Таксины жолоочийн гаргасан хачирхалтай үйлдэл Чэнь Гөгийн сэтгэлийг тавгүйтүүлэв. Таксины жолооч нар л энэ хотыг хамгийн сайн мэддэг хүмүүс байдаг тул хотын аль газрууд цээртэй, хараалтай болохыг андахгүй мэднэ.

[Тэр Жолооч намайг буруугаар ойлгочихсон юм болов уу?]

Шавар шавхайтай газар унасан суудлын бүрээс удалгүй бороонд шалба норлоо. Мү Ян ахлах сургуулийн талаарх ер бусын түүхүүдийг уншиж байхдаа Чэнь Гөд тийм ч аймшигтай санагдаагүй юм. Гэвч саяын таксины жолоочийн үйлдлээс болоод Чэнь Гөгийн зориг бага зэрэг мохож эхлэх нь тэр.

[Энэхүү даалгаврын гол шаардлага нь ердөө л амьд үлдэх. Тэгэхээр хар гар утас хүртэл эндээс амьд гарахыг маш том сорилт болно гэж тооцсон хэрэг шүү дээ.]

Нүд ирмэх зуурт такси зам даган давхисаар алга болов. Борооны цув өмссөн Чэнь Гөгийн эргэн тойронд битүү моддоос өөр юу ч байсангүй. Яг л эзгүй хээр хаягдчихсан мэт мэдрэмж төрнө.

Бороо цутгасаар л байлаа. Чэнь Гө борооны цуваа лавшруулан өмсөөд, гар чийдэнгээ гарган шаварлаг замаар урагш алхав. Борооны үүл доошилж, сарны гэрлийг тэр чигт нь халхалжээ. Чэнь Гө түрүүхэн холоос харсан барилгууд руугаа дөхөж очоод л тэдгээр нь үнэндээ хэчнээн их хуучирч муудсан болохыг сая нэг анзаарлаа.

Хаалганд нь зэвэрч муудсан гинж өлгөж, цонхны шилнүүд нь аль хэдийн хагарч бутарсан байлаа. Цонхны завсраар дотогш шагайвал өрөө нь ялзарч муудсан тавилга, хог новшоор дүүрсэн байх бөгөөд шалаар нь элдэв төрлийн хорхой шавж бужигнан мөлхөлдөхийг Чэнь Гө олж харлаа.

[Амьд хүний бараа сүүдэр ч алга, энэ газар үнэхээр тийм их хараал шүглэсэн газар гэж үү?]

Наашаа ирэхийнхээ өмнө тэрээр Фань Юйгийн авга эгчээс хэд хэдэн маш чухал мэдээлэл олж авч чадсан. Тиймээс Чэнь Гө, Мү Ян ахлах сургуулийн орчны талаар ерөнхий баримжаатай байлаа. Энд зам асуучих хүн нэг ч байхгүй тул тэрээр зөвхөн өөрийнхөө ой санамжид тулгуурлан энэхүү танихгүй, харанхуй газар руу улам гүнзгийрэн орохоос өөр аргагүй болов.

Борооноос болж зам шавар шавхайтай зууралдсан байх бөгөөд хоёр талаар нь элдэв хачин хэлбэр дүрстэй моднууд ургажээ. Гэвч хэн ч арчилж тайраагүй тул тэдгээр моддын мөчир зам руу түрэн ургаж, явахад улам л хүндрэлтэй болгож байв.

[Мү Ян ахлах сургуулийн суурь нь анх чандарлах газар байсан. Хэдий аймшигтай сонсогдож байгаа ч, энэ нь машин тэрэг явах боломжтой зам гарцаагүй байх ёстой гэсэн үг шүү дээ. Гэтэл энэ зам улам бүр нарийссаар, дөрвөн дугуйтай ямар ч тээврийн хэрэгсэл явах аргагүй шахам болчихлоо. Би ер нь зөв замаараа явж байгаа юм болов уу?]

Усархаг ширүүн бороо Чэнь Гөгийн алхааг улам сааруулж байлаа.

[Хэрвээ төөрчихвөл ч байдал бишдэнэ шүү. Энэ замын мухарт Мү Ян ахлах сургууль байхгүй байх юм бол би шууд л буцаж энэ даалгаврыг орхих хэрэгтэй.]

Чэнь Гө шаварлаг замаар дахин хагас цаг орчим мацав. Замын төгсгөлд газарт унасан самбар болон модон хашаа байгааг тэр олж харлаа.

[Нэг талд нь хөвд ургачихаж... Ингэж унаад олон жил болсон бололтой.]

Чэнь Гө самбарыг босгож тавьсан боловч дээрх үсгүүд нь хэтэрхий бүдгэрч муудсан тул юу гэж бичсэнийг нь гаргаж унших боломжгүй байлаа. Тэр гар чийдэнгээрээ самбарыг гэрэлтүүлж шалгав.

[Яагаад хөвд нь зөвхөн нэг талдаа л ургасан байдаг билээ? Нарны тусгалаас болсон юм болов уу, эсвэл саяхан хэн нэгэн энд ирээд самбар болон хашааг хөдөлгөсөн хэрэг үү?]

Тэр алхаагаа сааруулан гар утасныхаа цагийг харав.

[Оройн 8 цаг болж байна. Даалгавар биелүүлэх газар хаа ч харагдсангүй. Ганц сайн мэдээ гэвэл утасны сүлжээ тасраагүй байна. Ядаж л онцгой байдал гарвал тусламж дуудаж чадах нь.]

Бороотой шөнө байсан тул хаа сайгүй тас харанхуй нөмөрсөн байлаа. Хэдэн бээрийн тойрогт Чэнь Гөгийн гар чийдэнгийн гэрэл л цор ганц гэрэл болж байв.

[Самбар, хашаа хоёулаа л энд байна. Гэхдээ хачирхалтай нь хэн нэгэн саяхан эднийг хөдөлгөсөн юм шиг байна. Тун сэжигтэй юм.]

Чэнь Гө замыг нь хаасан бут сөөгийг өнөөх самбараар түлхэн холдуулав. Тэрээр дахин арван метр орчим урагшлахад орчин эрс өөрчлөгдлөө. Битүү ойн дунд хугарч цуурсан модон хашаа эгнэн байрласан байх бөгөөд тэрхүү хашаан дотор хэд хэдэн намхан барилгууд сүүмийн харагдана.

[Энэ Мү Ян ахлах сургууль гэж үү?]

Баруун Жюжяны Хувийн академитай харьцуулахад энэ сургууль хамаагүй илүү хуучирч эвдэрсэн харагдаж байв. Хэмжээний хувьд ч Хувийн академийн гуравны нэгд ч хүрэхгүй жижигхэн аж.

Газар нутаг нь жижиг байлаа гээд Чэнь Гө сонор сэрэмжээ сулруулсангүй. Сургууль жижиг байна гэдэг нь сайн зүйл биш ч байж магадгүй шүү дээ. Тийм ээ, хайгуул хийж судлах талбай багассан нь үнэн боловч, үүнийгээ дагаад нуугдах зай ч бас багассан гэсэн үг.

Чэнь Гө гартаа барьсан самбарыг хажуу тийш шидчихээд, хашаан дээгүүр давж Мү Ян ахлах сургууль руу нэвтэрлээ. Сургуулийн бүх барилгууд нүдний өмнө нэг дор илхэн харагдаж байв.

Үүдэнд хамгийн ойр байгаа нь хичээлийн байр байлаа. Энэ барилга аймшигт түймэрт өртсөн бололтой гаднах гадаргуу нь тас хар болон түлэгдэж, хананы булан тохойнууд нь цуурч, хэзээ мөдгүй нурж унахад бэлэн болсон мэт харагдана.

Хичээлийн байрны зүүн гар талд дотуур байр байрлана. Сурагчдын тоо цөөн байснаас ч болсон уу, дотуур байр нь ердөө хоёрхон давхар бөгөөд хэдхэн өрөөтэй бололтой. Харин баруун гар талд нь багш нарын оффисын байр байх бөгөөд гаднаас нь харахад бусдаасаа хамгийн сайн бүтэн үлдсэн барилга нь байлаа.

Хичээлийн байрны ард тэгш бус шороон талбай байв. Хажууханд нь хоёр сагсан бөмбөгийн талбай, бас хэд хэдэн ширээний теннисний ширээ хаягдсан байлаа.

Мү Ян ахлах сургуулийн ерөнхий зохион байгуулалт нэг иймэрхүү байв. Сүнс чөтгөртэй холбоотой арвин баялаг домог яриануудыг нь эс тооцвол, сургууль өөрөө ямар ч онцлог, сүртэй шинж чанаргүй газар байлаа.

Тиймээс энэ сургууль хаагдсан жинхэнэ шалтгаан нь ямар нэгэн ер бусын аймшигт үзэгдэл гэхээсээ илүү, ердөө л энд суралцах хүсэлтэй шинэ сурагчид орж ирэхээ больсонд л байгаа юм байна гэж Чэнь Гө таамаглав.

Хачирхалтай нь, яг зорьсон газартаа хүрч ирмэгцээ Чэнь Гө хамаагүй тайвширчих шиг боллоо. Тэрээр айдсаа дарж, сэтгэл зүйгээ удирдах тал дээр жинхэнэ мэргэжилтэн шүү дээ.

[Мү Ян ахлах сургуульд нийт дөрвөн нэмэлт даалгавар байгаа: Үзэгний сүнс, Угаалгын өрөөний тав дахь хаалга, Гүн худаг, болон Битүүмжлэгдсэн анги. Хэрвээ би үзүүлбэрийг бүрэн нээхийг хүсвэл, эдгээрийн аль нэгийг нь орхигдуулж болохгүй.]

Өмнөх даалгаврыг Чэнь Гө ерэн хувиас дээш гүйцэтгэлтэй биелүүлсэн тул далд шагнал болох 'Ван Чигийн ор сураггүй алга болсон хүний зар'-ыг авч чадсан. Яг энэ зүйл л Чэнь Гө болон Сяосяогийн гэр бүлийн сүнснүүдийн хооронд гүүр болж чадсан юм.

Тэрээр даалгаврын гүйцэтгэлийн хувь өндөр байх нь хэчнээн чухал болохыг сайн мэдэж байсан ч, бодит байдал дээр үүнийг хийх нь хэлэхээс хамаагүй хэцүү байлаа. Нэмэлт даалгавруудын аль нэг нь л гэхэд 'Хар дарсан зүүдний даалгавар'-тай эн тэнцэхүйц аймшигтай байж болох бөгөөд тэр энэ дөрвөн даалгаврыг бүгдийг нь ганцхан шөнийн дотор хийж дуусгах шаардлагатай байв.

[Одоохондоо шөнө дунд болоогүй байна. Нөгөө ертөнцийн оршин суугчдын идэвхждэг цаг хүртэл багагүй хугацаа байна. Би эхлээд энэ дөрвөн газраар явж орчноо судлах хэрэгтэй. Хэрвээ даалгавар хэтэрхий аюултай байвал надад эндээс зугтаж гарах цаг гарна.]

Чэнь Гө хүүхэлдэйгээ энгэртээ шургуулж, өнөөх найдвартай төмөр алхаа гартаа бариад хичээлийн байр руу чиглэлээ.

Олон жил өнгөрсөн ч барилгын гадаргууг хучсан түймрийн хөө тортог нь арилаагүй тас хар хэвээрээ байв.

[Барилга тэр чигтээ шатчихаж. Энэ магадгүй анх байсан чандарлах газартай холбоотой байж болох уу?]

Чэнь Гө чимээ гаргахгүйг хичээн хөнгөн алхав. Тэр хар гар утсан дээр бичсэн байсан даалгаврын тайлбарыг эргэн саналаа.

"Хонгилын мухарт байх тэр анги үргэлж цоожтой битүүмжлэгдсэн байдаг. Тэнд хэн ч ордоггүй боловч шөнө бүр тэр ангиас хүмүүсийн чимээ гарч амь ордог."

Фань Юйгийн аав тэр ангид орсноос болж аймшигт явдалтай нүүр тулсан тул, магадгүй тэр анги л Мү Ян ахлах сургууль дахь бүх сүнс чөтгөрийн үзэгдлийн гол төв нь байж мэднэ.

Өнөөх хачирхалтай аймшигт зураг Чэнь Гөгийн нүдэнд харагдах шиг болов. Камер руу харахаас зайлсхийж буруу харан зогссон тэдгээр сурагчдаар дүүрсэн ангид тэр өнөө шөнийг өнгөрөөх өндөр магадлалтай байлаа.

Бүх ангийн хаалга цоожтой байсан бөгөөд Чэнь Гө гар чийдэнгээ тусган зөвхөн цонхоор нь л дотогш шагайж байв. Урд хэсэгт байрлах хэд хэдэн анги ердийн л хаягдсан хуучин ангиуд байлаа. Чэнь Гө хонгилын хамгийн мухарт байх сүүлчийн ангид хүрэх үедээ л сая нэг хачирхалтай зүйл олж харав.

Тэр анги гайхалтай нь галд огт өртөөгүй бүтэн үлджээ. Гэхдээ Чэнь Гөгийн анхаарлыг хамгийн их татсан зүйл нь ангийн голд байх нэгэн ширээн дээр ном, цаас, үзэг дэлгээстэй байсан бөгөөд хэн нэгэн саяхан л тэнд хичээл хийж байгаад босоод явсан мэт сэтгэгдэл төрүүлж байлаа.