76-р бүлэг : Ангал
Үнсэн булшны баруун захыг давмагц, Мартагдсан Эргийн байгаль Саннигийн төсөөлж байсан бас хармаар байсан төрхөөс огт өөр байв.
Арлын энэ талд налуу нь хавьгүй огцом байлаа. Энд дуусах ёстой газарт нь танил болсон тэгш хээр огт харагдсангүй. Харин ч газар нь арай зөөлөн ч гэсэн, хэвээрээ нэлээд огцом өнцгөөр доошоо үргэлжилсээр байв.
Тэр налуу алс хязгаар хүртэл сунан үргэлжилжээ. Үнэндээ бүхэл арал нь асар том хонхор газрын ирмэг дээр тогтсон мэт харагдана. Хараа хүрэх төдийд үргэлжлэх тэр хонхорын зах нь үл ялиг муруйсан, төсөөлшгүй хүчтэй мөргөлдөөнөөс үлдсэн аварга тогоо шиг.
Саннигийн харж чадсанаар, тэр тогооны диаметрийг зуу зуун километрээр л хэмжиж болохоор байлаа. Доор нь хөрснөөс цухуйх аварга модны үндэс хүртэл хонхорын ханыг бодвол өчүүхэн өвсний иш мэт санагдана.
Бүх ертөнц хажуу тийшээ хазайчихсан мэт, Саннигийн толгой эргэж эхлэв.
Товчхондоо, тэдний баруун зүгт байгалийн ямар ч өндөрлөг газар үлдсэнгүй. Урагшлах цорын ганц зам нь доош буух хар далайн харгис давалгаанаас хоргодох ямар ч найдваргүй.
Өөрөөр хэлбэл, урагшлах зам огт байгаагүй. Баруун зүг рүү хийсэн тэдний аялал энд хүрээд дуусжээ.
Үүнтэй хамт бодит ертөнц рүү буцах гарцыг олох бүх найдвар тасрав.
Санни эзгүйрсэн газар нутгийг ширтэн зогсохдоо, уур хилэн ба итгэж ядаж буй мэдрэмж зүрхийг нь самарч байгааг мэдэрлээ. Тэдний бүх зовлон зүтгэл дэмий байсан гэдэгт тэр итгэж чадсангүй. Гэвч баримт нотолгоо нь нүднийх нь өмнө, бодит бөгөөд няцаашгүй оршиж байв.
'Новш гэж! Бүгдийг нь хараал идэг!'
Тэр нөхцөл байдлыг шийдэх овжин арга бодох гэж оролдсон ч, төсөөлөл нь юу ч гаргаж чадсангүй. Хар тэнгис шөнө бүр аймшигт бүхнээрээ ертөнцийг залгиж, түүнээс зугтах цорын ганц зам нь нар жаргахаас өмнө хангалттай өндөрт гарах явдал. Харин эргэн тойронд ямар ч өндөрлөг харагдахгүй байхад, тэр яах ёстой гэж?
Санни Нефис рүү харлаа. Тэр түүнээс ч илүү гонсойсон харагдана. Нүүр нь мөсөн баг мэт хөшиж, нүдэнд нь гашуун хорсол, үзэн ядалт дүүрэн байв. Санни амаа нээж, ямар нэг юм хэлэхийг оролдсон ч, хэлэх үг олдсонгүй.
Эцэст нь тэд алсад нижигнэх чимээ хар тэнгис эргэн ирж буйг зарлах хүртэл дуугүй зогсов.
Асар том тогооны гүнээс, хар урсгалууд тэнгэрийн хаяанаас цухуйж, түүнийг дүүргэхээр түрэн орж ирлээ. Бага зэрэг балмагдсан Санни усны түвшин асар хурдтай нэмэгдэж, эцэст нь төгсгөлгүй ангалыг хар тэнгис болгон хувиргахыг харж зогсов. Удалгүй тэр дүүрч хальж, зогсоошгүй үер болон сүйрсэн газрыг чиглэн асгарлаа. Үнсэн булшийг дайран өнгөрч, Улаан Шүрэн ойн шүрийг нүдсээр дотогш урсав.
Удалгүй бүх ертөнц буцалсан хар усаар бүрхэгдэв.
Санни хатсан уруулаа долоогоод Нефис рүү эргэв. Түр азнасны дараа сөөнгө хоолойгоор хэлэв:
“Би бодохдоо… бид хар тэнгисийн эх үүсвэрийг олчих шиг боллоо.”
Тэр тэнгэрээс алгуурхан алга болж буй нарны сүүлчийн туяаг ширтэн хэсэг азнаад, царай нь барайсан хэвээр Санни руу эргэв.
“…Буцъя.”
***
Аймшигт үнэний дараа гурвуулаа бүгдээрээ төөрөлдсөн, сэтгэлээр унасан байв. Ялангуяа Касси бүр цочирдсон нь илт.
“Утгагүй байна… огтхон ч утгагүй,” гэж тэр отог руу буцах замдаа бувтнав.
“Яаж ингэж болох юм бэ?”
Тэр Саннигийн мөрнөөс чанга атгаад, алхмаа түргэсгэн асуув:
“Тэнд тэнгисийн түвшнээс өндөр юм юу ч байхгүй гэдэгт чи итгэлтэй байна уу? Үнэхээр бүрэн шалгасан гэж үү?”
Санни санаа алдаж, сэтгэл нь улам бүр харанхуйлж буйг мэдэрлээ.
“Тийм. Бид нэлээд сайн шалгасан. Бүх газар л доошоо, доошоо, дахиад доошоо унаж байна. Зүүн зүгээс бусад бүх чиглэлд тэнгэрийн хаяа хүртэл тэгж үргэлжилсэн. Үнсэн булш яг ирмэг дээр нь байгаа.”
Сохор охин толгой сэгсрэв.
“Гэхдээ яаж тийм байж болох юм бэ? Би цайзад хүрсэн биднийг харсан шүү дээ! Заавал ямар нэг зам байх ёстой!”
Санни яаж хариулахаа мэдэхгүй дуугүй үлдэв. Хэрэв үнэхээр зам байсан бол, тэр огт төсөөлж чадсангүй.
Хэдэн хормын дараа Нефис түүний оронд хариуллаа:
“Маргааш ямар нэг шийдэл бодож олно. Хамгийн… хамгийн муу тохиолдолд, бид үүнийг бүхэлд нь тойрч явах хэрэгтэй болно.”
Тэр бодлоос Санни дагжин чичрэв. Тийм аялал саруудаар хэмжигдэнэ. Асар том тогоог бүтэн тойрохын тулд, өмнөх хэдэн долоо хоногт туулснаасаа хэд дахин урт зам туулах хэрэгтэй болно. Өдөр бүр тэсэж дийлэхгүй аюултай зүйлтэй таарах эрсдэл дагуулна.
Мөн шөнө бүр… ямар нэгэн аймшигт зүйл тэдэн дээр ирж бүдрэх эрсдэл.
Энэ там шиг газар хэдэн сар амьд үлдэх магадлал гэвэл ангалаас өөрцгүй байлаа.
'Ха, ха. Ангаллаг...'
Санни нүүрээ ярвайлган, хамгийн муу хувилбарыг бодохгүй байхыг хичээлээ. Унаж буй шөнийн харанхуй аймшигтай бодлуудад огт тохиромжтой орчин биш байв.
'Маргааш. Амарна, тэнхээ сэлбэнэ, маргааш л ямар нэг юм бодож олно. Кассигийн хэлснээр л… тэр биднийг цайз руу орж байгааг харсан юм чинь, заавал зам байгаа.'
Нар бүрэн жаргахаас яг өмнө тэд түр хуарандаа хүрэв. Унасан навчаар хийсэн түр орон дээрээ хэвтэн, Санни ядарсан чигээрээ нүдээ аниад бодов:
'Өнөөдөр ямар ч зүүд зүүдлэхгүй байгаасай.'
Тэгээд тэр бага зэрэг хөмсгөө атирууллаа.
'Зүүд гэнэ үү? Би хэзээнээсээ энэ газар зүүд зүүдэлдэг болчихов оо? Аан, тийм… нэг зүүд байсан санагдана… эсвэл дурсамж байсан юм болов уу? Юуны тухай билээ… хм, огт санаанд орж ирэхгүй юм…'
Тэр бодол толгойноос нь замхармагц, Санни гүн нойронд автав.
Өглөө нь тэд гуравын хоорондох уур амьсгал тун баргар байлаа. Хэн ч ярих, эсвэл юм хийх хүсэлгүй, зүгээр л газар шороо, эсвэл аварга модны навчсын сэрчигнэхийг ширтэн сууцгаана.
Өчигдрийн аймшигт үнэний цохилтоос гадна, тэд өлсөж байв. Хуягт Чөтгөрийн цогцос Саннид улам бүр уруу татам харагдана. Гэсэн ч тэр Кассид өгсөн амлалтаа зөрчих хэмжээнд хараахан хүрээгүй байлаа.
Эцэст нь Нефис нам гүмийг эвдэв. Тэр босож, шийдэмгий харцаар дээш харснаа хэлэв:
“Би модны орой руу авирч, эргэн тойрныг харъя. Дээрээс нь харвал бидний анзаараагүй ямар нэг юм олж магад.”
Санни аварга мод руу ширтэж, өөрийгөө гэнэт маш өчүүхэн мэт мэдрэв. Үнэхээр асар том байлаа. Үнсэн булш өөрөө аварга баатрын хөшөө болон тэдний харж байсан бусад бүх хоргодох байрнаас өндөр байсан ч, энэ мод түүнийг ч бараг жижигдүүлнэ. Орой хүртэл нь авирах ихээхэн цаг, хүч шаардана.
Гэхдээ тэр үнэхээр тийм өндөр дээрээс ямар нэг юм олж харж ч мэднэ.
Тэр хүзүүнийхээ ар талыг маажаад:
“За тэгье. Гэхдээ болгоомжтой бай. Тэнгэрийг сайн ажиглаарай. Хэрэв тэр далавчтай жигшүүрүүдийг дахин харвал шууд буугаад ир,” гэв.
Өөрчлөгдөж буй Од толгой дохин, мод руу алхлаа. Толгойгоо ч эргүүлэлгүй, тайван хоолойгоор салах ёс гүйцэтгэв:
“Намайг байхгүй хооронд Кассиг харж хамгаалаарай. Хэдхэн цаг л болно.”
Санни гараа үл ялиг даллаад, түүнийг холдож явахыг харав. Дараа нь өөртөө хийх юм олж бодох гэж оролдлоо.
Ердийн үед бол өглөөний бэлтгэлээ аль хэдийн эхэлсэн байх байсан. Гэхдээ өнөөдөр тэр дэндүү өлсөж байв.
'За боль. Өлссөн байна гэдэг шалтаг биш. Чи тулалдааны өмнө үргэлж цатгалан байна гэж бодож байна уу? Үгүй! Тэгэхээр босоод бэлтгэлээ хий. Шөнө Дундын Хэлтэрхийг гартаа барих ямар мэдрэмжтэйг туршмааргүй байна гэж үү?'
Санни санаа алдаад босов.
Тэр нэг цаг орчим бэлтгэл хийж, шинэ сэлэмнийхээ хурц, найдвартай мэдрэмжийг таашаав. Урт тачи үнэхээр гайхалтай байлаа. Хөнгөн, удирдах боломжтой, тасралтгүй довтолгоонд тохиромжтой. Агаарыг зүсэхэд ир нь дуулж байх шиг. Санни түүнийг аль хэдийн өөрийнхөө нэг хэсэг мэт мэдэрч байв.
Хөдөлгөөнүүд нь жигд, хянуур, бараг л уран гоёмсог харагдана.
Бэлтгэл дууссаны дараа, тэр хэрэгтэй нэг юм хийхээр шийдэв.
Хуягт Чөтгөрийн цогцос руу очоод, Санни хэсэг хугацаанд сүнсний хэлтэрхийг нь гаргаж авах гэж ноцолдов. Эцэст нь багагүй хичээл зүтгэлийн дараа гурван талстыг бүгдийг нь гаргаж аваад, далайн замагтай үүргэвчиндээ хийв.
Одоо яах вэ?
Хэсэг бодсоны эцэст, түүнд гэнэт нэг санаа орж ирлээ. Тэр ой санамжаасаа нэг газрыг хайж эхлэв Хуягт Чөтгөр Дээд зэрэглэлийн сүнсний хэлтэрхийг элсэнд унагаасан газар. Тэр хэлтэрхийг зарц центурион Үнсэн булш руу авчирсан бөгөөд Нефис эсвэл Кассид бол жинхэнэ олз болох байлаа.
Тэр удалгүй зөв газраа олсон. Гэвч Санни хэчнээн сайн хайгаад ч, тэр сэтгэл татам талстыг олж чадсангүй. Ингэж явах хооронд дахиад хэдэн цаг өнгөрчээ.
"Хачин юм. Нэлээд том байсан шүү дээ. Хааччихсан юм бол?"
Тэр хайлтаа үргэлжлүүлэхээр шийдэв. Гэвч яг тэр мөчид, Касситэй хамт үлдээсэн сүүдэр нь аварга модны мөчир дунд хөдөлгөөн байгааг анзаарчээ.
Нефис буцаж ирсэн байв.
Санни отог руу буцаж алхах зуураа, түүний юу олж харсныг бодлоо. Тэдэнд найдвар байсан уу? Эсвэл дахиад л муу мэдээ юу?
Буцаж ирэхэд, Нефис ба Касси хоёр газар дээр тайван царайтай сууж байлаа.
'Тэр ямар нэг юм харсан юм болов уу?' гэж Санни гэнэт догдлон бодов.
Гэвч дараагийн агшинд түүний нүд томров.
Хоёр охин гартаа ямар нэг юм барьчихсан, уруул нь улаан будганд дүрэгдсэн мэт байв. Тэд…
Тэд аварга модны жимсийг идэж байлаа.