74-р бүлэг : Шөнө Дундын Хэлтэрхий

Саннигийн зүрх нэг цохилт алгасах шиг болов.

Тэр даруй Цэнхэр Сэлмийн тухай бодохоо больжээ. Тийм ээ, тэр сэлэм тодорхой хэмжээний дурсамжит үнэ цэнтэй байсан… гэвч хэн тэр мэдрэмжийг тоох юм бэ?! Эцсийн эцэст тэр зэвсэг Сэгээр хооллогчоос гарсан, одоогийн түвшинд нь бол муугүй олз байлаа. Нойрсогчдын дунд Сэрсэн зэвсэг барина гэдэг ховор тохиолдол.

Гэхдээ энэ шинэ Дурсамж жинхэнэ Сэрсэн чөтгөрөөс гарсан байв! Чөтгөр шүү дээ!

Энэ нь түүнийг гуравдугаар зэрэглэлийн Сэрсэн Дурсамж болгож байсан бөгөөд Цэнхэр Сэлэмээс бүтэн хоёр зэрэг дээгүүр гэсэн үг. Хар дарсан зүүдний мангасуудын ангиудад тохирсон нийт долоон зэрэглэл байдаг араатнаас эхлээд тирант, цаашлаад титан хүртэл. Мэдээж хэрэг, өндөр зэрэглэлтэй байна гэдэг нь заавал илүү хүчтэй Дурсамж гэсэн үг биш ч ерөнхийдөө илүү хөгжсөн амьтад илүү өвөрмөц, илүү аймшигтай Дурсамж үлдээдэг.

Яг ийм учраас Сэрсэн тирантаас гарсан, тавдугаар зэрэглэлийн Сэрсэн хуягт тооцогддог Хүүхэлдэйчний Нөмрөг ийм их үнэтэй байв.

'Гуйя, гайхалтай байгаасай…'

Санни догдлолоо царайнаасаа ил гаргахгүйн тулд бүх хүчээ дайчиллаа. Юу ч болоогүй мэт дүр эсгэн, хоолойгоо жигд байлгаж:

“Тийм үү? Ашгүй дээ.” гэж хэлэв.

Нефис түүний гараас атгав. Ингэснээр Санни тайван харагдах гэсэн бүх оролдлого нь нурж унав. Цочирдсон харцаа нууж амжсан ч тэр Нефисийн биеэс өөр лүү нь очих энергийн очийг тодхон мэдэрлээ. Энэ нь өмнө нь Оддын Гэрлийн Легионы хуягийг түүнд шилжүүлж өгч байсан үеийнхтэй яг адилхан, зөвхөн энэ удаа эсрэг чиглэлд байв.

[Та Дурсамж хүлээн авлаа: Шөнө Дундын Хэлтэрхий.]

'Хмм. Дажгүй нэр байна.'

Санни бичээсүүдийг дуудаж, шинэ зэвсгийнхээ тайлбарыг тэвчээр алдан хайлаа.

Дурсамж: [Шөнийн Дунд Хэлтэрхий]

Дурсамжийн зэрэг: Сэрсэн

Дурсамжийн төрөл: Зэвсэг

Дурсамжийн тайлбар:

[Унасан одны хэлтэрхийгээр давтаж бүтээсэн энэхүү бат бөх ир нь гуйвшгүй, няцашгүй. Цусны сүүлийн дусал хүртэл тулалдахад бэлэн хүмүүсийг ивээж, бууж өгөх гэдгийг мэддэггүй.]

'Сонирхолтой юм.'

Цаг алдалгүй Санни Шөнө Дундын Хэлтэрхийг дуудлаа. Тэр дороо түүний гарт дэгжин хийцтэй нэгэн сэлэм гарч ирэв.

Энэ сэлэм зарим талаар Цэнхэр Сэлэмтэй төстэй харагдсан ч зөвхөн нэг талдаа иртэй, хоёр гараар барихад тохирсон урт иштэй гэдгээрээ л ижил байлаа. Үүнээс цааш ижил зүйл бараг байсангүй. Юуны өмнө, ирийн урт нь дал, ная орчим сантиметр мөн үл ялиг муруй байв. Тэр нь Хуягт чөтгөрийн хуягтай ижил гялалзсан, нүд гялбам металлаар давтагджээ.

Аймшигтай хурц байлаа.

Иш нь өнгөлсөн хар модоор хийгдсэн бөгөөд агуу модны хар мөчиртэй тун төстэй харагдана. Хамгаалт нь дугуй хэлбэртэй, Цэнхэр Сэлэмийнхээс илүү тод томруун тул баригчийн гарыг илүү сайн хамгаална.

Ямар ч чимэглэл, гоёл, илүүдэл зүйл байсангүй. Энэ бол зүгээр л тулалдааны төлөө, зөвхөн тулалдаанд зориулагдсан жинхэнэ зэвсэг мэт энгийн, хатуу төрхтэй байв. Хүйтэн, сүрдмээр аура ялгаруулж байгаа нь мэдрэгдэнэ.

Гар нь Шөнө Дундын Хэлтэрхийд хүрмэгц Санни энэ сэлэм хэзээ ч хугарашгүй хүсэлтэй гэдгийг ойлгов. Ир нь сүйрлийн цохилтуудыг ч гэмтэлгүй тэсвэрлэхүйц бат бөх байлаа. Энэ сэлэм түүний гарт байхад, дахиж хэн ч Саннийг зэвсэггүй үлдээж чадахгүй.

Түүнээс ч илүү, зүрхнийх нь гүнд хачин шинэ мэдрэмж төрөв. Шөнө Дундын Хэлтэрхийг барьж байхдаа, яг л өөрийнх нь дотор гүн ангал мэт хүч нуугдаж байгаа юм шиг, гар хүрэх төдийд л ойрхон хэрнээ хүрэх боломжгүй мэт санагдана. Тэр хүчийг яаж ашиглахаа одоохондоо ойлгоогүй ч бодитой оршин байгааг нь мэдэрч байлаа.

'Эхлээд түүний тааллыг олох хэрэгтэй бололтой. Гэхдээ яаж? Хмм… Дараа туршиж үзье.'

Шинэ зэвсгээ биширсээр, Санни Нефис рүү харж:

“Энэ ямар төрлийн сэлэм гэдгийг бүр би ч мэдэж байна. Энэ чинь… катана биз дээ?” гэв.

Нефис Шөнө Дундын Хэлтэрхийг ажиглаад:

“Техникийн хувьд бол тачи. Уламжлалт катанагаас урт, ирний хэлбэр нь ч жаахан өөр. Гэхдээ хоорондоо их төстэй л дээ.” гэж хариулав.

Тачи… яах вэ, нэр нь сайхан сонсогдож байлаа. Түүнээс гадна Цэнхэр Сэлмээр сурсан зарчмуудын ихэнхийг энэ төрлийн сэлэмд мөн адил хэрэгжүүлж болохоор байв. Эцсийн эцэст, тэд ижил суурьтай зэвсгүүд шүү дээ.

Шинэ олз нь Сүүдрийн хувилбараа алдсаны гашуудлыг бүрэн арилгаагүй ч Саннигийн сэтгэл санаа мэдэгдэхүйц дээрдэв. Тэр Шөнө Дундын Хэлтэрхийд… маш их дурлажээ. Энгийн атлаа тууштай хийцэнд нь нэгэн төрлийн гоо сайхан нуугдаж байв.

Даруухан, гэхдээ үхлийн аюултай.

Яг л Санни шиг.

Энэ бол үнэхээр том ахиц байлаа.

Гэтэл гэнэт түүний толгойд нэг харанхуй бодол орж ирэв. Нефис рүү хяламхийн харснаа, Санни хоолойгоо засаад, хэсэг тээнэгэлзсэний эцэст:

“Энэ… үнэхээр сайхан зэвсэг байна. Гуравдугаар зэрэг шүү дээ. Чи өөрөө авч үлдэхийг хүсэхгүй байгаа гэж үү?” гэж асуув.

Эцсийн цохилтыг Хуягт чөтгөрт өгсөн хүн нь эцсийн эцэст Өөрчлөгдөж буй Од байсан. Ёсоор бол энэ Дурсамж түүнийх байх ёстой. Гэсэн ч Санни түүнийг татгалзаасай гэж чин сэтгэлээсээ найдсан.

Нефис толгой сэгсрэв.

“Надад аль хэдийн сэлэм бий. Надад энэ тохирдог.”

Санни дотроо тайвширсан амьсгаа авлаа.

'Сайн байна' гэж тэр бодов.

'Гэхдээ нэг л сонин юм… хэрвээ тэр гуравдугаар зэрэглэлийн зэвсгийг ч солихыг хүсэхгүй байгаа юм бол, тэгвэл түүний тэр мөнгөн сэлэм чинь яг хэддүгээр зэрэг вэ?'

Тэр энэ зүгээр л Өөрчлөгдөж буй Одод илүү тохирдог гэсэн тайлбарт ганц хором ч итгээгүй. Нефис өөрөө хэлж байсан шүү дээ. Ийм төрлийн сэлэм ашиглах зарчим үндсэндээ адилхан гэж. Шөнө Дундын Хэлтэрхийд шилжээд, хуучин зэвсгээ Саннид өгсөн ч түүнд ямар ч асуудал гарахгүй.

Тэгэхээр татгалзах цорын ганц шалтгаан нь энэ нь доошилсон солилцоо байсан явдал.

Дахин нэг удаа Санни Нефис Жинхэнэ Нэрээ яг яаж олж авсныг сонирхож эхлэв. Тэр өөрөө Жинхэнэ Нэр авахын тулд Сэрсэн тирантыг алсан. Тэгвэл Нефис ч бас адилхан зүйл хийсэн байж болох уу? Эсвэл бүр… түүнээс ч илүү гайхалтай зүйлийг?

Гэвч тэр асууж, мэдээлэл ухах тэнхэлгүй байлаа.

Тэд бүгд л туйлдсан байв.

Өмнө нь үхсэн центурионыг идэж байсан тэр жигүүртэй хачин амьтан дахин гарч ирж, энэ удаа Хуягт чөтгөрийн үлдэгдлийг булааж магадгүй гэж болгоомжилсон тул гурван Нойрсогч арал дээрх алслагдсан хэсэг рүү шилжиж, агуу модны их биеийн цаагуур нуугдав.

Дээрээс нь тэднийг хэн ч анзаарах боломжгүй гэдэгтээ бүрэн итгэсний дараа л эцэст нь ядаргаагаа ялахыг зөвшөөрч, унтацгаалаа. Санни бараг тэр дороо л зүүдгүй харанхуйд живж, эцэст нь амарч чадсандаа сэтгэл хангалуун байв.

Гэвч энэ удаа нэг хачин зүйл тохиов.

Тэр үнэхээр зүүд зүүдэлжээ.

'Сонин юм…' гэж Санни бодов.

'Зүүдний ертөнцөд ингэх ёсгүй биз дээ… тийм үү?'

Гэвч цааш бодох зав түүнд олдсонгүй…