93-р бүлэг : Хар ус
Боломжгүйг биелүүлэх тухайд Нефис Саннигаас ч илүүг хийсэн нь илт байлаа. Нойрсогч нэгэн Сэрсэн Тирантыг ялна гэдэг өөрөө л итгэмээргүй. Харин Сэрсэн Аюулыг устгасан явдал бол “итгэмээргүй” гэдэг үгэнд цоо шинэ утга нэмж өгсөн хэрэг байв.
'Тийм ч учраас түүний Аспектийн чадвар ийм олон талтай юм байна.'
Одоо Санни Өөрчлөгдөж буй Одын Аспект яг өөрийнх нь адил Тэнгэрлэг зэрэгтэй гэдэгт бараг итгэлтэй болов. Энэ нь түүний этгээд, аймшигтай хүчээрээ зэрэг эдгээж, зэрэг устгаж чаддгийг тайлбарлаж байлаа. Ийм хослол түүний Сүүдрийн удирдлагатай адилхан ховор.
'Зүүдний ертөнцөд Тэнгэрлэг Аспекттэй хоёр Нойрсогч ингэж ойрхон тааралдах магадлал хэд билээ?'
Бараг тэгтэй тэнцүү.
Иймээс л урьдчилан таашгүй [Хувь Тавилантай] гэх Шинж чанар дахин нэг удаа хувь заяаны утсыг мушгисан бололтой.
Саннигийн нуруугаар жихүүдэс гүйв.
Түүний төрөлх Шинж чанар аймшигтай хараал ч, гайхамшигтай адислал ч авчирч чадна. Анх харахад Нефистэй учирсан нь сүүлийнх нь мэт санагдаж байв. Гэвч хэрвээ энэ бүхэн үнэхээр [Хувь Тавилантай]-н оролцоотой байсан бол, эцэстээ хамгийн том гай гамшиг болж хувирах ч магадлалтай.
Эцсийн эцэст, түүний Жинхэнэ нэрийн өөр нэг утга нь Сүйрлийн Од байлаа.
Нефистэй илд тулгахын яг өмнөх тэр богинохон агшинд мэдэрсэн айдас Саннигийн ой тойнд тодхон үлдсэн хэвээр.
Түүнээс гадна, тэр өөр олон зүйлийг ч илчилсэн…
Нефис Ихорын дуслын талаар ямар нэг зүйлийг мэддэг нь тодорхой байлаа. Тэр үүнийг огтхон ч тээнэгэлзэлгүй
“Удамшлын Дурсамж” гэж нэрлэсэн. Энэ нь Нефис Хараалын тухай, Санни болон энгийн олон нийтээс илүүг мэддэг гэсэн үг. Сэрэгчдийн дээд хүрээлэлд бусдаас нууцалдаг олон нууц байдгийг илтгэж байв.
Түүний хэлж өгсөн тэр гурван нууцлаг нэр ч бас ийм нууцны нэг байж мэднэ. Харин хамгийн сүүлд хэрэглэсэн үг болох тэр Саннигаас аль “Ноёрхолд” харьяалагддагийг асуусан. Тэр Ноёрхол гэгч нь юу байсан юм бол?
Маш олон асуулт…
Санни эдгээрийг бодон тунгааж, мөн Мартагдсан Эргийн талаар цуглуулсан бүх мэдээллээ дахин нягталсаар олон цагийг өнгөрөөв.
Хуягт завь хар усан дээгүүр сум шиг давхиж, баруун зүгийн хаяа улам ойртсоор байлаа.
Удалгүй тэр шөнө сүүлчийн амьсгалаа авч буйг мэдрэв. Саннигийн зүрхэнд найдварын гэрэл асав.
Гэвч яг энэ мөчид тэдний аз дууссан байлаа.
***
Гай гамшиг гэнэтхэн ирж, тэднийг эмх замбараагүй хоосон орон зай руу хүчтэй шидэв. Энэ удаад Санни завинд ойртож буй аюулыг огт мэдэрсэнгүй. Аюул зүгээр л хаанаас ч юм гарч ирсэн мэт, хариу үйлдэл үзүүлэх ч зав өгсөнгүй.
Нэг хоромд хар ус нам гүм, тайван байлаа. Дараагийн агшинд тэр ус хөдөлгөөнөөр буцалж, гаж хэлбэртэй тэмтрүүлүүд цухуйж, завины их биеийг ороон боов.
Санни босох гэж оролдсон ч яг тэр мөчид завь хажуу тийшээ хүчтэй савлагдав. Унахдаа тэр металлыг мушгин таслах аймшигтай дууг сонсов. Дараа нь давст ус аманд нь цутгалаа.
Дахин өндийхдөө, тэр завины хамар дээр зогсож буй Нефисийг олж харлаа. Түүний мөнгөн илд ойртож буй тэмтрүүлийг тас цавчин бууж байв. Гэвч харанхуйд сохорсон тэр өөр нэг аюулыг анзаарсангүй. Өөр нэг тэмтрүүл мушгирч, түүний биеийг ороон чангалав…
Тэгээд ганц ч орилоонгүйгээр тэр алга болов. Харанхуй гүн рүү чирэгдэн орж, эргэж ирэх найдваргүй болов. Асар том тэмтрүүлийн шархалсан маханд хүчгүй шигдсэн урт илд л үлдэв.
Саннигийн нүд итгэж ядан томорлоо.
'Үгүй… үгүй… үгүй… ийм байх ёсгүй…'
Удалгүй хуягт завины их бие няцран бутарч, түүнийг хүйтэн, хар ус руу шидэв.
Хэсэгхэн агшинд Санни хүйтэнд балмагдав. Дараа нь сүүдрээр биеэ ороон, дээш сэлж, усны мандалд хүрэхийг хичээлээ. Удалгүй тэр гарч чадан, эргэн тойрноо харж, ямар нэгэн… юу ч болов… найдвар төрүүлэх зүйлийг олж харахыг оролдов.
Гэвч тэнд юу ч байсангүй зөвхөн давалгаалсан ус, мушгирсан тэмтрүүлүүд л байв.
Гэхдээ… ганц зүйлийг эс тооцвол…
Алсад, усны мандлаас цухуйх бүдэгхэн дүрсийг Санни анзаарлаа. Тэр нүдээ цавчилгүй ширтэж, юу болохыг нь ялгахыг хичээв. Дараагийн агшинд зүрх нь цохилт алдав.
Хэдэн зуун метрийн цаана, далайн мандлаас аварга том чулуун гар өндийн гарч, алгаа тэнгэр өөд дэлгэн, түүнийг тэврэхийг оролдож буй мэт харагдаж байлаа. Тэр гар нарийхан, уран тансаг бөгөөд үл мэдэгдэх барималч бараг хүн биш мэт ур чадвараар сийлсэн нь илт. Хэрвээ Санни өөрөөр мэдэхгүй байсан бол, тэр гарыг амьд, амьсгалж буй биеийнх гэж эндүүрэх байв.
Гэхдээ одоо энэ бүхэн хамаагүй.
Одоо ганцхан зүйл л чухал байлаа. Амьд үлдэх боломж.
Биеийнхээ булчин бүрийг шавхан, Санни мушгирсан нэгэн тэмтрүүлээс бултан, чулуун гарын зүг аль чадлаараа сэлэв.
Гэвч гэнэт тэр зогсов.
Тэгээд эргэж харлаа.
Гаж хэлбэртэй металл, ясны хэлтэрхий тэдний завинаас үлдсэн бүх зүйл хар тэнгисийн мандал дээр хөвж байв. Нефисийг үл мэдэгдэх мангасын тэмтрүүлүүд усан дор чирэн авч одохыг тэр өөрийн нүдээр харсан. Харин анхаарал сарниулагч шидтэй хуяг өмссөн Касси зугтах боломжтой байсан.
Тэр ядаж түүнийг хайж үзэлгүйгээр зүгээр орхиж чадахгүй.
'…Эсвэл чадах уу?'
Саннигийн толгойд харанхуй бодол шурган орж ирэв. Эцсийн эцэст, түүний амьд үлдэх нь л үнэхээр чухал. Бусад бүх зүйл бол ердөө л саад…
'Ядаж нэг удаа өөрийнхөө тухай бодооч. Энэ сул дорой охин амьд байгаа эсэх нь ч мэдэгдэхгүй байхад, үнэт амийг чинь эрсдэлд оруулах гэж үү?'
Тэр эргэлзэв.
'Хүлээн зөвшөөр. Тэр бол зүгээр л ачаа. Нэг л өдөр чамайг доош нь чангаана гэдгийг чи үргэлж мэдэж байсан…'
Тийм ээ, тэр мэдэж байсан.
Гэхдээ…
'Гэхдээ яах гэж? Чи үхнэ, тэнэг минь! Одоо эргэ, зугт!'
Тэр яагаад ингэж тээнэгэлзэж байгаа юм бэ? Энэ бол түүний зугтах боломж! Магадгүй цорын ганц боломж нь!
Тэр амьд үлдэх ёстой!
Цээжийг нь дүүргэх бараг тэсвэрлэшгүй харамслыг мэдрэн, Санни удаанаар амьсгаа авлаа.
Дараа нь шүдээ зуун, ус руу шумбан, завь сүйрсэн тэр зүг рүү буцав.
'Юу хийж байгаа юм бэ?! Ухаанаа алдчихсан юм уу?!'
Хар усан дунд тэр юу ч харж чадахгүй байв. Гэвч Сүүдрийн мэдрэмж нь бага зэрэг ч гэсэн ажиллаж байсан. Хэрвээ Касси аль хэдийн үхээгүй, энэ хараалтай ангалын ёроолд чирэгдээгүй л бол, түүний оршихуйг мэдрэх боломж байсан.
'Тэнэг минь! Тэр чиний хувьд юугаараа үнэ цэнтэй гэж?! Яагаад үүнийг хийж байгаа юм бэ?!'
Санни нүүрээ ярвайлган, толгойд нь орилж буй тэр дотоод дууг хүчээр дарлаа. Түүний хувьд хариулт маш тодорхой байв.
"Яагаад гэвэл… би хийхийг хүсэж байна!!"