Хуягт Чөтгөр үхлийн хадуураараа биеийнхээ жинг тулж барьж байсан тул Санни түр зуур түүний хурц ирнээс аюулгүй байлаа. Мэдээж хэрэг, мангас өөр довтлох аргагүй болсон гэсэн үг биш. Түүний асар өндөр хөл бүр сүмийн хонхны цохиур шиг аймшигтай, сүйрэл дагуулах чадалтай байв.

Гэвч яг одоо түүний байрлал хэт тогтворгүй байсан тул тэдгээрийг чөлөөтэй ашиглан дайрах боломжгүй байлаа. Саннид ямар ч эрсдэлгүйгээр хүссэнээ хийх дор хаяж нэг секунд байсан гэсэн үг.

Гэхдээ ганцхан зүйлээс зайлсхийх ёстой байв. Аварга биетийн яг доогуур орж, Чөтгөрийн асар том биеэр даруулж үхэх аюулд өөрийгөө оруулахгүй байх.

Харамсалтай нь, түүний хийх ёстой зүйл яг тэр байсан юм.

'Новш, новш, новш!'

Асар том хуягт амьтныг дээш харж, Санни хараал урсгаад урагш үсрэн давхилаа. Дараагийн агшинд тэр Хуягт Чөтгөрийн доогуур шумбан орж, өтгөн сүүдрүүд түүнийг бүхэлд нь залгихыг мэдэрчээ.

Тэр даруйд л Санни хүйтэн хөлсөнд дарагдав. Одоо түүний дээр өнгөлсөн металл ба цусанд шунасан санаа л байлаа. Бяцхан хүнийг цус болсон шавхай болгоход мангас элсэн дээр биеэ л тавихад хангалттай.

Тэр аймшигт жингийн дор Саннигийн дотоод эрхтнүүд тэсрэн, яс нь нунтаг болон бутрах байв. Түүнээс хатуу зүйл юу ч үлдэхгүй, зөвхөн газарт наалдсан нимгэн цустай зутан л хоцрох байлаа.

Хэн ч өөрийгөө ийм байдалд оруулахыг хүсэхгүй.

Мэдрэл нь хайлж эхлэх дөхсөн Санни илдээ сугалан барьж, урагш дайрлаа. Түүний нүд Хуягт Чөтгөрийн хөлний үе холбоосууд дээр наалдсан мэт ширтэж байв. Тэр өчүүхэн ч хөдөлгөөнийг алдалгүй, хүлээж байсан юм.

Алдаа гаргах зай огт байсангүй. Санни хэрэггүй бодол, сэтгэл хөдлөл бүрийг оюун санааныхаа хамгийн алс буланд шахан хийж, айдас, эргэлзээ, хэт их бодох зуршил нь түүнийг ганц хором ч удаашруулахыг зөвшөөрсөнгүй.

Цаг хугацаа аймшигтай удаан урсах шиг санагдав. Цаг өнгөрсөн мэт боловч бодит байдал дээр хэдхэн агшин л өнгөрчээ. Санни аварга мангасын хоёр дахь хос хөлийн дор дөнгөж хүрээд байв.

Тэр үед л Чөтгөрийн байрлалд гарсан бараг анзаарагдамгүй өөрчлөлтийг олж харлаа. Үенийх нь ачаалал үл ялиг өөрчлөгдөж, аварга биет хөдлөх гэж байгааг илтгэж байв.

Энэ бол Саннигийн найдсан атлаа хамгийн их айж байсан дохио байлаа. Одоо түүний амьд үлдэх эсэх нь зөвхөн хангалттай хурдан байж чадах эсэхээс нь шалтгаална.

Нүд нь мангасын байрлалын өөрчлөлтийг барьж авмагц Санни нэг хөл дээрээ эргэн, хуягт аваргын доороос зугтахаар хажуу тийш үсрэн давхилаа. Гэнэт эргэсэн хөдөлгөөнөөс нь элсний жижигхэн тоос хөөрөв.

Гэвч Чөтгөр итгэмээргүй хурдан байв. Тэр биеэ доош шидэн, өөдгүй халдагчийг шавьж шиг дарж няцлахаар шийджээ. Хүний биеийн хязгаар, инерци түүнийг удаашруулж, аюулгүй бүсэд хүрэхээсээ өмнө л хуягт бүрхүүл түүний толгой дээр унана гэдгийг Санни мэдэрч байв.

Үхэл жигшмээр хурдтай ойртож байлаа.

Нэг алхам, хоёр… амжих уу?!

Хуягт Чөтгөр газар руу нижигнэн унаж, асар том элсний тоосыг агаарт цацав. Мөргөлтийн хүч тийм аймшигтай байсан тул бүхэл арал доргижээ.

Унаж буй металл, өргөстэй асар том биет Санниг ердөө хэдхэн сантиметрээр л зөрөв. Тэр хамгийн сүүлчийн боломжит агшинд цөхрөнгөө барсан шумбалт хийж, Чөтгөрийн доороос шурган гарч чадлаа.

Элсэн дээр хүчтэй ойчоод, Санни өнхөрч холдон, аваргын уналтаас үүссэн доргилтод бага зэрэг балмагдсан байдалтай босов.

'Хм… би чинь үнэхээр амьд үлдчихлээ.'

Заримдаа амьдрал гэнэтийн бэлгүүдээр дүүрэн байдаг.

Гэхдээ үнэндээ тэр тийм ч их гайхаагүй. Түүний хийсэн үйлдлүүд үхэлд хүргэж мэдэх байсан ч бүгд тооцоолсон, санаатай алхмууд байв. Тэр дор хаяж дунд зэргийн амьд гарах магадлалгүйгээр амьдралаа дэнчин тавьж чадахгүй.

Түүнчлэн, түүний бүх үйлдэл тодорхой зорилготой байдаг.

Энэ удаад тэр зорилго нь Хуягт Чөтгөрийг газар унагах явдал байлаа.

Аварга амьтныг газарт унагаж, илдний хүрээнд оруулахгүйгээр түүнийг алах найдвар огт байхгүй.

Тэр утгаараа энэхүү аюултай мөрий гайхамшигтай амжилтаар өндөрлөжээ. Тэр новш одоо ч гэдсээрээ хэвтэж, түүний амин чухал эрхтнүүд байрладаг хуягт бүрхүүл болон хүн дүрст их бие нь Өөрчлөгдөж буй Одын довтлох хүрээнд орсон байв.

Одоо Саннигийн хийх ёстой зүйл бол түүнд үхлийн цохилт өгөх боломжийг нээж өгөх… хэдий ч Нефис яаж Чөтгөрийн нэвтэршгүй хуягийг нэвтлэхээр төлөвлөж байгааг тэр огтхон ч мэдэхгүй хэвээр.

Гэхдээ тэр боломжийг бий болгоно гэдэг амар ажил биш байлаа. Мангасын хөдөлгөөн ихээхэн хязгаарлагдсан ч, түүний болон хоёр Нойрсогчийн хоорондох зай мөн адил маш ойр болсон. Ингэснээр түүний довтолгооноос зайлсхийх улам хэцүү болжээ.

Санни энэ хүндрэлийг яг одоо өөрийн биеэр мэдрэх гэж байв.

Тэр дөнгөж хөл дээрээ босоод амжаагүй байтал аймшигт хадуур агаарыг зүсэн гялсхийж, түүний биеийг хоёр хуваах гэж байгаа мэт довтлов. Асар том биетийн нөгөө талд хавчаартай нь тулалдаж буй Нефис ямар байдалтай байгааг Санни огтхон ч мэдэхгүй байлаа. Гэхдээ энэ хадууртай нүүр тулах нь бараг л түүний чадлын хязгаараас давж байв.

Түүний хөдөлгөөн бүрийг анхааралтай дагаж буй Чөтгөрийн шатаж буй улаан нүд байдалд огтхон ч нэмэр болсонгүй.

Хариу үйлдэл хийх хугацаа маш бага байсан тул Санни толгойд орж ирсэн ганцхан зүйлийг л хийв. Аль болох өндрөөр үсрээд, хөлөө цээж рүүгээ татан, тун эв хавгүй урагш өнхрөх хөдөлгөөн хийлээ.

Сүүдрийн хэлтэрхийнүүдийг олноор нь шингээж, сүүдрээс ирсэн биеийн хүчний нэмэгдлийн ачаар түүний үсрэлтийн өндөр нь хүний хэмжээнд үнэхээр гайхалтай байв. Хадуурын ир Саннигийн доогуур исгэрэн өнгөрч, нүүрийг нь шүргэх салхи хүртэл мэдрэгдэв.

Газардмагц тэр урагш давхив. Хадуур эргэн ирэхийг Санни мэдэж байсан ч байрлалаа өөрчлөх, аваргын яг урд очиход түүнд ганц хоёрхон секунд байлаа.

Тэр Чөтгөрийг Нефисийн тухай бүрмөсөн мартаж, зөвхөн өөр дээр нь анхаарлаа төвлөрүүлэхэд хүргэх ёстой байв. Үүний тулд тэр хадуур, хавчаар хоёрын аль алиных нь хүрээнд орох хэрэгтэй.

Ямар гайхамшигтай даалгавар вэ!

Цаг нь дуусаж байгааг мэдэрсэн Санни эргэж, Цэнхэр Сэлмээ өргөв.

Түүний таамагласнаар, Хуягт Чөтгөр аль хэдийн хадуураа дахин доош буулгаж байлаа. Энэ удаад өршөөлгүй хөндлөн цохилт. Хадуурын хурц үзүүр агаарыг зүсэн, түүний цээж рүү чиглэж байв.

Гэвч тэр Чөтгөрийн хариу үйлдлийн хурдыг бага зэрэг дутуу үнэлжээ. Үүний үр дүнд бултах ямар ч боломж үлдсэнгүй.

Нэгхэн жижиг алдаа Мартагдсан Эрэг дээр амьдрал, үхлийн хоорондох ялгаа байлаа.

Анхны удаа хуягт центурионтой тулалдсан мөч гэнэт Саннигийн толгойд орж ирэв. Байдал аймшигтайгаар төстэй, зугтах аргагүй мөхөл аянга мэт хурдтай ойртож, зайлсхийхэд хэтэрхий ойр, хэтэрхий хурдан.

Хуягт амьтны хадуурын ирээс ирсэн үхэл.

Гэвч Санни өмнөх шигээ байхаа больсон байв. Тэр хувь тавилангийн тулалдаанаас хойш өдөр бүр бэлтгэл хийж, туршлага хуримтлуулж, хүч чадлаа нэмэгдүүлсэн. Энэ тамыг тэр цусаараа туулж, алхам бүрийнхээ төлөөсийг төлсөн.

Санниг алах тийм ч амархан байхаа больжээ.

Зөөлөн махны оронд хадуур Цэнхэр Сэлмийн хатуу гангаар тосогдов. Санни цохилтыг хаагаад зогсохгүй, илдээ ихэнх цохилтын хүчийг өөр тийш нь тараахаар зөв өнцгөөр байрлуулж чаджээ.

Нэг гар нь бариул дээр, нөгөө нь ирний үзүүрийг чанга атгасан байв. Ир нь хурууг нь тайрахгүй байхаар хангалттай хүчтэй.

Үлдэгдэл хүч нь түүнийг арагш шидэхэд хүргэсэн ч… гарынх нь ясыг хугалах хэмжээнд хүрсэнгүй. Сүүдэр түүний биеийн тэсвэрийг нэмэгдүүлж байсан юм.

…Харин Цэнхэр Сэлэм тийм азтай байсангүй.

Гунигтай хонх мэт дуугарч, ир нь хамгаалалт гардагийн ойролцоо хугаран саллаа. Цэнхэр гангийн үзэсгэлэнт хэлтэрхийнүүд газарт цацран уналаа.

Дараа нь юу болохыг мэдэж байсан тул Санни шүдээ зуун хавчив.

Хараал дуугарч, түүний үнэнч зэвсэг сүйрснийг зарлалаа.

[Таны Дурсамж …]

Гэвч өгүүлбэрийн үлдсэнийг тэр сонсож амжсангүй. Дараагийн мөчид л түүний бие газарт мөргөлдсөн юм. Санни хэд хэд үсэрч, яс бүхнээр нь өвдөлт цахилж байгааг мэдрэн өнхөрсөөр, эцэст нь зогсов.

Харьцангуй гайгүй байлаа.

Босохдоо ганхаж, арайхийн тэнцвэрээ хадгалав. Тэр эргэн тойрноо харвал, аварга модны их бие тийм ч холгүй байв.

Хоёр арван метрийн цаана Хуягт Чөтгөр толгойгоо аажмаар эргүүлж, Нефис рүү алуурчин уур хилэнгээ чиглүүлэхээр зэхэж байлаа. Энэ бол Саннигийн хүрэх ёстой үр дүнгийн яг эсрэг нь байв.

Тэр ямар нэг аргаар мангасын анхаарлыг өөр дээрээ татах ёстой.

Гэхдээ яаж?

Цэнхэр Сэлмийн үлдэгдэл гар дээр нь зөөлөн гэрэлтэж, оч болон задарч эхлэхээр бэлэн болмогц Санни гараараа өргөн, хугарсан илдийг бүх хүчээрээ шидэв.

Гэхдээ тэр түүнийг Чөтгөр рүү шидээгүй.

Харин гайхамшигт мод руу яг л түүнийг гэмтээх гэсэн мэт.

Холгүйхэн Чөтгөр гэнэт хөдөлгөөнгүй болов. Ердөө ганцхан секунд ч гэсэн. Түүний час улаан нүд агаараар нисэн, агуу модны их бие рүү дөхөж буй гэрэлт Дурсамжийг дагав.

Дараа нь хугарсан илд задран бутарч, цагаан очны бороо болон хувирч, ул мөргүй алга болов. Нэг ч оч хар хатуу холтсыг шүргэсэнгүй.

Гэвч Цэнхэр Сэлэм аль хэдийн үүргээ гүйцэтгэсэн байлаа.

Тэр аваргыг хэдхэн үнэт агшинд сатааруулж чадсан юм.

Өөрчлөгдөж буй Одын хувьд, энэ нь хангалттайгаас ч илүү байв.