[Би хэтрүүлээд бодчихсон байж мэднэ. Байрны эзэн сэжигтэй байгаа ч, энэ нь түүнийг үнэхээр алуурчин гэсэн үг биш шүү дээ.]

Чэнь Гө дагзаа маажин өөртөө бувтнаад, "Магадгүй би илүү дэлгэрэнгүй мэдээлэл авахын тулд зарим түрээслэгчидтэй ярилцаж үзэх хэрэгтэй байх," гэлээ.

Чэнь Гө энэ апартментэд ирснээсээ хойш дөрвөн өөр хүнтэй тааралдаад байлаа: хаалганы цаана нуугдаж байсан эмэгтэй; газар сайгүй алга болсон хүний зар нааж явсан Ван Чи; уцаарлангуй доголон байрны эзэн; бас тэргэнцэр дээрх хөгшин эр.

"Хөгшин эр байрны эзэнтэй хамт байдаг болохоор түүнтэй ярилцах боломжгүй. Нэгдүгээр давхрын эмэгтэй надад нэг л эвгүй сэтгэгдэл төрүүлсэн, тэгэхээр үлдэж байгаа ганц хүн нь Ван Чи. Тэр энэ байрны талаар ямар нэгэн зүйл мэдэж л таараа." Чэнь Гө халуун савтай усыг өрөөндөө үлдээж, хаалгаа цоожлоод доош буулаа.

Дуу мэдрэгчтэй гэрэл асаж, хонгилоор багц зар тэвэрсээр алхаж буй Ван Чиг харахад хангалттай гэрэлтүүлж өгөв. Тэрээр хүн амьдардаг эсэхээс үл хамааран хаалга болгоны доогуур нэг зар шургуулж байлаа. Энэ нь мэдээж Чэнь Гөгийн анхаарлыг татав. Ердийн үед алга болсон хүний зарыг хөл хөдөлгөөн ихтэй газар наадаг байтал, энэ хүн эзгүй шахам энэ байранд ингэж их анхаарал хандуулж байгаа нь хачирхалтай байв.

Чэнь Гө Ван Чигийн араас чимээгүйхэн дагалаа. Ван Чиг хамгийн сүүлийн хаалганы доогуур зарыг шургуулж дуусах үед нь тэрээр, "Ах аа, хайртай хүнээ алдах ямар байдгийг би ойлгож байна аа, гэхдээ та хатуужиж, өөрийгөө тарчилгасан ийм утгагүй үйлдэл хийхээ болих хэрэгтэй шүү дээ," гэж хэлэв.

Чэнь Гөгийн дууг сонсоод Ван Чи аажмаар эргэж харлаа. Түүний манантаж булингартсан хүүхэн хараа нь нэг цэгт төвлөрч чадахгүй байгаа мэт харагдана. "Ойлгож байна гэнэ ээ? Та нарын хэн нь ч миний юу мэдэрч байгааг хэзээ ч ойлгохгүй, бас би та нараар ойлгуулахыг ч хүсээгүй..."

Чэнь Гө түүнтэй энэ талаар маргалдаж цаг үрэхийг хүссэнгүй. Тэр гар утсаа гаргаж ирээд, хэдэн сарын өмнө эцэг эхийгээ алга болоход цагдаад өгч байсан мэдүүлгээ хайж олов. "Би танд худлаа яриагүй ээ. Хагас жилийн өмнө миний эцэг эх гэнэт алга болчихсон юм, эхэндээ би ч бас яг л тань шиг цөхөрч байлаа."

Утсан дээр хадгалсан зургийг хараад Ван Чи нэлээд удаан чимээгүй байсны эцэст, "Таны нөхцөл байдлыг ойлгож байна, гэхдээ биднийх өөр. Миний сүйт бүсгүй буцаж ирнэ; тэр хол яваагүй гэдгийг би мэдэрч байна," гэлээ.

"Та надад өөрийнхөө түүхийг ярьж өгч болох уу? Хоёулаа ижилхэн зовлонтой хүмүүс байна, магадгүй би танд тусалж чадах ч юм билүү," гэж Чэнь Гө хэлэв. Хачирхалтай нь, тэр үнэхээр чин сэтгэлээсээ ингэж хэлж байгаагаа анзаарлаа.

Ван Чи эргэлзлээ. Магадгүй түрүүн Чэнь Гө түүнд унасан зарыг нь авч өгснийг санасан уу, түүн рүү харах харц нь бага зэрэг зөөлрөв. "Баярлалаа, гэхдээ чи надад тусалж чадахгүй ээ. Чи сайн залуу байна, тиймээс миний зөвлөгөөг сонс, боломж байгаа дээрээ эндээс зугт. Энд хонох гэж битгий оролд!"

"Би аль хэдийн мөнгөө төлчихсөн. Намайг ачаагаа баглаад явуулмаар байвал та надад илүү үнэмшилтэй шалтгаан хэлэх хэрэгтэй болно доо." Чэнь Гөгийн энд ирсэн зорилго нь Туршилтын даалгаврыг биелүүлэх явдал байв. Хэрэв тэр бууж өгвөл 'Шөнө дундын аллага' үзүүлбэрийг нээх боломжоо үүрд алдах байлаа.

"Чамд амьд явах чинь чухал уу, мөнгө чухал уу?" Ван Чи эргэн тойрноо гүйлгэж хараад, хэн ч нууцаар харж, сонсоогүйг баталгаажуулсныхаа дараа дуугаа намсгаж, "Энэ барилгад өмнө нь аллага гарч байсныг эндхийн бүх хүн мэддэг юм," гэлээ.

"Би энэ талаар нэг хоёр зүйл сонссон л доо, гэхдээ интернэтээс ямар ч мэдээлэл олж чадаагүй; зүгээр л цуу яриа байх гэж бодож байна," хэмээн Чэнь Гө хариулав.

"Өмнө нь энэ барилгыг Фү Ан апартмент гэж нэрлэдэг байсан юм; тэр хэргийн дараа л Пин Ан апартмент болгож нэрийг нь сольсон. Тэр үед энэ аллага нь маш том шуугиан тарьж байсан бөгөөд одоог хүртэл хэрэгтэн нь олдоогүй. Үхэгсдийн гомдол тайлагдаагүй болохоор тэд өдөр бүр шөнө дунд үхсэн газартаа гарч ирдэг юм," гэж Ван Чи хэлэв. Тэр үүндээ үнэхээр итгэлтэй байгаа нь илт сонсогдлоо.

"Ийм насны хүн байж сүнсний түүхэнд итгэсээр л байгаа юм уу?" Чэнь Гө эвгүйхэн инээмсэглэв. Дотроо тэрээр үнэхээр их сандарч байлаа, учир нь нөгөө ертөнц ямар бодитой байдгийг тэр хэнээс ч илүү мэднэ шүү дээ. Хэрвээ боломжтой бол тэр дахин эдгээр сүнснүүдтэй таарахыг огтхон ч хүсэхгүй байв.

"Эхэндээ би ч бас итгэдэггүй байсан... миний сүйт бүсгүй энэ хавьд алга болох тэр өдрийг хүртэл." Ван Чи цөхрөнгөө барсандаа үсээ зулгаах бөгөөд түүний туйлдсан байдал илт мэдрэгдэнэ.

"Анхнаасаа таны сүйт бүсгүй яагаад ийм газар ирдэг билээ?" Чэнь Гөгийн сонирхол татагдав. Ван Чигийн сүйт бүсгүйд тохиолдсон явдал түүний эцэг эхэд тохиолдсонтой хачирхалтайгаар төстэй байлаа.

"Үнэнийг хэлэхэд би ч сайн мэдэхгүй байна. Бүр түүнийг алга болохоос өмнө би энэ байрны талаар огт сонсож ч байгаагүй. Би энэ газрын нэрийг цагдаа нараас л олж мэдсэн; тэд бүх сэжүүр яг энэ газар дээр тасарсан гэж надад хэлсэн." Ван Чигийн гар суларч, хэдэн ширхэг үс хурууных нь завсараар салбаганан унжив. "Надад өөр ямар ч арга үлдээгүй, тиймээс л би энд нүүж ирсэн юм."

"Тэгээд, та ямар нэгэн зүйл олж мэдсэн үү?"

Ван Чи ам ангайсан ч, ямар нэгэн зүйл хэлэхээсээ өмнө гэнэт биеэ барьж зогсов. Үүнийхээ оронд тэр халааснаасаа утсаа гаргаж ирээд ямар нэгэн зүйл бичиж эхэллээ.

"Миний сүйт бүсгүйг энд амьдардаг хүмүүс хулгайлчихсан!"

Бичсэн зурвасыг уншаад Чэнь Гө мэл гайхав; тэр ийм зүйл болно чинээ огт төсөөлөөгүй байлаа. "Ах аа, хүн хулгайлах, алга болох хоёр чинь тэс өөр зүйл шүү."

Ван Чи, Чэнь Гөг чимээгүй байхыг сануулан, долоовор хуруугаа уруулдаа хүргэв. Тэр хонгил руу нуруугаа харуулж зогсоод, утсаа Чэнь Гө рүү харуулав. Чэнь Гө утасных нь зурвасуудыг хараад нүд нь аажмаар томрох нь тэр.

Түүний утсан дээр Ван Чигийн сүйт бүсгүйгээс ирсэн зурвас байлаа!

Агуулга нь маш энгийн бөгөөд ердөө хоёрхон үгтэй байв — "Намайг авраач!" Гэсэн хэдий ч хамгийн аймшигтай нь энэхүү зурвас урьд шөнийн 2 цагт ирсэн байлаа.

"Алга болсон байх ёстой хүнээс шөнө дунд тусламж гуйсан зурвас ирсэн гэнэ ээ?" Эхний цочролын дараа Чэнь Гө маш хурдан тайвширлаа. "Тэгвэл, та яагаад энэ зурвасаа бариад цагдаад очоогүй юм бэ? Таны сүйт бүсгүй амьд байгаа нь илт байна шүү дээ."

"Чамд ингэж хэлэхээр чи надад итгэхгүй байх л даа, гэхдээ би шөнө дундаас хойш сүйт бүсгүйгээсээ энэ зурвасыг өдөр бүр хүлээж авдаг. Агуулга нь дандаа л адилхан байдаг, гэхдээ хамгийн гол асуудал нь намайг унтаад сэрэх бүрд тэр зурвас яг л огт байгаагүй мэт ид шидийн гэмээр алга болчихдог юм." Ван Чи улаанаараа эргэлдсэн нүд рүүгээ заалаа. "Энэ зурвасыг хадгалж үлдэхийн тулд, би аль хэдийн 24 цаг нүднийхээ хорыг гаргаагүй байна."

"Унтах үед чинь зурвас алга болчихдог оо?" Чэнь Гө ийм хачирхалтай зүйлийн талаар анх удаа л сонсож байлаа.

"Чи намайг галзуурчихаж гэж бодож байгааг би мэдэж байна, гэхдээ миний хэлсэн бүхэн үнэн." Ван Чи утсаа халаасандаа хийгээд тулгуур авах мэт хана налан зогсов. "Надад үүнээс ч илүү тайлбарлахын аргагүй хачин зүйлс тохиолдсон. Жишээлбэл, миний өрөөнд сүйт бүсгүйн маань эд зүйлс ямар ч анхааруулгагүйгээр гэнэтхэн л хачирхалтайгаар гарч ирдэг; яг л намайг хайж олооч гэж сануулж байгаа юм шиг."

Ван Чиг сүүлийн өгүүлбэрээ хэлэх үед Чэнь Гөгийн нүдний зовхи татлаа. Сүүлийн хэдэн өдөрт тохиолдсон туршлагаасаа үндэслэн үзвэл, Ван Чигийн сүйт бүсгүй алга болоогүй, харин ямар нэгэн осолд орж сүнс болон хувирсан байлаа. Тэр Ван Чиг дагаж байгаа; хэрэв энэ хүн түүнд худлаа яриагүй л бол, үүнээс өөр логиктой тайлбар байсангүй.

"Миний сүйт бүсгүй энэ апартментийн ойролцоо алга болсон, тэгээд миний амьдрал энэ байрнаас болоод тэр чигтээ өөрчлөгдсөн. Намайг сонс, энэ газар хараагдсан. Энд маш олон муу ёрын сүнс, чөтгөрүүд үүрлэсэн байдаг. Ойртсон хүн бүрд зовлон нүүрлэдэг юм, тиймээс боломж байгаа дээрээ одоо яв." Ван Чи ингэж нэг амьсгаагаар олон үг хэлээгүй маш урт хугацаа өнгөрсөн бололтой, түүний царай яг л энэ яриа хамаг эрч хүчийг нь сорчихсон мэт цонхийж цайсан байлаа.