү хоёр бүлэг хүмүүсээс гадна Өндөр Тэнгэр Асрын нэлээд хэдэн шавь нар тулалдагчдыг тойрон зогсож, энэхүү жүжгийг үзэж байлаа. Хөндлөнгөөс харж зогсох эдгээр хүмүүсийн тоо тийм ч цөөн байсангүй бөгөөд тэд өрнөж буй халз тулааныг хуруугаараа заан өөр хоорондоо ярилцана.

Дотроо бага зэрэг гайхширсан Ян Кай олныг зүсэн Ли Юнь Тяний зүг рүү аажмаар алхаж очлоо.

Сү Мүгийн хамар нь цус болж, нүүр нь хавдсан байхыг тэр харав; тэрээр өөрөөсөө нэг их ахмад биш нэгэн залуутай нүүр тулсан бөгөөд нэлээд өрөвдмөөр байдалд оржээ. Өнөөх залуу маш тайван, биедээ нэг ч гэмтэл авсан шинжгүй байх бөгөөд Сү Мү рүү үл тоомсорлосон харцаар инээмсэглэнэ.

Тэрээр Сү Мүгийн дайралтуудыг ямар ч хүчин чармайлтгүйгээр хаахын сацуу түүнийг өдөөн хатгаж байлаа. Сү Мү чангаар хашхиран урагш үсрэн дайрсан ч түүний цохилт амархан няцаагдав.

Хэсэг хугацаанд ажигласны эцэст Ян Кай хөмсгөө зангидлаа. Учир нь Сү Мүгийн цохилтууд тэр залууг онохгүй байгаадаа биш, харин оносон ч ямар нэгэн нөлөө үзүүлэхгүй байгааг тэр анзаарав. Сү Мүгийн нударга буух үед тэр залуу нүдээ ч цавчихгүй байхад, нөгөө талаас Сү Мү өөрөө хөнгөн бэртэж байлаа.

Энэ хоёрын Юань Чи-гийн хэлбэлзлийн зөрүү маш бага буюу өөрөөр хэлбэл тэдний хүч чадал бараг ижил байв. Гэтэл тулалдах үед яагаад ийм том ялгаа гарч байна вэ?

"Юу болоод байна аа?" Ян Кай Ли Юнь Тяний мөрөн дээр товшоод асуув.

Эргэж харсан Ли Юнь Тяний царай баяр хөөрөөр дүүрч, "Номын ах Ян!" хэмээн дуу алдлаа.

Энэ дууг сонсоод Жао Ху болон бусад нь Ян Кайг хараад очиж мэндчилээд, өөдөөс нь харах хүмүүс рүүгээ дахин эргэж харав.

"Сү Мү яагаад түүнтэй эн тэнцэхгүй байгаа юм бэ?" Ян Кай гайхширч буйгаа илэрхийлэн, "Тэдний хүч бараг ижилхэн байх ёстой биз дээ?" гэв.

Ли Юнь Тянь тэр даруй толгой дохисон боловч царай нь барайв. "Тийм ээ, Залуу эзэн Сү одоогоор Анхдагч Элементийн 2 дугаар шатанд байгаа бол тэр хүн Анхдагч Элементийн 3 дугаар шатанд байгаа. Хэрвээ шударгаар ярих юм бол Залуу эзэн Сү яг ч түүний өрсөлдөгч биш болохоор түүнд тийм ч амар байхгүй л дээ. Гэхдээ энэ хүн туйлын өөдгүй амьтан.

Бид Номын ах дүүсийн хувиар тулааны эрдэм солилцож, халз тулалдах үедээ ямар нэгэн эрдэнэс эсвэл зэвсэг хэрэглэдэггүй байтал тэр хамгаалалтын эдлэл өмсөж зүрхэлсэн байна. Ийм байхад Сү Мүгийн дайралт яаж хүчээ харуулж чадах юм бэ?"

Үүнийг сонсоод Ян Кайн царайнд эргэцүүлэн бодож буй шинж тодров. "Хамгаалалтын эдлэл ээ?"

"Тийм ээ." Ли Юнь Тянь шүдээ зуугаад, "Тэр бол Их Настангийн төрсөн ач хүү, түүнийг Вэй Жуань гэдэг. Тэр хамгаалалтын эдлэлийг Их Настан өөрөө түүнд өгсөн юм" гэлээ.

"Дахиад нэг хоёр дахь үеийн эзэн үү?" Асуудал аажмаар тодорхой болж эхэллээ. Сү Мүгийн ард нэгэн Настан байдаг бол энэ Вэй Жуань нь Их Настангийн ач хүү байв. Хоёулаа хүчирхэг ар талтай бөгөөд тэдний байр суурь нь бараг ижил тул хэрэв бусад хүмүүс Сү Мүтэй тулалдаж зүрхэлдэггүй бол Вэй Жуаньд харин тэгж зүрхлэхгүй байх шалтгаан байсангүй. Гэхдээ хамгаалалтын эдлэл өмссөн нь бага зэрэг шударга бус хэрэг байлаа.

"Их Настан болон Хоёрдугаар Настан хоёр хэзээ ч сайн харилцаатай байгаагүй бөгөөд Сү Мү, Вэй Жуань хоёр хүртэл бие биедээ тааламжгүй ханддаг. Одоо түүнд ийм боломж гарч ирсэн болохоор тэр Сү Мүд хатуухан сургамж өгөхийг төлөвлөж байгаа нь лавтай." Ли Юнь Тянь дотроо ихэд санаа зовж байв.

"Тэгэхээр энэ зүгээр л ямар ч утгагүй, уйтгартай дотоод зөрчил байх нь ээ."

"Номын ах Ян, Залуу эзэн Сү-г аврах арга бодож олооч дээ. Та түүний зан чанарыг мэднэ шүү дээ! Хэрвээ тэр ингээд үргэлжлүүлээд байвал хүнд бэртэл авах болно."

Ян Кай тайван хэвээр байв. "Энэ бол шавь нарын хоорондын эрдэм солилцох тулаан. Тэдэнтэй эн тэнцэж чадахгүй, эцэст нь зодууллаа гээд яах юм бэ? Өндөр Тэнгэр Асрын шавь нар үүнээс айна гэж чи хэлэх гээд байна уу?"

"Гэхдээ энэ тулаан анхнаасаа л шударга байгаагүй, бас Вэй Жуань хамгаалалтын эдлэлийнхээ хүчний ард нуугдаж байна шүү дээ."

Ян Кай хүйтнээр инээмсэглэж, "Энэ ертөнц хэзээ ч шударга байдаггүй юм! Хүчтэй нь сул доройгоо ангуучилж, хүчтэй нь л хүндлэгддэг. Та нар үүнийг аль хэдийн мэдэх л ёстой доо" гэлээ.

Ли Юнь Тянь хэлэх үггүй болж, таг дуугүй болов.

Өндөр Тэнгэр Асрын шавь нарын хоорондын эрдэм солилцох тулаанд тэд хөндлөнгөөс оролцох боломжгүй байв. Хэдийгээр Ян Кай өмнө нь хэрцгий үйлдэл гаргаж байсан ч, тэр ч гэсэн сургуулийн дүрмийг зөрчиж чадахгүй тул өмнөх шигээ очоод Сү Мүг аварна гэж тэд яаж найдах билээ дээ?

Тулааны талбарт Сү Мү хэдийнээ унахад бэлэн болсон бөгөөд түүний дайралт ч цаашид ямар ч хүчгүй болсон байв. Энэ хооронд Вэй Жуань энэ үр дүнд онцгой их баяртай байгаа бололтой чангаар инээж байлаа. Тэрээр цээжээ бахархалтайгаар балбаж, "Сү Мү, битгий нэрэлх л дээ, хүрээд ир. Энэ Залуу эзэн өнөөдөр маш өгөөмөр байгаа болохоор эндээсээ огтхон ч хөдлөхгүй. Хэрэв чи намайг гэмтээж чадвал миний ялагдал байх болно" хэмээн бардамнав.

Сү Мүгийн нүд бүрэлзэж, хоёр гар нь тэр чигтээ цусанд будагдсан байлаа. Вэй Жуаний өмссөн хамгаалалтын эдлэл нь зөвхөн хамгаалах шинж чанартайгаар зогсохгүй, Юань Чи-гээр цэнэглэгдсэн дайралтыг буцаан ойлгох чадвартай тул Сү Мүгийн дайралт бүр хамгийн багадаа анхны хүчнийх нь талтай тэнцэх хэмжээгээр өөр рүү нь буцаж ойж байв. Түүний гарт үүссэн шархнууд үүнээс л болсон юм.

Вэй Жуаний бардам үгсийг сонсоод Сү Мү бага зэрэг цус нулимж, үзэн ядалтаар дүүрэн "Хэрэв чамд зориг байгаа юм бол тэр яст мэлхийн хуягаа тайлчих. Энэ Залуу эзэн чамайг мөлхдөг болтол чинь зодож чадахгүй бол чи миний ач хүү биш шүү!" хэмээн хариу барив.

Вэй Жуаний царай хүйтэрч, хорон болов. Ёжтойгоор инээгээд тэр өрсөлдөгчөө үргэлжлүүлэн доромжилж, "Ямар их зориг вэ! Чи надаар даажигнахыг оролдож зүрхлээ юу! Хэлсэн үгнийхээ төлөө чи төлөөсөө төлөх болно!" гэлээ.

Вэй Жуань илт хилэгнэсэн бөгөөд нэг хормын дотор Сү Мү рүү дайран очив. Сү Мүгийн хацар руу нь цохиход Сү Мү зөвхөн гараараа л хаахыг оролдов. Гэвч түүний хүч өрсөлдөгчтэйгөө харьцуулашгүй болсон тул тэр үүнээс хамгаалж чадсангүй. Нударга буухтай зэрэгцэн хацар нь тэр даруй хавдаж, толгой нь зуун наян хэм эргэх шиг л болов.

Вэй Жуань бар шиг л сүртэйгээр урагш алхаж, Сү Мүг өшиглөж газар унагаагаад хоёр гараараа тасралтгүй нүдэж гарлаа.

Сү Мү хамаг хүчээ дайчлан эсэргүүцэхийг оролдсон боловч ямар ч нэмэр байсангүй. Вэй Жуаний өмссөн хамгаалалтын эдлэл нь илт олон төрлийн ашиг тустай бөгөөд Сү Мү одоогийн хүчээрээ түүнтэй өрсөлдөх ямар ч боломжгүй байв.

"Намайг өвөө гээд дуудчих, тэгвэл энэ Залуу эзэн чамайг өршөөж магадгүй юм шүү!" Хэсэг хугацаанд цохисны дараа Вэй Жуань түр зогсоод ингэж хэллээ.

Сү Мү хүйтнээр дээш харж, нүдэндээ үзэн ядалт тээсээр инээмсэглэв.

Өмнө нь Сү Мү Чэн Шао Фэн чулуугаар толгой руу нь цохихоос арай ядан бултсан ч бууж өгөөгүй. Тэгвэл тэр энэ удаад яаж бууж өгөх билээ?

"Чи миний хөх инээдийг хүргэж байна!" Вэй Жуань өчүүхэн ч эргэлзэлгүйгээр Сү Мүг үргэлжлүүлэн цохиж, Сү Мүгийн шүд нь үсэрч, хамраас нь цус сад тавин урсаж, үнэхээр өрөвдөлтэй харагдах ажээ.

Энэ Вэй Жуаний гар үнэхээр хэрцгий бөгөөд Чэн Шао Фэнээс ч илүү хэрцгий байлаа.

"Залуу эзэн Сү!" Ли Юнь Тянь болон бусад нь цаашид тэсвэрлэж чадалгүй нэг алхам урагшилсан боловч сургуулийн дүрмийг зөрчиж болохгүй тул үүнээс өөр юу ч хийж чадахгүй гэдгээ ойлголоо.

Вэй Жуань үргэлжлүүлэхийн оронд эргэж хараад Ли Юнь Тянь болон бусад руу муухай харан, "Хи... Хи... Та нар түүнийг авармаар байна уу?" гэж егөөдөв.

Ли Юнь Тянь болон бусад нь хариулсангүй, зөвхөн гүнзгий амьсгаа авч, уур хилэнгээр дүүрэн байлаа.

"Та нар түүнийг авармаар байна уу гэж би асуулаа?" Тэрээр Сү Мүгийн нүүр рүү алгадаад дахин хоронгоор асуув.

Сү Мүг дахин цохиулж байгааг хараад тэд толгой дохисон боловч түүнийг ямар нэгэн зүйл сэдэж байгаа байх гэж айж байлаа.

"Тэгвэл сөхөрч мөргөцгөө! Дуулгавартайяа хэд хэдэн удаа мөргө, хэрвээ энэ Эзэнтэн тааламжтай байвал өнөөдөр түүнийг өршөөнө!" Вэй Жуань Сү Мүг бүрэн дүүрэн дарж авч чадаагүй тул Ли Юнь Тянь болон бусад руу хандлаа. Тэд Сү Мүгийн дагалдагчид тул хэрэв тэд доромжлогдвол Сү Мүг доромжилсонтой ялгаагүй хэрэг байв.

Үүнийг сонсоод тэнд байсан хүмүүс шуугилдаж эхэлсэн бол Ли Юнь Тянь болон бусдын царай үнс мэт саарал болж, туйлын ихээр доромжлогдсоноо мэдэрлээ.

Сү Мү тэдний зүг рүү арайхийн толгойгоо эргүүлж, хугарсан шүдтэй амаараа "Түүнийг битгий сонс!" хэмээн арай ядан хашхирав.

"Пат" хийх чимээ гарч, Сү Мү дахин нэг алгадуулав.

Ли Юнь Тянь болон бусад нь айсандаа царай нь цонхийв, учир нь тэд цаашид эргэлзвэл Сү Мү улам л ихээр зовох болно гэдгийг мэдэж байлаа. Цөхрөнгөө барсан царайтай тэд аажмаар газар өвдөг сөгдөв.

Ян Кай тэдэн рүү алмайран харав, учир нь тэд Сү Мүгийн төлөө ингэж их зүйл хийнэ гэж тэр хэзээ ч төсөөлж байсангүй. Хэрэв харилцаа нь тийм дотно биш бол хэн нэгний төлөө хэн ингэх билээ?

Анх Ян Кай, Ли Юнь Тянь болон бусдыг хоёр дахь үеийн эзэн Сү Мүгээс ашиг олохын тулд дагаж гүйдэг гэж бодож байсан боловч байдал огт өөр болох нь тодорхой болов.

Вэй Жуаний нүд нарийсаж, гэнэт чангаар хөхөрч эхэллээ. Тэр тэдний дээрээс сүндэрлэн, Сү Мү рүү доош харан: "Чиний сургасан эдгээр нохойнууд ингэж их дуулгавартай байсныг чи анзаараагүй бололтой шүү" гэв.

Сү Мүгийн нүдний булангаас хоёр дусал нулимс урсан гарч ирэв, энэ бол доромжлолын нулимс байлаа! Вэй Жуань түүнийг хэчнээн зодсон ч тэр өчүүхэн ч нулимс унагаагаагүй байсан бол одоо Ли Юнь Тянь болон бусдыг газар өвдөг сөгдөж байхыг хараад тэр нулимсаа тогтоон барьж чадсангүй.