Хуягт Чөтгөр агуу мод руу халдана гэсэн хуурамч заналхийлэлд анхаарал нь сарниж, хоромхон зуур хөдөлгөөнгүй болмогц Нефис урагш дайрлаа. Эргэлзээ ч үгүй, тээнэгэлзэх ч үгүй, дайсан нь хамгаалалтаа сулруулсан агшнаас түүний болчимгүй довтолгоо эхлэх хүртэл өчүүхэн ч завсар гарсангүй.

Өмнө нь Санни мангасын хөдөлгөөнийг туйлын төвлөрч ажиглаж байсан шиг, Нефис ч тулалдаан эхэлсэн мөчөөс хойш яг энэ агшныг хүлээн харж байжээ. Өөрчлөгдөж буй Од боломж гарч ирвэл ердөө ганцхан хором үргэлжилдгийг мэдэж байсан.

Тэр ганцхан хором Саннигийн амийг бараг авч одсон. Харин Нефис түүнийг хий дэмий үрэхгүй.

Түүний уян налархай бие хүчтэй нумаас тавьсан сум шиг агаарыг зүсэн нисэж, бараг дараах дүрс үлдээх шахав. Урт сэлмийнх нь мөнгөлөг ир үүрийн гэрлийг ойлгон гялалзаж, хар цагаан хуяг нь бүдэг манан мэт харагдана.

Тэр бүхнээ дайчилж, ухрах өчүүхэн ч боломж өөртөө үлдээлгүй дайсанд дөхөж байлаа.

"Юу…"

Бүх зүйл хэтэрхий хурдан өрнөж, Санни бодлоо цэгцлэх ч завдалгүй үлдэв. Тэр зөвхөн харж зогсоно, цаг хугацаа мөлхөх мэт удааширч, сэтгэлд нь мэдрэмжийн шуурга дэгдэнэ.

Чөтгөр бараг тэр дороо аюулыг танин хариу үйлдэл үзүүлэв. Гэвч “бараг” гэдэг нь тулааны талбарт тооцогдохгүй. Анхаарал сарних өчүүхэн агшин л бүхнийг алдахад хангалттай. Тэр жижигхэн алдаа нь хувь заяаг нь тамгалан шийдсэн юм.

…Хэрвээ Нефис үнэхээр уг амьтны эвдрэшгүй хуягийг нэвт цохих чадвартай бол л шүү дээ. Үгүй бол энэ бүхэн дэмий, харин тэд өөрсдөө үхэх байв.

Аймшигт аварга хадуур сарвуугаа хөдөлгөн, түүнийг хоёр хуваахыг оролдов. Нөгөө талаас хавчаар нь анивчин, биеийг нь нухчин бяцлах аюул заналхийллээ. Гэвч тэр өчүүхэн төдий хожимдсон байв.

Өөрчлөгдөж буй Од өчүүхэн төдий хурдан байсан юм.

Тэр гүйх зуур хөлийнх нь хэмнэлд ямар нэг өөрчлөлт орлоо. Дуулгынх нь хаалтны цаанаас нүүрийг нь Санни харж чадахгүй байсан ч, харсан бол Нефисийн цайвар царайг өвдөлтийн ярвайлт мушгин байгааг олж харах байв.

Дараагийн агшинд түүний гарын арьсан доороос намуухан цагаан туяа аслаа. Гэвч энэ удаа тэндээ үлдсэнгүй. Харин цагаан дөл мөнгөлөг сэлмийн бариул руу урсан орж, улмаар ирийг нь нөмөрлөө.

Сэлэм гэнэтхэн хурц гэрэлт ир болон хувирч, цагаан гал мэт гялалзан асав. Тэр тийм хурц тод байсан тул Санни нүдээ анихыг хүсэв.

Гэвч энэ туяа урьдынх шигээ намуун, дулаахан биш байлаа. Харин ч хүрсэн бүхнээ үнс болгож, бүр ертөнцийн биеийг нь ч зүсэх чадалтай мэт санагдана.

Магадгүй… хувь заяаны утсыг ч таслахад хүрэлцэхүйц хурц байсан ч байж мэднэ.

Санни Нефис Аспектийн чадвараа хэрхэн тайлбарлаж байсныг саналаа.

“Эмчлэхэд ашиглаж болдог.”

Тэр үед Санни энэ үг нь илүү гүн утга агуулж байна гэж сэжиглэсэн. Ийм чадвар хэчнээн ховор, хэчнээн үнэтэйг тэр гайхан бодож байсан юм.

Тэр зөв байжээ. Өөрчлөгдөж буй Одын гайхамшигт дөл нь эдгээхээс гадна устгах чадвартай байв. Зэвсэг дээр хэрэглэх үедээ түүний Сүүдрийн удирдлагатай төстэйгээр хүч нэмэгдүүлэх нөлөө үзүүлдэг бололтой. Өөр юуг ч хийж чаддагийг хэн мэдэх билээ?

Үнэхээр итгэмээргүй чадвар.

Эргэн бодоход, Нефис өөрийгөө зовоосон бүхэн талаар байгаагүй аж. Дутагдлынх нь жигшүүрт өвдөлтийг нууцаар тэсвэрлэн, бясалгаж буй мэт дүр эсгэдэг байсан бүх цаг мөч нь энэ агшны төлөө байжээ. Тулаанд энэ чадварыг ухаан алдалгүй ашиглах тэвчээрийг өөртөө суулгахын тулд.

Тэр амжилттай хийж чадсан. Харин асуулт нь…

Энэ хангалттай юу?

Түүний сэлэм Сэрсэн чөтгөрийн аугаа хуягийг эвдэхэд хүрэлцэхүйц хүчтэй юу? Эцсийн эцэст, чадвар нь хэчнээн гайхамшигтай байсан ч, ердөө л доод зиндааны Нойрсогчийн Идэвхгүй сүнсний цөмөөс тэжээгдэж байгаа шүү дээ.

…Одоо л мэдэх гэж байна.

Хуягт Чөтгөрийн аварга цээжнээс хэдхэн алхмын зайд Нефис өвдгөө нугалан үсэрч, тэнгэр өөд огцом хөөрөв. Түүний сэлэм урагш гялсхийн, хэрцгий хатгалт хийлээ. Тэр нь хэт хурдан байсан тул нэгэн агшинд цэвэр цагаан нарны туяа мэт харагдсан юм.

Дараа нь тэр аваргын гялалзсан хуягийг бүрдүүлсэн хачин хайлштай яг зүрх нь байх ёстой цэгт мөргөлдлөө.

"Мэдээж!"

Тэд үхсэн аварга далайн амьтны хоосон нуруунд нуугдаж байх үед Касси өөрийн харсан зөнг ярьж өгсөн билээ. Тэр зөндөө Хуягт Чөтгөр далайн гүн харанхуйн аймшигт амьтанд довтлуулж буйг харсан юм. Тулааны дараа чөтгөр хүнд шархдаж, үхлийн ирмэг дээр очсон байв.

Хамгийн аймшигтай шарх нь цээжин дээрээ байсан. Тэнд хуяг нь урагдан бутарч, мангасын цохилж буй зүрх ил гарсан байлаа. Цаг хугацаа өнгөрөхөд бусад бүх шарх нь эдгэрсэн.

Гэхдээ энэ ганцхан шарх л үлдсэн юм.

Гаднаас нь харахад чөтгөрийн хуяг бүрэн сэргэж чадсан мэт боловч үнэндээ тэр хэсэг хэзээ ч бүрэн нөхөгдөөгүй байжээ. Тэр ганц цэг дээр хуяг нь нууцаар суларсан байсан. Нефис ч яг тийш нь цохилтоо өгсөн юм.

Түүний гэрэлт сэлэм Сэрсэн амьтны нэвтэршгүй хуягийг үнэхээр эвдэж чадах эсэх нь огт хамаагүй байлаа. Учир нь тэр чөтгөрийн бие дээрх цорын ганц сул цэг, өмнө нь аль хэдийн эвдэрч байсан газрыг онилсон байв.

…Цагаан гэрэл анивчихын зэрэгцээ улайран ассан сэлэм чөтгөрийн хуягийг нэвт сүлбэж, бие рүү нь гүн шигдэн, хатуу бүрхүүлийн дотор галын догшин шуургыг суллав.

Аварга дотроосоо гэнэт гэрэлтэх шиг болж, хуягийн завсраар гэрлийн цацраг нэвчин гарч байлаа. Тэр хачирхалтай дүр зураг Саннигийн оюунд үүрд шингэх шиг болов.

Дараа нь Өөрчлөгдөж буй Одын сэлэм Хуягт Чөтгөрийн зүрхэнд хүрч, түүнийг хоёр хуваан, эргэн тойрны бүхнийг шатааж, аймшигт амьтны цэнхэр цусыг буцалган ууршууллаа.

Саннигийн хөл салганаж, тэр эв хавгүйгээр бөгсөн дээрээ унав.

"Юу—юу… Бид ялчихав уу?"

Чөтгөр ганхлаа. Гар нь аажмаар дээш өргөгдөж, Нефисийг сүүлчийн удаа тэврэх гэсэн мэт санагдав. Гэвч бие нь татганахад, гар нь хүчгүйхэн газарт уналаа.

Нефис элсэн дээр бууж, үсрэн холдон, өөрийгөө хамгаалахад бэлэн болов.

Гэвч шаардлага байсангүй.

Үнсэн булшны бардам хамгаалагч үхэж байлаа. Ганц үлдсэн нүдэнд нь асч байсан час улаан гэрэл бүдгэрч, оюун ухааны үлдэгдэл хүртэл харцнаас нь хурдан арилж байв.

Чөтгөр хүндээр сөхөрч, агуу биенээс нь үлдсэн бүх хүч орхин одлоо. Толгойгоо асар их хүчээр эргүүлэн, тэр аугаа том модыг сүүлчийн удаа харлаа. Дараа нь харц нь Санни дээр тогтов.

Тэр харцанд уур хилэн ч байсангүй, солиорол ч байсангүй. Харин нэг л хачин, тайван, тайлбарлашгүй мэдрэмж л байв. Бараг л… тайвшрал мэт.

Санни тэр мэдрэмжийн утгыг ойлгож амжаагүй байтал Хуягт Чөтгөрийн нүднээс гэрлийн сүүлчийн оч унтарлаа. Толгой нь арагш гэдийж, уналаа.

Тэд ялсан.

Аварга биеийн өмнө Нефис дуулгаа тайлжээ. Түүний царай цонхийж, ядран сульдсан бөгөөд үс нь хөлсөндөө норж, наалдсан байв. Цагаан туяаны үлдэгдэл аль хэдийн унтарч, нүд нь дахин саарал өнгөтэй болсон байлаа.

Өөрчлөгдөж буй Од өвдөглөн сууж, дараа нь хөдөлж чадахгүй болтлоо туйлдсан тул дээш харан хэвтлээ.

Бүх тулаан минут ч хүрээгүй ч, хоёулангийнх нь бүх хүчийг шавхжээ.

Санни Нефисийг дуурайн газар хэвтэж, амьсгаагаа тогтоохыг хичээв.

Тэд үнэхээр ялсан. Тэр итгэж ядан байлаа.

"Би долоо хоног унтмаар байна…"

Агуу модны мөчир дээр Касси хэн амьд, хэн үхсэнийг мэдэхгүй хүлээсээр байгааг санан Санни санаа алдав. Хэсэг хугацааны дараа тэр гүнзгий амьсгаа авлаа.

Тэгээд хоолойгоо хүчлэн, хамаг чадлаараа орилов.

Өглөөгийн нам гүмд, үнсэн элсээр хучигдсан өндөр толгодын оройд, үзэсгэлэнт аугаа модны мөчир дор нэгэн хачин хашгираан цуурайтав:

“Нэг порц чөтгөрийн махан стейк бэлэн боллоо!”