11-р бүлэг : Чи шөнө яаж унтдаг байна аа?
Ухаан алдсан нь тольтой холбоотой байсан тухай Хө Санийг хэлэх үед Чэнь Гөгийн зүрх зогсох шахав. Тэр даруй өнгөрсөн шөнийн тоглоом болон толин доторх зүйлийг гадагш гарахаас нь хүүхэлдэй хэрхэн зогсоож байсан нь түүний санаанд орлоо.
Үүнээс үзвэл, тэрхүү зүйл одоог хүртэл Аймшгийн байшингийн толинуудад нуугдсан хэвээр, яваагүй бололтой.
"Дарга аа, энэ Аймшгийн байшинд дөнгөж сая шинээр нэмэгдсэн үзүүлбэр юм уу? Би яагаад өмнө нь энэ талаар огт сонсоогүй юм бэ?" Шюй Вань хүмүүсийн анхаарлыг татсаар бас хүрч ирлээ.
Чэнь Гө маш эвгүй байдалд оров; тэр Аймшгийн байшин дотор жинхэнэ сүнс амьдарч байгааг хүмүүст хэлж болохгүй нь лавтай шүү дээ? Хэрвээ тэгвэл Аймшгийн байшин хаалгаа барихад хүрэх бөгөөд түүнээс ч илүүтэйгээр тэр өөрөө сэтгэцийн эмнэлэгт хүргэгдэх байлаа.
"Тэгж хэлж болно оо. Энэ миний өнгөрсөн шөнө оруулсан богино бичлэгтэй холбоотой боловч мэргэжлийн хүний зааварчилгаагүйгээр энэ тоглоомыг тоглохыг би лав зөвлөхгүй ээ."
Чэнь Гө , Хө Санийн мөрөн дээр зөөлөн товшлоо. "Хэрэв та нар миний зөвлөгөөг дагахгүй бол, энэ залуутай адилхан байдалд орж мэднэ шүү. За, Аймшгийн байшинд орохыг хүссэн хүн өөр байна уу? Санаа зоволтгүй ээ, Аймшгийн байшинд гэнэтийн зүйл гарах нь тодорхой; тэр нь л энэ газрыг сонирхолтой болгодог биз дээ?"
"Сонирхолтой ч гэх шиг! Нэг хүн ухаан алдчихсан байхад! Зүгээр л Аймшгийн байшинд орж үзэж байж, бид яах гэж амиараа дэнчин тавих ёстой гэж‽"
"Түүний зөв! Чи дахиж шөнө дөлөөр тийм хачин тэнэг бичлэгүүд оруулахгүй байвал, эвдэрсэн утасныхаа талаар би мартъя."
"Урьсанд баярлалаа, гэхдээ хэрэггүй дээ!"
Чэнь Гөг урилгаа дахин хэлэхэд цугларсан олон түүнээс нэгэн зэрэг ухарлаа. Тэр эвгүйхэн инээгээд, "Та нар яагаад ингэж аашлаад байгаа юм бэ? Миний Аймшгийн байшин үнэхээр тийм ч аймаар биш ээ."
"Хөгшөөн, өдөр бүр цогцостой харьцдаг шүүх эмнэлгийн хоёр оюутан энд байна; нэг нь уйлчихсан, нөгөө нь ухаан алдчихсан. Тэгчихээд чи одоо Аймшгийн байшингаа аймаар биш гэж хэлэх гээд байгаа юм уу? Чи хэнийг хуурах гэсэн юм бэ? Яаж нүдээ ч цавчихгүйгээр ингэж худлаа ярьж чадаж байна аа?"
"Тийм шүү, ёс суртахуунтай бай л даа!"
Хүмүүсийн энэ үг Чэнь Гөг үнэхээр мухардалд оруулав. Өмнө нь Аймшгийн байшинг аймаар биш байхад нь, хэтэрхий уйтгартай гэдгээр шалтаглан хэн ч орохыг хүсдэггүй байлаа. Харин одоо жинхэнээсээ аймшигтай болох үед нь, түүний хүссэн үр дүнгээс хэтэрхий давчихсан бололтой.
"Гэхдээ та нар улсын өнцөг булан бүрээс зүгээр л үүдэнд нь зогсоод харах гэж ирээ юу? Зоригийг чангалж болдог юм; хааяа нэг ингэж айх нь зүрхний цохилтыг хурдасгаж, цусны эргэлтийг сайжруулдаг сайн талтай шүү дээ."
"Бидэнд мөнгө өгсөн ч бид тэр газар руу чинь орохгүй. Цусны эргэлт сайжруулна ч гэх шиг, Аймшгийн байшингаа хорт хавдар эмчилнэ гээд хэлчихгүй юу." Утсаа эвдсэн залуу ийнхүү уцаарлаад явахаар эргэв.
Гэтэл яг тэр үед түүний хажууд зогсож байсан дунд эргэм насны ах гэнэтхэн дуугаа өндөрсгөж, "Дарга аа, надад нэг тасалбар өгчих!" гэлээ.
Түүний хоолой нь маш их бодож тунгаасны эцэст ийм шийдвэр гаргасан мэт маш бат бөх сонсогдов.
"Новш гэж, адал явдал хайгчид үнэхээр хаа сайгүй байх юм даа."
"Ах аа, битгий ийм бодлогогүй зүйл хий. Бусад Аймшгийн байшингууд мөнгийг чинь авдаг бол, энэний Аймшгийн байшин амийг чинь авна шүү!"
"Ах аа, таны зориг намайг үнэхээр бишрүүллээ! Яваад ор доо, санаа зоволтгүй ээ, та эхнэр, охин хоёроо надад үлдээж болно шүү!"
Тэр ах дөч гарсан бололтой харагдах бөгөөд толгой нь халцарсан байлаа. Тэр олон дундаас гарч ирээд Чэнь Гөд арван юань өгөв. "Нэг тасалбар авъя."
"Та ганцаараа орох гэж байгаа юм уу?" Түүнийг хараад Чэнь Гө хүртэл гайхашрав.
[Түрүүн болсон явдлыг нүдээрээ харчихаад бас ингэж зүрхэлж байна аа‽]
Мөнгийг нь авсныхаа дараа Чэнь Гө ахад тасалбарыг нь өглөө. Тэрээр танилцуулгаа хийх гэж байтал нөгөө ах тасалбарыг аваад Аймшгийн байшингийн хаалганаас эсрэг зүг рүү алхан явав.
"Ах аа, хаалга энэ зүгт байна..."
"Би мэдэж байна." Тэр ах эргэж харалгүйгээр алхсаар зураг авахад тохиромжтой нэгэн газар очлоо. Тэрээр утсаа гаргаж ирээд, Аймшгийн байшинг тэр чигт нь камерынхаа дуранд багтаахаар өнцгөө тааруулж байв. Тэрээр хоёр зураг дараад Facebook дээрээ байршууллаа. "Өнөөдрийн цаг агаар гадуур гарахад яг тохиромжтой байна. Баруун Жюжян хотын энэхүү Аймшгийн байшинг би хувиасаа санал болгож байна. Энд орж үзээд үнэхээр ухаан алдталаа айлаа, маш сайн газар байна."
Цугларсан олон үүнийг хараад өөрийн эрхгүй нүдээ эргэлдүүлэв.
[Чиний хийсэн зүйл гэвэл ердөө л үүдэнд нь хорин минут зогсож байгаад нэг тасалбар худалдаж авсан явдал шүү дээ, тэгчихээд энийгээ орж үзсэн гэх гээд байгаа юм уу?]
Бусад хүмүүсийг ямар нэгэн зүйл хэлж амжаагүй байхад, тэр ахын найзууд аль хэдийн лайк дарж, сэтгэгдэл үлдээгээд эхэлчихсэн байлаа.
Хүний нөөцийн Шяо Ли, "Жан ах аа, та чинь жирийн нэг хулганаас хүртэл айдаг хүн байж, өнөөдөр Аймшгийн байшинд орж зүрхлээ юу? Манай хүн ч овоо доо!" гэж бичжээ.
"Хөгшин Жан үүнд орох зүрхтэй байна гэдэг чинь энэ Аймшгийн байшин тийм ч аймаар биш гэсэн үг байна даа (хорон инээмсэглэл)" хэмээн Ван Даёу хариулжээ.
"Оройн хоол бэлэн болчихлоо, хурдан гэртээ ирээрэй!!!" гэх эхнэрийнх нь сэтгэгдэл сэдвээсээ арай л хазайсан байв.
Хайртай охин Ван Жин нь, "ХАХА, аав аа, бид бүгд таны ямар зоригтойг маш сайн мэднэ ээ, тиймээс хэрэггүй зүйлээр амь тэмцэхээ больж үз" хэмээн инээжээ.
Халзан ах тэдгээр сэтгэгдлүүдийг огтхон ч тоосонгүй, харин хоржоонтойгоор инээмсэглэн, "Та нар өөрсдөө ирээд энэ газарт орж үзээрэй. Намайг бодвол илүү зоригтой юм чинь, та нарын хэн нь ч энэ сорилтоос айхгүй байх, тийм биз дээ?" гэж хариулав.
Энэ бүх үйлдэл хүмүүсийг мэл гайхшрууллаа.
"Ах аа, та ямар зальтай юм бэ! Өөрийгөө хулчгар биш гэдгээ батлахын тулд өөрийнхөө эхнэр, охин хоёрыг хүртэл урхиндаа оруулж байдаг..." Утсаа эвдсэн нөгөө залуу ахын хажууд зогсоод энэ бүх үйл явцыг харж байв. Тэгээд тэр шуудхан Чэнь Гө рүү гүйж очоод, "Надад бас нэг тасалбар өгөөч!" хэмээн шаардлаа.
Энэхүү гэнэтийн өөрчлөлтийг Чэнь Гө огтхон ч ойлгосонгүй, гэхдээ тэр бизнес эрхэлж байгаа учраас үйлчлүүлэгчид үгүй гэж хэлж чадахгүй шүү дээ. Нөгөө залууд тасалбарыг нь өгсний дараа, тэр залуу эвдэрхий утсаараа зураг дараад Instagram дээрээ "Бурхан минь, би яг юу хийчих вэ? Би өөрийгөө үнэхээр амархан айдаг гэдгээ мэдлээ, энэ Аймшгийн байшинд надтай хамт гарнаас минь хөтлөөд орох хүн байна уу‽" гэсэн тайлбартайгаар оруулж байгааг нь харав.
Зурагных нь дор цуварч гарч ирэх олон сэтгэгдлүүдийг уншаад залуугийн нүүрэнд чөтгөрийн инээмсэглэл тодорлоо.
"Надад бас нэг тасалбар."
"Надад бас!"
"Тавин хувь хямдарсан гэл үү? Тэгвэл надад хоёрыг өгчих!"
Аймшгийн байшин дотор нэг ч үйлчлүүлэгч байгаагүй ч, Чэнь Гөгийн гарт байсан тасалбарууд маш хурдан алга болж байв. Ердөө хэдхэн минутын дотор багц тасалбарынх нь тал нь дуусжээ. Цугларсан олон аажмаар тарж, Чэнь Гө өнөөдрийнхөө орлогыг баяртай нь аргагүй тоолж эхэллээ.
"Дарга аа, өнөө өглөө зарсан тасалбарын маань тоо бидний бүтэн сарын хугацаанд зарсан тасалбараас ч их байна шүү дээ." Шюй Вань , Чэнь Гөгийн хажууд явган суухад, түүний нүдэн дэх баяр баясгалангаа нуух аргагүй байлаа.
"Бид өнөөдөр зүгээр л азтай байлаа, цаашид үйлчлүүлэгчдийг тасралтгүй ирүүлэхийн тулд бид эхлээд дотоод агуулгаа сайжруулах хэрэгтэй." Чэнь Гө бэлэн мөнгөө халаасандаа хийгээд Аймшгийн байшин руугаа буцаж орохоор эргэв. Яг тэр үед өнөөдрийн түүний 'хохирогчид' болох Гао Рүшүэ болон Хө Сань хоёр хараахан яваагүй байгааг тэр анзаарлаа.
"Та хоёрын бие дээрдэж байна уу?" Чэнь Гө тэдэнд рашаан ус сарвайсаар дөхөж очив. Эцсийн эцэст, түүний өнөөдрийн ийм сайн борлуулалттай байсан нь энэ хоёртой салшгүй холбоотой байсан шүү дээ.
"Тийм ээ, баярлалаа, төвөг удсанд уучлаарай," гэж шатан дээр сууж байсан Хө Сань эвгүйхэн дуугарав.
Түүний хажууд Гао Рүшүэгийн царайнд цусны өнгө хараахан орж амжаагүй байлаа. Түүний харц Чэнь Гө болон Шюй Вань хоёрын хооронд шилжиж байснаа, "Би хоёр зүйл асуумаар байна, болох уу?" гэлээ.
"Тэгэлгүй яах вэ." Чэнь Гө дуртайяа толгой дохив.
"Нэгдүгээрт, Баруун байшин дотор би толин дотроос энэ охины царайг харсан гэдгээ тангараглаж чадна, гэтэл тэр яаж гэнэт миний ард гарч ирж чаддаг байна аа?" Гао Рүшүэ үнэнийг олж мэдэхээр хатуу шийдсэн байв. Тэрээр уйлтлаа их айсан гэдэгтэйгээ эвлэрэхэд үнэхээр хэцүү байсан юм.
"Та түүнийг жирийн нэг толь гэж бодсон байх, гэхдээ үнэндээ тийм биш. Тэр бол тал бүрдээ тольтой гурвалжин багана бөгөөд нөгөө хоёр тал нь хананы цаана нуугдсан байдаг юм. Үүнийг хөнгөхөн түлхэхэд л хөдөлгөж болдог. 'Минхүнь' үзүүлбэрийн гарц яг үнэндээ тэр толины ард байдаг.
Таны толинд харсан эмэгтэйн хувьд бол, тэр нь зүгээр л тодорхой өнцгөөр наасан зураг байсан. Гэрэлтүүлгийн эффект, нөгөө толь, мөн харааны хуурмаг үзэгдлийг ашигласнаар, яг л бодит хүн харж байгаа мэт сэтгэгдэл төрүүлдэг юм. бяцхан Вань үнэндээ толины ард нуугдаж байсан. Таны сонссон хөлийн чимээ бол ердөө л дууны эффект байсан юм."
Чэнь Гөгийн тайлбарыг сонсоод Гао Рүшүэ толгой дохилоо. "Ойлголоо, хоёр дахь асуулт."
Тэрээр Шюй Вань руу заагаад, "Энэ бүсгүй амьд байгаа нь илт байна л даа, гэхдээ яагаад түүнийг харахаар надад үхсэн хүний цогцос харж байгаа юм шиг мэдрэмж төрөөд байгаа юм бэ?" хэмээн асуулаа.