Чэнь Гө харанхуй өрөөнд урд нь суух дөрвөн хүүхэлдэйтэй ганцаараа ярин суулаа. Энэ дүр зураг багаар бодоход л маш хачирхалтай байв. Азаар, тэнд үүнийг харах өөр хүн байсангүй.

"Та нар яагаад, яаж миний Аймшгийн байшинд хүрээд ирснийг би мэдэхгүй байна, бас та нарыг юу гэж дуудахаа ч сайн мэдэхгүй юм, гэхдээ нэг зүйлийг би батлан хэлж чадна—би та нарт ямар ч муу зүйл хийхгүй."

Чэнь Гөгийн хоолой өрөөнд цуурайтлаа. Урд нь байх дөрвөн хүүхэлдэйг хараад түүний зүрхэнд зөрчилдөөнтэй мэдрэмж төрнө. Нэг талаас тэр өөрийн таамгийг батлах хариу үйлдэл хүлээж байсан ч, нөгөө талаас хүүхэлдэйнүүд гэнэт хөдөлж ямар нэгэн аюултай зүйл хийх вий гэхээс айж байлаа.

Хэдэн секундын дараа Чэнь Гө өөрийгөө хэтэрхий их зүйл ургуулан бодоод байна гэж мэдрээд бодлоо өөрчлөхөөр шийдэв. "'Шөнө дундын аллага' үзвэрийг дөрвөн жилийн өмнөх Пин Ан апартментийн галдан шатаах хэргээс сэдэвлэн бүтээсэн бөгөөд та дөрөв тэр хэргийн хохирогчид байх ёстой."

Эмзэг сэдвээр нь хөндсөн бололтой, Чэнь Гө өрөөний хэм буурч байгааг мэдэрлээ. Түүний ард хаалга гэнэт түгжигдэж, эргэн тойронд нь байх тавилгууд бага зэрэг чичирхийлэв.

"Гэхдээ хэрэг шийдэгдсэн шүү дээ! Та бүхний амьдралыг сүйтгэж, хохироосон тэр галзуу амьтан баригдсан, одоо хуулийн шийтгэлээ хүлээж байгаа!" Чэнь Гө энэхүү гэнэтийн үйл явдлаас бага зэрэг сандарлаа. Тэр интернэтээс өглөөний мэдээг хайхаар утсаа гаргаж ирэв. "Хараач, энэ мэдээгээр гарч байна, тэгээд түүнийг барьсан хүн нь би байна шүү дээ!"

Дөрвөн хүүхэлдэйн дуусгаж чадаагүй хэрэг нь Ван Читэй нягт холбоотой гэдгийг Чэнь Гө мэдэж байсан тул тэднийг тайвшруулахын тулд түүнийг барьсан хүн нь өөрөө мөн гэдгийг батлах бичлэгийг үзүүлэхийг хүссэн боловч, энэ нь түүний төлөвлөж байсан шиг үр дүнгээ өгсөнгүй.

Өрөөний уур амьсгал улам бүр хүйтэн боллоо. Чэнь Гө сандарч эхэлсэн ч, түүнд үүнээс дээр санаа байсангүй; хоёр тал хоорондоо харилцаж чадахгүй байгаа нь түүний хамгийн том саад болж байв. Үр дүнд хүрэхгүй байгаа нь Чэнь Гөг тавгүйтүүлсэн ч тэр тийм амар бууж өгөхийг хүссэнгүй. Энэ Аймшгийн байшин бол түүнд байгаа бүх зүйл нь байлаа. Хэрэв тэр хүүхэлдэйнүүдэд энэ газрыг дураараа эзэгнэх эрх өгвөл, хэтэрхий олон тодорхойгүй зүйлс бий болох бөгөөд ирээдүйд ямар нэгэн том осол гарвал тэр бүхнээ алдах болно.

"Тайвшир даа! Би туслах гэж байна шүү дээ!" Хүүхэлдэйнүүд Чэнь Гөг огтхон ч анхаарсангүй. Тэр хичнээн чанга хашхирсан ч, ямар ч нэмэргүй байлаа.

"Энэ миний хамгийн сүүлийн сонголт бололтой." Чэнь Гө халааснаасаа Ван Чигийн алга болсон хүний зарыг гаргаж ирэв. Шаргалтсан цаас нь цусны толбоор бохирдсоныг эс тооцвол, онцын гойд зүйл байсангүй. Гэвч хачирхалтай нь, Чэнь Гөг зарыг гаргаж ирэхэд өрөөнд байсан шуугиан намжиж, уур амьсгал өмнөх шигээ тийм ширүүн байхаа болив. Яг л түүний хүзүүг боомилж байсан гар аажмаар суларч байгаа мэт мэдрэгдлээ.

"Та нарын хүсэж байсан зүйл ердөө л энэ байсан юм уу?" Зарын нөлөө Чэнь Гөгийн төсөөлж байснаас хамаагүй илүү байв. Тэр цаасыг дөрвөн хүүхэлдэйн голд тавьсан бөгөөд хүүхэлдэйнүүдийн бие шаргалтсан цаасанд хүрэх үед, алга болсон хүний зар яг л ширүүн салхинд хийсэж байгаа мэт тийчигнэж эхлэв.

Нүднийх нь өмнө өрнөх энэ дүр зураг үнэхээр тайлбарлахын аргагүй байлаа. Өрөөнд ямар ч салхи байхгүй байсан ч, зар болон дөрвөн хүүхэлдэй галзуурсан мэт савлаж байв. Чэнь Гө үүнийг маш анхааралтайгаар ажиглалаа. Хэдэн минутын дараа алга болсон хүний заран дээр хүний царай тодрох шиг болсон нь Ван Читэй сэжигтэйгээр ижилхэн харагдав. Чэнь Гө ойртуулан харж амжихаас өмнө зар урагдан бутарлаа. Хэсэг хэсэг болсон цааснууд дөрвөн хүүхэлдэйн бие рүү шингэж орох ба өрөө эргээд ердийн нам гүм байдалдаа оров.

"Ингээд л болоо юу?"

Түүний халаасан дахь хар гар утас чичирхийллээ. Чэнь Гө утсаа гаргаж ирвэл шинэ зурвас ирсэн байв.

"Та 'Шөнө дундын аллага' үзвэр доторх Нууц Даалгаврыг амжилттай биелүүллээ! Сүнснүүдийн дотнослын оноо нэгээр нэмэгдлээ. Пин Ан апартментийн хохирогчдын хоргодсон сүнснүүдийн таатай хандлагыг олж авлаа. 'Шөнө дундын аллага' үзвэрийг хамгийн төгс байдалд нь байлгахын тулд тэд өдөр бүр бүх хогийг цэвэрлэхэд тань туслах болно."

Утсан дээрх зурвасыг хараад Чэнь Гө байрандаа нэлээд удаан зогсож байснаа хэнд ч хандаагүй боловч, "Ингээд цорын ганц Нууц Даалгавар биелчихлээ гэж үү?" хэмээн дуугарлаа.

Түүний тархи одоог хүртэл цуглуулсан бүх мэдээллээ нэгтгэхийг оролдож байлаа.

[Туршилтын Даалгаврыг ерэн хувиас дээш гүйцэтгэлтэйгээр дуусгавал надад Нууц Эд зүйл шагнал болж ирэх бөгөөд тэр Нууц Эд зүйл нь тухайн үзвэрийн Нууц Даалгаврыг биелүүлэх гол түлхүүр нь болох юм байна! Өөрөөр хэлбэл, хэрвээ би ирээдүйд Аймшгийн байшингийн нээгдсэн үзвэрүүдийг бүрэн дүүрэн эзэмшье гэвэл, тухайн Туршилтын Даалгаврыг ерээс дээш хувийн гүйцэтгэлтэй биелүүлэх шаардлагатай болох нь ээ.]

Эргээд бодох нь ээ, хэрэв тэр Пин Ан апартментэд элдэв зүйлд хэт оролцолгүйгээр зүгээр л шөнийг давж гарсан бол Туршилтын Даалгаврыг бас л биелүүлэх байсан, гэхдээ Нууц Эд зүйлийг олж авч чадахгүй байх байжээ.

[Энэ эд үнэхээр чөтгөрийн юм. Ийм зохион байгуулалт нь тоглогчийг өөрийгөө аль болох олон урхинд ор гэж байгаагаас өөрцгүй хэрэг.]

Чэнь Гө илүү их мэдээлэл олохоор хар гар утас дотроо хайлаа. Хамгийн түрүүнд тэрээр 'Миний Сүнс болон Чөтгөрүүдийн Баг' гэсэн цэс рүү орсон бөгөөд түүний урмыг хугалж, тэр цэс хов хоосон хэвээр байв.

[Даалгаврын мэдэгдэлд намайг Пин Ан апартментийн хохирогчдын хоргодсон сүнснүүдийн таатай хандлагыг олж авсан гэсэн боловч, энэ цонхонд ямар ч шинэчлэлт алга. Тэд надад бүрэн дүүрэн туслахыг зөвшөөрөөгүй болохоор тэр үү, эсвэл хоргодсон сүнснүүд сүнс, чөтгөрийн аль алинд нь тооцогддоггүй болохоор жагсаалтад гарч ирэхгүй байгаа юм уу?]

Чэнь Гөд ямар ч санаа байсангүй. Тэр 'Миний Эд зүйлсийн Агуулах' гэсэн цэс рүү орж үзвэл Ван Чигийн алга болсон хүний зар тэндээ байсаар байх боловч, түүн дээр байсан Муу Ёрын Оноо одоо тэг болсон байлаа.

[Энэ Муу Ёрын Оноо гэдэг нь юу юм бол? Тэгээд хоргодсон сүнснүүд яагаад үүнийг урж, түүгээр хооллов оо?]

Нууцлаг ертөнцийн хаалга аажмаар нээгдэж байлаа. Чэнь Гөд энэ мэдээлэл хэрэгтэй эсэх нь тодорхойгүй байсан ч, тэр бүгдийг нь ой тоондоо хадгалан үлдэв. Тэр духан дээрх хөлсөө арчаад шалнаас бослоо.

[Хэдий би хоргодсон сүнснүүдтэй ярилцаж чадаагүй ч, тэд үзвэрийг цэвэрлэхэд туслах болно. Эцсийн дүндээ энэ нь сул талаасаа илүү давуу талтай юм.]

Үзвэрийг арчилж тордох нь төвөгтэй бөгөөд ядаргаатай ажил байсан тул хоргодсон сүнснүүд гарч ирсэн нь Чэнь Гөгийн цаг хугацаа, мөнгө болон хүч хөдөлмөрийг асар ихээр хэмнэлээ. Шалан дээрх дөрвөн хүүхэлдэйг харах үед Чэнь Гөгийн зүрхэнд байсан эцсийн айдсын ул мөр аажмаар замхран одлоо.

[Сүнснүүдийг хөлсөлж Аймшгийн байшиндаа туслуулах нь тийм ч утгагүй санаа биш бололтой.]

Тэр хаалга руу алхаж очоод санаа зовсон байдалтайгаар эргэж харлаа. Эцэг эх, эгч гурвыг нь төлөөлөх хүүхэлдэйнүүд байрандаа сууж байсан боловч, хамгийн жижиг хүүхэлдэй шалан дээр хажуу тийшээ налан унасан байв. Тэрээр дахиад л сэмхэн зугтахаар бэлтгэж байгаа мэт нууцлаг авирлаж байлаа.

Үүнийг харсан Чэнь Гө санаа алдаад, энэ хорвоогийн бүх сүнснүүд муу муухай, хэрцгий байдаггүй гэдгийг ухаарав. Жишээлбэл, энэ хамгийн жижиг хүүхэлдэй нь ертөнцийг танин мэдэх гэсэн сониуч, юманд амархан татагддаг ч мөн чанартаа аймхай бяцхан муурын зулзага шиг л байлаа.

"Бяцхан охин минь, нааш цааш гүйхээ боль. Болгоомжтой байхгүй бол хүнд гишгүүлчихнэ шүү."

Үүний дараа Чэнь Гө яваад өгөв. Пин Ан апартментийн хоргодсон сүнснүүдийн хүслийг биелүүлэхэд нь тусалсныхаа дараа тэр хар гар утасны талаар илүү гүнзгий ойлголттой болжээ.

[Утсан дээр нээгдэж болох үзвэрүүд нь зөвхөн хүмүүсийг айлгахад надад туслах зорилготой биш бололтой. Үзвэр бүр өөрийн гэсэн үүсэл шалтгаан, өрнөлтэй түүх, зохиолтой байна. Нэг талаараа, үзвэрүүдийг нээх нь эдгээр орон гэргүй сүнснүүдэд хоргодох газар олоход нь тусалж байгаа хэрэг юм.]

Гар чийдэнгээ унтраасныхаа дараа Чэнь Гө харанхуй хонгилоор ганцаараа алхлаа. Хүн байтугай сүнс ч түүнийг сонсож чадахааргүй хангалттай хол явсныхаа дараа, түүний уруул өөрийн эрхгүй муруйж үнэгнийх шиг зальжин инээмсэглэл тодров. "Эд нар чинь хүнийг айлгах төрөлхийн мэргэжилтнүүд байна шүү дээ, тэгээд бас цалин нэхэхгүй, ядарлаа гэж гомдоллохгүй, сэтгэл хөдлөлдөө хөтлөгдөхгүй; тэд үнэхээр төгс ажилчид юм!"

Түүнийг гэрэлт ирээдүй хүлээж байгааг мэдэрсэн Чэнь Гө дахин эрч хүчээр сэлбэгдэж, азгүй үйлчлүүлэгчдийнхээ зүрхийг нь зогстол айлгахад бэлэн болсон байлаа.

"Ингэж удаан сунжрах нь дэмий; одоо үүнийг дуусгах цаг болсон. Аймшгийн байшинд гурван хүн үлдсэн байна, байз... Хэн нь миний анхны бай болох вэ?"