[Фань Юй сүнснүүдтэй хамт байх дуртай учраас л Аймшгийн байшинд орох дуртай юм байна шүү дээ?]

Гао багшийн бүх дүгнэлтийг сонссоны дараа Чэнь Гө ийм нэгэн санаанд оромгүй дүгнэлтэнд хүрлээ.

"Би энэ өвчтөнд тийм амархан онош тавьж зүрхлэхгүй нь ээ. Хэрвээ танд цаг байвал түүнийг над дээр дагуулаад ирж болно шүү." Гао багш ч мөн өмнө нь ийм өвчтөнтэй таарч байгаагүй тул түүнийг биечлэн үзэхийг хүсэж байв. "Сэтгэцийн өвчин маш нарийн төвөгтэй, шалтгаан нь хүртэл маш олон тодорхойгүй хүчин зүйлээс шалтгаалдаг. Энэ нь хүүгийн амьдрах орчин, өөрийн сэтгэцийн гэмтэл, эсвэл бүр удамшилтай ч холбоотой байж болно."

Чэнь Гө хариу хэлсэнгүй. Фань Юй сүнснүүдтэй хамт байх дуртай гэсэн дүгнэлтэд хүрэх үед түүний толгойд маш аймшигтай бодол зурсхийн орж ирлээ!

Тэр борооны цувныхаа энгэрийг нээж халааснаасаа Фань Юйгийн зургийг гаргаж ирэв. Хар байшин бас улаан жижигхэн хүмүүс.

Мү Ян ахлах сургуульд ирэхээсээ өмнө Чэнь Гө үүнийг сургуулийн аль нэг барилгыг илтгэж байна гэж таамаглаж байсан ч, эндхийн ямар ч барилга Фань Юйгийн зурагтай төстэй харагдсангүй. Харин Фань Юйгийн авга эгчтэйгээ хамт амьдардаг өнөөх хуучирч муудсан давчуухан байр л зурагтай илүү төстэй байлаа.

[Хэрвээ Фань Юй үнэхээр өөрийнхөө амьдарч байгаа байшин болон энэ улаан хүмүүсийн тухай зурсан бол...]

Чэнь Гөгийн гар дээрх шар үс босох шиг болов.

[Фань Юйгийн байшин сүнсээр дүүрэн гэсэн үг үү?!]

Тэр өглөө Фань Юйгийнд очих үеийн дүр зураг санаанд нь орлоо. Авга эгч нь маш их санаа зовсон байдалтай байхад, Фань Юй унтлагын өрөөнийхөө хаалга цонхыг тас хаагаад дотор нь түгжигдэн, толгойгоо гудайлган зөвхөн зурагтаа л бүх анхаарлаа төвлөрүүлж байсан шүү дээ.

Тэр зурах болгондоо улаан, хар гэсэн хоёрхон өнгийг л ашигласан. Түүний бүх зураг хар байшин болон улаан хүмүүсийн тухай байсан ч зураг болгон дээр бага зэргийн ялгаа байсан юм. Чэнь Гөгийн уруул нь цайж эхлэв. Зураг бүр дээрх улаан хүмүүсийн байрлал өөр өөр байсныг тэр маш тод санаж байлаа.

Тэр анх үүнийг Фань Юйг зүгээр л сараачиж байна гэж бодсон ч, одоо эргээд бодоход, тэдгээр нь байшин дотор хөдөлж буй бузар зүйлсийг төлөөлж байсан хэрэг байв.

[Фань Юй тэднийг харж чаддаг хэрэг үү?]

Чэнь Гө гүнзгий амьсгаа авах үед Фань Юй түүний Аймшгийн байшинд байх үеийн илүү олон нарийн ширийн зүйлс санаанд нь орж ирэв. Чэнь Гөг бяцхан хүүтэй ярьж байх үед хүү байнга Чэнь Гөгийн ард тал руу, ялангуяа түүний сүүдэр рүү харж байсан шүү дээ.

Фань Юй Аймшгийн байшинд ердөө хоёрхон өгүүлбэр хэлсэн бөгөөд хоёуланг нь зөвхөн Чэнь Гөд л хандаж хэлсэн. Тэр үед Чэнь Гө хүүг өөрт нь сайн хандаж байна гэж бодсон ч, хүү түүнийг өөртэйгөө ижил төрлийн хүн гэж харсан бололтой гэдгийг одоо л ойлголоо.

[Нарны гэрлээс айж, Аймшгийн байшинд орох дуртай байх нь аргагүй юм байна. Энэ хүүгийн ертөнцийг үзэх үзэл маш ноцтойгоор гажуудчихаж.]

Чэнь Гө утсаа чанга гэгч нь атгав. Тэр Фань Юйг яагаад ийм болчихсоныг мэдэхгүй ч хүүгийн гаргасан төрөл бүрийн хачирхалтай үйлдлүүд болон эмэгтэйн ярианаас Чэнь Гө маш аймшигтай таамаглалд хүрчээ.

Хэдэн жилийн өмнөх яг ийм бороотой шөнө хүү алга болсон. Эцэг эх нь түүнийг хайхаар яваад аймшигт явдалтай нүүр тулсан. Хоёр том хүнийг хөнөөж, шуургатай шөнөөр цогцос болон хэргийн газрыг ул мөргүй цэвэрлэнэ гэдэг бол маш их нарийн төлөвлөгөө, бэлтгэл шаардах ажил.

Гэвч нөгөө өнцгөөс нь бодоод үзвэл, хэрэв хэн нэгэн үнэхээр Фань Юйгийн эцэг эхийг хөнөөх зорилготой байсан юм бол цогцсыг нь төгс нууж, хэргийн газраас бүх ул мөрөө устгаж чадах тийм чадвартай алуурчин яагаад Фань Юйг амьд үлдээсэн байж таарах вэ?

Авга эгч нь Фань Юйд эцэг эх нь диваажин руу явсан гэж хэлэхэд, Фань Юй диваажин худаг дотор байгаа гээд худгийг маш анхааралтай ширтэж байсан. Энэ нь тэр эцэг эхийнх нь цогцос худаг дотор байгаа гэдгийг мэдэж байсан гэсэн үг. Тэр бүх зүйлийг харсан—тэр бол гэрчүүдийн нэг—тиймээс алуурчинд түүнийг амьд үлдээх ямар ч шалтгаан байхгүй байлтай.

Чэнь Гөгийн нүд бага зэрэг онийж, биеэр нь хүйтэн жихүүдэс гүйх шиг болов.

[Алуурчин хүүг таньдаг хүн байсан, эсвэл бүр хүү өөрөө л биш бол шүү дээ!]

Аль нь ч байсан энэ хоёр боломж Чэнь Гөгийн зүрхийг айдаст автуулж байлаа.

Авга эгч нь ч бас гол сэжигтэн мөн байв. Түүний ярианд хэтэрхий олон зөрүүтэй зүйл байсан. Түүнийг Чэнь Гөд ус аягалахаар гал тогоо руу орохдоо тэр тийм их цаг үрэх ёсгүй байсан юм. Тэгээд ч ярианы туршид, бүр түүнийг явахаас өмнө хүртэл эмэгтэй Чэнь Гөгөөс нэг балга ус уухыг удаа дараа шаардаж сануулсан.

Тэр үед Чэнь Гө даалгавартаа хэтэрхий их анхаарсан байсан тул түүний 'найрсаг занд' болгоомжгүй хандсан ч, эргээд бодоход тэр аягатай усанд ямар нэгэн зүйл хийсэн байх гэж тэр сэжиглэж эхлэв.

[Хэрэв авга эгч нь Фань Юйгийн эцэг эхийг хөнөөсөн юм бол түүний сэдэл нь юу байсан байх вэ?]

Эмэгтэй Фань Юйг эрхлүүлж, юугаар ч дутаахгүй өсгөх хэмжээний маш их хайртай байсан. Тэр үзэсгэлэнтэй бүсгүй байсан хэдий ч гадаад төрхөндөө нэг их анхаардаггүй бололтой байсан нь Фань Юйг ганцаараа өсгөх нь түүнд амар биш байгааг илтгэнэ. Тэр бүр ямар ч зардал мөнгө үл хайрлан түүнийг олон эмчид үзүүлсэн шүү дээ. Фань Юйгийн төлөө бүх амьдралаа золиосолсон ийм сайхан сэтгэлтэй эмэгтэй үнэхээр алуурчин байж чадна гэж үү?

Үнэнийг хэлэхэд тэр туранхай эмэгтэй Чэнь Гөд маш сайхан сэтгэгдэл үлдээсэн бөгөөд тэр эмэгтэйг бие даасан, хүчтэй хүн гэж бодож байлаа.

[Нөгөөтэйгүүр, хэрвээ тэр алуурчин биш юм бол дараагийн гол сэжигтэн нь хүү өөрөө болж таарна!]

Тэр л энэ хэргийн цорын ганц гэрч бас амьд үлдсэн хүн нь. Чэнь Гө эхэндээ түүнийг зүгээр л нэг хүүхэд учраас сэжиглээгүй боловч зургуудынх нь цаадах нууцыг мэдсэнийхээ дараа энэ хүүхдийг хэтэрхий дутуу үнэлснээ сая л ойлгов.

Фань Юйд өвөрмөц нүд заяасан бөгөөд түүний байнгын найзууд нь зөвхөн сүнснүүд л байв. Тэр тэднээс огт айдаггүйгээр барахгүй, харин ч тэдний дунд маш тайван амьдарч чаддаг байлаа. Чэнь Гө бүр түүнийг тэдгээр сүнсийг удирдах чадвартай ч байж магадгүй гэж сэжиглэв.

Энэ нь бусдад маш утгагүй сонсогдох ч Чэнь Гөд тийм биш байлаа, учир нь тэр өөрөө 'Сүнснүүдийн ивээл' гэдэг цолтой шүү дээ.

[Гэхдээ хүү нь алуурчин юм бол түүний сэдэл нь юу байв?]

ФЭнэ л асуулт Чэнь Гөгийн толгойг хамгийн их гашилгаж байв. Хүүд ч тэр, авга эгчид нь ч тэр өөрсдийн гэр бүлийн хүнээ хөнөөх ямар ч бодит шалтгаан байхгүй байлаа.

[Тэр өдөр яг юу болсон юм бэ? Фань Юйгийн эцэг эх эцэстээ Мү Ян ахлах сургуулийн худаг руу унасан байдаг, гэхдээ яагаад заавал Мү Ян ахлах сургууль гэж?]

Чэнь Гө зургийг халаасандаа буцааж хийх үед утас нь тасраагүйг анзаараад Гао эмчээс яаран уучлалт гуйв. "Үнэхээр уучлаарай, миний анхаарал өөр зүйл рүү сатаарчихлаа."

"Зүгээр дээ. Би өвчтөний талаар илүү ихийг мэдэхийн тулд сэтгүүлүүд эргүүлээд л байж байлаа. Үнэндээ би түүний энэ тохиолдлыг маш их сонирхож байна. Боломж гарвал түүнийг над дээр дагуулаад ирэхийг бодоорой?" Гао Рүшүэгийн аав утсаа таслалгүй Чэнь Гөг тэвчээртэйгээр хүлээсэн байлаа.

"Мэдээж хэрэг, боломж гарвал бид заавал тань дээр очих болно оо."

"Баярлалаа, энэ миний хувийн дугаар шүү, ирэхээрээ над руу залгаарай. Эцэст нь чамд нэг зүйл сануулах гэсэн юм." Гао багш утсан дээр нэг зүйлийг хэлэх эсэхтээ эргэлзэж байгаа мэт тээнэгэлзсэн өнгөөр дуугарлаа.

"Юу юм бэ?" Чэнь Гө энэхүү сайхан сэтгэлт эмчийн ямар ч зөвлөгөөг талархан хүлээж авахад бэлэн байв.

"Өвчтөнийг эмчлэх арга бол асар их тэвчээр байдаг. Гэхдээ хүнд өвчтөнүүд тодорхой хэмжээний аюул заналхийлэл дагуулж байдгийг үгүйсгэх аргагүй юм. Тэдэнтэй хамт байх үедээ тэднийг өдөөн хатгахгүй байх тал дээр онцгой анхаараарай."