67-р бүлэг : Цаг хугацаатай уралдсан нь
[Таны Сүүдрийн хувилбар устлаа.]
Санни гуйвж, бараг унах шахав. Касси мөрнөөс нь чанга атган, арагш бага зэрэг налж тэнцвэрээ хадгалахад нь туслав. Хөл дороос нь унасан навчис хийсэн одож байхад Санни азаар яг цагтаа өөрийгөө барьж чадлаа.
"Үгүй ээ!"
Уур хилэн, харамсал тархийг нь бүрхсэн ч аль хэдийн оройтсон байв. Итгэлт Сэгээр хооллогч нь үхсэн байлаа. Аварга биет Чөтгөр түүнийг огтолж, тасчин хэмхэлсэн байв. Хуягт чөтгөрийн хөөрхийлөлтөй ч зоригтой араатныг тийм амархан, тийм харгисаар бут ниргэсэн нь аймшигтай биш байсан бол доромжлол мэт санагдах байлаа.
Ердөө ганц агшин.
Сүүдрийн хувилбар үгүй болов. Санни түүний эмгэнэлт төгсгөлийг сүүдрийнхээ нүдээр харсан төдийгүй, хоорондын нарийн холбоо тасарч байгааг ч мэдэрлээ. Сүнсний тэнгист нь гэрлийн бөмбөлгүүдийн нэг нь анивчиж байснаа алга болж, усны нам гүм гадарга арай бараан болов. Тэр хамгийн үнэ цэнтэй өмчөө алдсан байв.
Гэхдээ Саннигийн гашуун мэдрэмж зөвхөн Сүүдрийн хувилбар хэр хэрэгтэй байсан, эсвэл бодит ертөнцөд хэр их мөнгө авчрах байсан тухайд бус байлаа. Тэр үнэндээ ухаангүй тэр Сэгээр хооллогчид нэлээд дасч, дуртай болсон байсан юм. Том биетэй, үнэнч, найдвартай.
Бас нэг л сонин, зөрүүд бөгөөд бага зэрэг дургүй хүргэм ааштай мэт санагддаг байв.
Харин одоо… үхсэн.
Шүдээ зуун, Санни галзуурсан мэт гүйв. Итгэлт Сүүдрийн хувилбараа гашуудах цаг хожим олдоно.
Яг одоо тэдэнд илүү том асуудлууд тулгарч байлаа.
"Санни? Юу болсон вэ?"
Кассигийн шивнээ түгшүүртэй, санаа зовсон өнгөтэй сонсогдов. Тэр Саннигийн байрлал, биеийн хөдөлгөөнөөс сэтгэл санааны өөрчлөлтийг мэдэрсэн нь лавтай.
Үнэнийг хэлэхэд, Санни ярьж суух байдалтай байсангүй. Сохор охиныг нуруундаа үүрээд, уул өөд бүх хурдаараа гүйх тэр тусмаа сүүдрийн дэмжлэггүйгээр түүний хувьд асар хүнд байлаа. Амьсгаа нь давчдаж, Агуу мод хүртэл нэлээд зай үлдсэн хэвээр. Гэсэн ч хариулах ёстой байв. Дуу нь сөөнгө, баргил гарлаа.
"Тэр Сүүдрийн хувилбарыг алчихлаа."
Тэгээд үг хэлэх зав дахин олдсонгүй.
Учир нь байдал улам дордов.
Уулын доод бэлд Хуягт чөтгөр Сэгээр хооллогчийн хэмхэрч бяцарсан үлдэгдлийн дээгүүр зогсон, тэднийг үл тоомсорлон ширтэж байв. Түүний дээд дөрвөн мөчнөөс хүндхэн дуслуудтай цэнхэр цус дусалж байлаа.
Гэнэт Сүүдрийн хувилбарын цогцос зөөлөн гэрлээр гэрэлтэв. Дараа нь анивчин, үй түмэн жижиг оч болон задарч, газарт асгарснаа ул мөргүй алга болов. Асар том Сэгээр хооллогчоос юу ч үлдсэнгүй. Чөтгөрийн хадуурууд, хавчуурган дээр байсан цус ч мөн адил арилжээ.
Эцэст нь, Сүүдрийн хувилбар гэдэг нь алагдсан Хар дарсан зүүдний мангасын илрэл төдий, бодит оршихуй биш байв. Юунаас ч үүсээгүй тэр зүйл, одоо ахин юу ч үгүй байдалдаа буцсан нь энэ.
Гэвч Хуягт Чөтгөр тэр гэнэтийн гэрлийн үзэгдлийг ширтээгүй.
Тэр газарт буй нэгэн тодорхой цэгийг ширтэж байлаа.
Тэнд ганцаардсан хүний сүүдэр будилсан хэвээр царцан зогсож, яахаа мэдэхгүй байв. Сүүдрийн хувилбарын бие буюу түүний том сүүдэр алга болсноор тэр даруй ил гарч, нуугдах газаргүй болсон байлаа.
"Хараал ид!"
Чөтгөр толгойгоо бага зэрэг гилжийлгэн, аянга шиг хурдтай хөдөлж, сүүдрийг хадууран жадаараа нэвт сүлбэв.
Санни нүд ирмэхийн зуур тэсэшгүй өвдөлт мэдрэхэд бэлдэн агшив…
Гэвч юу ч болсонгүй. Айсандаа гараа өргөсөн сүүдэр цээжнээсээ цухуйх аварга ирийг доош харж, толгойгоо маажлаа.
Бүрэн зүгээр байв.
Мэдээж л тийм… эцсийн эцэст тэр чинь зүгээр л сүүдэр шүү дээ. Ийм дайралтад өртөхийн тулд биетэй байх хэрэгтэй.
'Тийм ээ. Өөр юу болно гэж би бодов оо?'
Энэ зуур Чөтгөр тайван зогсох сүүдрийг ширтэн харж байлаа. Нүдэнд нь асах час улаан гэрэл улам хурц тод болов.
Санни адреналинаар түр тэжээгдсэн мэт, модны их бие рүү улам ойртсоор байв. Үгүй бол тэр аль хэдийн ачааллаа дийлэлгүй унах байсан.
'Жаахан л… жаахан л дутуу байна!'
Тэд амжих бүрэн боломжтой. Сүүдэр л аварга мангасыг түр азнуулах хэрэгтэй байлаа…
Гэвч өнөөдөр аз түүний талд байсангүй бололтой. Доор Хуягт Чөтгөр хадууран зэвсгээ татан авлаа. Гэхдээ хүний сүүдэр лүү дахин довтлохын оронд гэнэт эргэж, Үнсэн булшийн оройд сүндэрлэн буй аварга мод руу бараан харцаар ширтэв.
Энэ новш… ухаантай байжээ.
'Хараал ид!'
Сүүдрийн талаар мартсан мэт, аварга биет урагш дайрч, өндөр довны налуугаар буцаад өгсөв. Аймшигтай хурдтайгаар секунд тутамд хэдэн арван метрийг туулж байлаа.
"Буцаж ир!" гэж Санни сүүдэр рүүгээ орилов. Тэр яг модны их бие дээр хүрч ирж байв.
Кассиг нуруунаасаа буулгахад нь туслаад, Санни Нефисийн орхисон үүргэвчийг авч, сохор охинд гардууллаа.
"Үүнийг болгоомжтой бариарай."
Касси үүргэвчний дотор юу байгааг сайн мэдэж байсан тул толгой дохин, мөрөндөө болгоомжтой зүүв.
Тэр үед Өөрчлөгдөж буй Од аль хэдийн аварга модны доод мөчирт хүрсэн байлаа. Цаг алдалгүй, тэр хамтрагчдаасаа дээш байрлал эзлээд, алтан олсыг дуудан гаргаж, нэг үзүүрийг нь доош шидэв.
Олсыг барьж авсан Санни хурдан гогцоо зангидаад, Кассид өглөө.
"Чи эхэлж авир."
Сохор охин түр азнасан ч, эцэст нь зөвшөөрөв. Хөлөө гогцоонд хийх гэж байтал Санни гэнэт зогсоолоо.
"Түр хүлээ! Таягaa дууд."
Кассигийн алхахдаа ашигладаг модон таяг нь үнэндээ хүчтэй салхи дуудах чадвартай ид шидийн эд зүйл байв. Аяллынхаа туршид түүнийг хэрэглэх шалтгаан бараг гарч байгаагүй. Харин одоо ихээхэн хэрэг болох байлаа.
Яагаад гэдгийг нь ойлгохгүй, гайхсан ч Касси түүний хэлснээр Сүнсний тэнгисээсээ Дурсамжийг дуудан гаргав. Модон таяг түүний гарт үзэгдэн гарч ирлээ.
Санни сохор охиныг араас нь зөөлөн тэврэн, биеийг нь эргүүлж, таяг барьсан гарыг нь хэрэгтэй зүгт чиглүүлэв. Дараа нь:
"Одоо салхиа дууд."
Дараагийн агшинд тэдний эргэн тойронд хүчтэй шуурга босож, унасан навчис, үнсэн элсийг агаарт хийсгэв. Арлын гадаргын нэлээд хэсэг агшин зуур ил гарч, цэвэрлэгдлээ.
Доороос нь илүү их элс ил болов.
Энэ хооронд сүүдэр Хуягт Чөтгөртэй цаг хугацаатай уралдан давхиж байв. Аварга амьтан аль хэдийн довны талыг туулж, галт тэрэг шиг хурдтай ойртож байлаа. Харин уран хөдөлгөөнтэй сүүдэр түүнээс ч хурдан. Тэр аль хэдийн мангасыг гүйцэж түрүүлээд, эзэн рүүгээ буцахаар нисэн давхиж байв.
"Сайн, одоо яв!"
Санни Кассигийн хөлийг гогцоонд ороход нь туслаад, ухран зогсож, Нефис олсыг дээш татахыг ажиглав. Тэр чадах бүх хурдаараа татаж байлаа. Хүний хэмжээнд бол үнэхээр аймшигтай хурд.
Гэхдээ… хангалттай хурдан байсан уу?
Хөлсөө дуслуулан, Санни секунд тоолж, хүлээв. Одоо түүний амьдрал олс Чөтгөр ирэхээс өмнө буцаж ирэх эсэхээс шалтгаалж байлаа.
Агшин бүр мөнх мэт санагдана.
Тэр аль хэдийн алсаас, гэхдээ хурдтай ойртож буй Хуягт Чөтгөрийн найман аварга хөл элсэн дээгүүр нижигнэн гишгэх дууг сонсож байв.
Эцэст нь Касси аварга модны доод мөчрийн түвшинд хүрлээ. Нефис түүнийг гогцооноос нь гаргаж, өргөн мөчир дээр тогтоход нь туслаад, олсыг дахин доош шидэв.
Чөтгөр мод руу улам ойртсоор байв. Асар том их бие нь түүнийг хараахан халхалж байсан ч… удахгүй ил гарах нь гарцаагүй байлаа.
Сүүдэр Саннигийн хөлийн доогуур шурган орж, биеийг нь бүхэлд нь ороов.
Олсыг барьмагцаа Санни бараг нисэх мэт дээш авирлав. Адреналинаар дүүрсэн, итгэмээргүй хурдтайгаар өгсөж, охидын хажуу дахь мөчир дээр буунгуутаа эргэн хараад олсыг татахыг оролдов. Мангас алтан гялбааг нь анзаарах ёсгүй… тэгэхгүй бол бүх зүйл талаар болох байлаа.
Гэвч нэг секунд ч хүрэхгүй хугацаа үлдсэн байв…
“Үгүй ээ!” гэж Санни бодоход зүрх нь огцом алгасав.
Тэр агшинд Нефис зүгээр л Дурсамжаа болиулж, алтан олс агаарт уусан алга болов.
Гурвуулаа доош сууцгаан, хараанаас нь нуугдаж, амьсгаагаа түгжив.
…Удалгүй тэдний доор гялалзсан металл, хурц сэртэн бүхий ууртай их бие ил гарлаа. Хуягт Чөтгөр гэнэт зогсож, шатаж буй час улаан нүдээрээ эргэн тойрноо ширтэв. Хавчуур нь мах таслахыг хүссэн мэт тачигнан дуугарч, аймшигт хадуурууд агаарт өргөгдөн, огтлох, таслахад бэлэн байлаа.
Гэвч аварга модны доор алах зүйл байсангүй.
Чөтгөр хэсэг тээнэгэлзэн, баруун зүүн тийш харснаа толгойгоо өргөн дээш ширтэв. Аз болж, гурван Нойрсогч нуугдсан мөчир асар өргөн байсан тул тэднийг хараанаас нь бүрэн халхалж байв. Тэд өчүүхэн ч хөдөлгөөн хийлгүй, дуу чимээ гаргахаас айн хөшсөн хэвээр байлаа.
Хэсэг хугацааны дараа аварга биет эцэст нь харцаа буулгаж, газар дээр анхааралтай ажиглан, нэвтэрсэн этгээдүүдийн ул мөр хайж эхлэв.
Гэвч газар цэвэрхэн бас нүцгэн байв. Тэдний үлдээсэн бүх ул мөрийг Санни Кассигийн таягны тусламжтайгаар урьдчилан арилгасан байсан юм. Юу ч олж чадаагүй тул Хуягт Чөтгөрт өөр арга үлдсэнгүй. Тэр эргэн, арлын бусад хэсгийг шалгахаар явлаа.
Санни эцэст нь амьсгалаа гаргаж чадлаа.
Хэсэг зайд очоод, чөтгөр ид шидийн шуурганы нөлөө хүрээгүй бүсийн захад хүрэв. Тэнд л эцэст нь хоёр өөр мөр олдов. Нэг нь Нефисийнх, нөгөө нь Саннигийнх байлаа.
Мөргөлдөх металлын нижигнэсэн дуу мэт ууртай архиралт гарган, аварга амьтан Үнсэн булшийн налуугаар доош дайрч, мөрийг даган доорх эзгүй газрыг чиглэв.
Гэвч саарал цөл хоосон, амьд амьтан нэг ч байсангүй. Нар жаргаж, бүхэл газар улаан туяанд умбасан байв.
Тэр мөчид газар үл ялиг чичирч, шүрэн ой даяар нижигнэсэн дуу цуурайтав. Хүйтэн салхи, давсны үнэр хамт ирлээ.
Харанхуй тэнгис буцаж ирж байв.
Эзгүй хээр лүү сүүлчийн удаа үзэн ядсан харц шидээд, Хуягт Чөтгөр аажмаар эргэж, өөрийн булшныхаа орой руу буцан алхлаа.