Үүр нь бөмбөрцөг хэлбэртэй, яг голдоо дугуй нүхтэй байлаа. Ердийн үед ийм үүрийг өвс, нарийн мөчрөөр хийдэгсэн. Харин энэ үүрийг агуу модны мөчрүүдээр бүтээсэн бөгөөд мөчир бүр нь дор хаяж хүний гарын бүдүүнтэй тэнцэх аж. Тэдгээр мөчрүүд эмх замбараагүйгээр мушгиралдан, хоорондоо сүлжилдэж, завсар зайгүй, хар цайз мэт ханануудыг бий болгожээ.

Санни амьдралдаа ийм зүйл огт харж байгаагүй. Бодит ертөнцөд шувуу өөрөө ховор үзэгдэл байхад, ийм аварга шувуу бүр ч байгаагүй. Үүрний амсар нь жижиг ачааны машин багтахаар том, харин үүр өөрөө түүнээс хэд дахин том байв.

“Воа…”

Хормын төдийд л түүнд айдас төрөв. Аварга шувуу хаа нэгтээ ойрхон байгаа юм биш биз гэж бодогдсон хэрэг. Гэвч удалгүй тэр айдас нь замхрав.

Үүр нь… орхигдсон мэт харагдана. Маш эртний, хоосон, зарим хэсэг нь бүр нурах гэж буй шинжтэй. Яг л энэ нууцлаг газарт хэн ч хөл тавиагүй хэдэн мянган жил өнгөрсөн мэт. Агаарт ганцаардал, эзгүйрлийн мэдрэмж дүүрэн байлаа.

“Боломжгүй л юм даа. Би өөрөө арай ядан навчисыг нэвтэлсэн байхад, аварга мангас яаж энд ирэх вэ дээ? Сааданд асар том нүх гаргахгүйгээр бол боломжгүй.”

Санни тээнэгэлзэв. Болгоомжлол ба сониуч зан хоёр зүрхэнд нь мөргөлдөнө. Нэг талаар, эртний үүрийг судална гэдэг хаана ч байсан сайн санаа биш. Тэр тусмаа Зүүдний ертөнцөд бол асар их эрсдэл дагуулна.

Нөгөө талаар… асар том олз ч авчирч мэднэ. Дээрээс нь… энэ чинь үнэхээр дэндүү сонирхолтой биш гэж үү?

Эцэст нь, Санни сониуч зангаа хангахын тулд үүр лүү авирахаар шийдлээ. Тэр өөрийгөө аюулгүй гэдэгт итгүүлэхэд хүргэсэн гэнэтийн бодлын урсгал түүний толгойд орж ирэв. Тэрхүү гажуудсан сэтгэлгээндээ Санни Сүнсний Модыг агуу, энэрэнгүй оршихуй, гадаад ертөнцөд нуугдсан аймшигт аюулуудаас тэднийг хамгаалдаг оршихуй гэж үзэж байлаа.

Тэгвэл агуу модтой холбоотой ямар нэг зүйл яаж аюултай байж чадах билээ?

Үүрний амсар луу ойртож, мөчрийн ирмэг дээр тэнцвэрээ олж зогсоод дотогш харахыг оролдов. Гэвч өндөр нь хүрэхгүй тул үүрний дотор талаас зөвхөн дээврийнх нь дотоод хэсгийг л харж чадлаа. Байрлал нь нэн тогтворгүй байсан тул зайлшгүй хийх ёстойг хойшлуулахгүй гэж шийдэн, Санни үсрээд, амсрын ирмэгийг давуулан өөрийгөө шидэв.

Дараагийн мөчид тэр зөөлөн зүйл дээр газардлаа.

Үүрний ёроолыг цагаан, торгомсог аалзны тороор зузаан дэвсжээ. Цаг хугацааны нөлөөгөөр тэд хэврэг болж, элс мэт бутрамтгай болсон байв. Тор маш их байсан тул агшин зуур Санни өөрийгөө аварга цагаан хөвөнд уначих шиг санагдав.

Гэвч үгүй ээ, зүгээр л үүр байлаа.

Тэгээд түүний яг төвд…

Санни нүдээ анив.

Үүрний голд өндөг байв. Асар том, эртний өндөг. Түүний өндөр Саннитэй тэнцэхүйц, саарал өнгөтэй, амьгүй мэт, яг л цаг хугацаанд чулуужсан юм шиг.

Амьсгалахаа ч мартан, Санни эргэн тойрноо ажиглаж, энд өөр ямар нэгэн зүйл… эсвэл хэн нэгэн байгаа эсэхийг шалгав. Гэвч үгүй. Аварга үүр нам гүм, хоосон, харагдахуйц ганц ч тэнэмэл сүүдэр алга байлаа.

“Ямар… гайхамшигтай юм бэ.”

Санни тайлбарлашгүй догдлол мэдрэв. Өөрөөс нь өөр хэн ч хэзээ ч харж байгаагүй, итгэмээргүй зүйлийг нээсэн мэдрэмж түүний зүрхийг дүүргэж, гүн гүнзгий бахдал, сэтгэл ханамж төрүүлэв. Тэр өөртөө судлаачийн хүсэл, адал явдлын гал дүрэлздэг тал байдгийг огт мэддэггүй байжээ.

“Үүнийг жаахан шалгая.”

Зөөлөн торон дээгүүр алхлан, Санни аварга өндгийг тойрон аажмаар эргэлдэж, анхааралтай ажиглав. Эхний харцаар бол чулуугаар хийсэн мэт санагдана. Өндөгний гадаргуу янз бүрийн саарал өнгийн давхаргуудаар бүрхэгдсэн бөгөөд тэд хөдөлж буй үүлс шиг давхарлан солигдоно. Энэ хээ нь хачин атлаа үзэсгэлэнтэй, өндгөнд нууцлаг уур амьсгал төрүүлж байлаа. Гэхдээ ерөнхийдөө бол зүгээр л том, толигор байв.

Санни толгойгоо маажаад, ойртон алхаж, гараа өндөгний гадаргууд хүргэв.

Тэр даруйд нь хүчтэй гайхшрал мэдрэгдлээ.

Өндөг дулаан байв.

“Энэ… амьд байгаа юм биш биз?”

Дараагийн агшинд, Санни цөмдөө нэгэн хачин татах хүч мэдэрлээ. Яг л тэр өндөг түүний… амин хүчийг нь сорох гэж оролдож байгаа мэт.

Тэр даруй гараа татан авч, өндөг рүү харанхуй түгшүүртэйгээр ширтлээ. Хараал идсэн энэ юм зүгээр нэг амьд байгаад зогсохгүй, түүнд хүрсэн бүхнээс амин хүчийг сорох чадвартай аж. Түүний сүнсийг идэж чадаагүй ганцхан шалтгаан бий.

Санни мэдэх зүйл гэвэл, тэр хоёр ертөнцөд жинхэнэ сүнсний цөмгүй цорын ганц оршихуй нь өөрөө байлаа. Түүнд сүнсний цөмийн оронд нууцлаг Сүүдрийн Цөм оршдог. Тийм ч учраас түүний амин хүч нөлөөлөлд өртөөгүй юм.

“Фүү… ойрхон байлаа шүү.”

Аварга өндгийг ширтэн зогсохдоо Санни үүнээс яаж хариугаа авах талаар бодож эхлэв.

Энэ үүр нь маргаангүйгээр асар хүчирхэг Хар дарсан зүүдний мангасынх байсан. Тэгэхээр түүний үр төл ч мөн адил нэлээд хүчтэй оршихуй байх ёстой. Гэвч ямар нэгэн үл мэдэгдэх шалтгаанаар тэр амьтан бойжиж гарч чадалгүй, эцэг эхдээ хаягдан, өндгөн дотор үүрд хоригдох хувь тавилантай үлджээ.

…Эсвэл ядаж л нэгэн азгүй тэнэг хангалттай ойртож, түүнд сүнсний мөн чанараа “тэжээл” болгон өгч, чөлөөлөгдөх хүч олгох хүртэл.

“Аз болж би тэнэг биш. Түр хүлээ… э-э… магадгүй тийм ч байж мэднэ…”

Сүүлийн үед түүний гаргаж буй шийдвэрүүд үнэхээр хачин байлаа. Тэр дундаа энэ сүүлчийнхийгээ өөрөө ч бүрэн тайлбарлаж чадахгүй байв. Яг л сэтгэх чадвар нь бага зэрэг доройтчихсон мэт…

“Ямар ч байсан би нэг өндгөөс ухаантай шүү!”

Жинхэнэ судлаачийн ёсоор, хэн ч очиж байгаагүй газар очиж, итгэмээргүй нээлт хийжээ. Хэн ч, ганц ч хүн сонсож байгаагүй, туйлын нууцлаг, ховор оршихуйг олсон хэрэг.

Тэгэхээр мэдээж… түүнийг алах ёстой.

Эцсийн эцэст, судлаачийн мөн чанар гэдэг чинь энэ биш гэж үү?

Санни Шөнө дундын хэлтэрхийг дуудаж гаргаад, өндөгний чулуун гадаргууд хүчтэй сүлбэв. Оч үсчин, аалзны торон дээр бороо мэт цацарна. Гэвч хурц ир нь чулууг зүгээр л халтираад өнгөрч, өчүүхэн зураас л үлдээлээ.

“Хатуу новш юм аа.”

Өндөг нь Сэрсэн зэвсгийн цохилтыг даахаар бат бөх байв. Хэрвээ ийм тэсвэртэй юм бол насанд хүрсэн мангас нь ямар аймшигтай хүчтэй байхыг төсөөлөхөөс ч Санни айж байлаа. Энэ бол огтхон ч жирийн Хар дарсан зүүдний мангас биш.

Гэхдээ тэр өөрөө ч бас жирийн Нойрсогч биш.

Түүний сүүдэр гараас нь урсан гарч, Шөнө дундын хэлтэрхийг бүрхэн авч, ирний өнгөлсөн металлыг хар, гялбаагүй болголоо. Тэр даруй сэлмээс хүйтэн уур амьсгал цацарч, ертөнцийг хүртэл огтолж чадах мэт мэдрэмж төрүүлэв.

Санни урагш алхаж, Хэлтэрхийг толгой дээрээ өргөөд доош хүчтэй цавчив. Сүүдрээр хүчирхэгжсэн хар ир өндөгний чулуун гадаргууд шигдэн орж, түүнийг хагалан задлав.

Аварга чулуун өндгөөр ан цавууд гүйж, Саннигийн сэлэм дотогш гүн шигдлээ. Ёрын улаан хүрэн гэрэл ан цавуудаар гялсхийн үзэгдээд, тэр даруй алга болж, харанхуй л үлдэв. Наалдамхай, хар шингэн цагаан аалзны торон дээр асгарч урсана.

Үүссэн нам гүмийн дунд, Санни Хараалын уруу татам дуу хоолойг сонсов:

[Та Агуу Ад зэтгэр Бузар Хулгайч Шувууны Үр Төлийг хөнөөлөө.]

[Таны сүүдэр улам хүчирхэгжлээ.]

[Та нэгэн Дурсамж олж авлаа…]