Жолоочийн царай цонхийж, эвгүйхнээр инээмсэглэлээ. "Тэгвэл, чамд амжилт хүсье дээ."

"Баярлалаа, одоо бичлэгээ зогсоочихвол ямар вэ?" Чэнь Гө өөрийгөө найрсаг харагдаж байгаа байх гэж бодсоноороо инээмсэглэв. "Энэ зүгээр л үл ойлголцол шүү дээ."

"Тэгэлгүй яах вэ," гэж жолооч уриалгахан хариулав. Тэр төхөөрөмж дээрх ямар нэгэн товчлуурыг дарлаа. Дахин хоёр, гурван метр орчим явсны дараа жолоочийн богино долгионы станц дээр улаан гэрэл аслаа. Тэр түүнийг зөөлөн дарсан бөгөөд ямар нэгэн зүйл хэлж амжаагүй байтал барзгар, сөөнгө хоолой сонсогдов.

"Лао Лю, чи бас Баруун Жюжян хотын Хувийн Академийн ойролцоо байгаа юм уу? Өнөө шөнө хүмүүст юу тохиолдоо вэ? Надтай хамт яваа зорчигч бас тийшээ явахыг хүссэн юм. Уг нь бид нэлээд ойрхон байна шүү. Дашрамд хэлэхэд, чи групп чатруу юун зурвас явуулчихсан юм бэ? 'Намайг барьцаалсан байна' гэх шиг?"

"Юу ч биш ээ, зүгээр л зорчигчдоо анхаар." Жолооч духан дээрх хөлсөө шувтарч, богино долгионы станцаа хурдан гэгч нь салгав.

"Намайг барьцаалсан байна гэж хэлэх гэсэн биз дээ? Ах аа, та надад итгэж байна гэж хэлээгүй бил үү?" Чэнь Гө хөмсгөө өргөн асуулаа. Жолооч ах өөрийг нь цагдаад бариад өгчихвий гэж айсандаа тэрээр, "Та намайг яг энд буулгачихаж болно шүү," гэлээ.

"За!" Жолооч түүний зааврыг тэр даруй дагав. Жолоочийн хөл нь чичирч байгааг хүртэл Чэнь Гө олж харж амжлаа.

Чэнь Гө ямар нэгэн зүйл орхиогүй гэдгээ шалгаж эргэн тойрноо харлаа. Машинаас бууж хаалгыг нь хаасныхаа дараа тэр дээш хартал таксины дээвэр дээрх урсдаг самбар дээр —'Намайг барьцаалсан байна, цагдаа дуудаарай!' гэсэн бичиг урсан гарч байхыг харлаа.

"Ах аа, та ч үнэхээр бүтээлч юм аа."

Такси яг л жигүүр ургасан мэт Чэнь Гөг орхиод одлоо. Хэдэн секундын дараа Чэнь Гөгийн эргэн тойронд хэдэн зуун метрийн радиуст нам гүм байдал ноёрхов. Удахгүй бороо орох гэж байгаа юм шиг одгүй шөнө байлаа. Борооны үүлс тэнгэрт доогуур хуралдаж, бүх гэрлийг хаажээ. Чэнь Гө цаг харахаар утсаа гаргаж ирэхэд тогтоосон цаг хүртэл найман минут үлдсэн байв.

[Сая машинд байхад богино долгионы станцаар ярьсан хүн бас нэг зорчигчийг Хувийн Академи руу авчирч байгаа гэсэн дээ. Тэр хүн шөнийн 1 цагт энд ирж байгаа нь надтай ямар нэг холбоотой байж болох уу?]

Чэнь Гө өөртөө болгоомжтой байхыг сануулав. Хэрвээ цаг хугацааны хязгаарлалт байгаагүй бол тэр хэн өөрийг нь дагаж байгааг харахаар замын хажуугийн бутанд нуугдах байсан биз.

[Ердөө наймхан минут үлдлээ. Би эхлээд сургуулийн зохион байгуулалттай танилцсан нь дээр байх. Надад олдож болох бүх л давуу тал хэрэгтэй.]

Баруун Жюжян хотын Хувийн Академийн эргэн тойрон дахь газар нь эзгүйрсэн газар нутаг байлаа. Гудамжны гэрэл гэж байхгүй, зөвхөн өтгөн ой мод, бут сөөгийг зүсэж гарсан ганцхан зам л байв.

Утасныхаа гар чийдэнг асаагаад Чэнь Гө замаар дахин зуу орчим метр алхсаны эцэст хаягдсан сургуулийн гол хаалган дээр ирлээ. Гинж болон төмөр сараалжууд аль хэдийн зэвэрч хоорондоо наалдсан байв. Хаалга дэндүү хүнд тул хөдөлгөх ч боломжгүй байлаа. Сараалжин дундуур шагайж харахад Чэнь Гөд зөвхөн харанхуйгаас өөр юу ч харагдсангүй.

[Яаж дотогш орох вэ?]

Чэнь Гө хаалгыг тойрон холхив. Тэр эхлээд үүргэвчээ хаалга давуулан шидчихээд хэдэн алхам ухарлаа. Гүйж очоод ханан дээрх тоосгоноос зууран, гаднах ханаар давж үсэрлээ.

Сургуулийн хашаа тийм ч том биш байв; бүхэл газрыг нэг хараад л тогтоож болохоор байлаа. Харанхуйд яг л ганцаардмал сахиулууд шиг зогсох хэд хэдэн өндөр бараан дүрс харагдана. Сургуулийн хаягийг аль эрт хуулж авсан байв. Чэнь Гө өөрөө ч сургуулийн жинхэнэ нэрийг мэдэхгүй байлаа. Хотын бусад хүмүүсийн адил тэр зөвхөн Баруун Жюжян хотын Хувийн Академи гэдэг нэрээр нь л мэдэх аж.

Хэт их ургасан бут сөөг нь замын ихэнх хэсгийг залгижээ. Алхам тутамд нь Чэнь Гөгийн хөлийг зурах ба гижиг хүрэх, өвдөх хоёр зэрэг мэдрэгдэнэ.

[Би тогтоосон хугацаанд амжиж ирлээ; одоо миний даалгавар бол Жан Ягийн улаан бүжгийн гутлыг олох.]

Чэнь Гө үүргэвчнээсээ алхаа гаргаж ирлээ. Түүний мөс шиг хүйтэн төмөр гадаргууг арьсан дээрээ мэдрэхэд Чэнь Гө хамаагүй аюулгүй болсон мэт санагдав.

Утсаа гэрэлтүүлэг болгон ашиглаж, Чэнь Гө сургуулийн гүн рүү алхлаа. Тэр хэдхэн алхсаны дараа ямар нэгэн зүйл буруу байгааг мэдрэв. Тэр хөдлөхөө зогсоож, хэдэн алхам ухарлаа.

[Миний төсөөлөл юм болов уу? Яагаад ямар нэг зүйл намайг сургууль руу түлхээд байгаа юм шиг санагдаад байна аа? Бас намайг арагш алхах гэж оролдоход ардаас ямар нэгэн нууцлаг хүч хааж зогсох шиг боллоо.]

Чэнь Гө мөрөн дээгүүрээ давуулан арагш харсан ч тэнд юу ч байсангүй. Тэрээр утасныхаа гэрлээр ар тал руугаа гэрэлтүүлж үзсэн боловч, түүний төсөөлсөн шиг сүнс, хий үзэгдэл шиг зүйл огт байсангүй.

[Тэр аль хэдийн энд ирчихсэн юм болов уу? Миний ард зогсож байгаа хэрэг үү? Зөвхөн би л түүнийг харж чадахгүй байна гэж үү?]

Чэнь Гө чичирлээ. Ард нь байгаа хоосон орон зай руу алхаараа савчуулах бодол толгойд нь зурсхийсэн ч, тэрээр, [Хэрвээ Жан Я үнэхээр миний ард байж таараад, ингэж савчуулснаас болоод тэр уурлачихвал яах вэ?] гэж бодлоо.

Тэр ердөө л Аймшгийн байшингийн эзэн; тэр энэ хаягдсан сургуульд бараг л ямар ч хамгаалалтгүй гацчихаад байв. Хилэнт сүнсийг уурлуулбал ямар төгсгөлтэй нүүр тулах бол гэж бодохоос тэр дагжин чичирлээ.

[Ямартай ч, би эхлээд дотогш орсон нь дээр байх.]

Чэнь Гө үүргэвчээ дээшлүүлэн үүрч, гар утас болон алхаа барьсаар сургууль руу алхан орлоо. Шөнө улам харанхуйлж, сэвэлзүүр салхи салхилж эхлэв; тэр ч байтугай салхитай хамт шиврээ бороо орж эхэллээ.

[Улаан бүжгийн гутлыг олж болох хамгийн өндөр магадлалтай газрууд бол бүжгийн заалны эмэгтэй хувцас солих өрөө, эсвэл Жан Ягийн хуучин унтлагын өрөө хоёрын аль нэг нь. Би энэ хоёр байршилд л гол анхаарлаа хандуулах хэрэгтэй.]

Чэнь Гө өөртөө хамгийн ойр байрлах барилгын зүг чиглэлээ. Сургууль доторх моднууд мушгиралдсан хачин хэлбэртэй болж ургасан байх ба зэрлэг өвс нь Чэнь Гөгийн бэлхүүс хүртэл өндөр ургасан байв. Сургуулийн хашаанд хөшөөнүүд энд тэндгүй тарсан байх бөгөөд ихэнх нь хүний дүрстэй байлаа. Ерөнхийдөө энэ газар харанхуйд нэлээд жихүүцмээр уур амьсгалыг түгээж байв.

[Охидын дотуур байр уу?]

Дотуур байрны барилга тийм ч өндөр биш, ердөө дөрөвхөн давхар байв. Гэсэн хэдий ч удаан хугацаанд хаягдсанаас нь болоод тэр үү, нэлээд аймшигтай харагдаж байлаа. Барилгын шилэн хаалгыг төмөр гинжээр чанга гэгч нь цоожилжээ. Чэнь Гө шилэн хаалганд нүүрээ наан илүү ойроос харав.

Харанхуй хонгилын хоёр талын хаалгууд тас хаалттай байх боловч хамгийн хачирхалтай нь, хонгилын яг голд нэгэн ганцаардмал сандал унтлагын өрөөний хаалганаас эсрэг харуулан тавигдсан байлаа.

[Хонгилын яг голд ганцхан сандал үлдээсэн байна гэж үү? Үүнд ямар нэгэн онцгой утга учир байгаа юм болов уу?]

Чэнь Гө шилэн хаалганаас хойшиллоо.

[Гол хаалга болон дотуур байрны үүд хоёулаа цоожтой байсан, бас хонгил дотор ямар ч хог харагдахгүй байна. Энэ нь тэд сургуулийг хаахдаа эхлээд газраа цэвэрлэсэн гэдгийг харуулж байна, тэгвэл тэд яагаад хонгилын яг голд сандал үлдээдэг билээ? Зүгээр л санамсаргүй тохиолдол гэж үү?]

[Хэрвээ сургуулийн удирдлага сандлыг зориуд энд үлдээсэн юм бол, энэ нь ямар утгатай юм бол? Хэрвээ сургуулийнхан үлдээгээгүй юм бол, энэ газрыг цоожилсны дараа хэн сандлыг хонгилын голд авчирч тавьсан байж таарах вэ?]

Чэнь Гө утсаараа шилэн хаалга руу тусгав. Сандал үүднээс тав орчим метрийн зайд байрлах бөгөөд яг дээр нь хагархай гэрэл байлаа.

[Гэрэл нь аль хэдийн хагарчихсан, цахилгааны утаснууд нь хүртэл ил гарчихсан байна. Сандал бас утас, надад л тэгж санагдаад байна уу, эсвэл хүн өөрийгөө дүүжилсэн юм шиг дүр зураг шиг харагдаад байна уу?]

Үнэнийг хэлэхэд, энэ хачирхалтай дүр зургийг харсаны дараа Чэнь Гөгийн зүрх хүчтэй цохилж эхлэв.

[Би лав хэтрүүлж бодоод байх шиг байна.]

Тэр зүүн, баруун тийшээ харлаа. Сэвшээ салхинд модны навчис шаржигнан дуугарна. Харанхуй нөмөрсний дараах сургууль үнэхээр л аймшигтай байлаа.

[Би ямар ч шалтгаангүйгээр өөрийгөө айлгаж болохгүй. Эцсийн эцэст, Улаан сүнс болох Жан Я л энэ сургуулийн хамгийн аймшигтай оршихуй шүү дээ. Надад түүний хайрын захиа байгаа юм чинь, хэн надтай сөргөлдөж зүрхлэх юм бэ?]

Нөхцөл байдлыг авч үзвэл, энэ л Чэнь Гөгийн өөрийгөө тайвшруулах цорын ганц арга байлаа.

[Түүнээс гадна, энэ чинь зүгээр л тааламжтай байдлын түвшин өсгөх даалгавар шүү дээ. Энгийнээр хэлбэл, энэ бол нэг төрлийн онцгой болзоо. Санаа зовох зүйл огт байхгүй.]

Тэр өөртөө урам зориг өгч дуусаад, алхаа барьсаар шилэн хаалга руу буцан алхлаа. Тэр хаалгыг хагалах гэж байтал түүний нүд нэгэн цочирдмоор зүйлийг олж харав.

Гэрлийн яг доор байх ёстой байсан сандал гэрлээс нэг метр орчим зайд холдож хөдөлсөн байлаа. Тэр урагшаа хөдөлсөн бололтой.

[Новш гэж!] Чэнь Гө амьдралдаа анх удаа л ийм зүйлтэй тулгарч байлаа. [Сая яг юу болчихов оо?]