Санни шаварт сунайж унаад, тэнгэр ширтэн хэвтэж байлаа. Амьсгаа даран зогсох ч хэрэггүй — бүхэл тулаан эхнээсээ дуустал арав ч хүрэхгүй секундэд дууссан юм. Хэн ч үхээгүй, шархдаагүй, бүр шалбарч ч амжаагүй… за, ганцхан Сэгээр хооллогчоос бусад нь. Энэ бүхэн түүний төсөөлж байснаас тэс өөр байлаа.

Тэр мангасын цогцос руу хяламхийж, үнэхээр үхсэн эсэхийг шалгаад, дараа нь бичээсээ дуудан, өөрт байгаа Сүүдрийн хэлтэрхийнүүдийн тоог харлаа.

[Сүүдрийн хэлтэрхий: 16/1000]

Үнэхээр л тийм байв. Аймшигтай хүчирхэг Сэрсэн араатан ингэж л амархан мөхжээ. Хэдийгээр ажлын ихэнхийг Нефис хийсэн ч, эцсийн цохилтыг өгсөн нь өөрөө байлаа.

'Яагаад дандаа ингэж амархан байж болдоггүй юм бол?'

Санни босож өндийн, Цэнхэр Сэлмээ буцаан алга болов. Тэгээд Мастер Жетийн нэгэнтээ хэлж байсан үг санаанд нь орж ирэв:

“Зүүдний ертөнцөд ганцаараа хэн ч амьд үлдэж чаддаггүй.”

Тэр үедээ Санни энэ зөвлөгөөг чихнийхээ хажуугаар өнгөрөөгүй ч, үнэндээ итгээгүй юм. Тэр үргэлж өөртөө л найдахыг хичээж, хэнээс ч хараат байхыг зөвшөөрдөггүй байлаа. Түүний ойлголтоор, энэ л жинхэнэ хүч байв.

Гэвч одоо тэр бодол нь алдаатай байж магадгүй гэдгийг ойлгож эхэлжээ. Үнэндээ, ачаагаа хэн нэгэнтэй хуваалцана гэдэг нь Зүүдний ертөнцөд диваажин ба тамын ялгаа байлаа. Хэрвээ тэр ганцаараа байсан бол, ганц Сэгээр хооллогчтой тулалдах нь өөрийнх нь төгсгөл ч байж мэдэх байв.

Үүний адил, Нефис Саннигаас хавьгүй чадварлаг ч гэлээ, ганцаараа хуягласан мангасыг ялах тун хэцүү байх байсан. Учир нь түүний хамгийн эмзэг цэг Нефисийн гар хүрэх газар байгаагүй.

Харин хамтдаа бол тэд үүнийг харьцангуй амархан хийж чадсан. Бүхэл нь хэсгүүдийнхээ нийлбэрээс давдаг. Өөрөөр хэлбэл, тоо олон байхад хувь хүний хүчнээс давсан давуу тал бий. Энэ утгаараа, бүлэгт найдаж чадна гэдэг нь сул дорой байдал биш, харин ч хувийн хүчний чухал нэг хэсэг ажээ.

Ганцаар явагч чононууд үргэлж сул талтай байдаг. Энэ бол дахин нэг сурах ёстой сургамж байв.

'Ямартай ч надад сонголт их байгаагүй.'

Санни Нефис дээр очоод, зүгээр эсэхийг нь шалгав. Түр зуурын далайн замагнаас хийсэн хувцас нь жаахан урагдсанаас бусдаар, бүгд зүгээр харагдана. Нефис Санни руу харлаа.

“Дурсамж?”

Санни толгой сэгсрэв.

Нефис санаа алдав. Өөртөө хуягтай болохыг ихэд хүсэж байгаа нь илт байлаа. Хэрвээ Санни соёлтой залуу байсан бол, Хүүхэлдэйчний Нөмрөгийг нь түр зээлүүлж магадгүй… гэвч харамсалтай нь, тийм хүн биш. Тэр хуяг туйлын үнэ цэнтэй, түүнд чамгүй их зардал гарсан билээ.

Түүнээс гадна, Өөрчлөгдөж буй Одоос ялгаатай нь, Санни далайн замагны бүслүүрээс өөр юмгүй зогсож буй дүр зураг нь гоо сайхны гэхээсээ илүү аймшигтай харагдах байв. Тиймээс тэр юу ч хэлсэнгүй.

Энэ хооронд Нефис үхсэн Сэгээр хооллогч руу очоод, толгойгоо ч эргүүлэлгүй:

“Кассиг авчир.” гэж хэлэв.

Санни санаа алдаад, талбайгаас гарч одлоо.

Удалгүй тэр сохор охин тэднийг хүлээн сууж байсан газарт хүрэв. Алхах чимээг нь сонсоод, охин цочин, толгойгоо өргөлөө.

“С—Санни?”

'Яаж намайг танив аа? Аан… алхах дуугаар минь байх.'

“Тийм ээ, би байна. Бүх зүйл дууссан. Нааш ир, чамайг Нефис дээр хүргэе.”

Касси модон таягтаа тулан босоод, түүн рүү эргэв.

“Та… та нар зүгээр үү?”

Санни инээмсэглэв.

“Мэдээж! Тэр амьтныг нүд ирмэхийн зуур л дарсан. Бүр шалбарч ч амжаагүй.”

Касси илт тайвширсан байдалтай инээмсэглэлээ.

“Сайн байна, үнэхээр сайн байна. Аан тийм, олс…”

Санни олсыг аваад, сохор охиныг талбай руу буцаан хөтөллөө. Замдаа түүнд нэг л сонин мэдрэмж төрөв. Эмзэгхэн охин ард нь алхаж явахад, өөрийнх нь охин дүү санаанд оржээ. Багадаа тэр охин яг л ингэж, салшгүй мэт дагаж явдаг байсан юм.

Зүрхийг нь танил өвдөлт сүлбэхэд, Санни шүдээ зуун, өөр зүйл бодохыг хичээв. Ямартай ч, тэр бүхэн аль хэдийн өнгөрсөн.

Талбай дээр эргэн ирэхэд, Нефис Сэгээр хооллогчийн хуягийг задлаад дууссан байлаа. Гялалзсан сүнсний хэлтэрхий аль хэдийн түүний гарт байв. Юу ч хэлэлгүй, тэр үүнийг Санни руу шидэв.

Санни болорыг тосон аваад, гайхсан харцаар түүн рүү харлаа.

“Яагаад надад өгч байгаа юм?”

Нефис нүдээ анивчаад, хэдэн хором дуугүй зогсов. Дараа нь энгийн өнгөөр:

“Надад халаас байхгүй.”

“Аан.”

Одоо ч бага зэрэг будилсан хэвээр, Санни сүнсний хэлтэрхийг үүргэвчиндээ хийв.

'Гэхдээ яагаад тэр дор нь шингээчихсэнгүй вэ?'

Тэр асуух гэж амаа нээтэл, Нефис ойлгосон бололтой нэмж хэлэв:

“Олзыг дараа нь хуваана.”

“Аан. За.”

Нефис энэ хооронд Касси руу харж, жаахан бодсоны эцэст:

“Би болгоомжтой байсан.” гэж хэлэв.

Дараа нь инээмсэглэлээ.

***

[Таны сүүдэр улам хүчирхэгжлээ.]

[Таны сүүдэр улам хүчирхэгжлээ.]

[Таны сүүдэр улам хүчирхэгжлээ.]

Санни нэг талаар хөөрч баярласан, нөгөө талаар бага зэрэг дургүйцсэн мэдрэмжийн дунд байлаа. Тэр өдөр тэд дахиад гурван Сэгээр хооллогчийг устгасан бөгөөд, бүрэн эрсдэлд орсон хүн нь бараг л Нефис байв. Явц нь ихэнхдээ ижил: мангасыг олмогц, Санни сүүдэрт нуугдаж, Нефис өгөөш болдог. Харин тохиромжтой мөч ирэхэд, Санни чимээгүйхэн ойртож, Цэнхэр Сэлмээрээ яг таг цохилт өгч тулааныг дуусгана.

Тэр өөрийгөө “гол баатрын баг”-т багтана гэдэг нь ийм мэдрэмж байдаг болов уу гэж бодов. Өөр хэн ч байсан, магадгүй Кастерээс бусад нь, үхлийн аюултай Сэрсэн араатны эргэн тойронд эргэлдэнэ гэдэг бараг л үхлээр төгсөх даалгавар байх байлаа. Харин Нефис бол, гайхмаар нь, тийм ч их хүч гаргахгүй мэт санагдахаар үүнийг дахин дахин хийж чадсаар байв.

Үүнээс гадна, түүний үзүүлж буй чадвар нь ямар ч Аспектийн чадвар ашиглалгүйгээр, цэвэр ур чадварт л тулгуурлаж байлаа. Энэ тал дээр бол Кастер хүртэл илүү хийж чадахгүй байсан биз.

Тэр хурдан, тайван, яг таг байв. Хийсэн хөдөлгөөн бүр нь тооцоотой, цагийг нь яг олсон байдаг. Тулааны урсгал, логикийг төрөлхийн мэт ойлгодог нь илт бөгөөд энэ нь түүнд ухаангүй араатнууд дараагийн хэдэн хоромд ямар үйлдэл хийхийг нь ойролцоогоор урьдчилан таамаглах боломж олгож байлаа. Үүний дараа үлдэх зүйл нь биеийн чадвар тэднээс зайлсхийх, бүр тодорхой хэмжээнд удирдах асуудал л байв.

Санни ур чадвар, туршлага нь ориг хүчнээс хавьгүй чухал гэдгийг үргэлж мэддэг байсан ч, Нефисийг харж байгаад, тэдний хоорондын ялгаа ямар асар их болохыг нүдээрээ харж ойлголоо. Хэдийгээр түүний Тэнгэрлэг Аспект Саннид Өөрчлөгдөж буй Одоос илүү хүч, хурд гаргах боломж олгодог ч, жинхэнэ тулалдаанд бол тэр хэзээ ч түүнтэй эн тэнцэхгүй.

Мэдээж, өөрөө ч бас тулаан бүрийн чухал хэсэг байлаа. Түүний “дуусгагч” гэсэн үүрэг өчүүхэн зүйл огт биш — дөрвөн цохилтоор дөрвөн аллага хийнэ гэдэг хэн дуртайд олдох чадвар биш. Саннид нарийн төвөгтэй техник зааж өгөөгүй ч гэлээ, тэр аль хэдийн туршлагатай тулалдаанч болсон байв. Биеийн зохицол сайн, тулааны зөн совинтой, хамгийн гол нь сийрэг толгойтой.

Түүнчлэн, тэд Сэгээр хооллогч нарыг ингэтлээ үр дүнтэйгээр отож чадсан нь, Саннигийн сүүдэр урьдчилан тандаж өгсний ач гавьяа гэдгийг дурдахгүй өнгөрч болохгүй.

Ерөнхийдөө бол, бараг л тэнцүү хамтын ажиллагаа байлаа. Гэсэн ч Нефисийн тулалдахыг харах нь сэтгэл сэргээхээс илүү, бодолд оруулсан туршлага болов.

Сэтгэлээр унахгүйн тулд, Санни бичээсээ дуудлаа.

[Сүүдрийн хэлтэрхий: 22/1000]

'Өнөөдөр найман хэлтэрхий. Маш дажгүй.'

Одоогоор тэд Шүрэн ойгоор дамжин, толгойгүй баатрын аварга хөшөө рүү шууд хүрэх замын захад хүлээж байв. Тэдний болон хөшөөний дунд хэсгийн хооронд Сэгээр хооллогчдын бүлэг байж, яаралгүйхэн хажуугаар нь өнгөрч байлаа.

Нар жаргах дөхөж байсан ч, тэдэнд хараахан цаг байсан.

Минутууд аажмаар урссаар. Эцэст нь, Нефис хөдлөх дохио өгөв.

Санни Кассиг түшиж, Өөрчлөгдөж буй Одыг даган, Шүрэн ой ба хөшөөний хоорондох задгай орон зайг хурдан гатлав. Одоо үлдсэн ганц зүйл нь хөшөөний оройд гарах.

Гэвч энэ тийм ч амар байгаагүй. Хоёр зуун метр өндөр хөшөөг энгийн нөхцөлд ч авирах хэцүү, дээрээс нь Кассиг яаж ийгээд татан гаргах хэрэгтэй байв. Орой дээр гарах хүртэл түүнийг доор үлдээнэ гэдэг аюултай.

Эцэст нь, Нефис ба Санни хорин метр тутамд ээлжлэн олс татаж байхаар болов. Касси хаднаас барин хүлээгээд, тэд илүү дээр гарсны дараа дахин давтана. Энэ нь удаан, там шиг зовоосон ажил байлаа. Төгсгөлд нь Саннигийн булчин өвдөж, шатаж байгаа мэт болжээ.

Гэхдээ харанхуй ус тэднийг нөмрөхөөс өмнө, тэд аюулгүй газарт хүрч чадсан.

Шөнө бууж эхлэхэд, гурван Нойрсогч дугуй чулуун тавцангийн голд сууж, амрав. Тэдэнд гал асаах материал байгаагүй, оройтож ч байсан тул хоол хийх боломжгүй. Эцэст нь тэд хатаасан махыг зажилж, хязгааргүй усны савыг ээлжилж уув.

Хэсэг хугацааны дараа, Нефис Саннид өнөөдрийн олзыг гаргах дохио өгөв. Тэр дөрвөн гялалзсан сүнсний хэлтэрхийг гаргаж, газар тавилаа.

Ямар ч хэлэлцэхгүйгээр, Өөрчлөгдөж буй Од хоёр болорыг Санни руу гулсуулж, хоёрыг нь өөртөө авлаа. Дараа нь, өөрийнхөөсөө нэгийг Кассид өгөв.

Санни үүнийг дуугүй ажиглаж байлаа. Нефис, Касси хоёр сүнсний хэлтэрхийгээ шингээчихсэн байхад ч, тэр өөрийнхөө болорыг авах гэж яарсангүй. Хэсэг хүлээсний дараа, тэр үүргэвчнээсээ өөр нэг болор гаргаад, гурвыг нь нийлүүлэн Нефис рүү түлхэв.

Мөнгөлөг үстэй охин түүнийг гайхан харлаа.

“Чи… хүчирхэг болохыг хүсэхгүй байна гэж үү?”

Санни инээмсэглэв.

“Мэдээж хүснэ. Гэхдээ эдгээр нь надад яг одоо тийм ч их ашиг өгөхгүй. Манай багийн гол байлдааны хүч нь чи гэдгийг нуух зүйл биш.”

Тэр санаа алдав.

“Чи хэдий чинээ хүчтэй байна, бидний амьд үлдэх магадлал төдий чинээ нэмэгдэнэ. Түүнээс гадна, энэ бол бэлэг биш. Наймаа.”

Нефис хөмсгөө өргөв.

“На…аймаа гэнэ үү? Чи яг надаас юу хүснэ гэж?”

Санни хэдэн хором бодоод, хариулав.

“Маш энгийн. Би эдгээр сүнсний хэлтэрхийг, цаашлаад тэр цайз хүртэлх замд олж авах бүх сүнсний хэлтэрхийг чамд өгнө…”

Тэр Нефисийн нүд рүү эгцлэн хараад:

“Харин хариуд нь, чи надад хэрхэн тулалдахыг зааж өгнө.”