Мангасууд тодорхой хэмжээний дутуу оюун ухаантай байсан ч хүмүүсийнхтэй харьцуулахын аргагүй. Угтаа бол тэд ихэнхдээ зөн совиндоо тулгуурлан үйлдэл хийдэг махчин амьтад хэвээрээ. Тэдний заль мэх нь араатны шинжтэй, тийм ч даван туулахад хэцүү биш байв. Чухам энэ нь гурван Нойрсогчид давуу талаа ашиглах боломж олгож байсан юм.

Төлөвлөгөөгөө эцэслэсний дараа тэд бэлтгэлээ базаав.

Өөрчлөгдөж буй Од бэлдэж байх хооронд Санни найман үхсэн Сэгээр хооллогчоос сүнсний хэлтэрхийг нь цуглуулжээ. Тэр тэднийг мөнгөлөг үстэй охинд өгч, Нефис хэлтэрхийнүүдийг цээжиндээ аваачин, нэг нэгээр нь атгандаа буталж байгааг харж зогсов. Хэлтэрхий бүрийн мөн чанар түүний сүнсний цөмд шингэн орж байлаа. Хэдэн минутын дараа шингээлтээс үүдэлтэй өөрчлөлтүүд дуусахад Нефис нүдээ нээгээд удаанаар амьсгаа авлаа.

Нойрсогчийн хувьд найман Сэрсэн араатны хэлтэрхийг шингээх нь арван зургаан Идэвхгүй амьтныг алсантай тэнцэх хэмжээний ашиг байв. Асар их биш ч гэлээ биеийн чадварт мэдэгдэхүйц ахиц өгнө. Түүний бие илүү хүчтэй, илүү хурдан болж, бүх талаараа сайжирчээ.

Амьд үлдэхийн тулд тэдэнд энэ хүчний өчүүхэн ч гэсэн хэсэг бүр хэрэгтэй байв.

Нефис биеийнхээ өөрчлөлтөд маш сайн зохицдог тул шинэ хязгаараа мэдрэхэд удаан хугацаа шаардсангүй. Тун удалгүй тэр Санни рүү хараад асуув:

"Бэлэн үү?"

Санни санаа алдаад, сэтгэл санааны дэмжлэг авах гэсэндээ сүүдрээ харлаа.

Сүүдэр нь анзаараагүй мэт дүр үзүүлээд, түүнийг үл тоов.

'Урвагч новш!'

"Хэзээ ч бэлэн болохгүй ч, байж чадах хэмжээндээ бэлэн."

Нефис толгой дохин, Касси рүү эргэв.

Үнэндээ хэлэх үг байсангүй. Хэлэх ёстой бүхнийг аль хэдийн ярилцсан, хоосон үгс хараагүй охины айдсыг багасгаж чадахгүй. Ер нь бодоход, гурвуулангаас ганцаараа тулалдаанд амь насаа дэнчинд тавихгүй нь Касси байсан ч Санни түүний оронд байхыг хүсэхгүй байлаа.

Дайсантай нүүр тулж, хэчнээн аймшигтай байсан ч, гар хумхин хүлээж суухаас дээр. Юу ч хийж чадахгүйгээ мэдэж, төгсгөлийг нь хүлээх… тэр бол жинхэнэ там. Энэ талаас нь харвал, Санни өөрийгөө азтайд тооцож байв.

Касси зоригтой царай гаргахыг хичээв.

Тэр Нефис рүү эргэж, хүчээр инээмсэглээд:

"Очоод тэр юмыг ал. Магадгүй эцэст нь өмсөх юмтай болж, намайг ингэж гэмшүүлж байгаагаа боль."

Өөрчлөгдөж буй Одны уруулын булан үл ялиг мурийв.

"За."

Дараа нь тэр Санни рүү харж, нийтлэг ноцтой төрхөндөө эргэн орлоо.

"Явцгаая."

…Хэдэн минутын дараа Санни хад чулуут орой дээр зогсож, доор нь буй үхэл дагуулсан мангасыг ширтэж байв. Сүүдэр нь түүний биеийг ороон, Саннигийн биеийн чадварыг нэмэгдүүлж байлаа. Тэдний төлөвлөгөө нэлээд бат бөх, амжилттай болох магадлал өндөр байсан.

Гэсэн ч энэ бүхэн сайнаар төгсөхгүй гэсэн муу ёрын мэдрэмж түүнийг орхисонгүй.

'Надад таалагдахгүй байна.'

Санаа алдаад, Санни гараа өргөн мөнгөн хонхоо дуудлаа.

Тэгээд түүнийг зөөлөн сэгсрэхэд, шуурганы дунд цангинах цэвэр, эгшиглэнт дуу тархан цуурайтав.

***

Доор байсан мангас тэр даруй хөдөлж, асар том их биеэ эргүүлэн гэнэт гарсан дуу чимээний эх сурвалжийг хайж эхлэв. Санниг олж харах мөчид түүний нүдэнд галзуурсан мэт улаан дөл асав.

Гэвч Санни энэ бүхнийг хараагүй. Учир нь тэр аль хэдийн нөгөө зүг рүү харсан байлаа. Хонхны дуу цангинахтай зэрэгцэн, тэр өчүүхэн ч эргэлзэлгүйгээр доош үсрэн буув.

Орой тийм ч өндөр биш байсан ч газарт хүрэх зай нэлээд байв. Санни хад чулуутай хүчтэй мөргөлдөн, цохилтын хүчийг тараахын тулд өнхрөв. Хормын дараа босоод, аль болох холдохоор зугтан гүйлээ.

Агшин зуурын дараа түүний араас орой дэлбэрэх мэт болов. Мангас аварга том биеэрээ шууд мөргөн орж, хадны давхаргуудыг цаас мэт нураан цөмлөжээ. Үүний зэрэгцээ аянга цахиж, тэнгэр нүргэлэхэд унаж буй хадны чанга чимээ бүрэн дарагдав.

Амьтан зугтаж буй Саннид анхаарлаа төвлөрүүлэн, урагш үсрэн дайрч, хайч шиг иртэй нэг мөчөөрөө түүний биеийг нэвтлэхийг оролдов. Өргөст хуягнаас нь хад чулуу үймрэн, ширүүн урсгал мэт асгарч байлаа.

Аз болоход Санни аль хэдийн хангалттай холдсон байв. Хурдаа сааруулалгүй, тэр биеэ намсган, хэдэн метр цааш гүйгээд гэнэт эргэв.

Гурван метрээс давсан өндөртэй мангас галт тэрэг шиг хурдлан дайрч ирж буй дүр зураг хэнийг ч сөхрөхөд хүргэхээр байлаа. Гэсэн ч Санни байраа хадгалж, Цэнхэр Сэлмийг толгой дээгүүрээ өргөв.

Эцсийн эцэст, тэр өгөөш нь байсан.

Түүнээс хагас арван метрийн зайд мангас эцэст нь тэдний занганд орлоо.

Харанхуй, асгарч буй бороонд бараг үл үзэгдэх алтан олс аварга хоёр хадны хооронд, амьтны хөлний үе хавьцаа өндөрт татагдсан байв. Өмнө нь Санни биеэ намсган, түүний доогуур гүйж өнгөрсөн юм.

Цусанд шунасан мангас чанга татсан олсыг анзаарсангүй, бүтэн хурдаараа мөргөн орж ирэв. Хэрвээ жирийн олс байсан бол тэр даруй тасрах нь гарцаагүй. Гэвч энэ алтан олс Дурсамж бөгөөд гайхалтай бат бөх байх нь түүний нэг Шинж чанар байлаа.

Харамсалтай нь, уясан хаднууд нь жирийн л хад байв. Тэд бараг л тэр дороо бутран үйрэв.

Гэвч хор уршиг нь аль хэдийн бий болсон байлаа.

Урд хөл нь гэнэт арагш татагдсанаар, хайчт алуурчин тэнцвэрээ алдаж, нүүрээрээ газарт мөргөн унав. Нойтон чулуун дээр урагш гулсан, араасаа намхан суваг шуудуу татлаа. Санни хол үсрэн зайлав.

Мангас цочирдсон шинжгүй байв. Бараг тэр даруй хоёр ясан хайч газар нэвт сүлбэн, аварга биеэ гэнэт зогсоов. Дараагийн агшинд, хэмжээтэйгээ харьцуулахад санаанд оромгүй хурдан, шаламгай хөдөлж, босож эхэллээ.

Хэрвээ босохыг нь зөвшөөрвөл тэдний хувь заяа тэндээ дуусах байв.

Аз болоход Саннигийн Сүүдрийн хувилбар илүү хурдан байлаа.

Мангас унах агшинд л, үхсэн Сэгээр хооллогчдын нэг мэт дүр эсгэж байснаа больж, өндийн босоод урагш давхив. Дайсан босох гэж байхад нь ар талаас нь хуяг руу нь үсрэн, жингээрээ дарж унагаан, ясан хайч эхлэх цэгийн доогуур түүний гар мөчүүдийг нь хавчуураараа түгжив.

Мангасын хуягнаас ургасан өргөснүүд Сүүдрийн хувилбарыг шархдуулсан ч, ядаж нэг хором түүнийг хөдөлгөөнгүй болгож чадлаа.

Гэхдээ энэ нэг хором хангалттай байв.

Гэнэт хоосноос гарч ирсэн мэт, отолтод хэвтэж байсан Нефис мангасын өмнө үзэгдэв. Аймшигт хайчнуудынх нь дундуур цахилан орж, тэр урагш тонгойж, бүх жингээ дайчлан урт сэлмээрээ сүйрэл дагуулсан хатгалт хийлээ.

Сэрсэн мангас нуруундаа, доод зиндааны төрөл садан болох Сэгээр хооллогчдын адил сул цэгтэй эсэхийг тэд мэдэхгүй байв. Гэхдээ хуяг ба их биеийн хамгаалалтын хооронд завсар байхгүй гэж үзэх шалтгаан байгаагүй. Энэ бол механикийн асуудал.

Уян хатан байх ёстой зүйл хэтэрхий хатуу байж чаддаггүй.

Өөрчлөгдөж буй Одны сэлмийн үзүүр нарийн завсар луу шигдлээ. Дараа нь сэлэм мангасын биед алга болж, тийм гүн шигдсэн тул бариул нь хүртэл хуягтай шүргэнэ.

'Там руу нь тонилго!' гэж Санни ялалтын мэдрэмжээр бодов.

Гэвч дараагийн мөчид түүний царай гэнэт барайв.

Учир нь уг амьтан үхэлд хүргэхгүй юмаа гэхэд, ядаж хүндээр шархдуулах ёстой байсан тэр гэмтлийг огт анзаараагүй мэт байлаа. Биеэ үл ялиг чангалмагц, гэнэт мушгиран эргэж, Сүүдрийн хувилбарыг хуягнаасаа шидэн унагаагаад, босоод ирэв. Ясан хайчнууд нь газраас сугаран гарахдаа хад чулуутай шүргэлцэн шаржигнав.

Хамгаалалтгүй болсон Нефис яг түүний өмнө байлаа. Сэлэм нь мангасын маханд шигдсэн чигтээ.

'Үгүй ээ!'

Санни хэтэрхий хол байсан тул юу ч хийж чадсангүй. Тэр аварга биетийг тойрон, ар талаас нь дайрахыг оролдож байв. Харин Сүүдрийн хувилбар нь дайсны нуруунаас шидэгдсэнийхээ дараа газарт хэвтэж, одоо ч балмагдсан хэвээр, тусалж чадахгүй нь илт.

Энэ мөчид Өөрчлөгдөж буй Од ганцаараа үлдэв.

Хайчнууд агаарыг сүлбэн, түүний бие рүү чиглэв. Гэвч яг эцсийн агшинд нэг хос хавчаар тэдний нэгийг төмөр мэт атгалтаар түгжив. Энэ нь Нефист хариу үйлдэл үзүүлэх өчүүхэн ч гэсэн хугацаа өглөө.

Сэлмээ тавиад, тэр мангасын доогуур шумбан орж, нөгөө хайчны довтлох хүрээнээс гадуур сохор бүсэд нь нуугдав. Мэдээж, энэ нь нуугдах хамгийн тохиромжтой газар биш байлаа. Учир нь мангас зүгээр л хэвтчихэд л түүнийг цусан нухаш болгох боломжтой. Гэвч тэр мөчид Нефист өөр сонголт байсангүй.

'Муу байна… үнэхээр муу байна…'

Тэр үед Санни аль хэдийн амьтны ард очсон байв. Нефист жаахан ч гэсэн хугацаа хожихыг хүсээд, Цэнхэр Сэлмийг далайж, доош нь цавчив. Сэлэм мангасын хойд хөлийн нэг үе дээр онож, цэнхэр цус урсав. Гэвч Сэгээр хооллогчтой тулалдаж байх үе шигээ мөчийг нь бүрэн тасалж чадсангүй. Хэтэрхий зузаан, хэтэрхий хатуу байлаа.

Дараагийн агшинд тэр хөл Саннигийн хараанаас алга болов.

'Новш.'

Ингэж бодогдохтой зэрэгцэн, Санни толгойгоо өргөн мангас руу харлаа. Яаж ийгээд, тэр аль хэдийн эргэж амжсан бөгөөд одоо Саннитэй нүүр тулан зогсож байв. Нүдэнд нь цусанд шунасан улаан дөл асч байлаа.

Санни бүрэн хариу үйлдэл үзүүлж амжаагүй байхад, ясан хайчны хурц үзүүр цайз нураах чулуу шиг хүчээр түүний цээжийг мөргөв. Түүний амжуулж хийсэн цорын ганц зүйл бол сүүдрээ биеэсээ салган, Хүүхэлдэйчний Нөмрөг рүү шилжүүлэх явдал байлаа.

Аянга мэт хурдан гаргасан энэ шийдвэрийн ачаар хуяг тэсэв. Тэр зүрхээ нэвт сүлбүүлж, хайчинд цоологдсонгүй.

Гэвч энэ нь өчүүхэн тайтгарал төдий байв.

Цохилтын хүч хангалттай байсан тул түүний хавирганы цээж хонхойж, бие нь өөдөөс нь шидэгдэн, давуун хүүхэлдэй шиг агаарт хийсэв.

…Яаж ийгээд, Санни газарт хэвтэж байгаагаа ухаарлаа. Бие нь хачин санагдаж, амьсгалж чадахгүй байв. Амнаас нь гашуун зүйл урсан гарч, түүнийг хахааж байлаа.

Цус.

Тэр өөрийнхөө цусанд живж байв.

Санни сулхан хөдөлөхийг оролдсон ч гар хөл нь дуулгаваргүй байлаа. Зөвхөн сүүдэр л түүнийг сонсож, биеийг нь ороон, зайлшгүй төгсгөлийг өчүүхэн ч гэсэн хойшлуулж байв.

'Би… шархдсан…'

Бодол нь өтгөн мананд живсэн мэт улам удааширч байхад, тэр дээш харж, оддыг харахыг хүслээ.

Гэвч оронд нь, харанхуй дундаас өөр лүү нь дөхөж ирэх, дүрэлзсэн улаан хоёр нүдийг л олж харлаа.