94-р бүлэг : Гүн дэх тулаан

Учир нь тэр тэгэхийг хүссэн.

Анх удаа Саннигийн зүрх айдас, цөхрөлөөр дүүрэн байсангүй. Харин ч эсэргүүцсэн уур хилэнгээр бялхаж байлаа. Тэр дэлхийн дарамтад бөхийж, өчүүхэн төдий найдварын хэлтэрхийг нууцаар зуурч, үргэлж айж, ганцхан өдрийг ч болов амьд үлдэхийн тулд юуг ч хийж, юуг ч орхиход бэлэн амьдрахаас залхсан байв. Энэ нь одоо хангалтгүй болжээ.

Харин тэр дэлхийг өөрийн хүслээр бөхийлгөхийг хүсэв.

Амьтан шиг бус, хүн шиг амьдрахыг хүссэн юм.

Сүүлийн хэдэн сарын хугацаанд Санни өөрөө ч анзааралгүйгээр өөрчлөгджээ. Амьд үлдэхийн төлөө юу ч хийхээс буцахгүй гэсэн өмнөх амьдралын хэв маяг нь түүнд хангалтгүй санагдаж эхэлсэн байв. Өмнө нь амьд эсэх, үхэх эсэх л чухал байлаа. Харин одоо — яаж амьдарч байна вэ гэдэг нь илүү чухал болсон.

Эзэнгүй атлаа боол шиг амьдарч байгаагийн утга учир юунд оршино?

Шүдээ зуун, Санни харанхуйн ёроол руу шумбан орлоо.

Хүйтэн ус түүнийг яг л оршуулгын нөмрөг мэт тэвэрч авлаа. Энэхүү хараагдсан хар ангалд юу ч харагдахгүй, тэр зөвхөн өөрийн сүүдрийн мэдрэхүйд найдан чигээ олж байв. Давстай ус гар дээрх хазуулсан шархнууд болон хүзүүн дээрх зүсэлтийг нь шарж, тэсэшгүй өвдөлт төрүүлнэ.

Гэвч Санни энэ зовлонг үл тоон, асар их хүчээ ашиглан улам гүн, улам гүн рүү өөрийгөө түлхэж байлаа.

Усны эргэн тойронд аварга том тэмтрүүлүүд хөдөлж байгааг тэр мэдэрч байв. Тэд хуягт завины үлдэгдлийг доор нуугдаж буй асар том ам руугаа чирч байлаа. Нэг, хоёр удаа Санни тэдний аль нэгэнд хүргэгдэхгүйн тулд биеэ цөхрөнгөө барин мушгиж амжив.

Гэвч Касси харагдсангүй. Уушги нь шатаж эхэллээ.

Санни улам гүн шумбалаа.

Энэ гүнд усны даралт түүний хөдөлгөөнд нөлөөлж эхэлж, нэг бүрчлэн сэлэх нь улам хүнд болж байв. Сүүдрээр сайжруулсан бие нь ч тэсвэрлэх хязгаартай. Хэрэв Цусан сүлжээ байгаагүй бол аль хэдийн амьсгал хураасан байх байлаа гэж Санни таамаглав.

Бүр дор нь, тэр тэдний хөлгийг сүйрүүлсэн үл мэдэгдэх аймшгийн жинхэнэ биед улам ойртож байгаа мэт санагдана. Тэр асар том дүрсийг нь мэдэрч чадахгүй хэвээр байсан ч эргэн тойрон дахь тэмтрүүлүүдийн бүдүүн байдлаас харахад мангас хол биш нь илт.

Тэгээд л Санни эцэст нь нэг зүйлийг олж харлаа.

Түүнээс холгүйхэн, жижигхэн нэг сүүдэр илүү том, догшин сүүдэртэй тэмцэлдэн зүтгэж байв.

Касси!

Бүх хүчээ шавхан, Санни сохор охин руу аль чадлаараа хурдан сэллээ. Ойртох тусам юу болж байгааг илүү тодорхой мэдэрч чадна.

Касси доош татагдаж байлаа. Жижигхэн нэг тэмтрүүл түүний биеийг ороон чангалжээ. Тэр одоо ч сулрахгүй зүтгэж, мултрахыг оролдож байсан ч хөдөлгөөн нь секунд бүрээр суларч байв. Түүний амьсгал боогдож байлаа.

Уур хилэнгээр дүүрсэн Санни урагш дайрч, тэмтрүүлийг атган барив. Гарт нь наалдамхай мах цохилон мэдрэгдэнэ.

Хэрэв өөр сонголт байсан бол тэр зүйлд хүрэхээс ямар ч үнээр хамаагүй зайлсхийх байсан. Гэвч усан дор тулалдах амаргүй… Хэрэв хүчтэй цохилт өгөхийг хүсвэл эхлээд ямар нэг тулгуур олох шаардлагатай байв.

Шөнө Дундын Хэлтэрхийг дуудан гаргаж, Санни биеийнхээ булчин бүрийг чангалан, Кассигийн доод биеийг ороосон хэсгийн яг доогуур тэмтрүүлийг огтолж цавчив. Усны аймшигтай эсэргүүцлээс болж цохилт нь бараг л удаашран мөлхөх мэт болсон тул энэ дайралтаар ноцтой хохирол учруулж чадахгүйгээ тэр мэдэж байлаа.

Гэсэн ч түүний гайхамшигт сэлэм хангалттай хурц байсан тул зөөлөн махан тэмтрүүлийг зүсэж, шархнаас хар бараан цус үүл мэт цутган гарлаа.

Тэмтрүүл ууртайгаар татганаж, дайрагчийг сэгсрэх гэсэн мэт хажуу тийш огцом савчив. Харанхуй дундуур шидэгдэн явахдаа сэлмээ Санни амь тавин барьж, ирээ дээш нь гулгуулан, хөвсгөр махыг дахин дахин зүсэв.

Тэр нэг цохилтоор тэмтрүүлийг тасална гэж огт найдсангүй. Ямар ч хүч тийм зүйлд хүрэлцэхгүй. Аз болоход, сэлэм гэдэг бол нэвт сүлбэж, зүсэж… огтолж чаддаг зэвсэг.

Ирийг улам шахан, Санни тэмтрүүл рүү гүнзгий зүсэв. Хамгаалалтын хашлага нь шарханд хүрэх мөчид барилтаа сольж, тачи илдээ доош татлаа. Мангасын мах сахлын хутга шиг хурц ирний дор бараг эсэргүүцэл үзүүлэлгүй хоёр тийш салав.

Асар их хэмжээний цус түрэн гарч, сүүлчийн хүчээрээ татахад тэмтрүүл бүрэн таслагдлаа.

Тэр эцэст нь Кассигийн байдалд анхаарлаа хандуулж чадлаа.

Мэдрэгдсэн зүйлд Санни духаа атируулан зангидна. Сохор охин бараг ухаангүй байв.

Түүнийг аль болох хурдан гадарга луу гаргах хэрэгтэй.

Татганасан тэмтрүүлийн үлдэгдлийг түлхэн холдуулж, Санни сэлмээ тараан буцааж, Кассиг цээжээр нь тэврэн авлаа. Нимгэн хувцсаар нь дамжин, түүний арьс ямар хүйтэн болсныг тодхон мэдэрч байв.

Сулхан хөдөлж, тэр түүнийг мангас биш гэдгийг нь ухааралгүй эсэргүүцэхийг оролдов. Сохор охиныг цээжиндээ чанга тэврэн, Санни толгойгоо дээш харуулж, цөхрөлийн давалгаа ухааныг нь хана шиг мөргөн нураахыг мэдэрлээ.

Уушги нь тэсэшгүйгээр өвдөж, дотор нь өчүүхэн ч агаар үлдээгүй байв. Бие нь аажмаар суларч, аймшигтай өвдөлтөөр дүүрэн, цэвэр агаарыг галзуу ихээр хүсэж байлаа. Хэрэв тэр юм харж чаддаг байсан ч энэ мөчид хараа нь аль хэдийн харанхуйлж эхлэх байв.

Тэгсэн ч тэд гадаргаас аймшигтай хол байлаа.

Аймшигтай нь, гүний аймшиг түүний байршлыг анзаарсан байв. Тоо томшгүй олон тэмтрүүл аль хэдийн хөдөлж, тэднийг нэвтрэх аргагүй махан хана мэт бүсэлж эхэллээ. Дараагийн ганц хоёрхон хормын дараа далайн мангасын сүйрлийн тэврэлтэд тэд няц даруулан үхэх байв.

Санни тэднийг яаж аргалах аа мэдэхгүй байлаа.

Гэвч юу ч болсон бууж өгөх бодол түүнд байсангүй.

Нэг гар нь л сул байсан тул асар их хүч гарган нэг удаа сэлж, Кассиг чанга тэврэн дээш хөвлөө. Тэмтрүүлүүд ойртож, зугтах бүх замыг хааж байв.

Санни шүдээ зуун…

Дараагийн агшинд тэдний эргэн тойрны ус гэнэт цав цагаан болов.

Хараагдсан тэнгисийн уудам орон зайг цагаан халуун гэрэл дүүргэж, харанхуйн ул мөрийг бүрэн арчин хаяв. Гэрлийн дэлбэрэлт нь Саннигийн зовхийг нэвтлэн, нүдийг нь өвтгөхүйц хүчтэй байлаа.

Яг л тэднээс холгүйхэн, гүнд өчүүхэн нар асаад, эцэс төгсгөлгүй хар ангал цэвэрхэн цагаан хоосон орон зай болон хувирсан мэт. Гэрэлт усны давалгаа догшин урсгал болон хуйларч, ертөнцийг бүхэлд нь самууруулна.

Асар том тэмтрүүлүүд тэсэшгүй өвдөлтөнд тарчилж буй мэт солиотойгоор татганан, мушгиралдав. Нэвтэршгүй махан хана бутран унав.

Санни энэ боломжийг алдахгүй амьсгал боогдсон биеэ хүчлэн, тэр гадарга руу сэлж, татганасан тэмтрүүлүүдээс бултан өнгөрөв. Доор нь ууртай цагаан нар мэт гэрэл асч байхад тэдний хэлбэр дүрс тодхон харагдаж байлаа. Илүү хурдан, улам хурдан хөдөлж, үлдсэн бүх хүчээ шавхан дээш тэмүүлэв.

Ингэж хурдан сэлэх нь аюултайг Санни мэдэж байсан ч өөр сонголт байсангүй. Касси ч, өөрөө ч амь барагдаж байлаа.

Тэдэнд агаар хэрэгтэй.

Мөнхөд үргэлжилж байгаа мэт санагдсан ч цагаан гэрэл хэдхэн хормын дараа бүдгэрч эхэллээ. Гэвч энэ нь хамаагүй. Санни аль хэдийн тэмтрүүлүүдийн хаалтыг даван гарч, цөхрөнгөө барсан хурдтайгаар дээш сэлж байв.

Тэр амжихгүй байх вий гэж айж байлаа. Ухаан нь аль хэдийн бүдгэрч, хоосон, хүйтэн юу ч үгүй ангал руу аажмаар гулсан орж эхэлжээ. Эргэн тойронд нь уснаас өөр юу ч байхгүйг мэдэж байсан ч амаа ангайн, аль болох гүн амьсгаа авах амиа хорлох шахсан хүслийн давалгаанд автана. Хэт удаан хүчилтөрөгчгүй байсан тул булчин нь татганаж байв.

…Тэгээд эцэст нь Саннигийн толгой усны мандлыг цөмлөн гарлаа. Өвдөлтөд сохор мэт болж, тэр агаарыг шуналтайгаар сорж, тасралтгүй ханиалж эхлэв.

Түүний гар дотор чанга тэвэрсэн Касси ч мөн адил байлаа. Цээж нь огцом дээш доош хөдлөн, агаарыг амтат бал мэт сорж байв. Хотын захын бохир, хорт агаараар удаан хордуулж байхдаа ч агаар ийм үнэ цэнтэйг Санни хэзээ ч ингэж ойлгож байгаагүй.

Тэд амжжээ.

Өөрийгөө арай ядан тогтоон, Санни эргэн тойрноо харлаа. Цагаан гэрлийн сүүлчийн ул мөр аль хэдийн арилж, хэзээ ч байгаагүй мэт үгүй болсон байв. Дэлхий дахин дахин туйлын харанхуйд автав.

Гэвч зүүн зүгт, хаяанаас цаана үүрийн анхны гэрэл цухуйх гэж байлаа.

Аварга чулуун гарны дүрсийг олж хараад, Санни Кассигийн мөрнөөс чанга атган, тэр зүг рүү сэллээ.