Үүний дараах хэдэн минутын турш Саннигийн сэтгэл нэлээд гонсгор байлаа. Гэвч удалгүй тэр өөрийгөө тайвшруулж гүнзгий амьсгаа аван, цэвэр агаараас таашаал олохыг хичээлээ. Үнэндээ ийм цэнгэг агаар бодит ертөнцөд тун ховор. Бичил тоосонцор, элдэв бохирдол агаарыг ширүүн, таагүй болгодог байснаас гадна хотын захын өмхий үнэрийг хэлэх ч илүүц биз. Хотын илүү дээр хэсгүүдэд бол нарийн шүүлтүүрийн системүүд тасралтгүй ажилладаг ч тэндхийн шүүгдсэн агаар нь амтгүй, амьгүй хоосон санагддаг. Үнэхээр таатай агаараар амьсгалах боломж зөвхөн маш баян хүмүүст л ноогддог байв.

Харин одоо Санни энд, баян айлын хүү шиг, хязгааргүй их цэвэр, амттай агаараар амьсгалах боломжтой байлаа.

'Үнэхээр л хараалд сонгогдсоны давуу талууд байна шүү.'

Хэрвээ энэ аймшигтай хүйтэн байгаагүй, хөл нь шархирч өвдөөгүй мөн бугуй, нуруу нь зовоогоогүй бол шүү дээ!

Боолын цуваа уул өөд аажмаар өгсөж байв. Боолуудын олонх нь бүдэрч, үе үе газар унан сөхөрнө. Хэд хэдэн удаа цааш алхах чадваргүй болсон боолуудыг гинжнээс нь салгаад, замын хажуугийн зүүн талд ёроол нь үл харагдах харанхуй далай руу ямар ч хүний ёсгүй шидэж орхив. Санни тэднийг унахыг багахан өрөвдөлтэйгээр ширтэв.

“Хөөрхий дөө. Амгалан нойрсоорой, өрөвдөлтэй сүнснүүд минь.”

Ерөнхийдөө бол түүний сэтгэл санаа нэлээд өөдрөг байлаа.

Ийм аймшигт хар дарсан зүүд дунд сайхан мэдрэмж мэдэрч байгаа нь жаахан хачин санагдсан ч, азаар Санни үүнд бэлтгэх хугацаатай байсан юм. Хараалын шинж тэмдгүүд анх илрэхэд тэр үүнийг огт сайн аргацааж чадаагүй. Арван долоон нас ч хүрэлгүй үхнэ гэх зүйлд хэн ч амархан дасах боломжгүй.

Гэхдээ эцэст нь Санни хэдхэн хоногийн дотор үүнтэй эвлэрч чадсан. Эцэг эхийнхээ түр оршуулгын газарт очоод, үнэндээ бол шарилын чулууны хамгийн хямдыг нь ч авч дийлэхээргүй ядуу байсан учраас, зүгээр л нэг хөгшин модон дээр сийлсэн хоёр зураас л байв. Түүн дээр өөрийнхөө төлөө гурав дахь зураасыг нэмсний дараа, Санни гэнэт тайван, хэнэггүй болжээ.

Эцсийн эцэст, мөнгө, хоол олох, өөрийгөө хамгаалах, ирээдүйгээ төлөвлөх талаар санаа зовох шаардлага түүнд дахиж гарахгүй болсон. Хамгийн аймшигтай зүйл аль хэдийн тохиолдсон байхад, цаашид юунаас айх билээ?

Тийм болохоор боол болж, аажмаар хөлдөж үхэх нь тийм ч том цочрол болсонгүй.

Түүнээс гадна, хүйтэн түүнийг алахгүй гэдгийг Санни мэдэж байлаа. Учир нь уулын цаана цувааг юу хүлээж байгааг тэр аль хэдийн харчихсан байсан юм. Газраар нэг овоорсон яснуудын дүр зураг түүний ой ухаанд тодхон үлдсэн байв. Магадгүй, энэ цувааг араатан мангаснуудын сүрэг хядах нь тодорхой биз… тэгээд ч довтолгоо хэдэн хоногийн дараа биш, хэдхэн цагийн дотор болох шинжтэй байлаа.

Тэгэхээр түүнд одоохондоо боломж байсаар байна.

Энэ завшааныг ашиглаад Санни өөрийн статусыг дахин нэг шалгахаар шийдэж, шидэт Бичээсийг ахин гаргаж ирэв. Сүүлд тэр Аспектдаа хэт их уурссанаас болоод Шинж чанараа сайтар судалж амжаагүй юм. Хэдий Аспект шиг чухал биш ч, Шинж чанар нь амьд үлдэх эсэхийг шийдэх тохиолдол элбэг. Эдгээр нь хүний төрөлх шинж, зохицлыг илэрхийлдэг бөгөөд заримдаа идэвхгүй чадвар, нөлөө хүртэл өгдөг байв.

[Хувь тавилантай] шинж чанарын тайлбар:

“Хувь заяаны утаснууд чамайг чанга ороосон. Чиний оршихуйгаас болж, сайн ч бай муу ч бай, тохиолдох магадлал багатай үйл явдлууд чам руу татагдан ирнэ. Ивээгдсэн хүмүүс ч бий, хараагдсан хүмүүс ч бий… харин хоёуланг нь зэрэг тээх нь ховор. ”

[Бурхны тэмдэг] шинж чанарын тайлбар:

“Чамаас бурханлаг шинж байдлын бүдэгхэн үнэр анхилна, яг л хэн нэгэн чамд эрт дээр үед, маш богинохон хугацаанд хүрсэн мэт.”

[Сүүдрийн хүүхэд] шинжийн тайлбар:

“Сүүдрүүд чамайг өөрсдийнхөө нэг гэж хүлээн зөвшөөрнө.”

'Хмм… сонирхолтой юм.'

Санни эхний Шинж чанар болох [Хувь тавилантай]-г өөрийн яг одоогийн байдалд голлон нөлөөлсөн буруутан гэдгийг даруй ойлгов. Эхэндээ бол энэ нь түүнийг тодорхой нэг хувь заяанд, жишээ нь, өрөвдөлтэйгээр үхэж, ул мөргүй алга болох хувь тавиланд заяагдсан гэсэн утгатай юм шиг санагдсан. Гэвч тайлбарыг нь уншсаны дараа, “хувь тавилантай” байна гэдэг нь зүгээр л магадлал багатай зүйлс түүний ойр байх нь илүү амархан, элбэг тохиолдоно гэсэн утгатай болохыг ухаарлаа.

“Тэгэхээр л би хэт ховор, огт хэрэггүй Аспектийн нэгийг тэр дундаа бүр этгээд хувилбарыг нь авчихсан байх нь ээ!”

Хэрвээ [Хувь тавилантай] нь түүний төрөлхийн шинж байсан бол, үлдсэн хоёр нь [Сүмийн боол] Аспектаас гаралтай байх. [Бурхны тэмдэг] нь харьцангуй ойлгомжтой. Зүүдний ертөнц доторх зарим ариун газруудад нэвтрэх боломж олгож, хэд хэдэн төрлийн шидийн хүчийг дэмжих ёстой аж. Гэвч энд ямар ч ариун газар байсангүй, дээрээс нь Саннигийн Аспект шидтэй огт холбоогүй тул энэ ч бас хэрэггүй байлаа.

Харин [Сүүдрийн хүүхэд] нь илүү хачин санагдав. Тэр өмнө нь ийм нэр сонсож байгаагүй.Ядаж л нар уулын цаагуур орж, тэнгэр харанхуйлж эхлэх хүртэл яг юу хийдгийг нь ч мэдэхгүй байлаа. Тэр мөчид Санни харанхуйд ч яг өдрийн гэрэлтэйд юм шиг төгс харж чаддагаа анзаарч, ихэд гайхав. Энэ чадвар ганцхан ч дорд үзэхээргүй бөгөөд, магадгүй, сүүдрүүд түүнд өөр, одоогоор үл мэдэгдэх бэлгүүдийг ч хайрлах боломжтой байлаа.

'Эцэст нь нэг сайн юм гарч ирлээ. Магадгүй би…'

"Цувааг зогсоо! Буудаллахад бэлд!"

Ахлагчийн тушаалын дагуу боолууд зогсож, чичирч дагжин, туйлдан газар унав. Зам тэлсэн жижигхэн задгай талбайг нэг том цухуйсан хад ширүүн салхинаас бага зэрэг халхалж байсан ч, тайван амрахад дэндүү хүйтэн хэвээр байлаа.

Цэргүүд боолуудыг шахан бөөгнүүлж, биеийнхээ дулааныг хуваалцахаар тойрог үүсгэхэд хүргэв. Дараа нь отоглосон газрын төвд том түүдэг асаалаа. Гэхдээ үүнээс өмнө морьдоо арчилах хэрэгтэй биз. Хоол, ус болон бусад ачаа тээсэн, мөн гол гинж нь бат бэх бэхлэгдсэн тэр хүнд тэрэг салхийг хаахаар урагш түлхэгдэв. Эргэн тойрноо ажиглаж байхдаа Санни өмнө нь харсан залуу цэрэг уулын зүг төвөгтэй, түгшсэн харцаар ширтэж байгааг анзаарав.

'Ямар сонин амьтан вэ?'

Удалгүй түүдэг гал дүрэлзэн асав. Илүү хүчтэй боолууд галд ойртохыг хичээж, харин сул дорой Санни шиг гарууд тойргийн захад, нуруугаараа хүйтэнд цохиулан суухаас өөр аргагүй болов. Мэдээж, гинжинд хүлээстэй байсан тул ямар ч хөдөлгөөн ихэд саадтай байлаа. Тийм ч учраас галд ойртохын төлөө хичнээн хичээсэн ч, танил өргөн мөртэй боол эцэст нь эхэлж суусан газраа л үлдэв.

"Новшийн Эзэнт гүрэн!" гэж тэр хорсолтой шивнэлээ.

Цэргүүд боолуудын дундуур явж, ус, хоол тараав. Санни бусдын адил хэдхэн балга мөстэй хүйтэн ус, мөн чулуу шиг хатуу, хөгцөрсөн жижигхэн талх авлаа. Үзэмж муутай, амтгүй харагдаж байгаа хэдий ч тэр бүгдийг нь хүчээр идэв. Гэвч өмнөх шигээ л өлссөн хэвээр үлдлээ.

Эргэн тойрноо харвал тэр ганцаараа зовоогүй нь илт.

Ард нь явдаг байсан сэжиг бүхий боол зовнил дүүрэн эргэн тойрноо харлаа.

"Бүх бурхдаар тангараглая, шоронд байхад минь хүртэл надад үүнээс дээр жанхуу өгдөг байсан шүү!"

Тэр цөхрөн газар нулимав.

"Тэгээд ч шоронд байсан бидний ихэнх нь цаазын тавцан руу явахаа хүлээж байсан гэмгүй хүмүүс шүү дээ!"

Тэднээс хэдхэн алхмын цаана, чулуун зам дуусаж хурц ирмэгтэй хад эхлэх газарт, цасан дундаас тод улаан жимснүүд ургаж байв. Санни тэднийг өмнө нь анзаарч, замын дагуу энд тэнд бөөгнөрөн ургасныг харж, цагаан цастай эсрэгцэх тэр гоо үзэсгэлэнг нь хүртэл бишрэн бодож байжээ. Сэжиг бүхий боолын нүд гялалзаж, тэр дөрвөн хөллөн жимс рүү мөлхөхийг эрмэлзэв.

"Тэднийг идэхээс татгалзахыг зөвлөе, анд минь."

Дахиад л тэр зөөлөн хоолойтой боол байлаа. Санни эргэн харж, түүнийг анх удаа амьд биеийг нь харлаа. Дөч орчим насны, өндөр нуруутай, туранхай мөртлөө этгээд царайлаг, эрдэмтэн хүн мэт сүр жавхаатай эр байв. Тийм хүн яаж боол болсон нь үл ойлгогдоно. Гэвч бодит байдал тийм л байлаа.

"Дахиад л чиний зөвлөгөө юу?!"

Эрдэмтэн эр уучлалттай инээмсэглэв.

Эдгээр жимсийг Цус хорлогч гэдэг. Хүний цус асгарсан газарт ургадаг юм. Тийм болохоор боолын наймааны зам дагуу үргэлж элбэг байдаг.

"Тэгээд яах юм?"

Ахимаг эр санаа алдав.

"Цус хорлогч хортой. Хэдхэн жимс насанд хүрсэн хүнийг ч алах чадалтай. Сүүлчийн орой зоог чинь чиний хахсан цус байхыг хүсэхгүй бол орхисон нь дээр байх."

"Хараал ид!"

Сэжиг бүхий боол цочин ухарч, эрдэмтэн рүү ууртай ширтэв.

Санни тэдэнд нэг их анхаарал хандуулсангүй.

Учир нь эргэн тойрноо ажиглах зуур, хар дарсан зүүд эхлэх үеийн үзэгдэл болох боолуудын яс цасан дор булшлагдсан байсан газрыг тэр эцэст нь таньж мэдэв. Тэднийг бүгдийг нь хороосон зүйл тун удахгүй дахин тохиох болно гэдэгт Санни мөрий тавихад ч бэлэн байлаа.

Түүний бодолд хариу өгсөн мэт, дээрээс тэнгэр нүргэлсэн чимээ сонсогдов.

Тэгээд дараагийн агшинд, тэнгэрээс асар том зүйл доошоо хүчтэйхэн унаж ирлээ…