Нэгэнт л түүнд туслахаар шийдсэн тул Шя Нин Чан өөрийгөө илчилж, ямар нэгэн сэжиг авахуулахыг хүссэнгүй. Зөвхөн түүнтэй тулалдаж тусалснаар л Ян Кай эцэст нь дараагийн шатандаа дэвшиж чадах байв.

Тийм ч учраас түүний анхны цохилт нь аллага үйлдэх сэдлээр дүүрэн байлаа.

Ян Кайн хүч чадал дөнгөж Биеийг хатуужуулах 9 дүгээр шатанд байсан тул Шя Нин Чан зөвхөн Анхдагч Элементийн 2-оос 3 дугаар шаттай дүйцэхүйц хүчийг л ашиглав.

Эгзэгтэй мөчид байсан Ян Кай ямар нэг зүйл буруу байгааг мэдэрч, эргэн тойронд нь хүйтэн даралт үүсэхийг анзаарлаа. Хариу үйлдэл үзүүлэх хангалттай хугацаа байсангүй, тэрээр үхэх сэхэхээ үзэх байдалд орсноо мэдрэв.

Түүнийг энэхүү мэдрэмждээ эргэлзэж байх яг тэрхэн зуурт, хажуу талаас нь алганы исгэрэх чимээ сонсогдов.

[Хэн нэгэн над руу нууцаар дайрч байна!]

Ян Кай тэр даруй ухаан орсон бөгөөд огтхон ч айсан шинжгүй, харин ч баярласан байртай хажуу тийш үсрэв. Тэрээр хөмсгөө зангидаад, нэгэн цохилтыг маш хурдан гүйцэтгэлээ.

Дараагийн шат руугаа дэвших гэж оролдох үед түүний тулалдах хүсэл нь сэрсэн байсан бөгөөд биедээ хуримтлагдсан энергийг хэрхэн гадагшлуулах вэ гэж бодож байтал хэн нэгэн ингээд өөрөө хүрээд ирнэ гэж хэн санах билээ!

Түүн рүү хэн ингэж гэнэтийн дайралт хийж байгаа нь Ян Кайд огтхон ч хамаагүй байв, учир нь тэр зөвхөн тулалдахыг, бүр ханаталаа тулалдахыг л хүсэж байлаа!

Дайсны хөдөлгөөний чимээ болон Юань Чи-гийнх нь хэлбэлзлийг мэдэрмэгцээ Ян Кай яаран хэдэн алхам ухарч амжлаа. Шя Нин Чангийн дайралт хоосон агаарт буусан тул тэрээр хөдөлгөөнөө тайвнаар сааруулсан ч, нүдэнд нь гайхшрал тодров. Хэдийгээр тэрээр Анхдагч Элементийн 3 дугаар шаттай дүйцэхүйц хүч гаргасан ч, энэ нь Ян Кайг дийлэхэд огтхон ч хангалтгүй байсан юм.

Бага зэрэг ухраад, Ян Кай сарны гэрэлд өрсөлдөгчийнхөө бие галбирыг ажиглав. Тэр эмэгтэй хүн байсан ч, нүүрээ хар гивлүүрээр халхалсан байсан тул царайг нь харах боломжгүй байв.

"Яагаад эмэгтэй хүн байдаг билээ!" Ян Кай хөмсгөө зангидан дурамжханаар бувтнав.

Шя Нин Чан энэ үгийг сонсмогцоо уурандаа чичирч байлаа! Шүдээ зууж, бие нь хөнгөнөөр нисэж ирэхэд Юань Чи нь алганд нь цугларч, гарын дүрстэй цуврал цохилтууд Ян Кайн толгой руу чиглэн тэнгэрийг бүрхэв.

Тэр үгс түүний уурыг дэндүү ихээр хүргэсэн юм!

Ян Кай чангаар уухилж, буцлам халуун Юань Чи-гээ гадагшлуулан хамаг хүчээ дайчлан Шя Нин Чантай нүүр туллаа. Өрсөлдөгч нь эмэгтэй хүн байсан ч Ян Кай зөөлөн хандсангүй.

Түүний хүч чадал Ян Кайнхаас бүхэл бүтэн нэг түвшнээр өндөр байсан бөгөөд аллага үйлдэх сэдэл агуулж байсан тул тэр болгоомжгүй хандаж зүрхлэхгүй байв.

Гал, цахилгаан хавиралдах мэт хоёр тал ширүүн тулалдаанд орсон ч байдал Ян Кайд ашиггүй байгаа нь илт байлаа. Ян Кайн тулааны хэв маяг нь илүү хүнд, хүчтэй цохилтуудад тулгуурлах тул цохилт бүрийнх нь хөнөөх хүч хэрцгий догшин байсан хэдий ч Шя Нин Чангийн шаламгай хурдан хөдөлгөөнд яагаад ч хүрч чадахгүй байв. Ян Кайг хоёр удаа цохих завсар Шя Нин Чан гурван удаа довтолж амжих бөгөөд түүний тал бүр тийш хувирах уран шаламгай хөдөлгөөн нь яг л хурц сэргэлэн сармагчин Ян Кайгаар наадам хийж байх шиг харагдана.

Ян Кай хамаг биедээ цохилт авч, маш ихээр хилэгнэлээ! Энэ өрсөлдөгчийн хүч өөрийнхөөс нь нэлээд өндөр байгааг тэр мэдэрч байсан ч, түүнтэй тулалдахдаа жинхэнэ хүчээ нууж байгааг тэр хэзээ ч таамаглаж чадахгүй байв. Ийм төрлийн өрсөлдөгчтэй тулалдаж байхдаа ганц цохилт байндаа тусгаж чадна гэдэг бараг л гайхамшиг байлаа.

Уурандаа бачимдаж, царай нь харласан Шя Нин Чан гэнэтхэн инээмсэглэж эхэллээ. Тэрбээр, [Хэн чамайг дэмий балай юм ярь гэсэн юм. Чи хөх няц болтлоо зодуулах эрхтэй!] хэмээн дотроо бодов.

Ердөө хэдхэн хормын дотор биеэр нь тархах өвчин, цохиулсан хөндүүр нь Ян Кайн цусыг хөөрөгдөн буцалгалаа. Дотоод энерги нь үерлэсэн гол мэт хүчтэйгээр ундран оргилж, чих тавин чагнаваас давалгаа хад мөргөн шуугих нь хүртэл сонсогдох шиг болоход өнөөх танил дулаан илч хамаг биеэр нь түгэн тархаж, шавхагдсан хүч тамир нь аажмаар нөхөгдөн сэргэж эхлэв.

Шя Нин Чанд удаа дараа цочирдсон шинж тэмдэг илэрч байлаа, учир нь тэр энэхүү Номын дүүгийнх нь Юань Чи-гийн хэлбэлзэл улам бүр томорч, түүний хүч чадал аажмаар Биеийг хатуужуулах шатнаас Анхдагч Элементийн шат руу нэвтрэн орж байгааг мэдэрч байв. Тэгээд зогсохгүй, энэ өсөлт зогсоогүй бөгөөд аажмаар боловч тогтвортойгоор нэмэгдсээр байлаа.

Гал шиг халуун Юань Чи тээсэн цохилт улам бүр томорч, улам бүр хүнд, хүчтэй болсоор байв. Шя Нин Чан үүнийг тогтоон барьж чадахгүй нь гэдгээ мэдэрч эхэлсэн тул хүчээ бага зэрэг нэмэгдүүлээд, шүдээ зуун тэсвэрлэлээ.

"Хэн чамайг намайг алахаар явуулсан юм бэ?" Энэхүү ширүүн тулааны дунд Ян Кай гэнэтхэн баргар царайлсаар түүнээс асуув, түүний хоолой бүдүүрсэн бөгөөд сэтгэлээр унасан өнгө аястай байлаа.

Шя Нин Чан хариулсангүй, харин хамаг анхаарлаа Ян Кайн дайралтыг буцаахад төвлөрүүлэв.

Энэ мөчийг хүртэл Ян Кайн хүч түүнтэй зүгээр л эн тэнцэж байсан бөгөөд аль аль талд нь өчүүхэн ч давуу тал байсангүй. Түүний цохилтод өртөх л юм бол Шя Нин Чан өөрийнх нь бие рүү нэвтрэн орох цэвэр Ян Чи-г буцаан түлхэхийн тулд нэлээд хүч гаргах шаардлагатай болж байлаа.

Шя Нин Чан бага зэрэг айдаст автсан бөгөөд энэхүү цэвэр Ян Юань Чи-гийн хүчийг дутуу үнэлчихсэн байх вий гэдгээсээ эмээж байв. Ийм түвшний цэвэр байдалд жирийн нэг бясалгагч хүрч чадахааргүй зүйл байлаа.

Ян Кай, Шя Нин Чан хоёрын гар дахин нэг зөрөхөд тэдний хэн нь ч ухарсангүй.

Өөдөөс нь тулалдах эмэгтэй рүү нүдээ нарийсган харах Ян Кайн харц түүний дух руу нь татагдсан бөгөөд тэнд бүдэгхэн тэмдэг байхыг харав. Бага зэрэг гайхширсан Ян Кай, "Чиний гадаад төрх... чи миний Номын эгчтэй яг адилхан харагдаж байна!" гэж дуу алдлаа.

Шя Нин Чан яг одоо Ян Кайн Ян Юань Чи-гийн довтолгооноос хамгаалж байсан тул энэ үгийг сонсоод маш их цочирдов. Тэрээр, [Хэзээдээ баригдчихсан юм бэ?] гэж бодлоо. Духан дээрх нь бүдэгхэн тэмдэг Ян Кайн сэжгийг төрүүлсэн гэж тэр хэзээ ч төсөөлөхгүй байв.

Шя Нин Чангийн духны яг тэр тэмдэгтэй хэсэгт цэнхэр үнэт чулуу байсныг Ян Кай санаж байлаа.

Шя Нин Чангийн нүд сандарсан байртай цавчиж, сормуус нь тасралтгүй чичирхийлж байв. Энэ хооронд Ян Кай нүүр дүүрэн инээмсэглэлээ.

Энэ явдал түүний дайралтыг гэнэт саатуулах тэрхэн зуурт Ян Кай түүнийг тэвэртээ чангаар татаж оруулаад, гивлүүрийг нь хуу татан авав.

Шя Нин Чан гэнэтийн цочролоосоо сая л нэг гарсан боловч өөрийгөө хэн болохыг илчлэхийг хүссэнгүй. Нэгдүгээрт, тэр Ян Кайд үзүүлэх шахалтыг нэмэгдүүлэхийг зорьсон бөгөөд хоёрдугаарт, бага зэрэг ичиж байлаа. Эцсийн эцэст өмнөх уулзалт нь дэндүү эвгүй байсан тул тэр яаж өөрөө гивлүүрээ тайлж зүрхлэх билээ дээ?

Сандарч тэвдсэн тэрхүү мөчид тэрээр хүчээ барьж дийлэлгүй Юань Чи-гээ хэрцгийгээр тэсэлж орхив. Ян Кай хачин дуу гарган хашхирсаар нэлээд хол зайд арагш шидэгдлээ. Газардахдаа тэрээр дахин хэд хэд өнхрөв.

Түүнийг арайхийн босож ирэхэд өнөөх эмэгтэй тэнд яаж байх билээ? Тэр хэдийнээ бурхан л мэдэх байх хаашаа ч юм зугтаад алга болсон байлаа..

"Үнэхээр мөн гэж үү?" Дөнгөж сая тэр энэ асуултыг зүгээр л хайхрамжгүйхэн асуусан боловч түүнийг тийм хүчтэй хариу үйлдэл үзүүлнэ гэж хэн санах билээ.

Хамгийн сүүлийн тэрхүү Юань Чи шингэсэн дайралт нь Ян Кайд тэдний хүчний асар их зөрүүтэй байдлыг мэдрүүлжээ. Хэрэв тэр үнэхээр түүнийг алахыг хүссэн бол ердөө л гараа далайхын төдийд л хангалттай байлаа. Тэгвэл түүнтэй ингэж тулалдах ямар шаардлага байсан юм бол оо?

Тийм байсан эсэх нь одоо чухал байсангүй, учир нь тэр тулааны өдөөлтөөр түүнийг хүлж байсан гинж хэдийнээ тасарсан байлаа. Тэр даруй газар суугаад дахин анхааралтайгаар бясалгаж эхлэв.

Дараагийн нэг цагийн дотор түүний эргэн тойрон дахь Юань Чи маш ширүүнээр Ян Кайн зүг рүү урсан ирж эхэллээ.

Гүнзгий амьсгал авахад Ян Кайн бүх нүх сүв нээгдэж, хорвоо ертөнцийн энергийг өөрийн биедээ таатайгаар шингээж авав. Татагдан орж ирсэн Юань Чи Ян Кайн биеэр эргэлдэн, түүний бүх биеийг цэвэрлэж эхэллээ.

Энэ бол дээд Хязгаарт дэвшсэн бясалгагч бүрд олддог боломж байв. Цэвэрлэгээний үр дүнгийн хувьд тухайн бясалгагч хэр их хичээл зүтгэл гаргаснаас л шалтгаалах байлаа.

Зуун тохойн зайд Шя Нин Чан энгэрээ тэврээд, сандран зогсож байв. Ян Кай түүнийг таньчихна чинээ тэр огт бодоогүй юм. Гэсэн хэдий ч тэр эцэст нь түүнийг дараагийн шат руугаа дэвшихэд тусалсан тул хичээл зүтгэл нь талаар болсонгүй ээ.

Түүнийг ингэж сандран зогсох үед нэгэн хүний дүрс тодров. Энгийн хувцастай,цав цагаан буурал үстэй ч найрсаг дүр төрхтэй нэгэн өвгөн гэнэтхэн гарч ирсэн нь энэ байлаа.

(орч: Арван нэгдүгээр Настан???)

Царайг нь харсан Шя Нин Чан түүнтэй хүндэтгэлтэйгээр мэндчилж, "Тэргүүн таны амар амгаланг эрье" гэлээ.

Өвгөн хариу эелдгээр инээмсэглэв. "Чи манай Өндөр Тэнгэр Асрын шавь биш шүү дээ, ингэж ёсорхох шаардлагагүй ээ."

Шя Нин Чан зөөлнөөр тайлбарлан, "Гэхдээ та миний багшийн дотнын найз болохоор та мэдээж миний хүндлэх Настан мөн шүү дээ" гэв.