Бүжгийн заал туйлын нам гүм байлаа. Толин дотор, өнөөх эр хамгийн түрүүнд сэхээ оров. Тэр таван охины өмнө зогсоод тэдэн рүү сүрдүүлсэн янзтай ширүүнээр харж эхэллээ. Охидын нэг нь уйлж эхэлсэнд, өнөөх эр түүнийг шалан дээрээс татан босгож, нүүр рүү нь хуруугаараа чичин уруул нь хөдлөнө. Охин толгойгоо хүчтэй сэгсэрч байлаа.

Тэгтэл Жан Ятай ойролцоо өндөртэй өнөөх охин босож ирэв. Тэр эрийн зүг алхаж очоод, бусад охидыг ятгахад нь түүнд тусалж эхэллээ. Түүний биеэ авч яваа байдлаас нь харвал, тэр тэр хүнийг таньдаг бөгөөд зүгээр ч нэг найзуудаас илүү дотно харилцаатай бололтой байв. Магадгүй эмэгтэй багшийг явангуут тэр хүнийг гарч ирэхийг хүртэл тэр л төлөвлөсөн байж болох юм.

Охины ятгалга болон эрийн сүрдүүлгийн дор бусад охид эцэст нь толгой дохив. Дахин хэдэн минут ярилцсаны дараа өнөөх эр хамгийн түрүүнд гарч явлаа. Таван охин хувцас солих өрөө рүү орж хувцсаа солиод, удалгүй бүгд тэндээс гарцгаав.

Толь хэвийн байдалдаа орсон ч бүжгийн заалан дахь уур амьсгал улам бүр түгшүүртэй боллоо. Чэнь Гө нуруунаас нь хүйт оргихыг мэдэрч байв; яг л хөлдүү цогцос үүрчихсэн юм шиг л санагдана.

[Ингээд л болоо юу?]

Толь зөвхөн бүжгийн зааланд юу болсныг л бичиж үлдээсэн бөгөөд дараа нь юу болсныг харуулсангүй. Чэнь Гө үүний цаана өөр зүйл байгаа гэдэгт бат итгэж байлаа.

[Дөрөвдүгээр давхраас унасан ч, толгойгоороо л саваагүй бол Жан Яд аврагдах боломж байсан л байх ёстой.]

[Улаан сүнс гүн өс хонзон өвөрлөдөг... Магадгүй тэр тарган эр хэргээ илчлэгдэхээс айсандаа Жан Ягийн эцсийн амьсгалыг тасалсан юм болов уу? Үйл ажиллагааны төвийн ус зайлуулах системийг шинэчилсэн байсан, тэгэхээр магадгүй тэр тарган эр цогцсыг нуухын тулд тэр системийг ашигласан байх нь уу?]

Энэ бодол толгойд нь зурсхийсэн хэдий ч Чэнь Гө тэр даруй үгүйсгэв. Жан Я сургууль дотор алга болсон, тиймээс цагдаа нар гарцаагүй хэрэгт орсон байж таараа. Түүнээс гадна, цогцсыг цэвэрлэж устгах нь гэмт хэргийн олон ангит кинон дээр гардаг шиг тийм амархан зүйл биш. Заримдаа хүн хэдий чинээ нуухыг оролдоно, төдий чинээ илэрхий болдог шүү дээ.

Чэнь Гө дараа нь юу болсныг мэдэхийг хүссэн ч толь хөдлөхөө больсон байлаа.

[Магадгүй би Ли байцаагч руу залгасан нь дээр байх. Энэ бол хүн амины хэрэг, бас Баруун Жюжян хотын Хувийн Академи нь тэдний харьяаллын бүсэд багтдаг болохоор түүнд ямар нэгэн тэмдэглэл байж л таараа.]

Чэнь Гөгийн санаа муугүй байсан ч, утсаа авахаар завдах үед түүний ард хашхирах чимээ гарав. Жан Ягийн үс яг л могой шиг түүний мөрөөр орооцолдон, хүзүү болон цээжийг нь ороож, тэднийг хооронд нь нягт хүлж эхэллээ.

"Би явахгүй ээ; би зүгээр л чамд туслахыг хүссэн юм!" гэж амьсгал нь боогдохын өмнөхөн Чэнь Гө эсэргүүцэн хэлэв. Гэвч хар үс нь яг л олзоо багалзуурдаж буй аварга могой шиг үргэлжлүүлэн чангарсаар байлаа. Магадгүй Жан Ягийн өнцгөөс харвал, энэ л тэд хоёулаа хамтдаа байх цорын ганц арга—энэ нь жинхэнэ хайр байсан биз ээ.

Чэнь Гө чонын үүрнээс мултарч барын үүрэнд орчихсон байлаа. Жан Ягийн хайрын захиа яагаад хараал байсныг одоо л тэр ойлгов; энэ бүсгүй амьд хүнд дургүй, бас эрэгтэй хүнийг хэдий чинээ их хайрлана, төдий чинээ түүнийг алах хүсэл нь ихэсдэг ажээ.

Нуруу нуруугаараа нийлж зогссонмөгар хөл нь эсэргүүцэж чадахааргүй суларсан Чэнь Гөгийн хувьд өөрийгөө өмгөөлөхөөс өөр хийж чадах зүйл үлдсэнгүй. "Би чамд цагдаа дуудаж өгөөд, чамд хор хүргэсэн бүх хүнийг шүүхэд шилжүүлж, хууль сахиулагчдаар шударга ёсыг тогтоолгож өгнө өө!"

Эдгээр үгс Чэнь Гөгийн өөрийнх нь чихэнд хүртэл ямар ч үр дүнгүй сонсогдож байв. Жан Ягийн нөхцөл байдал өвөрмөц байлаа. Пин Ан апартментийн дөрвөн ам бүлтэй гэр бүлээс ялгаатай нь, түүнд өшөө авахад Чэнь Гөгийн тусламж огт хэрэггүй байсан юм. Түүнд хор хүргэсэн хүмүүс нь аль хэдийн сандал дотор түгжигдчихсэн байсан шүү дээ! Бас үүнд Жан Ягийн оролцоо маш их байсан гэдэгт Чэнь Гө итгэлтэй байлаа.

Сайхан сэтгэлт, дэгжин Жан Я тэр чигтээ галзуурсан сүнс болон хувирчээ. Сандал дотор түгжигдэхээсээ өмнө тэр таван охин ямар гээчийн гамшигтай нүүр тулсныг Чэнь Гө төсөөлж ч зүрхлэхгүй байв.

Чэнь Гө бууж өгөв—тэр ингээд л үхэх нь дээ гэж бодон үхэлтэй нүүр тулахаар бэлтгэх үед, өнөөх хар үс дайралтаа зогсоох нь тэр.

"Яасан бэ? Хүртэх ёстой шийтгэлээ амсаагүй хүн одоо хүртэл байгаа хэрэг үү?" гэж тэрээр Жан Яд хор хүргэсэн бүхнийг барьж авахад нь туслана гэдгээ онцлон яаруухан хэллээ. Жан Я бас сонголтоо тунгаан бодож байгаатай адил хар үс нь суларч эхлэв. Одоо Чэнь Гөд хүлээхээс өөр хийх зүйл үлдсэнгүй.

Харанхуй бүжгийн заал дахин нам гүм байдалдаа шилжив. Арван секундын дараа санаанд оромгүй зүйл тохиолдлоо. Түүнийг үхэл амьдралын зааг дээр дэнжигнэж байх зуур, бүжгийн заалны хаалга гэнэт онгойж, нэгэн туранхай эр толгойгоо цухуйлган эргэн тойрноо ажиглав.

Тэр Чэнь Гөг хармагцаа нүүрэнд нь харгис, баярласан инээмсэглэл тодорч, цээнэ цэцгийн шивээстэй гараараа арын халааснаасаа жимсний хутга гаргаж ирлээ. Гэвч санамсаргүй байдлаар, Чэнь Гө тэр хүнийг харахдаа бас л инээмсэглэсэн бөгөөд түүний царайны хувирал—'Чи эцэст нь хүрээд ирэв үү!' гэх шиг харагдаж байлаа.

"Намайг хараад гайхаж байна уу? Чи дэндүү олон ул мөр үлдээсэн дээ; гаднах хананы тоосгон дээр чиний хөлийн мөр байсан, бас энэ барилгын нэгдүгээр давхрын цонхонд шинэхэн шороо, өвс наалдсан байсан. Барилга руу орсны чинь дараа чиний хөлийн мөр бараг л хаа сайгүй байсан. Чи дэндүү болгоомжгүй байсныхаа төлөөсийг одоо төлөх болно доо!"

Хаалган дээр зогсож байсан хүн мэдээж хэрэг Жан Пөн байлаа. Түүний нүд нь цусаар дүүрч, сэтгэл зүйн байдал нь хэвийн бусаар хөөрөлд орсон байв. Тэр эрүүл гартаа жимсний хутгаа атгажээ. Гэвч Чэнь Гөгийн гайхшралыг төрүүлсэн зүйл нь, Жан Пөн тэрхүү урт яриагаа дуусгаад бүжгийн заал руу эхний алхмаа хийх үед түүний царайны хувирал огцом өөрчлөгдсөн явдал байлаа. Түрүүхэн тэр маш харгис харагдаж байсан бол одоо тэр түгшүүртэйгээр ухарч, нүдэнд нь болгоомжлол, өс хонзон гэрэлтэж байв.

[Толин доторх мангас түүний биеийг бүрэн хянаж байгаа хэрэг үү?]

Чэнь Гөг хариу үйлдэл үзүүлж амжихаас ч өмнө, Жан Пөн шатаар доош гүйж эхэллээ. Тэр ямар нэгэн маш аймшигтай зүйл харсан бололтой байв. Гүйх үед нь түүний мөчнүүд байгалийн бус өнцгөөр мушгирч байсан нь эзэндээ чирэгдэж буй утсан хүүхэлдэй шиг сэтгэгдэл төрүүлнэ.

Чэнь Гөг ороосон хар үс алга болж, түүний ард байсан охин ч мөн үзэгдэхээ болив. Түүний харж чадсан ганц зүйл нь толинд зурсхийсэн улаан дүрс байв; мөрдлөг эхэлсэн бололтой. Нуруун дахь хүйтэн мэдрэмж аажмаар арилж, Чэнь Гөгийн хөлдсөн гар хөл амь орлоо. Тэр утас болон үүргэвчээ шүүрч аваад шат руу хурдлан гүйсэн ба түүний хурд Жан Пөнгийнхөөс огтхон ч дутахгүй байлаа.

[Энэ Цуст хүслийн даалгаврыг одоохондоо хойш тавьсан нь дээр байх. Хэрвээ би үнэхээр Жан Ягийн хайрыг татчихвал, миний ирээдүйн амьдрал миний дааж давшгүй хэтэрхий сонирхолтой болох нь.]

Чэнь Гө Үйл ажиллагааны төвөөс гүйн гарлаа. Тэр эргэн тойрны харанхуй ой руу хяламхийгээд, утсаа гарган Ли байцаагч руу залгав.

Утас нэг дуугарсны дараа дуудлагыг авч, Ли байцаагчийн хоолой сонсогдлоо. "Чэнь дүү юу? Чи Жан Пөнтэй таараа юу?"

"Баруун Жюжян хотын Хувийн Академид! Жан Пөн энд байна! Бас үүнээс гадна, би танд нэг чухал зүйл хэлэх хэрэгтэй байна" хэмээн Чэнь Гө хүндээр амьсгаадангаа сургуулийн хаалганы зүг хурдлан гүйх зуураа хэлэв.

"Фү Жүн, Да Юн, мөрдөн байцаах багтай яаралтай холбогд." Ли байцаагч утсаа тасалсангүй. Тушаал өгснийхөө дараа тэрээр анхаарлаа Чэнь Гө рүү буцаан хандууллаа. "Чиний ярихыг хүссэн нөгөө зүйл чинь юу юм бэ?"

"Би Баруун Жюжян хотын Хувийн Академид гарсан бас нэг хүн амины хэргийг олж илрүүллээ!"