Санни нүдээ анив.

[Та нэгэн Дурсамж олж авлаа: Ихорын Дусал.]

'Түр хүлээ… түр хүлээ…'

Агуу Ад зэтгэр гэж үү?

Тэр шүлсээ залгив.

Дөрвөн сүнсний цөмтэй Хар дарсан зүүдний мангасыг Ад зэтгэр гэдэг энэ нь аймшигт Тирантаас ердөө ганц ангиллаар доогуур гэсэн үг. Зөвхөн энэ баримтаас харахад л тэр ёрын эртний өндөг Хуягт Чөтгөрөөс ч илүү хүчирхэг байх боломжтой байжээ.

Гэвч Саннийг хамгийн их цочроосон зүйл нь түүний анги бус, харин зэрэглэл нь байв.

Хараалтай холбоотой ихэнх зүйлсийн чанар ижил төстэй шатлалтай байдаг:

Идэвхгүй → Сэрсэн → Дэвшсэн → Дээд → Хамгийн дээд → Ариун → Тэнгэрлэг.

Хүмүүс одоогоор зөвхөн Дээд зэрэглэлд л хүрч чадсан. Эдгээр баатруудыг Гэгээнтнүүд гэж нэрлэдэг бөгөөд тэд төсөөлшгүй их хүчийг эзэмшиж, хүн төрөлхтнийг Хар дарсан зүүдний мангасуудын эсрэг дайнд удирддаг.

Хар дарсан зүүдний мангасууд ч мөн адил долоон зэрэглэлтэй. Хүч чадлын өсөх дарааллаар бол:

Идэвхгүй

Сэрсэн

Нүгэлт

Бузар

Агуу

Хараалт

Ариун бус.

Тиймээс Агуу Ад зэтгэр гэдэг нь дөрвөн сүнсний цөмтэй Хар дарсан зүүдний мангас бөгөөд бүх цөм нь Агуу зэрэглэлтэй гэсэн үг. Энэ нь хэрвээ хүн төрөлхтөн хэзээ нэгэн цагт Дөрөв дэх Хар дарсан зүүдийг давж, Гэгээнтнүүдээс нэг шат ахиж чадвал түүний сүнсний цөм Хамгийн Дээд зэрэглэлтэй байхтай ижил хүч чадалтай юм.

…Өөрөөр хэлбэл, Санни хүн төрөлхтний гарт амиа алдсан хамгийн хүчирхэг Хар дарсан зүүдний мангасуудын нэгийг устгасан байлаа. Наад зах нь түүний мэдэхийн л хэмжээнд. Агуу Ад зэтгэрүүдийг ялна гэдэг түүхэнд тэмдэглэгдэхүйц ховор ялалт байв.

“Ай…”

Ямар азтай хэрэг вэ. Бүрэн төрөөгүй, өөрийгөө хамгаалах чадваргүй, мянга мянган жилийн хайхрамжгүй байдлаас болж сул дорой болсон нэгийг нь олно гэдэг. Үүн дээр нэмээд, тэр өндөгний аймшигт амийн хүч сорох чадварт хэсэгчлэн дархлаатай цорын ганц хүн нь өөрөө байсан.

“Түр хүлээ… би хэдэн сүүдрийн хэлтэрхий авсан бэ?”

Санни өөрийгөө илүү хүчтэй болсон гэдгээ мэдэрч байлаа… бүр маш ихээр.

Тэрээр нэг Сэрсэн араатныг албал хоёр хэлтэрхий авдагтаа дассан. Тиймээс Нүгэлт араатан дөрөв, Бузар нь найм, Агуу нь арван зургаа өгөх ёстой. Мэдээж Нойрсогч хүн Агуу араатныг алах боломжгүй гэдэг утгагүй санааг орхиё.

Гэвч Бузар Хулгайч Шувууны үр төл бол араатан биш, Ад зэтгэр байлаа. Дөрвөн цөмтэй. Тэгэхээр…

“Жаран дөрвөн хэлтэрхий гэж үү?!”

Цочирдсон Санни Бичээсийг дуудав. Сэтгэл хэт догдолсондоо тэр өмнө нь үүнийг хийхэд саад болж байсан зөрүүд мартах мэдрэмжийг ч үл тоомсорлов.

Сүүдрийн Хэлтэрхий: [196/1000].

Тоог хармагцаа эхэндээ баяр хөөр нь оргилов. Гэвч дараа нь Санни хөмсгөө зангидлаа.

“Түр хүлээ… энэ утгагүй байна. Би Үнсэн Булш руу ирэхээсээ өмнө ерэн зургаан хэлтэрхийтэй байсан. Одоо жаран дөрвийг авлаа. Тэгэхээр нийт зуун жаран болно. Харин үлдсэн гучин зургаа нь хаанаас гарав?”

“Жимснүүдээс гэж үү? Боломжгүй… бид долоо хоног ч хүрэхгүй хугацаанд, өдөрт ганц л жимс идсэн. Тийм ихийг авахын тулд… бүтэн сар өнгөрөх ёстой…”

Гэтэл яаж тийм их хугацаа өөрийн мэдэлгүй өнгөрч чадах билээ? Тийм ээ, сүүлийн үед түүний ой санамж хачин байгаа нь үнэн… гэхдээ…

Санни энэ зөрүү дээр анхаарлаа төвлөрүүлэхийг хичээсэн ч ямар нэг шалтгаанаар туйлын хэцүү байв. Тэр бодох тусам, яг юуг бодож байгаагаа улам бүр ойлгохоо болино.

“Ээ… би яг юуг санах гээд байсан юм бэ? Сүүдрийн хэлтэрхийн тухай байсан санагдана… тийм ээ…”

Хэдэн минутын дараа тэр чамархайгаа илж, бухимдан санаа алдав.

“Би тэр бузар өндгийг алснаас хичнээн хэлтэрхий авснаа тооцоолох гээд байсан юм байна. Жаран дөрөв. Үүнээс өөр юу бодох вэ дээ? Энэ чинь гайхалтай шүү дээ!”

Тэр хүлээн авсан галзуу их хэмжээний сүүдрийн хэлтэрхийг удаан баярлан тэмдэглэхийг хүссэн ч анхаарал татах өөр нэг гайхамшигтай зүйл байлаа.

Дурсамж.

Тэр Агуу Ад зэтгэрээс жинхэнэ Дурсамж авсан байв! Бодит, жинхэнэ, дөрөвдүгээр түвшний Хамгийн Дээд Дурсамж.

Тэр нь… тэр нь…

“Гайхалтай!”

Санни Бичээсийг дахин дуудаж, өөрийн Дурсамжуудыг шалгав.

Дурсамжууд: [Мөнгөн Хонх], [Хүүхэлдэйчний Нөмрөг], [Шөнө Дундын Хэлтэрхий], [Ихорын Дусал].

Тэр даруй шинэ дурсамж дээр анхаарлаа төвлөрүүлэв.

Дурсамж: [Ихорын Дусал]

Дурсамжийн зэрэглэл: тодорхойгүй

Дурсамжийн төрөл: тодорхойгүй

Дурсамжийн тайлбар:

[Бузар Хулгайч Шувууг тэнгэрүүд ч, Үл мэдэгдэхүүд ч жигшдэг байв. Гэвч тэр гялалзсан зүйлээс өөр юунд ч анхаардаггүй. Нэхэгчийн үзэсгэлэнт нүдэнд ухаангүй татагдсан уг амьтан харанхуй, одгүй шөнөөр нэгийг нь хулгайлжээ. Тэвчээр алдан, нисэж явах зуураа олзоо харсан ч, Нэхэгчийн хүүхэн харааны гүнд үүрд хөлдсөн үл мэдэгдэхүүдийн тусгалыг олж хараад галзуурч, чарлан орилсоор нүдээ доорх үхмэл ертөнц рүү унагаав. Харин түүний шунахай хошуунд цэвэр, алтан ихорын ганц дусал л үлдсэн юм.]

Санни хөмсгөө атирууллаа.

“Энэ чинь… юу вэ?”

Тэр зэрэглэл, төрөл нь тодорхойгүй дурсамж гэж хэзээ ч сонсож байгаагүй. Ийм зүйл боломжтой гэж үү? Хараал үнэхээр мэдэхгүй байгаа юм уу, эсвэл зүгээр л түүнд мэдэгдэхээс татгалзаж байна уу? Тэгвэл яагаад?

Тайлбар нь бүр ч хачин. Орчуулагдаагүй тэр үгс яг юу вэ? Тэр автомат орчуулгыг орхиод, бичээсүүдийг нь шууд харахыг оролдсон ч огт чадсангүй. Үнэндээ ийм төрлийн бичээсийг тэр өмнө нь хэзээ ч харж байгаагүй. Хачирхалтай нь, тэднийг ажиглах тусам толгой нь эргэж, дотор муухайрах шиг болов.

“Энэ чинь… үнэхээр, үнэхээр хачин юм.”

Дээрээс нь, ичгүүртэй нь Санни “ихор” гэдэг үгийн утгыг огт мэдэхгүй байлаа. Энэ зүгээр л түүний үгийн санд байгаагүй. Магадгүй бусад Нойрсогчид шиг сургуульд явж, боловсрол эзэмшсэн бол мэдэх байсан ч юм бил үү.

Санни минут, хоёр тээнэгэлзсэний эцэст болгоомжтойгоор тэр хачин дурсамжийг дуудав.

Тэр даруйд нь түүний өмнөх агаарт алтан очнууд асч, аажмаар нэгэн бөмбөрцөг хэлбэртэй, гэрэлтсэн алтан шингэний дусал болон нягтарлаа.

“Үүнийг би яах ёстой юм бэ…”

Тэр бодлоо дуусгахаас өмнө Хараал дахин дуугарлаа. Энэ удаад түүний дуу хоолой жаахан… өөр сонсогдов. Бараг л… догдолсон мэт?

[Та ихорын дусал олж авлаа. Та үүнийг хэрэглэхийг хүсэж байна уу?]

Санни нүдээ анив.

“Хэрэглэх гэнэ ээ… дурсамжийг уу?”

Юмс улам бүр хачин болсоор.

Тэр эргэлзэв.

Хэрвээ үүнийг хэрэглэвэл юу болох вэ? Дурсамжууд бол Хараалаас Сэрэгчдэд өгдөг шагнал. Тиймээс тэд ихэнхдээ ашигтай, маш ховор тохиолдолд хэрэггүй, харин хэзээ ч хор хөнөөлтэй байдаггүй. Ядаж л нийтлэг ойлголтоор бол. Гэвч… энэ бол онцгой тохиолдол. Дээрээс нь тэр Хараалын тухай ярьж байна шүү дээ. Урьдчилан таашгүй байдал нь ихэвчлэн сүйрлийн үр дагавартайгаар илэрдэг тэр зүйл.

Хамгийн аюулгүй арга бол алтан шингэнийг Сүнсний тэнгис рүүгээ буцааж хийчихээд, дахиж хэзээ ч хүрэхгүй байх байлаа.

Гэвч энэ чинь Агуу Ад зэтгэрээс авсан дурсамж шүү дээ! Магадгүй тэр амьдралдаа, бүр зүүдэндээ ч дахиж ийм зүйл барьж үзэхгүй.

Санни энэ боломжийг зүгээр алдахаас татгалзав.

Түргэн цохилох зүрхээ тайвшруулахыг хичээн, уруулаа норгоод хэллээ:

“Тийм. Би үүнийг хэрэглэнэ.”

[Таны тааллаар...]

Алтан бөмбөрцөг хоёр сайхан, гэрэлтсэн урсгал болон салав. Тэд агаараар дамжин Саннигийн нүүр рүү ойртож, хацрыг нь зөөлөн илбэх шиг болов.

Дараа нь алтан шингэн түүний нүдэнд хүрч, хүүхэн хараагаар нь дамжин сүнсэнд нь шингэн орлоо.

Удалгүй, бүх зүйл алга болов.

Санни юу хүлээхээ мэдэхгүй, хөшин зогсоно.

Нэг секунд өнгөрөв. Дараа нь дахин нэг.

Тэр чичирч буй гараа нүүрэндээ хүргэхэд, эцэст нь ямар нэгэн зүйл мэдрэгдэв.

Дараагийн агшинд, Санни амаа ангайн, аймшигтай, цуурайтсан орилоон тавилаа.

Төсөөлшгүй, нүд сохлом өвдөлт түүний оршихуйг бүхэлд нь нэвт нэвт цавчин дайрч байв.

---

Ихор(Ichor) - Бурхадын цус.