Санни бүрэн сэрээгүй байхдаа аль хэдийн босчихсон байлаа. Яаж гэдгийг нь ч ойлгосонгүй, Цэнхэр Сэлэм гар дээр нь байв. Түүний сүүдэр хажууд нь дүүлэн хөвж, хэрэг гарвал сэлмийг нь ороон дайрахад, эсвэл аль хэдийн оройтсон бол биеийг нь нөмрөхөд бэлэн зогсоно.

Тэр юу болоод байгааг ойлгохыг хичээв. Нефис ойрхон, урт сэлмээ хамгаалалтын байрлалд өргөсөн байлаа. Харин Касси…

'Касси хаана байна аа?'

Юу харахаас айж байгаагаа ч мэдэхгүй харанхуйгаас аварга тэмтрүүлүүд сунаж ирэхийг ч үгүйсгэхгүй тэр эргэн тойрноо харлаа. Зүүн тэнгэрийн хаяа дөнгөж л үүрийн өнгө орох шинжтэй болж, дэлхийн хар бараанд өчүүхэн саарал туяа нэмэгдэж байв. Гэвч тэр харанхуйд аюулын ямар ч шинж алга.

Эцэст нь, тэр Кассиг олж харлаа.

Сохор охин тавцангийн захад, айдаст автсан царайтай ганхаж байв. Шаргал үс нь замбараагүй болж, орон зайгаа алдсан мэт гараа урагш сунгасан байлаа. Мэдээж, түүнд барьж авах хана байгаагүй. Тавцан бүхэлдээ задгай, Кассиг хүлээж байгаа ганцхан зүйл нь харанхуй, догшин ус руу унах л байв…

Санни өөрөө ч анзаарахаас өмнө гүйж эхэлжээ. Энэ бол ухаалаг үйлдэл огт биш — эцсийн эцэст, Касси яагаад хашгирсныг, ойр хавьд далд аюул байгаа эсэхийг тэр мэдэхгүй. Дээрээс нь, хараахан гэгээ ороогүй тул Нефис ч сайн харж чадахгүй. Түүний гэнэтийн дайралт асуулт асуухаас өмнө сэлмээ далайхад хүргэж ч мэдэх байлаа…

Эдгээр нь бүгд эхлээд хүлээж, ажиглах хангалттай шалтгаан байсан ч, Санни ер бусын, бүрэн утгагүйгээр бодохоосоо өмнө хөдөлсөн байв.

Тэр Кассиг тавцангаас алхахын яг өмнөх мөчид амжиж шүүрээд, түүнийг тэврэн, арагш чирлээ.

“Би түүнийг барьчихлаа!” гэж Санни хашгирч, Өөрчлөгдөж буй Одод түүнийг сэлмээр сүлбэх шаардлагагүй гэдгийг ойлгуулав.

Дараа нь, намуухан хоолойгоор Кассид хэлэв:

“Би байна. Зүгээр ээ. Бүх зүйл сайхан болно. Тайвшир…”

Охины бие чичирч байгааг тэр мэдрээд, дахин эргэн тойрноо харлаа. Түүнийг ингэтлээ айлгасан зүйл юу байсан юм бол? Гэвч юу ч байсангүй.

Нефис ч бас адилхан шалтгаанаар тэнгисийг чагнан зогсов. Хэдэн секундын дараа, тэр асуув:

“Чи юм харж байна уу?”

Санни аргагүй толгой сэгсрэв.

“Үгүй.”

Тэр Кассиг тавцангийн голд суулгав. Нефис тэдний дээгүүр харуулдан зогсож байх хооронд, Санни охиныг шалгаж, ямар нэг шарх гэмтэл байгаа эсэхийг харлаа. Бүгд зүгээр байв.

“Хаана ч гэмтээгүй байна.”

Өөрчлөгдөж буй Од доош харлаа. Царай нь хайхрамжгүй хэвээр байсан ч, түүнийг бага зэрэг сандарсныг Санни анзаарч чадсан юм. Нэг, хоёр хормын дараа, магадгүй өөрийнхөөрөө тайвшруулах өнгөөр — гэвч ердийнхөөсөө бараг ялгагдахгүй хоолойгоор асуув:

“Касси? Юу болсон юм?”

Хачирхалтай нь, энэ үнэхээр сохор охиныг бага зэрэг тайвшруулсан бололтой. Ядаж л чичирхийлсэн хоолойгоор ярих хэмжээнд.

Касси нэг гараа сунган, доош заалаа.

“Т—тэр толгой… би харсан… өө бурхан минь!”

Санни хөмсгөө атируулан, Нефис рүү харлаа.

“Тэр зөн харсан юм болов уу? Өнгөрсөн үеийг?”

Өндөр охин хэсэг дуугүй байв.

“Мэдэхгүй. Урьд нь хэзээ ч ийм зүйл болж байгаагүй.”

Хоёул Кассиг харан, яахаа мэдэхгүй зогслоо.

Ойр хавьд илт аюул байхгүй тул, тэд ээлжилж айж цочирдсон охиныг тайвшруулахыг оролдов. Гэвч тэр ганц өгүүлбэр хэлснийхээ дараа чимээгүй болж, дахиж дуугарахаас татгалзав. Юу ч тус болсонгүй.

Хэсэг хугацааны дараа, Нефис санаа алдав.

“Одоохондоо… орхиё. Магадгүй түүнд цаг хэрэгтэй.”

Санни эсэргүүцэх гэж байсан ч, үнэндээ түүнд ч өөр санаа байсангүй. Эцэст нь тэр зүгээр л толгой дохив.

“За. Би анхааралтай харж байя.”

Гэвч Өөрчлөгдөж буй Од өөр бодолтой байв.

***

Нар мандаж, догшин тэнгис татран ухрах үед, Нефис Кассид жаахан орон зай үлдээхээр шийдэж, Санниг дагуулан тавцангийн зах руу алхав. Гэхдээ тэр сохор охиныг харааны захад байнга барьж байлаа.

Касси өвдгөө тэвэрч суусан байв. Нүд нь аниастай ч, биеэр нь үе үе гүйлдэх жижиг чичиргээ түүнийг сэрүүн байгааг илтгэнэ.

Саннигийн нүд үл ялиг татлаа.

“Ингэж орхих нь үнэхээр зүгээр гэж үү?”

Нефис түүн рүү төвөгтэй харцаар харлаа.

“Тийм.”

Дараа нь хэсэг бодсоноо нэмж хэлэв:

“Касси бол хүчтэй.”

Санни яаж хариулахаа сайн мэдсэнгүй. Хэрвээ Өөрчлөгдөж буй Од хэн нэгнийг хүчтэй гэж үзэж байвал, тэр хүн үнэхээр тийм л байх магадлалтай. Гэсэн ч, эмзэгхэн, үзэсгэлэнтэй, сохор охиныг бодоход “хүчтэй” гэдэг үг хамгийн сүүлд санаанд нь орно. Тэр чинь байнга тэдний тусламж шаардагддаг хүн биш гэж үү?

Гэвч дахин бодоход, хүч гэдэг олон янз байдаг. Аймшигтай Дутагдалтай мөртлөө Касси амьд үлдэж, ухаан санаагаа алдалгүй өнөөг хүрсэн. Үүнийг хэчнээн хүн хийж чадах байсан бол?

“Чи тэгж хэлж байгаа бол…”

Тэгээд Нефис түүнд Цэнхэр Сэлмээ дуудуулахыг шаардлаа. Түүнийг хэсэг ажигласны дараа, толгой дохиж, өөрийн урт сэлмээ агаараас гарган авлаа.

Хэмжээгээрээ том ч гэлээ, тун дэгжин зэвсэг байв. Нарийн, хоёр талдаа ир нь Цэнхэр Сэлэмнээс хамаагүй урт, гайхалтай хурц, тэгш хэмтэй үзүүртэй. Ир, энгийн хөндлөн хамгаалалт, төгсгөлийн бөмбөг нь бүгд мөнгө мэт гялалзаж, өглөөний цайвар гэрлийг ойлгоно. Бариул нь хар арьсаар чанга ороосон байлаа.

Хоёр сэлмийг зэрэгцүүлэн тавиад, Нефис хэлэв:

“Чиний сэлмийг нэг гараар ашиглаж болно. Гэхдээ жинхэнэ чадвар нь хоёр гараар барихад л илэрдэг. Үндсэндээ огтлох, таслахад зориулагдсан тул жингийн төв нь өндөр. Гэхдээ нэвт хатгах боломжтой.”

Дараа нь өөрийнхөө сэлмийг заав.

“Минийх арай олон талын хэрэглээтэй. Огтлох ч, хатгах ч зориулалттай, хоёр иртэй. Гэхдээ эдгээр хоёр сэлмийг барих зарчим нь үндсэндээ адилхан.”

Тэр сэлмээ хоёр гараараа барьж, нэгийг нь хамгаалалтын ойролцоо, нөгөөг нь төгсгөл хэсэгт байрлуулав. Тэгээд доош огтлох цохилт хийлээ.

“Хоёулаа хөшүүргийн зарчмаар ажилладаг зэвсэг. Хоёр гараар барихад, нэг гар нь түлхэнэ,” гэж тэр хамгаалалтын ойролцоох гараараа ирийг доош түлхэв.

“Нөгөө гар нь татна.”

Төгсгөлийн ойролцоох гар нь зэрэг татагдаж, ир асар их хурд авлаа.

“Ингэж л хүч гаргаж, хүчтэй цохилт хийдэг. Одоо, чи.”

Санни сэлмээ харж байгаад, хоёр гараараа барин, Нефисийн байрлалыг дуурайв. Дараа нь өргөж, доош огтлохдоо доод гараараа хүч нэмэхийг хичээлээ.

Өөрчлөгдөж буй Од түүнийг ажиглав.

“Цохилт гарна гэдгийг гараас гардаг гэж битгий бод. Энэ бол бүх биеэс гардаг зүйл. Хүч хөлнөөс эхэлж, ташаа, гол бие, мөрөөр дамжаад, эцэст нь гарт хүрдэг. Ингэж.”

Тэр доош огтлох хөдөлгөөнийг дахин харуулав. Энэ удаа Санни зөвхөн сэлмийг бус, Өөрчлөгдөж буй Одын биеийн байрлал, хэсэг бүрийн хөдөлгөөнийг анхааралтай ажиглалаа.

Санни тулаанд шинэхэн хүн биш. Зөн совингоороо тэр зөв цохилтыг яаж өгөхөө аль хэдийн мэддэг. Зүгээр л өмнө нь биеийн хүч дутмаг байсан юм. Сэлмээр цохилт өгөх зарчим нь үндсэндээ адилхан тул, тэр хурдан ойлгож авчээ.

Тэр энгийн доош огтлох хөдөлгөөнийг дахиад хэд хэдэн удаа хийв. Бүр болгонд нь Нефис зааж, алдааг нь засаж өгнө. Хэсэг хугацааны дараа, эцэст нь түүний байрлалд сэтгэл ханав.

“Сайн.”

Санни өөрийнхөө амжилтад бахархсан мэт инээмсэглэв.

Нефис түүнийг бодлогоширсон харцаар ажиглаад, толгой дохив.

“Одоо үүнийг дахиад мянган удаа хий.”

Саннигийн инээмсэглэл царцлаа.

'М… мянга гэж үү? Тэр сая мянга гэж хэлэв үү?!'

Тэр нүдээ анив.

“Өө… уучлаарай. Яг хэдэн удаа гэв?”

Өөрчлөгдөж буй Од толгойгоо хазайлгаад, хэсэг бодов.

“За… өнөөдөр цаг бага байна. Тэгэхээр тийм ээ. Ердөө мянга.”

'Ха. Ха-ха. Ердөө мянга гэнэ ээ?'

Санни өөрөөсөө хүчээр эелдэг хоолой гаргав.

“Ойлголоо. За.”

Нефис Кассигийн хажууд буцаж очин суухад, Санни тэнгис рүү харж, сэлмээ өргөлөө.

'Нэг.'

Цэнхэр Сэлэм агаарыг зүсэхдээ исгэрэв. Тэр дахин өргөлөө.

'Хоёр.'

Түлхэх, татах. Ингэж л хүч гаргана.

'Гурав.'

Зөвхөн гараараа бус, бүх биеэрээ цохь.

'Дөрөв.'

Санни сэлмээ дахин дахин өргөж, доош огтолж байх тусам, эцэст нь түүний толгойд ганцхан бодол үлдэв:

'Давталт. Туршлага. Тодорхой байдал. Давталт…'

Мянган цохилтоо дуусгах үед, Касси эцэст нь ярихад бэлэн болсон байлаа.