Орой дөхөж, нар ядарсан мэт тэнгэрийн хаяа руу аажмаар тонгойх үед Шүрэн ойн өнгөгүй, үхмэл үлдэгдлээс нэгэн хачин амьтан гарч ирэв. “Алхаж байна” гэж хэлэх нь хүртэл тохирох эсэх эргэлзээтэй.

Хөлөө элсэн дээр чирсэн атлаа хөдөлгөхгүйгээр урагш хөвөх мэт. Гаднаасаа бол хуягт центурион шиг, эсвэл ядаж түүнд ойролцоо харагдана.

Шаардлагатай бүх хэсэг нь байсан. Аюултай улаан хээтэй хар хуяг, хүн төрхтэй их бие, найман хэсэглэсэн хөл, яслаг сүх мэт хоёр мутар. Гэвч эдгээр нь хоорондоо огт зохицоогүй, болхи барималчин эвлүүлсэн юм шиг хачин санагдана.

Нэмж хэлэхэд, тэр центурион айхтар согтуу мэт хөдөлнө.

Хуяг нь нэг тийш ганхаж, хааяа элсэнд шүргэнэ. Их бие нь ямар ч шалтгаангүйгээр нааш цааш савлана. Ясан хадуурууд нь нурууных нь ард эвгүй өнцгөөр хоорондоо зөрөн тээглэжээ.

Тэгтэл нэг агшинд тэдний нэг нь зүгээр л газар унав. Центурион зогсоод, яахаа мэдэхгүй мэт хэдэн хором тээнэгэлзэв. Дараа нь унасан мутраа тэнд нь орхиод, юу ч болоогүй юм шиг цааш үргэлжлүүлэн явлаа.

Анзаарах нүдтэй нэгэн байсан бол тэр амьтан хоёр сүүдэртэй болохыг олж харах байв. Эхнийх нь энгийн, амьтантайгаа яг адил хэлбэртэй. Харин хоёр дахь нь хүний дүрстэй байлаа. Центурион хаягдсан гараа орхих мөчид, том сүүдрийн доороос тэр хүний сүүдэр агшин зуур ил гарч ирэв.

Тэр хүний сүүдэр дараа нь духаа алгадаж, цэвэр жигшил дүүрэн толгой сэгсрэв.

Бүх байдал нь туйлын хачин, бүр солиотой гэмээр. Гэвч сайн, муу аль нь ч бай, энэ сонин амьтныг харж анзаарах хүн тэнд байсангүй.

Саадгүйгээр тэр эзгүй хээрийг гаталж, үнсэн булшны зүг чиглэн урагшлав. Удалгүй өндөр толгойн бэлд бараг хүрч очлоо.

Нар жаргах дөхөж байв.

***

Хачин центурион үнсэн булшны бэлд газар дээр навс унаад, бүрэн хөдөлгөөнгүй болов. Эвгүй, нэг тийшээ гажсан байдалтайгаар тэр хэдхэн хоногийн өмнө яг энэ газарт ёслол төгөлдөр өвдөглөж байсан ижил төрлийн мангасын элэглэл мэт харагдана.

Түүнээс гадна, тэр ямар ч өргөлгүй иржээ. Дээд сүнсний хэлтэрхий огт харагдсангүй. Доромжилсон байрлал дээр нь энэ зөрчил нэмэгдсэнээр, центурион амиа алдахад хангалттай шалтгаан болов.

Магадгүй… амиа хорлох гэж ирсэн ч байж мэднэ.

Үнсэн булшны орой дээр хуягт чөтгөр хөдөлж, үнсэн элснээс өндийв. Түүний гялалзсан хуяг жаргаж буй нарны гэрлийг ойлгон цацруулна. Гэрэлт металлд бүрхэгдэж, эвэрт титэмтэй толгой нь түүнийг аймшигтай, ёрын харагдуулна. Доош ширтэн, тэр хэсэг зуур саатав.

Чөтгөрийн нүдний гүнээс бараан улаан хоёр оч дүрэлзэн аслаа. Аймшигт ясан хадууруудаа хөдөлгөн, аварга биет мангас толгодоос доош удаанаар уруудан, хачин зочинтой нүүр тулахаар алхав.

Тэр ойртох тусам газар доргилоо. Гэвч хачин центурион огтхон ч хөдөлсөнгүй. Бүр өчүүхэн ч цочсон шинжгүй.

Хуягт чөтгөр сэжигтэй амьтнаас бага зэрэг зайд зогсоод ажиглав. Түүний өрөвдмөөр төрх занга байж мэднэ гэдгийг тэр ойлгож байлаа. Шүрэн ой бол төсөөлшгүй аюулаар дүүрэн газар. Өөрийн гэсэн оюун ухаантай Сэрсэн чөтгөрийн хувьд танихгүй дайсанд бодлогогүй ойртох нь утгагүй хэрэг.

Ядаж л тэгж гурван Нойрсогч бодсон юм.

Гэвч тэд эндүүрчээ.

Ердөө нэг хормын дараа хуягт чөтгөр огцом дайрлаа. Түүний сүх агаарыг зүсэн гялсхийж, центурионгийн их биеийг хоёр хуваан таслав. Бат бөх хитин хуяг цөцгийн тос шиг л зүсэгдэн салав. Амьтны дээд бие хийсч одно… дотор нь харин юу ч байсангүй.

…Үнсэн булшны нөгөө талд, налуугаар хамаг чадлаараа гүйж явсан Санни шүдээ зуун хараалаа.

Хэтэрхий эрт байлаа!

Тэр илүү их цаг байна гэж бодсон. Хэн мэдэх билээ, хуягт чөтгөр ийм эрсдэлээс айдаггүй галзуу нэгэн болно гэж? Тэр огтхон ч тээнэгэлзэлгүй, шууд бүх хүчээ дайчлаад дайрчихна гэж санасангүй!

Касси нуруун дээр нь наалдан суусан хэвээр, Санни шүдээ зуун улам хурдлахыг хичээлээ.

Одоо Б төлөвлөгөө рүү шилжих цаг болжээ…

Хормын дараа хачин центурионгийн хуяг салж унан, доор нь нуугдаж байсан Сүүдрийн хувилбарыг суллав. Хүчирхэг хавчуураараа хуяг хэсгүүдийг түлхэн холдуулж, Сэгээр хооллогч аварга чөтгөр рүү ухасхийн дайрлаа. Түүний зорилго нь доогуур нь шурган орж, аз таарвал тэр аваргын хөлийг самрахаар байв.

Саннигийн төлөвлөгөөний эхний хэсэг тун энгийн. Үхсэн хуягт центурионгийн үлдэгдлийг ашиглан, хэмжээгээрээ хавьгүй жижиг Сүүдрийн хувилбарыг хуягт сүргийн нэгэн офицер мэт халхлах явдал.

Дараа нь түүнийг үнсэн булшны бэлд илгээн, чөтгөрийг өөр тийш татна. Энэ хооронд гурвуулаа толгодыг тойрч, урьдчилан саарал элсэн дор нуугдаад, чөтгөр холдмогц налуугаар өгсөн, арал дээрх төв хэсэг рүү давхина.

Сүүдрийн хувилбар тэдэнд агуу модонд авирч, мөчрүүдэд нь нуугдахад хангалттай хугацаа хожиж өгөх ёстой байв. Дараа нь Санни Сүүдрийн хувилбарыг буцаан татаж, төлөвлөгөөний эхний үе шатыг дуусгана. Тэр Сэгээр хооллогчийг аймшигт чөтгөртэй үнэхээр тулалдуулна гэж огт бодоогүй!

Гэвч хуягт чөтгөрийн санаанд оромгүй хурц довтолгоо бүх цагийг нь үймүүлчихэв. Хуурамч дүр аль хэдийн устсан, гэтэл тэд мод хүртэлх замынхаа хагасыг ч туулаагүй байлаа.

Ийм нөхцөлд өөр сонголт байсангүй. Сүүдрийн хувилбарыг довтло гэж тушаах хэрэгтэй болов. Ингэснээр аварга мангасыг бага ч атугай саатуулах найдвар байв. Мэдээж энэ нь Санни өөрийн Сэгээр хооллогчийг аюулд түлхэж буй хэрэг.

Гэвч өөр арга байсангүй.

Толгодын оройд хүрэх гэж байхад, Сүүдрийн хувилбар хуягт чөтгөрийн асар том биеийн доор нуугдахыг оролдов. Энэ нь Нефис анхны хуягт центурионтой тулалдахдаа хийсэнтэй яг адил, дайсны хэмжээг нь өөрийнх нь эсрэг ашиглах гэсэн оролдлого байлаа.

Ялгаа нь гэвэл, энэ удаа жижиг тал нь бат бөх хуягт бүрхүүлтэй байв. Хамгаалалтгүй, эмзэг хүний охин биш. Чөтгөр жингээрээ дарахыг оролдсон ч Сэгээр хооллогчийг шууд алах боломжгүй.

Гэвч чөтгөр үүнийг ч бас ойлгож байлаа.

Тэр итгэмээргүй хурдтай хөдөлж, их биеэ эргүүлэн хавчуураараа цохив. Сэгээр хооллогч ядаргаатай шавьж мэт хол шидэгдэн, агаараар нисэж байгаад хүндээр газар савлаа. Хуяг нь хагарахын наагуур л байв.

Агуу мод руу давхих зуураа Санни царайгаа ярвайв. Тэр Сүүдрийн хувилбарыг татахыг хүссэн ч, одоо арай эрт гэдгийг мэдэж байлаа. Тэдэнд илүү их цаг хэрэгтэй.

Түүний урд Нефис аль хэдийн аварга хар мод руу дөхөж байв. Хором ч алдалгүй, нуруундаа үүрсэн далайн замагтай үүргэвчээ тайлан газарт болгоомжтой тавиад, нүүрсэн хар холтосны ан цавуудыг шүүрэн авирч эхлэлээ.

Энэ хооронд Сүүдрийн хувилбар ганхсаар хөл дээрээ боссон байлаа. Нүдэнд нь гөжүүд гэрэл асна. Чих дөжрөм дуу гарган чарлаж, хавчаараа агаарт цохин, дахин чөтгөр лүү ухасхийв.

“Яваад өг, анд минь!” гэж Санни дотроо хашхирч, Сэгээр хооллогчдоо чин сэтгэлээсээ амжилт хүслээ.

Жижигхэн амьтан ган төмөр аварга луу зоригтой гүйж, хавчаараа өргөн дайрлаа. Түүнийг хоёр сүүдэр дагана. Нэг нь араатанлаг, нөгөө нь хүний дүрстэй.

Санни агуу модонд хүрэх зайгаа улам богиносгож байв…

Толгодын доор хуягт чөтгөр тайван гэгч нь дайран ирж буй дайсан руу алхав. Түүний дөрвөн мутар нэгэн зэрэг хөдөллөө.

Гэнэт Сэгээр хооллогчийн мутрууд тас цавчигдан уналаа. Биеийг нь хоёр аварга хавчаар атган, агаарт өргөв.

Санни хариу үйлдэл үзүүлэх ч завдалгүй.

Хормын төдийд чөтгөр мутраа бага зэрэг чангалаад, Сүүдрийн хувилбарыг хоёр тас татан, их биеийг нь хуягаас салгаж, хоёр хэсгийг нь цусан нухаш болтол няцлав.

Толгодын орой дээр Санни хальтирч, бүдэрлээ.

Танил дуу чихэнд нь хонхны цохилт мэт цуурайтав.

[Таны Сүүдрийн хувилбар устлаа…]